mikudagur 2. september 1981síða 6

telf. 147 20. 1 1820 box 76, 3800 Tórshavn p/f sosialurin Sosialurin Útgevari: Fyritaks- og blaðstjóri: Blaðmenn: Tórfinn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Árni Joensen Sosialurin Dimmalætting Lýsingar: Uppseting: Prent: Løgmansrødan og Fólkaflokkurin LOGTINGSARBEIÐIÐ er byrjað aftur, og í gjár fór legtingið undir orðaskifti um ólavs- søkurødu løgmans. LØGMANSRØDAN víkur lítið frá øllum hinum, sum legmaður hevur sagt hesar átta mánaðarnar, hann hevur sitið. Høvudsdent- urin verður lagdur á at sverta undanfarna landsstýrið út og serstakliga ein av nú- verandi samgonguflokkunum, nevnliga Fólkaflokkin, ið er hin stóri syndabukkurin. TOSAÐ VERÐUR UM tað vánaligu støðuna í figgjarmålum, sum Fólkaflokkurin hevði ábyrgdina av tey undanfarnu seks árini, og sagt verðu millum annað: »Vit skulu hava meira pening inn frá føroysku borgarunum. Hetta er neyðugt fyri at hava »almenna sektorin« gangandi. UM POSTVERKID sigur løgmaður: »Roknad verur vid, at Postverk Føroya í verandi ári hevur eitt hall uppá fimm til seks miljónir krónur. Postverkið hevur heitt á landsstýrið um loyvi til at hækka postgjøldini. Lands- stýrið metir, sum áður sagt, at vit eiga at vera varnir við at loyva hækkanir av gjøldum fyri almennar tænastur«. TAÐ ER HEILT GREITT, at sleppur postverk- ið ikki at hækka gjøldini, so gerst hallið hjá postverkinum munandi størri. Tá verður tað við ødrum orðum skattgjaldarin, ið kemur at gjalda ein munandi part av rakstrinum av postverkinum í staðin fyri tey, sum eru brúk- arar av postverkinum. Og brúkararnir av postverkinum eru bankarnir, søluumbodini og tær stóru handils og vinnulivsfyritøk- urnar. Áðrenn hetta valskeiðið er úti kann legmaður við núverandi gongdini helst siga fólki, at yvirtøkan av postverkinum, sum fólkaflokkurin var við til at fremja, nú kostar skattgjaldaranum møguliga 20, 25 ella møgu- liga 30 miljónir krónur árliga. MEN LØGMAÐUR SKAL nokk lata vera við at siga, at postgjøldini eru munandi lægri enn hjá øllum okkara grannalondum. Hann skal nokk eisini lata vera við at siga, at skattgjald- arnir ikki gjalda til postverkið sum so, men at teir umvegis postverkið gjalda til tess stóru brúkarar, nevniliga bankarnar og vinnulívs- fyritøkurnar. TÅ HETTA VALSKEIÐIÐ er úti, verður helst neyðugt hjá føroyingum at siga: Neyðars Fólkaflokkur. SOSIALURIN Gjørt ov litið — men fari ikki at tálma í r At verða fadirleysur nyt- ist ikki at kasta nøkrum fyri, tey hava eins og onnur sum koma soleidis fyri, hjálp fyri neyðini, men tíverri, hon er oftani ring at fáa. Eg vil sanna at eg havi gjørt alt ov lítið, men sam- stundis vil eg gera vart við, at eg ongantíð farið at tólma, fyri steða teirra tú so háðandi nevnir, verður betrað. Tað er rætt, at alt ov lítið bleiv gjert av gomlu samgonguni, men tó nakað kom á skafti. Har vóru gjerdar fyri- reikingar til at betra mun- andi um steðu teirra brek- aðu og gomlu. Og góðkenning lá frá donsku myndugleikum. Men núverandi lands- stýrsmaður í sosialmálum segði til uppskot javn- aðarflokksins. »Harmiligt at ikki gamli ovnurin er her á tingi, soleiðis at sosialu uppskot javnaðarflokksins kundu verið brend har, ístaðin fyri at fara í nevnd«. Hettar hóar væl saman við samgongufelaga tykk- ara, sum kallaði sosialmin- istarin fyri »ministarin fyri neyð og elendigheit«. Jú, sannuliga, hjarta er við. Løgmannsveitsla varð ikki hildin, peningurin fór til tiltakið >Ár teirra brekadu«. Hvussu leingi tey liva av hesum veit eg ikki, og sanniliga aðrar veitslur eru hildnar, so sparing er ikki sjónlig. Tað var ikki møguligt at hækka pensiónirnar, men at byggja handilsskúla fyri 12 milliónir, tað er í lagi Tað er ongantíð ætlanin at draga nakran ella nakað niður í nakað runudýki, sum tú tekur til. Men sanniliga mín per- sónliga roynd er at ringt er at fáa hjálp har veruliga hjálp er fyri neyðini. Eg vendi mær til Landa- stýrið fyri at fáa innivist fyri nøkrum fólkum sum vegna eldsbruna á Leitið í Suðuroy vóru húsvill, tey hevdu verið eitt ár niðri í Danmark, men vildu sjál- vandi koma heim. Hetta skuldi ikki verið nakað í vegin fyri, tí tað almenna hevði við Løg- tingslóg keypt ogn til slík endamál. Men her var eitt jarn- tjald fyri, eingin vildi hava nekur brekað búgv- andi nærhendis. Landastýrið gjerdi einki við málið. Tíbetur er hetta komið í rættlag, tey bóðu ikki um nakra allmussu, tey vóru før fyri at keypa sær hús, og tað hava tey nú gjert, keypt og goldið tey sjálvi. Annað demi sum eg sjálvur havið havt við at gera, er hetta: Maður, sjálvstendigur handverkari, blívur sjúk- ur, fer niður á Ríkishospi- talið, missur annað nýra. Vit verða ringdir upp hesum viðvíkjandi, og fáa at vita, at maðurin, sum nú vegna sjúku er hús- villur, kemur ikki heim uttan at honum er tryggj- að góð húsaviðurskifti. Vit fáa hús uppá hond- ina, men sjálvandi skuldi fíggjan fáast til keypið. Vit vendu okkum til Almannastovuna, eingin hjálp at fáa. Vit vendu okkum til Feroya Landastýrið, har skuldi meguleiki verið at fingið hjálp, bæði úr barna- hjálpargrunninum og eðrum grunnum undir landastýrinum. Ongin hjálp at fáa. Vit spurdu um megu- leikar at fáa lán úr Húsa- lánsgrunninum. Ongir meguleikar. Hetta eru teir sosialu meguleikar ein hevur um ein er veruliga sjúkur. Maðurin kundi ikki koma heim fyrfenn trygg viður- skifti vórðð tryggjaði, tí hann skuldi hava dialyse- apparat. Ongin hjálp at fáa. Men tíbetur er hetta greitt nú, og ikki av landa- styrinum. Men sjålvandi hetta er ikki nakað ein talar um í almindiligheit, men hetta er tann kaldi veruleiki. So leingi problemini eru uppá avstand er alt ílagi. Eg má viðganga, at eg havi gjørt alt ov lítið, men eg havi sjálvandi megu- leika at beta um tað. Og eitt fari eg at siga M M. at hverki tú ella nakar skal forða mær at tala og virka, fyri bæði í skriving og verki at verða við at seta fingurina á har eg meini er skeivt, fyri at beta um. Og í verki at fremja tiltøk sum verða til gagns fyri tey minni mentu. Peningurin frá Leg- mannsveitsluni er bert at líkna við eina tátu. Uppskotini til veruliga betan av pensión, liggja klár til samtyktar fyrireik- aðar av gomlu samgong- uni. Sverre Midjord Ikki uppiborið aftursvar til m.m. í Dimmu Í Dimmalætting hósdagin 20-unda stendur við feitum stavum. Feðgarnar Hentzar, Sverre og Jákup. Lat meg beinanvegin siga tær, at eg heldur ikki taki tílíka skriving fyri fult. Soleiðis sum tú, lat meg bara rópa teg »Mikki Mus<, byrjar skriving tína, ger ein ikki við ein fyri tær fremmandan mann. Men, eg haldi meg vera vísan í, at tú ógvuliga væl man kenna meg upp á persón. Tað letur til, at tú hevur vent tær til »folkaeftir- litið“. Ja, kanska »toll- stovuna« eisini. Eg skal verða innfluttur til Vágs. Eins og ein onnur verða. Tú átti at vita, at tað er munur á, at vera inn- fluttur og at vera inn- fluttur. Rætt er tað, at eg eri føddur, og uppvaksin í Sandvík. Hvat sjálvari bygdini viðvíkur man hon vera eins og aðrar bygdir. Við sama fólkatali. Tað fært tú meg ikki til at reypa av nekrum Ayatollain. Hettar má hava verið í >Tórgrímstíð<, og tað var tó langt fyri mína tíð. Hettar tú nertur við sig- lingarsegu mær viðvíkj- andi, skal tú ikki vera so órógvaður av. Albógvar mínir hava ikki tað lag ella lyndi, at standa sum vinkuljern útfrá mær. Tú gamli >Mikki<. Lat meg minna teg á, tí við læru vilt tú ikki taka av mær. Tú blívur ongantíð stórur, við at minka um ein annan. Tá eg vil hava nakað sagt, er tað í bræv- formi, og ikki sjóforklár- ing. Tað er gamalt, at ein lærir so leingi ein livir. Hettar skulu nokk allir skilamenn ásanna. Eg skal ikki siga hitt navni sum tú so miriliga um- boðar (ella forsvarar). Eg plagi bara hava pennin at skriva við. Aðrir hava lyndi til, at taka tjørukustin, fyri at hin parturin skal blíva væl og virðiliga út dálkaður. Hettar fari eg ikki at gera við teg. Tú skal ikki vera so for- harmaður mína vegna. Eg skal biðja gott fyri tær, so at tú finnur aftur á ta rettu getuna. At siga satt ella ósatt. Mær tykir at tú hevur fingið hattar í rangastrúpan. Eg kundi nokk eisini sagt tað soleiðis. „Sig ongantíð alt tað tú hugsar« so kemur nakað áhugavert úr penni tínum. „Fyri at ikki alt skal vera lygn leggur hann bandi á við eini aðrari legmans- rødu, hjá Atla«. Hvi sigur tú ikki, hjá harra Atla Dam fyrrv. løg- manni. Hasin skrivingar- háttur tykist tær rættu- liga fjarur. Mær tykir, at hatur og evund spríkir fram úr tær. Hattar við uttanlandsskuldini. Har er ongin ivi. Núverandi løgmadur hevur ikki enn funnið fram til, at steðga henni. Heldur tvertur- ímóti, er hon vaksandi við stórari ferð. Mær tykist tú ert rættu- liga frekur. Tað er tær ikki nóg mikið, at tú hevur handlað meg uttan, tú setur skjøtur á eisini innan. So sum sálarfrið mín. Hjá mær er tað í lagi innan. Men eg karin kanska vera freistadur, at venda spurningin å hin endan. Eg væntaði, at tað fór okkurt annað, at koma frá fremmandamanninum, at eg hevði sagt okkurt ósatt, men har var onki um tað. Soleiðis hevur hattar títt lesarabræv ongan áhuga fyri meg. At enda, eg eri ongantíð rikin so langt av leið, at eg ikki sjálvur havi funnið aftur á aftur haðani eg fór frá. Tú kann fáa ein ugga frá mær, og er tað, at tú tordi ikki, at seta annað navn til enn m.m. (mikki mus). Tú átti eisini at vita, at tá ið tú nevnir fleiri nevn í brævi tínum, eigur tú at leggja títt fulla navn til. Hentzar Joensen WWE A EGÅ, 3 2