hósdagur 4. mars 1982síða 2

Síða 2 ———— Lítið verður hugsað um at fáa ibudarøkini at fungera Íbúgvarnir eiga at vera við, tá íbúðaroki verða logd til rættts ju in 11 faa toOIKI rundstyKKi, SO tey kunnu ta føtur undir egið borð nu spyrja um tílík Jurskifti fáa nóg góða Sgerð? Verður alt drigið tram ljósmála, tá ið tlan um íbúðareki skal rerast Tá ið komið verður at tyrnuni, áttu tílík mál verið viðgjerd rrundiga, sum fiska- prisirnir vera tað millum ar og dag. Flestu bygdir hava ikki góðtikna byggisamtykt góðtikin av kommunu, av limunum i kommununi og landsstýrinum. Hetta er í trá við gomlu mentan okkara at hin einstaki skal útvega sær eki sjálvur at búleika á. Hetta hevur bæði sínar góðu og ringu síður. Mong vita um at siga, tá ið biðið varð um grundstykki, at gingið varð til fýra fimm eigarar við umben um at fáa jarðarstykki at byggja á. Nú væntaði bert ein snekil í frá Hanusi ella Janusi, so tú kundi fremja tína sethúsabygging. Gingið var inn á gólvið hjá viðkomandi við bøn um at fáa hetta lítla pettið. Svar- ið varð eitt blankt — nei! [lt er at gera vid. Hvi nei sagt, hevur sína segu, sum liggur langt aftur í tíðini — um >hólm- gongur< í jarðarklandri, sum ikki bøtir um støduna varð manna millum og tí verður ofta hetta grundin til, at snekilin ikki skal Tá kann vera gott at hava byggisamtykt, ið ognar- latast eina heimilar hesum tøku til sethúsabygging Hetta er einasta log av sinum slag i Nordanlond- um. Sum sagt er hon góð í sjálvum sær, men ikki betri enn so, at alt tað, hevur við lívið at ikki er tikið við í gongdum, sum ið hetta sum gera, teimum fara fram, tá verður íbirt. Aftan á ognartekuna verður utstykkjad og síðan deteilprojekterað. Her hava teir kommunalu — og landsmyndugleik- arnir — alla sakkena hjálp, tá ið sett verður út í kortið — tá ið planlegging av einum íbúðareki skal fara fram. Ofta verður lítið hugsað um at fáa íbúðar- ekið at »fungera«, sum ein búleiking, har bern, ung og eldri, gomul og tey sum ikki klára seg sjálvi hava kor, sum svara til teirra tørv. — Sæð burtur frå ollum hesum, eru vit samd í tí, at teir gomlu dugdu betur at tillaga byggingina betur eftir tí, ið rundanum var. Bygdin hvíldi við havið, fjørdin, víkina og sundið. Býlingarnir lógu eisini harmoniskir talaðu sínamillum fagurliga og yndisliga. Tað sum var oman fyri bygdina og VR kring bygdina og býling- arnar, var væl saman sjóað við alt tað, sum eygað sá. Áin, ið rann millum hús- ini, kevdi ikki tað, mannahondin hevði gjørt. Mótsatt kann eisini verða sagt. Alt gav myndini eitt fullkomið lag, sum ikki kom eftir einum degi, ella hevði ligið á einum tekni- borði hjá teknikkaranum, sum hevði nortið við viðurskiftini. Eitt natúr- ligt skil og skynsemi dugdu at tillaga at sethús, hjallar, opnahjallar, grót- hús, kestagarðar, stein- settir garðar o.s.fr. lógu harmoniskt hvert um annað. Onkur sigur, at hetta er ikki rætt. Einki er so fløkjasligt, sum eitt gamalt føroyskt sethúsa- eki; men flest ell geva rættin yvir til hetta: úr tí ósystematiska vaks fram eitt harmoniskt »system«, sum allir føroyingar hava tokka og yndi til i dag. Um hugt verður eftir einari gamlari feroyskari bygd, leitar eygad altíð eftir, hvussu linjurnar ganga. Eygað festir seg við fjallareðina, hamr- arnar, stýggini, eingjar- garðarnar og fellur sátt- liga niður móti bygdalagn- um. Hetta trein soleiðis dansin, at háttalagið var gott og kvæðið lá undir fótum. Njótingin var til steðar. Komst tú um dalar og fjall til bygdina, var altíð steðgað á og útsýnið var notið. Tær reindyrkaðu linjurnar í natúruni og tað, sum mannahondin hevði lagt eftir seg, stóð sum mát hvert móti eðrum. Tá ið komið var húsanna millum, varð samansjó- ingin undir lokinum. Sma grundstykki, húsini smá og nýtslustigið var eitt natúrligt úrslit av tí, ið hin einstaki kundi klára fyri at endarnir skuldu rekka saman. Alt var í samband við eitt lív, sum var tengt at natúruni. Hús og húsalonir og hjallar stóðu tætt hvert at eðrum. Hetta var eitt paradís hjá bernunum. Krógvaði tú teg millum hesi skot í spælinum, var tú leiddur í annan heim. Ikki einans spælið fekk hugin at flúgva, men eisini tann tjørubræddi vegg- urin og rimarnar fekk mangt fram í hugan, ið ikki bar árin av fremm- andari hugsan og verimáta. Mong í dag brúka orðið integrera (hoyra við til). Teir gomlu kendu ikk orðið, men kendu tydning- in av hesum. Bygt var soleiðis, at pláss skuldi vera fyri børnunum, har búleikingin fór fram. Tá ið útstykkjað verður í dag, verða bernini — sett á sítt beiti har sum bú- leikast skal. Tey fáa eisini eitt útstykkjað spæli- pláss Hervið verður barnahugflogið skert munandi. Tað mátti borið betri til í dag at tilevnað og skapað eitt tílíkt miljø, har bernini eins væl fingu sín part av útstykkingini sambært eina natúrliga uppfatan av tílíkum um- stoðum — samanmett við bilin, sum meir og meir treingir burtur alla natúr- liga hugsan og tanka- gongd hesum viðvíkjandi. Tann kunnleiki sum í dag fyriliggur um sál og likam um trivna bædi innvortis og útvortis, mátti est okkum so mikið upp, at liðini í búleikingini setti seg so fast í hugan, at tað besta av tí besta varð tikið við, sum tænti tí livandi skapninginum menniskjanum á besta hátt og serliga børnunum So skuldi tú sæð, at úrslit- ini gjørdust góð í allar mátar. Fjúrtindi skrivaði mill- um annað fyri einum ári síðani. — Um hugleiðingar um bygda — og býarskip -anir (Jórun í Dali) at fáa íbúgvarnar við í planlegg- ingina. Henda ávirkan er tryggjað í grannalondum okkara, men er ikki tryggjað borgarunum her á landi. Mangt fer yvir hevdið og mangt kundi verið gjort eðrvísi, tá ið eitt íbúðareki sá dagsins ljós á fyrsta sinni. Bernini eru tað dýrasta vit eiga. Tey eiga at fáa rættindi og góðar sómdir í tilikari planlegging. Alt ov ofta standa foreldrin og myndugleikarnir við og spyrja, — hvat gerast skal vid børnini, tå id byggingin er lidug? Ta verða loysnir gjørdar, sun ikki eydnast væl. Fyrilit og væl umhugsað tiltøk eiga at koma á borðið. Hví ikki draga foreldrini við inn í myndina? Tað var ein roynd og tað er ein vegur at ganga, fyri at fáa fólk við í tílíka planlegging. Frits Johannesen liðug fluttur út á Argir upp á pláss. heldur Sosialurin flytur í vikuni Um alt gongur eftir ætlan prentar Sosialurin sjálvur tað fyrsta blaðið fríggjadagin í nýggju prenttólunum Nýggju blaðhúsini hjá Sosialinum eru um at vera Hesa vikuna er útbúnaðurin teknisku starvsfólkunum og blaðfólkunum Hetta hevur sjálvandi tarnað blaðskrivingini ti blaðfólkini hava saman við ollum hinum havt úr at gera við at leggja síðstu hond á og at fáa alt Mikudagsblaðið hesa vikuna kemur tí ikki fyrr enn í dag, hósdag og í minni líki enn vanligt er Men í seinri helvt av vikuni skuldi meginparturin av tólum og útgerð verið komið upp á pláss, so leiðis at leygardagsblaðið kemur sum vant og við nøkrum síðum eyka við søguligum tilfari um Sosialin og prentvidurskifti hjá blaðnum gjøgn um hesi 55 árini, tað er komið út. Um alt gongur eftir ætlan verður leygardags blaðið, sum tað fyrsta, prentað á nýggju »rota tionspressuni«, blaðprentmaskinuni, hjá Sosi alinum. Spenningurin í blaðhúsinum, har hand- verksvirkið er nógv í hesum døgum, er tí stórur. | samband við at húsið verður tikið í brúk, Sosialurin eina mottøku fríggjadagin millum kl. trý og seks fyri ollum viðskiftafólki og annars áhugaðum í blaðhúsunum á Argjum. bæði hjá —i"—— ISOUOPS FK fingið nýggjan formann Førova Keypssamtøka hevur fingid nyggjan for- mann, Poul Martin Joen- sen, Fuglafirði. Poul Martin Joensen er valdur til formann i stjórnini fyri Kjartan Hoydal, sum skal starvast uttanlands í tvey ár innan ICES. Nýggi formaðurin var næstformaður framm anundan. Í staðin fyri Kjartan Hoydal kemur Valborg Rasmussen í stjórnina Hon var tiltaksmaður í Havn.