leygardagur 6. februar 1982síða 14

Síða 14 SOSIALURIN Hø Ragna Poulsen ferdir um vikuna hjå vitjar fyra Aslu Patursson, og tær hava bådar nogv at takast vid, løturnar tær hava saman Soleidis komin upp at sita er gott at fáa reinskað negl Ninna Arge nytist fyra hjålp- andi hendur, tå hon skal fram á gólv. Her skula tvær heima- hjálparar til, men tað gongur eisini, um bert allir partar samarbeiða Martina Hansen er í góðum hýri Hon h 4 tið framm , evgad pg Á sk Heimahjálpin — ein glotti i gerandisdegnum Tá vit á blaðnum tosaðu um at kanna umsteðurnar a Á næststórsta arbeiðspláss- inum i Føroyum, — nevniliga heimahjålp- ina og hvussu hetta arbeiðið myndaði seg, fingu vit hugskotið, at ein okkara skuldi fara út við einum heimahjálpara, fylgja henni ein dag í starvi hennara, so vit ná- greiniligari kundu fáa innlit í hetta arbeiði. Songja á Argjaboga, heimahjálpari fekk í lag, at vit skuldu fylgja við Ragnu Poul- sen, sum er ein teirra, ið hevur arbeitt sum heimahjálpari líka síðan stovnasetanina fyri skjótt 10 árum síðan. Umleið 400 kvinnur arbeiða sum heimahjálp- arar kring landið. Upp- gáva teirra er at veita røkt og stuðul til tey av okk- um, sum hava brek ella hava brúk fyri hjálp og stuðul í tí dagliga, tí vit eru vorðin ov gomul til at klára okkum sjálvi. Heimahjálparskipanin hevur gjørt tað meguligt hjá tí einstaka at fáa hjálp í heiminum, og eru tað mong, sum kenna tað tryggari, at verða i egnum umhvørvi enn at vera å røktarheimi ella sjukra- husi Nøkur ynskja tó at sleppa å slikar stovnar. Um t.d. sjúklingar ella eldri fólk er einsamalt, so kann tað kennast ótrýgt, at vera fyri seg sjálvan stórsta partin av sam- degrinum Samstarv Hóast alla vælvild frá familju og húsfólki, so forir brek ella sjúka við sær, at sjúklingur skal hava serliga rekt, og her er tað heimahjálpin sum tekur við og virkar fyri, at tann neyðuga hjálpin verður veitt einstakling- inum, sum hevur hjálp fyri neyðini. At fáa vitjan av heima- hjálpini til dagligu gerð- armálini kann vera so ymist, alt eftir tí tervi sum einstaka heimið hevur. Eitt nú at fáa sjúk- ling, sum er lamin fram á gólv, vaska og lata kann í Eisini syrgir heimahjálpin fyri reingerðing, matgerð- ing o.a., sum tann brekaði ikki er førur fyri at gera sjálvur. Heimahjálpin hevur eis- ini aðrar uppgávur, so sum at vaska klæðir, strúka og at fáa vanligt húsarbeiði frá hondini. Hetta er mangan kreyj- andi arbeiði, tá sjúklingur er í heiminum, men eru nógv heim innrættað so- leiðis, at tað lættir um arbeiðið hjá heimahjálpini og teimum, sum eru um sjúklingin í gerandisdegn- um. Ragna Poulsen, heima- hjálpari og medarbeiðari Sosialins hittust ein morg um kl. átta, og hevdu vit avtalað frammanundan, at vit skuldu fylgjast henda dagin til lokna arbeiðstíð hjá Ragnu, sum var kl. 17 seinnapartin, og tó at Ragna hevði nógv um at fara henda dagin, so kendist tað ikki sum hon hevði skund. Ragna hevði stundir at práta og vera blíð og fyrikomandi, har hon kom í arbeiðnum. Heiðurstekin fyri tolsemi Fyrsta heimið vit vitjaðu vóru eldri hjún, bæði um 75 ára gomul. Konan hevði verið lamin í mong ár, og hevði ikki kunna hugsað sær at farið á rekt- arheim ella sjúkrahús, hóast hon var ógvuliga brekað. Tá tú fyrstu ferð eyg- leiðir heimahjålparan i arbeidi vid sjuklingi, so er greitt beinavegin, at álitið millum hjálpara og sjúk- ling er stórt Í hesum feri hevði mað- urin eisini eina uppgávu, ti heimahjálparin hevði ikki einsamell megnað at fingið sjúklingin á fetur, um ikki tey bæði vóru um konuna. Tey þprátaðu hugnaligt, meðan stákast varð, og helt konan, at tey bæði áttu at fingið heiðurstekin, so tolin og hjálpsom tey bæði vóru A fyrstu vitjanini henda dagin var uppgávan hjá heimahjálpini, at fáa sjúk- lingin fram á gólv, vaska og lata konuna í, og síðan við hjálpitóli í koyristólin Heimahjálpin gav sær góðar stundir, og kendist eingin skundur á henni meðan arbeiðið fór fram „Gull ella kopar« Vit fóru víðari á ferðini,og vitjaðu inn á gólvið hjá 83 ára gamlari konu, sum búði heima hjá soninum. Húsfólkið var farið til arbeiðis, og tann 83 ára gamla konan sat í stovu- glugganum og bíðaði eftir, at heimahjálpin skuldi koma at vitja. Her var uppgávan hjá heimahjálpini at borðreiða og syrgja fyri, at konan fekk tær tablettir, sum hon skuldi hava hvenn dag. Annars settust vit til borðs, og pråtadu um ymiskt fyrifallandi. Konan vit her vitjaðu var resk at siga frá. Hon kendi seg eitt sindur einsamalla um dagarnar,