leygardagur 24. apríl 1982síða 2

Nr. 33 24. apríl 1982 Tað krevur hegni og vanda sær um, tá grótið skal lagast. Hetta er serliga umráðandi partur av arbeiðnum hjá grót lagara Arbeiðsreiðskapurin er ikki nýggjastu teknilogisku tól- ini, men bert ein hjólbera, blandimaskina til sement, setthamar o.a. Vanlig arbeiðsmynd Tey laga grót- arðar Vanlig gerandismynd í Havn er at síggja tvey fólk arbeiða við laging av grótgerðum, trappum 0.ø. arbeiði, sum verður gjørt ur gróti. Hetta í sjálvum sær er ikki óvanligt, men tá annað av teimum er ein kvinna, so er hetta eitt eindømi, sum vit ikki halda er gjørt áður. Vit hava roynt at kanna, um kvinnur áður hava havt slíkt arbeiði, men tað hevur ikki veriðmeguligt, at finna nakran, sum veit um hetta at siga. At kvinnur hava gjert urtagarðar og laga grótgarð kring egnuhús, hevur ikki verið óvanligt áður, men at hava hetta sum útiarbeiði burturav, er Malvina á Dunga helst eindemi um Gudmund Guðmundsson og Malvina á Dunga eru syst- kin, ættaði úr Hvalba. For eldur teirra eru Anna og Jacob Skalla, sum fingu fýra børn framt hesi bæði, sum nú arbeiða saman sum grótlagarar Kendu til grótarbeiði frá barnsbeini av Gudmund Tá eg var smá drongur í Hvalba, fingu vit dreingir til uppgávu, at laga niðurdotnar grótgarðar upp aftur, sum vóru farnir í vetr- arhálvuni. Hetta dámdi okkum væl, — serliga tí vit aftaná grótlagingina, sluppu at spæla, tí tað hugaði okkum best. Malvina: — Ég plagdi at hjálpa pápa við stoypi -og grótarbeiði av ymsum slag. Serliga minnist eg, at vit stoyptu hús, tá eg var um 12 ára gomul. Mín uppgáva var at ganga upp stigan við gróti í eini spann, sum var koyrt í formarnar ístaðin skerv, sum teir nú brúka Mær dámdi ómetaliga væl at arbeiða úti við slíkum, har ein rættuliga fekk likamsveddarnar. Av tí at hetta ikki var vanligt konu- fólkaarbeiði tá, hugsaði eg ikki um at fáa mær slíkt arbeiði, tí tað var óhugsandi tá. Malvina sigur, at hon fór til Havnar á heilt ungum árum, og fór í húspláss, sum flest roynt Gudmund Guðmundsson, grótlagari í arbeiðinum við at laga ein grótgarð. Annars hava bæði systkini eisini til uppgávu at laga gróttrappur, klæða trappur við gróti, gera urtagarðar o.a allar aðrar gentur 1i fór hon í handil at art hjá Heinesen í Vagsbotni og seinni hjá Aage Dahl smiðjuhandli. Tá tey høvdu brúk fyri Skriv stovVutoik Poul Hansen, heilsel boð eftir Malvir DO skrivstovukvinna í giftist og fekk berr Heimagangandi hus- mamma i 18 år Malvina er skjótt hálvt hundrad år, og byrjadi fyri trimum árum sidan, sum grótlagari, eftir at hon hevði verið heimagangandi hús mamma í 18 ár. At hava slíkt krevjandi likamligt hevur ikki sett spor á Mal vinu, tí hon er lítil og heldur klæntraslig Gudmund hevur havt ymiskt arbeiði við bygging av ymsum slag. Tá grótgarð urin framvid Havn skuldi gerast, var tad ein av uppgåvum hansara saman við eðrum arbeiði molanum innan byggifelagið Phil & Søn Vit lagaðu molan i 10 mánaðir, og tá garðurin 228 Hetta var stór arbeiði, sigur Gudmund, sum avtornaði máldi hesin metrar neyvan heyði verið meguligt at fingið so skjótt frá hondini í dag Gudmund fekk alt meira við grótarbeiði at gera, og tá eftirspurningurin bleiv so stórur, at hann ikki kundi gera bílagda arbeiðið eftir ar- beiðstíð, gavst hann og byrjaði fyri seg sjálvan Hann hevði tá í nøkur ár arbeitt saman við eðrum grótlagara. Skal gera degurða fyrst Tó at eg var byrjaður fyri meg sjálvan, so var altíð hópin av umbidnum arbeiði, sum bíðaði eftir mær, og eftir stutta tíð segði eg ein dagin við Malvinu, at nú noyddist hon at koma mær til hjálpar, tí eg megnaði tað ikki einsa- mallur Malvina liga væl henda dagin, tí eg hevði ymist at taka mær til, og orðaði vid Gudmund, at eg kundi ikki beinavegin Eg minnist ser koma soleiðis men skuldi gera degurða fyrst Malvina brosar og sigur rå døgurdastedgurin var iv, kom Gudmund i tunid vid Í ar! og vit fóru til arbeið 01 IKK verið ætlan i idmundi ella Malvinu at tey rbeiðsfelagir, soleiðis tað vardi tó bert nakrar imund aftur hava vit hvønn Gudmund koyrir Mal hvønn Gudmund Tad var skjótt. at eg ásannaði, at eg kki kundi vera Malvinu fyri uttan, tí hon er dugnaligari enn nakar maður. og veit nå- greiniliga hvat vit skulu gera í arbeiðnum. Hetta er hand- verksarbeiði, og um tvey skulu arbeiða saman um hetta, so noyðast báðir partar at vita, hvat hin skal gera, um arbeiði skal eydnast til fulnar Malvina Tú ert so skundigur, tá vit arbeiða og alt skal ganga við rúkandi ferð. Vit líkjast í so máta nógv, og kunnu arbeiða við akkord ferð, og tí er tað helst, at tað gongur so væl Hví valdi tú júst at biðja Malvinu hjálpa til? Tad kom heilt av sær sjálvum, tí eg visti hon hevði hegni til hetta arbeiði. Mal- vina hevur altíð frá barns- beini av dámt væl strævið útiarbeiði, og tá hon sjálv hevði lagað garð og gjørt urtagarð kring húsini hjá teimum, so visti eg, at hon kundi vera mær ein góður arbeiðsfelagi. Nú á degum tosa vit nógv um, hvussu trupult tað er fyri kvinnur, sum hava gingið heima, meðan bernini vuksu til, at koma í útivinnu aftur. Hvussu nógv år var tú heimagangandi? Eg var heima í 18 år, og hevði, satt at siga ikki nakrar ætlanir um at fara út at arbeiða, men tá hetta kon seg soleiðis, so haldi eg, at eg ikki kundi hugsað mær nakað annað arbeiði í dag. Eg veit eisini, at eg ikki hevði viljað verið arbeiðið fyri uttan, tí eg froði meg hvenn dag, at fara til arbeiðis Hetta er sera óvanligt konufólkaarbeiði. Hvat siga fólk, sum koma framvið, har tit arbeiða? Summi eru so bilsin, at tey bert stara at mær, meðan onnur práta hugnaliga eina letu, og fara síðan víðari Tað kann mangan vera trupult, tá fólk soleiðis standa og eygleiða meg. meðan vit arbeiða, tí tað at laga ein grótgarð t.d., er sera krevjandi, um úrslitið skal verða gott. Vit hava serligan arbeiðs hátt, har uppgávurnar eru býttar sundur millum okkun soleiðis, at eg skal seta garðin av, blanda halda setthamarnum og gera klípur Hetta er handverksarbeiði sum vit gera í neyvum sam arbeiði, og um ein kennur seg sum til framsýning fyri al- menningin, kann vera trupult at halda tonkunum við tað ein skal gera. sement, Kundi ikki hugsað mær annan makkara Hvussu við samstarvinum. Tjakast tit ongantíð? — Jú, — tey flenna bæði. Framhald á síðu 18 Tað krevur samstarv, tá grótlagarar arbeiða, og um úr slitið skal eydnast, so skal annar parturin altíð vita, hvat hin ger