leygardagur 29. mai 1982síða 14
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Jar Petersen
im? onse?
i, ,
hjá Fo: m Fugl-
? 1rste } -
Fi )r? }
nat
í x x
É K |} K
að það
sjatas t 19 VSKIr
€1K
k
Fuglar
heimskenda
um Montmartre
mannahavn. Men av ellum
mikudegum árinum
hevdu teir valt tann mest
óhepna. Landsdystur mill-
um Danmark og Svøriki
spældur í Itrottar-
UEFA-cupfinala
svenska
var
parkini
var 1 sjónvarp
inum, og so oysti tað
niður. Men tá ið konsertin
byrjaði, var bara heilt fitt
av fólki samankomið, so
tað fylti væl upp, feroy-
ingar, danir og sviar
Leygardagur 29. maí 1982
Eitt mikukvøld i
Montmartre
Vedurløg
Byrjanin var heldur trilv
andi, sindur
sum ikki var at undrast á
eitt
nervøs,
ett
Fonleikinum
rúmd og fyllu
sindur av
Men í endanum av fyrsta
imfari komu teir rættiliga
í gongd. Og tvey tey sein-
Beinagrindin í skránni
vóru legini á plátuni >Veð-
urløg« sum Karsten Vogel
og Fagrir Fuglar góvu út í
Tónleikurin er ein
sum hevur
gjørt, inspireraður av ti
tørovsku
tjer
suita, Vogel
natturuni og
Hetta er
ógvuliga vakur tónleikur,
sum enn einaferð vísir, at
Vogel hevur ríkar
sum tónaskald
ein serliga beit
veðurlagnum
gávur
Leg, sum
merki í,
vóru kveðan til oyggjar-
nar, Føroyar, yndisliga
lagið Gandadagur, og
Toka
Fønleikurin var sum
sagt ógvuliga áhugaverd-
ur og vakur, men tað er jú
nokk fyri tann
ikki altið
parti av áhoyrarunum,
sum ynskja lívligan tón-
leik. Men tey fóru heldur
ikki vónbrotin heim, ti
sell im kveldið kom
rættuligt lív í. Td. við
gomlum vælroyndum
Vogel-løgum sum Birds of
Beauty (Fagrir Fuglar),
My second hand
Jutterfly Blossom og ikki
minst lagið hjá Kristian
>
Blak, C
rose,
aramba
»jåtte bra«
Av tønleikarunum
ein, fyriuttan sjålvsagt
Karsten Vogel, sum var
tann berandi kraftin, mest
merki til Olav Øster, sum
vid sinum framurskarandi
fjølbroyttu soloum ferð
eftir ferð bergtók áhoyr-
Serliga nøgdir
nogvu sviarnir,
ella aðrari
vóru komnir (fot-
bóltur?). Teir stóðu uppi á
stólunum og klappaðu, tá
legði
vóru teir
eini
Sun av
orsek
ið Olavur var liðugur vid
sínar helt
meg hoyra ein teirra siga
jatte bra
soloir, og eg
ð ein annan:
musik det hår«
Men hinir fyra smædd-
ust å ongan hått burtur
Klavarspælarin Kristian
Blak utmerkadi seg ser-
liga vid sinum fasta undir-
spæli, men eisini vid ein
støkum soloum, og hóast
onkur elklaversolo var
heldur »ullint« og
anhangandi, so var heild-
armyndin góð
osam-
Ernst Dalsgarð er tann
minst royndi av teimum í
rytmiskum tónleiki, men
tað kundi ikki hoyrast á
spæli hansara. Klangur
hansara á tverrloytuni
var, sum altíð, frálíkur,
men eisini improvisatións-
teknikkur hansara visti
seg, burtursæð frá ein-
støkum smávillum, at
vera góður Til tíðir
framur
Nakað fyri
pengarnar
At Jan Ja
ara besti trun
obsen er okk
muleikari, í
hvussu er hesum eki
ikk at tara á
Montmartre i Keyp
mannahavn fyri at finn:
útav. Men her fingu vit so
um hetta. Í
einstøkum førum var hann
to nokk nakad ågangandi
og harðligur. Men
heild. og serliga í
stuttari
hann ógvuliga góður
Jóhannus á Rógvu Joen
sen verður her nevndur til
síðst, hetta hevur
einki við nakra »g6dsku
radfylgju« at gera. Tí
sjálvandi vísti hann seg
aftur her sum ein
»klassa«bassspælari. Hann
1
enn eitt dømi
sum
eim
trummusolo, var
men
er nokk tann føroyski
bassspælarin, sum hesi
seinastu árini mest
miðvíst hevur arbeitt við
sínum
leiðis, at hann í dag hevur
ein vælbrýndan teknikk
og eitt stórt hugflog
instrumenti So
Fagrir Fuglar og
Karsten Vogel av-
myndaðir 1. april i
år. Frå høgru Kars-
ten, Kristian, Jó-
hannus, Jønleif
(hann avloysti Jan
við trummurnar.
Jan gongur í skúla í
Voregi), Ernst og
Olavur.
to: Philippe (
Saman virkaðu hesir
serliga i
seinnu helvt av konsertini,
tónleikararnir,
sum ein heild, sum gav
fólki nakað fyri peng-
irnar, summum enntá
nógv meir
Fad er helst at taka
munnin ov fullan at siga,
at bóikurin kann metast
við tað besta í Danmark.
okkara tónleik-
óroyndir til, og
hava teir heldur ikki, mót-
vegis donsku tónleik-
arunum, nakra langa jazz-
tradition aftan fyri seg.
Men hóast hetta, kundu
vit gleðast um, at teir als
ikki smæddust burtur í
einum umhvervi, sum
vanliga hýsir nekrum av
teimum bestu tónleik-
Europu. Og
harvið enn eitt
um, at feroyskur
rytmiskur tónleikur, ikki
minst nevndu tónleik-
fyri at takka, er
nógv framfarin tey sein-
astu árini.
1að eru
1rar Ov
arunum í
fingu
prog
arum
Janus Petersen