mikudagur 12. august 1981síða 6

telf. 147 20. 118 20 box 76, 3800 Tórshavn p/f sosialurin Útgevari: Fyritaks- og blaðstjóri: JE Tórfinn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Árni Joensen Sosialurin Lýsingar: Uppseting: Prent: Dimmalætting : Stóra broytingin LANDSSTÝRIÐ leggur sambært løg- mansrøduna alla orku í at fyrigiklal al- menninginum at landið er niðurundir- komið av uttanlandaskuld. TÝÐULIGA framgekk, at uppgáva núverandi løgmans er at seta fram fyri fólkinum, at politikkur Atla Dams er orsøkin til teir »trupulleikar« sam- felagið hevur at dragast við — og at gamla landsstýrið ferðaðist land og ríki runt fyri at taka uttanlandalán, til at brúka, at A. D. var eitt oyðiland. HYGGJA vit at »stuttu« løgmanstal- uni vid drúgvu embætisfylgiskjølun- um, er ikki torført at siggja, at atfinn- ingar Paula Ellefsen nú koma at falla tvífaldar á núverandi løgmann. LONGU higartil í ár hevur hann megnað at taka upp 1/4 milliard krónur í uttanlandalánum. Lán upptikin av einum manni, sum annars hevur pástaðið fyri almenn- inginum, at hann ongantíð vildi Befattað seg við so mikið sum at taka eitt fimm oyra í lani, um hann kom til valdið. Tí hann vildi loysa allar trupulleikar á heilt annan hátt. OFTA eftur hundur tað hann havnar og ketta tað hon spýr. Tað má so eisini sannast um løgmann. TANN stóra »broytingin« er snøgt sagt, at Pauli Ellefsen sum løgmadur longu eftir hålvum åri hevur økt uttanlandaskuldina við 233 milliónum krónum. Gamla landsstýrið upptók 160 milliónir krónur í árinum 1980. FRYKTANDI ER at vit við nýggju kveistrunum einans kunnu vænta munandi gktar skatta- og tollbyrðar fyri vanliga fólkið — og tvífaldar uttanlandalåntøkur. EFTIR fåum månadum hevur nyggja samgongar økt uttanlandaskuldina vid 1/4 milliard krénum. TAD er tann veruliga broytingin. SKATTA- OG TOLLBYRDARNAR verða hareftir. SOSIALURIN Dagblaðið, 5. august 1981: »Sparkingin fyri eitt nýtt rektarheim í Havn heldur fram. Saman við loppu- marknað og dansi eru nú 290.000 sparkaðar saman. Bardagin hevur staðið uppá í eitt ár undir heitin- um >Eitt betri stað til tey gomlu< (Men meiningin er „Betri arbeiðspláss til enn fleiri almenn starvsfolk«). A komandi rektarheimin- um í Klakksvík kostar hver song 1 mill. kr. í ílegu- umframt rakstur. Siga vit, at rektarheimið í Havn skal hýsa 50 fólk- um, t.v.s. kosta 50 mill. kr. — umframt príshækk- ingar — at byggja, og siga vit, at tað tekur eitt ár at savna 1/3 millión, hava vit rektarheim í Býnum um 150 ár. Hetta er tó alt treytað av, at starvsfólk- ini eru ágrýtin. Teirra ommu- og longommubørn fåa so størvini, tå røktar- heimid endiliga er lidugt fyrra part av 22. øld«. Hetta stóð skrivað undir tí sum skal eitast at vera skemtiteigur Dag- bladsins, men hetta er rætt og slætt óndskapur av allarringasta slag. Ikki er skomm skapt i tær, Oli! Og tú torir at skriva um almenn sterv, kanska hevdi skriving tín verið orðvísi, um talan var um at keypa ein nýggjan Caterpillara til útgrevstur av rektarheiminum ! Tað mátti verið óneyð- ugt at gjørt einum grá- beintum journalisti å land- tunnu feroyska blað- heimsins greitt, at alt hetta velduga arbeiði, sum sjúkrasystrarnar og onnur við gera í sjálvum sær bert er ein dropi á hav- inum, hvat peningaupp- hæddum til rektarheimið viðvíkur. Sjálvt stupid kuriosum, sum Óli og han- sara journalistisku kloakkrottur, máttu skilt, at alt hetta arbeiði er gjort fyri at provokera sovnaðu løgtingsmenn okkara at vakna úr profitt dreyma- landi teirra og taka seg Spark Fólka- floksins saman og veita okkara gomlu, sum hava slitið fyri seg, mannsemulig kor og ikki eina konsentra- tiónslegu á lívsins sólsetri. Sjúkrasystrarnar halda á líka til legtingsmenn (flestu fólkaflokksmenn undantiknir) rodna av skomm og av opportunist- iskum prestisjuorsøkum /ongum eðrum) endiliga sýna teim gomlu, sum vit hava so nógv fyri at takka, semulig kor við at fáa røktarheimid bygt. Kundi hent, Óli, at tú einaferð gjerdist gamal, og hver veit kanska sjúk- ur — og rikidømi kann sum kunnugt bæði koma og fara — tá vænti eg, at tú hevði slept tínum træla- nípuhugsjónum! Men vónandi hevur sos- ialistiska kollveltingin innan ta tid fingid polit- iskar amøbur å tinum låga stigi at tagna, so at bæði rektarheim, barnagarðar og mangt annað, tú ert ímóti, langt síðani er veru- leiki. Eystanroði p.s. Dagblaðið keypi eg aldri aftur, hetta var tað seinasta, eg keypti. Og eg vil mæla ellum til at gera tað sama. Ikki er vert á nakran hátt at stuðla før- oyska »brunskjurtu- mentalitetinum«. Viðmerkingarnar eru persónligar Eftir at dómur var feldur í sakarmálinum, sum fútin hevði lagt móti Dimma- lætting viðv. reklamu fyri rúsdrekka, hevði Jacob Lindenskov eina ella tvær greinir í Sosialinum sum sokallaðar VIÐMERK- INGAR. Tá man hevur lisið Sosi- alin í nekur ár, hevur man fingið ta fatan, at í VIÐ- MERKINGUNUM koma javnaðarfloksins sjónar- mið fram, er tað ikki so? Ella í øllum forum liggja VIÐMERKINGARNAR tætt upp í móti javnaðar- floksins politikki. Fleiri av starvsfeløgum mínum hava tosað um hesar greinirnar, um tær eru politikkur floksins ella um hetta eru persónligu viðmerkingar J. Linden- skov's. Kann blaðstjórin svara mær hesum. Annars takk fyri eitt gott og fjøl- broytt blað. Áhugaður »Vidmerk- vanliga er Í teiginum ingar«, sum undir liðini á oddagreinini á 6. síðu koma fram per- sónligu vidmerkingarnar hjá viðkomandi sum skriv- ar. Hesar viðmerkingar nýtast als ikki at vera blaðsins ella floksins steða í einum ávísum máli. Viðmerkingar Jákup Lindenskovs herfyri eru tessvegna hansara egnu. blaðstj. Nordic Children's fund Den 11. juni náddes allmánhetan i Sverige och Norge av den tragiska ny- heten om svindel inom fadderverksamheten. Nyheten kom som en chock till de olika u-lán- derna dár flera missions- organisationer, bl.a. Fráls- ningsarmén, har kontakt med Nordisk Barnefond. Expressen i Stockholm kallar ledaren, Helge Nor- dahl før »Pråsten som lurade alla«. Denne »pråst som lurade alla« kom till Cochabamba, Bolivia i ok- tober 1978 før att erbjuda sin hjålp till fattiga barn. Har man problem med driftkostnader for dag- hem, barnhem och andra sosialcenter, såger man inte »nej« till enn extra hjålp under enkla villkor. Uppgifter om några hundratals barn såndes til huvudkontoret i Halden och føljande mánad børjade fadderbidragen komma som en válsignad hjálp till de mánga och stora utgifterna. Man bad om fler barc och snart utvecklades fad- derhjálpen till att omfatta de flesta socialcenter som drivs av FA i hela Syd- amerikas våstra territorie som inkluderar Bolivia, Chile och Peru. Sedan lång tid tillbaka har 10.600:- dollar sånts punktligt varje månad til FA, s fi- nansavdelning í Santiago, Chile, som sett till at „fadderbidragen blivit dis- t'tribuierade till alla center som haft fadderbarn genon N.B. Nu har polisen och pres- "sen avsløjat ett bedrágeri i denne faddervarksam- het. Ledaren och flera av hans medarbetare sitter håktade och kommer att avtjåna sitt straff. Fadd- rarna som kånt sig lurade kånner att de handlat rått och kan andas ut. Konto- ret i Halden år stångt och en lurad fadder sánder inte långre in bidrag till sitt fadderbarn. Snart kommer saken att glømmas bort och allting kommer att fortsåtta som vanligt. Men de som inte kom- mer att kunna arbeta som vanligt år missionårerna och de många medar- betare som, trots allt, trots denna svindel, hoppas på, och våntat till den dag varje månad då fadderhjålpen kommit från Norge. Varje månad då man sett hur kassan minskat for varje dag har man kånt førtrøstan, ty man visste att fadder- hjålpen var på våg.