leygardagur 12. juni 1982síða 6

alinun.. at Síða 6 tíðindablaðið Útgevari: p/f soslalurin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tårfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 oddagrein Framtidarmøguleikar ella fantasiprojekt TAÐ ER ógvuliga misjavnt sum politikarar ella flokkar taka ímóti nýggjum hugskotum og royndum innan vinnuliga ekið. Í mongum førum verður viðkomandi projekt mett eftir persónunum, sum koma fram við tí, heldur enn at meta um sjåjvt projektið. Enn eitt dømi um hetta sama er at síggja í málgagn- inum hjá Fólkaflokkinum seinasta mikudag. HETTA VAR í samband við um- taluna í Tíðindablaðnum Sosialin- um um sokallaðu gággumaskin- una. Sagt verður í Dagblaðnum, at Sosialurin er altíð hugaður at blása villastu projektini upp sum stórar framtíðarvánir, og fær Ídnaðar- stovan í sama sambandi av at vita. LAT TAÐ VERA sagt beinanvegin, at tað ikki er uppgáva blaðsins, at vera talsmaður hjá ídnaðarstovuni ella einstøkum ídnaðarmonnum, men tá nýggir tankar innan vinnu- liga eins og onnur øki — koma fram, halda vit tað er umreðu vert. Vit meta, at mangir av hesum tankum hava verið skilagóðir, sum tað eisini seinri hevur víst seg, hóast teir meguliga hava tókst heldur enn ikki fantasikendir í fyrstu atløgu. MONG PROJEKT, sum av onkrum hava verið roknað sum faitasi- projektir, hava enntá seinri víst seg at vera av stórum samfelags- búskaparligum týdningi. Tað eitt nú -alingina. Mangur hevur helst troyttast av teirri nógvu umrødu av hesum nýggja vinnuvegi. Men hyggja vit so nøkur ár aftur í tíðina tá verulig gongd kom á alingina og nú í dag, nú hver maður á megin- landinum vil keypa okkara síl og laks, er hesin fantasiurin komin okkum væl við. TAÐ ER MANGAN SO, at teir menn, sum í fyrstu syftu koma við nýggjum hugskotum, ikki eiga peningaligu midlarnir at seta hesi projekt í verk í nóg stóran mun. TÍ eigur tað sjálvandi at vera ein almenn uppgáva, at hjálpa til bæði við vegleiðing og fíggjan, tí tann hjálp, sum veitt verður frá almenn- ari síðu til tilik endamál, kemur aloftast tí almenna til góðar aftur seinri í stórum máti. Um vit íkki skulu vísa nýggjum projektum ans, fyrr enn tey kasta pengar av sær, kunnu vit lættliga verða ov seinir á sjóvarfallinum. UM TANN LEIÐIN, sum Fólka- flokkurin stendur fyri, hevði verið ferd, hevði lítið verið av vinnu- skapandi virksemi her á landi í dag. Tað almenna ískoytið, tað sosiala ískoytið, er í dag av grund- leggjandi týdningi fyri alt okkara vinnulív, og harvið fyri alt okkara samfelag. Ja, stutt er at siga, at berligt hevði verið í Føroyum um fólkaf.okssetningurin: Tað sum ikki kann standa má falla, var ráð- andi grundsetningurin í føroyskum politikki. Automatiski telefonsvararin á Skattadeildini: kl. 11 hósdagin: Tygum fáa våttanina tá arbeitt verður aftur á skrivstovuni Ein lesari okkara úr Suðri ringd' í gjár og segði Sosi- fonsvararii hann hevði Ein ringt á Skattadeildina at fáa eina váttan. Hetta var fyrrapart kl. 11, men tá røda var Dert autor it hoyrdist I automat at váttanin bleiv send, tå arbeitt varð aftur á skriv- utiski tele stovuni! oyra Hvat gera tey á Skat sk kvinnu- deildini fyrrapartar um segði, lesarin vita og vit set Poul Kjærbo, EDV-dei Framhald å sidu 15 t a vil t tu ld- Neyðars Ola Jákup Nr. 52 — 12. juni 1982 Ola Jákup Rólantson! Tú roynir alt tað tú orkar at tekkjast tínum harra og meistara Ola Breckmann. Tú aktar hansara minsta vink, tú ert altíð til reiðar við spilliklútinum, tú verjir hann ímóti veru- ligum og innbillaðum fígg- indum. Tú roynir at líkjast honum í tínari skriving og við hvert ert tú skendsk- ari enn hann sjálvur. Men sært tú ikki Ola Jåkup hvat id tu sjålvur fært burtur ur at gera teg til skutilsvein hjå Ola og følkaflokkinum? Tu offrar a't: tina andstendugheit, tini evni at skriva tad sindrið tu hevur! og tina virðing ímillum ' tínar gomlu vinir. Men Óla Jákup neyðara- dýrið — vænta ikki, at Oli ella fólkaflokkurin fara at løna tær eftir tænastu. Ein dag stendur tú einsa- mallur, andaliga og menniskjansliga kevdur í øllum tí ónda tú hevur for- volt við tínari skriving. Ein dag rennur tú teg fastan í tað garn, sum tú hevur hjálpt fólkaflokk- inum at seta út fyri ell tey mongu óseku hvers ger- andisdag, tit hava forpesta og hvers lív tit hava oyðilagt. Trúgv eldiliga ikki, at Fritidarløn Oli og fólkaflokkurin tara at hjålpa tær tå tvørt urímóti! Tann dag teir ikki kunnu brúka teg meir verður tú tveittur fyri bakka sum ein uppslitin skógvur — tá kennast teir ikki við teg. Trúgv mær eg tosi av egnum roynd um. Slepp tær burtur úr hasum rånsmannabøl inum neyðardýrið, meðan tú enn hevur ein tjans at blíva aftur til hampafólk og minst til at ell eru ov góð til at lata seg brúka á tann hátt, sum tú nú verður brúktur ein ið hevur smakkað fólkaflokksins jarnhæl Feroyskir reiðarar hava sum oftast verið ógvuliga trekir at goldið mann- ingalenir. Hvussu ofta hevur fiskarin ikki staðið smoykin við hugvuni í hondini framman fyri skriviborði reiðarans og biðið sær um nekur oyru, sum hann av rettum átti at havt fingið fyri mán- aðum síðani? Flestu sjómenn kenna hesa eyðmíkjandi stødu Sambært skal frítíðarlonin falla til gjaldingar hvenn fyrsta mai Hesa tíðarfreist høvdu reiðarar ilt vid at sáttmálan halda, og Fiskimannafel- agið fekk sum uppgávu at umsita frítíðarlenina, so hon kundi koma rætt- stundis. Fyri hetta tók fel- agið sær 3% av upphædd- ini sum ómakaslen. Vit eru nú komin langt inn í juni mánaða, og nógvir fiskimenn hava enn ikki fingið fritidarlønina sendandi. Tá ið ein balist á havinum árið runt og hevur sæð framm til eina uttanlandaferð við familju ni, er tað hugstoytt at avlýsa hesa ferð, bert tí at „teir stóru< ikki svara skyldur sínar. Eitt er givið: Teir sita ikki á reyv- uni og bíða eftir frítíðar- løn, stingst upp á teir at fara av landinum. Og so tvey orð til Ola Jacobsen: Heldur tú, at Fiskimannafelagið kann loyva sær at góðskriva sær 3%, tá ið tað ikki megnar at gera skyldur sínar mótvegis limum sínum og syrgja fyri, at frítíðarlenin kemur rætt- stundis? Tað valdar slík ónegd, hesum viðvíkjandi, so óneyðugt er at undirrita seg annað enn ónegdur fiskimaður Gera ákæruvald og rætt- ur mun å fólki? Undir tí vækendu Brix- sakini vóru falsaði skjøl løgd fram í rættinum av Ola Breckmann og sakfør- ara hansara Jógvan Pall Lassen. Eingin sigur, at Brevk- mann hevði falsað hesi skjal — tað vil eg sterkt undirstrikað! Men falstað tað vóru tey, tað hava vit sakkunn- leikans orð fyri. Brix varð legd undir at hava skrivað karakterir, sunm hon ikki hevði skrivað tað prógvaði sakførari hennara og rætturin tók prógvini til eftirtektar Síðani hendi at kalla ikki annað enn tað. at Oli Breckmann fekk sína bót. Tey falsaðu skjelini lat Starv hj Setir Býráðið í Tórshavn í fast starv uttan at hatta verður lýst leyst? Vit halda, at tá »offentliga« setir fólk manna tað skal starv. so verða tann, at gongan starvid skal lysast i blød- unum, so at øll sum eru interesseradi, hava møgu- leika til at søkja hetta. rætturin eins væl og politi- valdid eyguni aftur fyri. Men hendi nakað syrgiligt á posthúsinum á Tveroyri. Dagblaðið avdúkaði hesa hending fyri almenn- inginum og politivaldið var í stundini til reiðar við åkæruritinum og var hetta kunngjert via sensa- tiónsblaðið Oyggjatíðindi. Tann sorgarleikur sum Dagblaðsins stikkara- og angevaravirksemi hevði orsakað var ikki nóg stór hevnd — sum altíð var Ovggjatíðindi til reiðar at nekta tað heilt stóru skaðafreðina. Hjá hesum báðum per- versu bleðum Dagblaðn- um og Oyggjatidindi er so Men so er tíanverri ikki, her er dómi um at Byrådid stillisliga smoyggjur Málin tarv He starv her er talan um, er når í lítlu vík Hes maður skal m.a. hava eftirlit við teim bátum í har liggja við flót- ibrugvarnar. Eitt skulu tit vita í ikki nokk, at tú kemur niður við nakkanum — tú skalt heilt niður — so langt, at tu og tíni ikki reisa teg aftur! Hetta vita vit! Hetta undrar okkum ikki! Tað, sum undrar, er hetta: Hví loypir ákæru- valdið á leistum og dregur summi fyri rættin fyri falsan og onnur ganga frí? Hví kemur íkki ein áheitan frá tí rætti, sum hevur hildið sjálvum teim- um falsadu skjølunum í hondini, til fútan um at reisa ákæru móti einum meguligum karakterfals- ara? Er munur á fólki? stud. jur. á Býráðnum esum býi ráða, fólk fylgir betri við enn sum so, ti skulu tit ansa tykkum eitt lítið sindur, tað skuldi ikki verið ein privat afera tað heila. Eitt lítið uppiskoyti. Hví er onki arbeiði til stór skúlabern, tá býurin í letuni ýður við fremm- andum arbeiðsfólki? Arbeiðisleysur I ; i Er,