Sosialurinarkiv
Sosialurin 1982-02-03, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 3. februar 1982síða 3

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

| | SOSIALURIN Sida 3 Livligur fundur i Fuglafirði Fundurin valdi nevnd, sum skal fyrireika eina deild av Barnabata í Fuglafirði. Almenni fundurin um meguleikarnar at fáa ein barnagarð í Fuglafirði varð lívligur. Um 100 fólk vóru mett upp Nógv varð spurt og nógvar meiningar komu fram. Á fundinum helt Heri Kragesteen, psykologur, ein fyrilestur um barna- ansing. (Hann hevur gjert ein úrdrátt úr fyri- lestrinum, sum Sosialur in hevur á síðu 10 og 11) Greitt varð frá ætlan- unum, sum Bygdafel- 7 j a agið hevur um at fáa ein rr” barnagarå gjørdan. Formaðurin í Lands- felagnum Barnabati greiddi frá felagnum og virki tess heima og úti og fundurin valdi eina nevnd, sum skal fyri- reika stovnan av eini deild av Barnabata, sum m.a. hevur til endamáls at stuðla bygging av NY N ANDINN oO N SB O = 09 »På vej ind i Skarvanes, ikke mange meter fra den gamle skolestue, står en af færøernes få tilbageblevne miniaturekværne. En Geilamille står stadigvæk og skræver over bækken, der var dens drivkraft. Des- værre er kværnen i forfald og inden længe vil vinden og vejret have slettet også den fra mands minde«. Nøkur av orðunum hann hevur um Skarvanes. Og í hesum lýsingunum finnast hópin av upplýsingum — bæði søguligir og dagligir, men tó ikki kedilig data, men tað, sum listarmaður hevur hildið vera meira sigandi — meira karakteristiskt Færesk nat. Magisk nat. Sandur. Nyt og gammelt byggeri Legebarn og kunstner. barnagerðum. Alt er stille og selv det mægtige hav blandes uden at der tages hensyn til Bladtegner og grafiker. i hesa fyrireikingar- hvisker til stenene i strandkanten. arkitektoniske finesser. Praktiske behov Naturelsker og frilufts- nevndina komu Poulina Langt borte græder et får som en sjæl i nød. overgår æstetiske drømme og miljø føres menneske. Fjeldvandrer Abrahamsen, Bjarni Eliassen, Johan Ellen- dersen, Karolina Christi- ansen, Poulina Simon- sen, Annika Toftegaard og Kaja Toftegaard. Tað hevur verið nakað av orðaskifti um barna- og fluefisker. Derfor har han skrevet og tegnet dette billeddigt om Fære- erne. Peter Blay hevur ferð- ast í Feroyum fleiri ferðir. Í fjør hevði hann eina list- Atter er alting stille. videre til gavn for kommende generationer Formæli til bókina hevur Pauli Ellefsen, løg- maður, skrivað. Hesar beinraknu lýsingar- nar eru savnaðar í bókini Færøske Indtryk. Listar- Ein lýsing uttan tey stóru orðini. Uttan at vera latin í ein háfloygdan búna. Við orðum og strikum hevur blaðteknarin og gra- fikkarin Peter Blay gjert Men ein løta, sum øll, ið eina frálíka lýsing av liga settar upp saman við Peter Blay er 44 ár og arframsýning í Smiðjuni. garðstankan í Fuglafirði, hava spáka fram við oyggjunum — náttúruni, teimum livandi og hugtak- annars: Englænder af fød- Færøske Indtryk er serliga i Dagbladnum, strondini ella ligið í tjaldi = fólki, mylnum, hjøllum, andi tekningunum. Blý- sel. Dansker af behov. prentað í 500 talmerktum sum hevur gjert seg til eina summarnått, hava liviháttum og bylingum: antstekningar, kol- og Kosmopolit af tilbøjelig- eintøkum. Kostnaður talsmann móti einum upplivað. tusjtekningar. 30ítali. hed. Færing av kærlighed. 180,— kr. slíkum stovni. | John Davidsen 75 år vunnið sær djúpt innlit í nógvur ungdómur sav- savnað saman, síðan hann, sum nakað av rit, vælumtóktu bókina Kyndilsmessudag fylti ein av okkara fróðastu og vitugastu granskar- um 75 ár. Vit hugsa sjálvandi um John Davidsen, fyrr- verandi yvirlærara við Tórshavnar kommunu- skúla ið man vera kendur um alt landið fyri sítt soguliga rithovunda- virksemi, sínar áhuga- verdu sendingar í út- varpinum og fyri sítt hjálpsemi ímóti ollum teimum, sum á ein ella annan hátt hava til starv ella ítriv at granska fortíðina. John Davidsen er føddur í Tørshavn 2. februar 1907. Av ymsum orsøkum kom lagna hansara at vera oðrvísi enn hjá hansara javnald- rum um tað mundið í Havn — hann var í fleiri ár bundin at sjúkrahúsi, bæði her heima og niðri í Danmark, og mundi hetta vera við at mynda einum heimspekingi — sum ein mann, ið hugsaði meira um mannalagnuna enn aðrir unglingar. Longu tíðliga fekk hann áhuga fyri bókligum virksemi, ser- stakliga sogu og máli. Hann tók læraraprogv í Tórshaun 1932, og frá 1935 til 1972 var hann í føstum starvi við henda skúla. Í 1948—49 fekk hann sær eftirútbúgving í Danmark innan lærara-- yrkið, eins og hann fleiri tíðarskeið var á danska ríkisskjalasavninum og landsskjalasavninum i Keypmannahavn í granskingarørindum. Bókmentaliga starv hansara hevur verið ógvuliga fjølbroytt: tað umfatar útgávur av Foroya Fólks songbók, sum í eitt mannaminni hevur verið fólkaogn, Ál- manakkan, minningar- »Tann deiliga Havn« og »Greinir og ritgerdir« hjå Dr. J. Jacobsen. Herum- framt hevur hann skriv- að visindaligar greinir í Varðanum og í Fróð- skaparriti. Tað er ættarsogan og lagnan hjá tí einstaka menniskjanum, ið allar dagar hevur hugtikið John. So dåhaldandi og dúgliga hevur hann granskað okkara umfat- andi søguliga keldutil- far, id liggur å Lands- skjalasavninum, at hann at kalla kennir allar ættir, sum hava livad i Føroyum, síðan vit fingu skrivað tilfar um tann einstaka foroyingin t.v.s. frá tí kirkjubokur, skifti- protokollir og festiproto- kollir byrja, ella við oðrum orðum eini 250 til 280 ár aftur í tíðina. Umframt hetta ættar- søguliga granskingar- starv sítt hevur John Foroya sogu og serstak- liga í tað ómetaliga stóra skrivliga tilfar til okkara søgu, sum liggur á Landsskjalasavninum. Gjøgnum eitt langt liv við gransking í øllum hesum tilfari hevur hann eisini vunnið sær eitt hegni at lesa gamla skrift, sum eingin annar og vitan hansara hevur verið okkum til stóra hjálp í okkara dagliga virki her á savninum. Hóast hann ikki er so títtur gestur her longur, so kunnu vit tó altíð taka telefonina, og tað vanda- mál sum John tá ikki kann greiða, verður valla greitt av oðrum. Tað er í heila tikið eyðkent fyri John Davidsen, at hann ikki er bangin fyri at lata sína vitan víðari til onnur — tvørtur ímóti. Somuleiðis er við ollum tí stóra tilfari um ættar- søgu, sum John hevur hann var ungur. Hetta vildi hann saman við sínum virðismikla sogu- liga handbókasavni geva Landsskjalasavninum sum gåvu, men hetta hildu landsins myndug- leikar vera og nógu avgjørt, og varð hetta virðismikla savn tí keypt fyri ein sera sámuligan pris. Tá ið hesi fáu orð, sum als ikki til fulnar kunnu lýsa fjølbroytta grans- kingarvirksemi John Da- vidsens, eru søgd, so eigur eisini at verða skoytt uppí at John privat er blíður og fyri- komandi og, sum ein sannur segufroðingur, dugir hann væl at siga frá. I Magnus Heinasonar- gøtu skaptu hann og konan Katrina, ella systir Katrina sum hon æt millum manna, eitt fyrimyndarligt heim, har naðist í fimti- og seksti- við sínum árunum. Katrina doyði í góðum árum — tað var eitt hart slag fyri John, men tann sum hann longu sum ungur vann sær, hjálpti honum eisini yvir teir beisku dagarnar, soleiðis at hann kundi halda á sálarstyrki, lærara- og granskingarstarvi Lærarastarvið hevur John, sum nevnt, langt síðan lagt frá sær, men granskarin er framvegis virksamur hvønn dag og vit, sum í okkara dagliga virki hava samstarv við hann. hjartaliga teimum vóna, at hann enn eigur nógu ár tilgóðar, so at hann kann fullfora tað søguliga verk, sum hann nú er farin í holt við ynskja honum tillukku við sjeytifimm og Starvsfólkini á Lands- skjalasavninum