mikudagur 17. mars 1982síða 6

„box 76, 3800 Argir Útgevari: p/f sosialurin Fyritaks- og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Hegni Djurhuus Dagny Joensen Jóhann Mortensen Jan Miiller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting og prent: p/f sosialurin Borgarligur Sjónleikur FYRI GÓÐUM ári síðani varð sitandi landsstýrissamgonga skipað av Sam- bandsflokkinum, Sjálvstýrisflokk- inum og Fólkaflokkinum. TEIR SKULDU skipa eina arbeiðs- sama og virkna samgongu og eitt lika so virkið og arbeidsført lands- stýri. Teir skuldu reka ein borgarligan sparipolitik. Uttanlands låntøkurnar skuldu halda uppat beinavegin og uttanlánsskúldina skuldu teir fáa av vegnum beinavegin. TAÐ FYRSTA árið hjá borgarliga al- ternativinum er farið aftur um bak. Um tað er við vilja ella ikki, vita vit ikki reiðiliga, men alt bendir á, at mål- setningurin er at taka eina mill. kr. í uttanlandslán um dagin. Heldur henda gongdin fram, veksur uttan- lánsskuldin við 1.460.000000, um samgongan verður sitandi í fýra ár. ALMENNU sparingina dugur eingin at fáa eygað á. Bert eftir einum ári er figgjarløgtingslågin vaksin vid 25%. Hetta er helst nytt met å ti økinum. Undir seinasta landsstýri vaks fíggjarlógin ongantíð so nógv. Og tað landstýrið fekk skotið í skógvarnar, at tað rak ein ábyrgdarleysan fíggjar- politik og at tað oyðslaði við al- mennum peningi. ARBEIDSFØRI og hitt mikla virksemi hjá tí sitandi landsstyri og sitandi samgongu tykist at vera so sum so. Tingið er ofta óarbeiðsfort, orsakað av at samgongumenn tíma ikki at møta upp. Teir tíma ikki so mikið sum at vera í tingsalinum, tá upp- skotini frá teirra egna landsstýri verða vidgjørd. TÁ SAMGONGAN av og á er mannað og luttekur í viðgerðini av onkrum máli, manna samgongu- menn seg upp móti hvørjum øðrum og teir knokkroyta hvgnn annan. Sanniliga ein góður borgarligur sjón- leikur, heldur onkur. So dýrur borgar- ligur sjónleikur heldur onkur, at vit ikki hava ráð til hetta longur, og tí eigur sitandi landsstyri at leggja frá sær sum skjótast. SOSIALURIN Ungu kvinnurnar eru sanniliga ikki væl fyri idag Til mammuna, sum í Dag blaðnum, mikudagin 10 mars, gremur seg um, at kvinnur í Keypmanna havn, altjóða kvinnu- degnum tann áttanda mars, skuldu ganga krav gongu fyri at vísa á stødu kvinnurnar í mun til man- sins steðu í tí danska sam- felagnum. Hon heldur tað vera nógv fyri, at unga ættarliðið av kvinnum, heldur at tær hava tað ov- mikið gott sum er og kemur sjálvandi við einum av teimum vanligu saman líkningunum: tá eg var ung ad er rætt, at støda kvinnurnar Í samfel agnum er batnað nógv seinastu árini, men hon átti at vitað, at núverandi gongdin vísir, at aftur er farið at ganga niður eftir bakka. Kvinnurnar (ser- liga tær heilt ungu) eru tær, sum eru nógv harðast raktar av arbeiðsloysinum í Danmark og eisini í Fer- oyum. Hetta ferir við sær, at tær aftur verða noydd ar at laga seg eftir tí tradi- tionellu kvinnurolluni giftast, fáa born, halda hús og heim t.v.s. ofra seg fult og heilt fyri mann og børn Unga ættarliðið hevur góðar meguleikar fyri at fáa eina útbúgving, sigur mamman. Ja, kanska, men hvat nyttar tað, tá ein ikki kann vera alt ov vísir í at fáa eitt arbeiði aftaná loknu útbúgving? Haraftrat skal viðmerkj- ast, at møguleikarnir als ikki eru so »fantastiska« góðir, krevini fyri at ein kann t.d. sleppa inn á hægri lærustovnar gerast alt strangari, og meguleik arnir fyri í heila tikið at fáa eina útbúgving eru nógv skerdir. Unga ættarliðið a kvinnum (monnum við) er als ikki so væl fyri, sum tú heldur! Ung kvinna Politiskt misnýtt? Í Oyggjatíðindi og Dag- blaðnum eru næmingar við Getu HF-skeið endur- givnir fyri ymisk úttalilsi, harímillum hvar HF-skeið og Studentaskúli í Eystur- oy átti at verið. Vit vilja hervið gera hava stødu greitt, at vit ikki tikið eina felags hesum viðvíkjandi. Vit meta at hesi bæði blødini hava misbrúkt okkum politiskt å grov- asta hátt. Og frábiða okkum, at úttalilsi frá ein- staklingum í framtíðini verða framborin sum ein heildarumboðan fyri næm- ingar við Getugjógv. Samtykt av 46 av teim 53 næmingunum við HF- skeiðið við Gøtugjogv. P. S. Her skal vidmerkjast, at undirskriftir eru vidlagdar og at hetta brævið verður sent til øll blødini. Danbjørg man vera gloymdur av misgåvum, D. J.! Undirritadi fari hervid at heita á blaðið um at våtta, at tað er av eini ella aðrari orsek, at J. H. Danbjerg, sáli, ikki kom við sum ein av blaðstjórunum á Sosi- alinum. Eg fái meg púrt ikki at vera so illtonktan, sum D. J. í Dimmalætting nr. 28 er. Fyri tað fyrsta hevur hatta verið 3—4 fyri tína tíð, og fyri tað annað má Danbjørg sáli vera komin burtur í millum av eini ella aðrari orsek. Ti, hvi skuldi tu Tørfinn, havt so ringa roynd av Danbjørg, sála? Min góði Dánjal Jákkup. Eg havi oftani ivast, hver tað er, ið skriv- ar hesi óhevisku lesara- brevini í Dimmu. Tey kunnu hava stund- um eitt pinkulítið (d) ella D. J. og so eisini fult navn, ja Sørensen undir. Nu skal eg ikki på- standa, at tad er ein og sami maðurin, nevniliga tú sjálvur. Man sigur at kært barn hevur mong nevn. Nú havi eg áður sagt, at stílurin hevur veri óheviskur. Hann er meira enn tað, beinleiðis ónd- sinnaður, eitraður og hatskur, og felags fyri alt og øll brøv, altíð við tí illa orðinum. Fad er just hettar mær ikki dåmar, tå tad er sagt til ávísar persónar Eitt heilt annað er, man kann kritisera ein politikk og menn sum politikkara, men ikki forfylgja per sonar Tá eg skal siga nakað um Danbjørg sála, so ivist eg stórliga í, um hann átti nakran óvin. Ti hann var eitt fyrstaklassa menniskja Dånjal Jakkup min. Hvi heldur tu, at politikkurin er so nógv broyttur frå teirri tíðini, tá Danbjerg Dam Øregaard J. P. Davidsen vøru i val- makt. At alt ikki er eins og tad sama sum tað var tå. Tað er bara natúrligt, tí tað er nógv broytt, men tað er til tað betra. Hattar sum tú, og sam- bandsmenn yvirhevur hava dúttað niður í fólk, at javnaðarflokkurin er loys- ingarflokkur. Tit vita væl, at tað er ondsinnað ósannindi. Og at javnaðarmenn vilja yvirtaka líka at loysingini. Gud gavi tit bert fóru ferir fyri tí. T.v.s. at vit kundu klár- að okkum sjálvar. Tað kann væl ikki nakar illskast inn á hann, ið vil standa á egnum beinum Eitt heilt annað er, at fáa hjálp til sjálvhjálp Ongin andsvarsbevístur politikkari karn meina, at tað er bara at trekkja upp á donsku tjóðina, og goyma sín pening væl í lummanum. Er hattar tað, tit kalla at skera bondini yvir i ríkisfelagsskap- inum? Ein stór misfatan. Fyri nøkrum áum síðani, var eg og vitjaði dóttur mína við familju í Dan- mark Eitt kveldi vit sótu og hugdu at sjónvarpi, jú nú kom okkurt frá fólkating- inum Millum annað Føroyar og Grønland Tá var tað ein Gilist- ruppari sum legði eftir for- ovingum og grønlendingum. Tad var ikki upplyftandi fyri meg, at sita har sum ein nassari ella biddari. Tann grønlendski folka- tingsmaðurin var fleiri ferðir uppi á reðarapall- inum, og forsvaraði teir. Ég sá ikki Johan Nielsen, hann var helst ikki til- stadar. Annars hevði hann roynt at bett um okkara umdømi. Annars tok onkur sosialdemokratur okkum í forsvar. Eg græt ikki, men hvat sveið tað ikki í kjøtid á mær. Sama ger, men tá bleiv ferð mín spilt fyri tann túrin. >Leys er kúgv á annans båsi« Saman um tikið. Vit hava kanska lyndi til at síggja feilir hjá okkara. Men D. J., mín, er tú onki broyttur frá teirri næsta tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrøv upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev ur skrivað brevini. tíðini, tá tú var ervagarp ur P. M. Dams, sála? »Onkuntid leikadi betur i horni, tå id vit drukku av gullskålin eina å hvørjun morgni«. Harra blaðstjóri við manning! Lat meg at enda ynskj: tær og tykkum lukkt frameftir leiðini. Nú tit sita í egnun hølum, og njóta góð, og egin amboð. „Rætt er hond í annan: fóti<. Takk. Vágur 11/3—82 Hentzar Joensen Viðm. Vit takka fyri góð ynski og vísa annars til rættingina í Sosialinum seinasta leygardag. F EEN Ek SE RÆK