leygardagur 22. mai 1982síða 6

——80øiir is A 8 SÓ A o»—————”—>&k>82»—…——6—— …—=+…e 5 á SEE eee Utgevari: p/f sosiaturin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miiller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting : p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Blått stempul til skendska skriving oddagreinir SO ER DÓMURIN fallin og sum kunn ugt gekk hann okkum ímóti í øllum punktum. Sigursgeylini í Dagblaðnum hava sum vera man verið øgilig og tað man eisini vera vælsignað tryggjandi hjá Óla Breckmann og konsortum at vita, at Joen H. Andreasen hvorki heidur teir vera fascistar ella fremja terror móti einstaklingum NÚ VITA fólkafioksmenn inntil víðari at teir ikki eru fascistar tillukku við tí allar tit í fólkaflokkinum, sum hava verið í iva! VIT FARA kortini her — við allar virð ing fyri rættinum at gera nakrar heilt fáar viðmerkingar til dómin og fara at vísa á okkurt í hesum dómi sum vit meta ikki eigur at fara aftur við borðinum Í PREMISSUNUM t.v.s. fortreytunum ella grundgevingunum fyri dóminum ger rætturin nøkur beinleiðis mistøk og er tað fyrsta hetta: hann heldur tað ikki vera prógvað, at fólkaflokksins leiðsla „har bifaldet de under sagen framlagte indlæg fra Dagblaðið...“ Herí liggur ein viðurkenning av at hesi »indlæg« eru ikki heilt stovurein, men ikki nokk við tí: — Vit førdu just við citatum úr Dagblaðnum prógv fyri, at fólkaflokksins leiðsla hevur »bifaldet« hesi indlegg við at visa til uttalilsi frá Håkuni Djurhuus og við at visa til, at leiðslan í flokkinum ongantíð hevur tikið avstand frá hesum greinum sum viðkomandi lesarabrævskrivari heyði uppfatað sum fascistiskar. FYRI TAÐ NÆSTA sigur rætturin, at hetta at hava »nok sá hgjre- orienterede synspunkter« ikki er fascisma. Til hetta er at siga, at vanlig fatan í dag er júst, at víðgongdahegra- sjónarmið eru identisk vid fascismu. Ti hvat er fascisma annað enn ein ser- lig útgáva av hegra undir serligum umstødum t.v.s. i krepputidum? TANN TRIDJA atfinningin, vit hava til grundgevingarnar er tann, at rætturin beinleidis tyktar tey, sum hava harm- ast um fascismuna i Suðuramerika (les Chile) fyri at tey ikki eisini finnast at »endog mere kritisable forhold í de kommunistiske lande«. Vit spyrja: hvat vidkemur hetta Føroya rætti? Og hvat viðkemur hetta hesum sakar- máli? Her er talan um eina reint politiska meining frá rættinum, hvers maki okkum vitandi ikki áður er komin fyri í føroyskari rættarsøgu! TANN FJÓRÐA og eftir okkara tykki mest álvarsama atfinningin til premissurnar snýr seg um punkt 4. um terrorpástandin Her viðurkennur rætturin, at talan er um greinir… »i en grov provokatorisk og til dels usmagelig form...«, men tå rætturin samstundis sigur, at teir ein staklingar, sum hetta er gingið út yvir eru >. .personer, der har optrádt í nedierne eller pá anden made í offentlighedens segelys...< og at tað ti ».. ikke kan være uberettiget at omtale disse. .«, so mugu vit tíverri siga, at hesar grundgevingar eru bein leiðis ósannar. Samstundis loyva vit okkum at spyrja: nær hava tey starvs fólkini á posthúsinum á Tveroyri. sum fingu sítt lív oyðilagt av Dagblaðnum »optrådt í medierne«? Og víðari: nær hevur gamli maðurin í Tjørnuvik sum varð spottaður i Dagblaðnum »op trådt í medierne«? Og víðari heg' rættur, nær hevur tann arbeiðsmað urin, sum var eyknevndur veitt bolandi ulpuskinna optrádt medierne? Hava hesi púra áseku fólk ið hava verið offur fyri nøkrum sum ein iesarabrævskrivari uppfatað: sum terror, í leksikalari merking ind gyde nogen skræk«, optrådt ; medi erne nakrantíð í lívinum, so er tað ti, at tey eru vorðin drigin inn á tæ: stink andi síðurnar á Dagblaðnum sum offur fyri einum fullkomuliga sam vitskuleysum, skendskum og pervers um journalistikki, sum kom inn yvir foroyska blaðheimin við Óla Sreck mann fyri 6—7 árum síðani. TAÐ ER HETTA slagið av journalis tikki, sum nú hevur fingið bláa stemplið frá Føroya rætti út frá nøkrum premissum sum hverki hanga saman ella e:: serstakliga sannar. Hetti prógva enn gamla sosialistiska setr: 3 undir ávísum samfe'a tur eru dómstólarnir í t sam felagnum altid í t ráðandi stættini. Ut frá hesum m kandi at minna á sál camla Grundtvíki — utte: { = nakað ærumeiðandi í het ».. Jøgn er klær eis dragt sandhed er í stø uret klæde; dommen: sæd stene må derover græ st A fólkafundum hevur verið | . havt á máli um fólk. fostur la faðilandskærleika, t 1 1 % k rke sis P > k jóða ar på dt gar Hd 58 ve i Vu einstak } re Kk PIK f 1 Tit jóðir rå a í IK på r jú í 1 , ið Og il } Í Í folk % ø 1 i t + A 1 il FÅ, | } y Á « % ki Fø På 3 ii ti i As i i ) 34 St i 14 K 1 largoo t i «1 & mer > eði í , í æt 1 Málið hrá okt allur Kápa Men hetta krevur, at vit ru vakin: duga á at skyna hvat ið er dygdargott og hvat ið er vanaligt bæði av okk a egna og av ti, sum ført verður inn á okkum Og vandamaiini eru nog sum fyrr kanska eru indamálini á mangan hátt sterri nú Patursson kveður um hesi vendamál: Várt fólk í vanda leingi vóð veður her tí enn úti á dýpi. vond at finna er tann slóð. „Jóanes sum til hallar ber heim: alt ov leingi var her svart; tí er ringt t fáa bjart Tó er kålvføtt so væl hetta slagið. tað bronglast ikki heilt út av lagi; um tað umrátt seg fær og minnist á. hvat tað í forðum var, so vil tað spreingja sundagarð, set- ast aftur á brík sína egnu Mong vilja helst meina, at tev vandamál. sum J. P. umreðir í hesum erindi eru lovst — tað sum gjørdi alt so >“ svart í øldir er rtur —og nú ber sin g I hveld € a IK U S( € S iftt i 'kkara egni ver so t « n á í gå { till I x i + t så k x í í 1 r a t K ein f Pr « € t þ * 1 3 € x Í k } 3 k x inið Gt d okk er ( ni « ið X vur 4 i í as pakkar SØ li ið Lø ve yy góðu sid x i rt s óða er SK 1 | ul blóðsora 1 menni er ein høvudstattur um sokallaðum undir Førova Løgting hevur san eint sagt seg vera imóti her valdi og hertænastu og vil } 1 hava myndugleika til at forði hermannapraktil ið undirhaldið leik skal vera og filmur sins atgerðir so hepisleysa Feroyska útvarpið sem nogv gott tilfar sum ta í i eftir, ti førovskir folkava politikkarar. nandiis tekur og privat áhuga hava sett á stovn eitt lenskt sjónvarp. ið tek lurtararnar Og hvussu við ti handaligt. mentanini — tí feroyska ar beiðslagnum, framleiðslun og skapanini í egnum landi, sum skal gera okkum sjaiv- bjargin — eingin kongaligur monopolhandil eigur longur at forða fyri framburði og kovir frælst vinnuliv í Ferovum, men tann frælsa foroyska handilsverðin ger sítt ítarsta til at køva fer- oyska framleiðslu við ótálnaðum innflutningi av út- lendskum verum. Import-fyritekur og agenturin grógva sum hunda- lond, meðan tey. ið seta hús 7 22. mai 1982 EU EAS ir TILL: i 1982 i kaj Ysplåss og > føroysk siu I Mer tað vandamiklasti fyri okkara mentan og fy okkara framtíð er ikki um vit síggja okkurt vánaligt ella bara tómt útlendskt undir hald ella um vit fáa eitt sindur meir ella minni av út lendskari framleiðslu að vandamikla er. at mer væi ferðin gevur okkum eir jan hugsunnarhátt Fin hugsunnarhått, ið sat so væl 5 ta akliga í okkum og sum ti er o ringur at stríðast ímóti Vit krevja undirhald: bar ry á ein knøtt og seta se; % ið einum kaffimunni og lata ndirhalda av t.d. sjór Fa missa vit en sjalvi at skapa nakað at fylla okk við sangi i . h ild jónleiki ; | Á ítrótti, vid náttúr Vit doyvast av t rhaldinum s at vit sjálvi ger £ nakad Í n frukt av te ; tiðunur kalla hett entan ti meti « partur fag yðu lilsverå er narorði tvkist vera ska! keypa sær ferðin gav hagartil. tå er av ferð fvri ioAskap okkara íkkara sjalvbjarg irðii I H handilsmentalitetur 3 er rå við at koyra okkun hæð iggjariiga og ment ariiga á húsagang: ti ment kann ikki keypast lívs rleði og negdsemi kann ikki handilsmentalitetur ð við at gera okkum til kevparar, brúkarar, njótarar og oyðileggjarar men vit ru frá skaparans hond ætlað sakað annað. I skapanar stendur: Gud menniskjuni í urtagarðin (t.e til at dyrka hann og varða hann. Menniskjan er ti) at vera ein medskap- ari uppgåvuni liggur i er í fer setti SU 1 nøgdsemi: kal smíða ;ær evdnuna góða » evnum, ið skaparin gav. vit ikki henda Ja vit kugad og ikki av nøkrum ii ella veldi, men enniskjansligum kallast kapital- + tjóðskaparstríði í Það kann tykjast sum at tað var lættari at fara uppi fyrr: moti útlendskum em- bætismannastýri og tapiligum utlendskum lógar- Å meira enn ímóti „- kreftum og persónum i ; ukkara egna folki. Men fram um alt er hetta eitt samvitskustrið í hverjum einstøkum av okkum — tí øll kenna vit til hetta: tú mást viðhvert velja ímillum, hvat reglum