leygardagur 12. juni 1982síða 9

Leygardagur 12. juni 1982 Framforslan er ikki týdningarmest | — tað er venjingin, sum er grundað á tað sum hendur á pallinum, ið hevur stórsta týdning fyri meg Hóskvoldið skipaði Pauli i Sandagerði fyri konsert i Eysturskúlanum í Havn Umleið 80 luttóku við sangi og spæli, og millum teirra var Joanna Johansen, song- kvinna, sum hevdi ein tann stórsta leiklutin i fram førsluni. Vit hittu Joannu dagin fyri konsertin fór fram, og hon sigur okkum frá arbeiði sínum innan tónleikaheimin Ævintýrið um smágent- una við serligari sangrødd og einum góðum læru- meistara, ið roynir øll kynstur fyri at menna ser- merki hennara, er á ein hátt ikki heilt burturvið, tá talan er um Joannu Johansen, songkvinnuna á Strondum og lærumeist- ara hennara, Paula í Sandagerði, sanglærara, kórleiðara og tónlista- skald. Av tilvild Joanna Johansen, lærara- skúlanæmingur, er 22 ára gomul, og hevur seinastu árini havt nógvar fram- førslur saman við Paula í Sandagerði, í Havnar Sangkóri og aðrar staðni, har boð hava verið eftir henni og sermerktu, fjøl- broyttu evnum hennara, at framfera sangir, sum fevna yvir klassisk song- løg og fram til nútíðina til jazz og New Wave I 1977 fór Joanna i Hoy- dalar at ganga á studenta- skúla. Sum vituligt er, har ungfólk hittast, so sungu og spældu tey nógv í skúlaflokkinum, sum Joanna var í Ein teirra, ið legði til merkis serligu songredd- ina hjá Joannu var Elin Johannesen, sum starvast á Studentaskúlanum. var skjótt biðin framfera á kvøld- settum og hugnaletum annars í Hoydelum, og til eina framferslu bað Elin son Paula í Sanda- gerði koma at lurta eftir Joannu. Hon helt, at redd hennara átti at komið fleiri fólkum til góða, enn bert studenta næmingum i Hoy.lelum Eftir eina framferslu kom Pauli í Sandagerði til nín og spurdi, um eg ikki sundi hugsað mær at „Joanna um at sin, sungið til nekur leg, sum hann hevði gjert til uppteku í Utvarpinum Hetta helt eg vera ógvuliga spennandi og játtaði beinavegin, sigur Joanna og heldur fram Hetta var byrjanin til eitt samstarv okkara mill- um, sum nú hevur vart í fimm ár Pauli í Sandagerði hevur verið ein sannur lærumeistari fyri meg Hann er sera áhugaður og er soleiðis í verumåta, at tá hann hevur fingið eitt - gott hugskot, so fremur hann tað! Eg eri heldur ikki s smæðin, tori og oo væl at koma fram í ljós mála, men stuðlað a Paula og við nógvum ven ingum, er tað eydnast t fulnar, tað, sum eg ongar tíð hevði hugsað, skulk komið mær til góðar inna sang og tónleik við fran førslu við mætastu tør listafólkum her á land Fekk góðar semdir Frá byrjanini av helt Pau = Rg rr SS & y J il 1 li n 1 1 i li i 37 hd Saa — ge” í Sandagerði, at okkurt munagott skuldi gerast, til tess at eg fekk so góða venjing sum meguligt Hann syrgdi fyri. at eg kom í Havnar Sangkór og til nógvar kveldsetur og onnur tiltøk, og hetta sam starvið havi eg honum nógv fyri at takka Nær byrjaði áhugi tin fyri at syngja? Tað veit eg ikki, tí eg havi altíð sungið nógv Foreldur míni og báðir beiggjar mínir hava altid sungið og spælt nógv i "- — ENGE Tekst og myndir Dagny Joensen heimi okkara, eins og vit vóru við í barnakóri og sungu í kirkju og missi- ónshúsi. Hetta var ein nátúrligur táttur í barna- degunum, sum eg ongantíð havi hugsað um, men kortini, so hevur mín songredd ikki verið tikin framum hinar sum eitt sermerki, tó at eg mangan sang solo í kéri og í Eysturovyarkvartettini, sum eg eisini var við í nekur ár Nær framferdi tú á fyrsta sinni sum solistur? Tað skal eg so væl siga tær. Tað var tá Chr Høj, lærari mín á Strond um bað syngja barnasang á foreldrafundi sum sjey ára gomul. Chr Hej helt redd mína vera góða, og skuldi eg syngja. Hetta var skemti- ligt fyri eitt ára gamalt barn, men eg minnist hetta ikki sum nakað serligt, og at eg var meira enn hini børnini fyri ad meg ein so sjey At meta um egnu dygd Er tað rætt at lata bern framfera á palli? Eg haldi. at tað lætt kann misbrúkast, um eitt barn soleiðis verður tikið ljósmála, tí tað Bern eru fram í dugir at syngja nú einaferð soleiðis, at tey ikki duga at meta um egnu dygdir, men halda, at tey meguliga eru nakað fyri seg sjálvan, um tey vaksnu siga teimum, at tey duga væl mær er tað n ra huga vert at merkja framgongd ina í venjingini', áðrenr y framfort ver: enn bert tað at stand til konsertir o.a Tå fólk uftana takka altid pallinum koma at fyr so hugsi eg So evdnaðist ven) ingin kortin. Hetta er tað veruliga arbeiðið 4iå mær, sum vert er at halda fram við Um bern ha serligar gávur fyr eitt nú at syngja, so áttu foreldrini heldur at latið barnið fingið ta grundleggjandi læruna í tí, sum barnið ser merkir seg við, tað kann búgvast at fara víð- ari, tá tað verður tilkomið so Tað er avgjørt ein fyri skal nyta munur, at tann, ið framfera, dugur at síni evni til fulnar, og hevur lært grundregl urnar Tað er ikki bert stutt- leiki at verða kendur aftur av almenninginum, tí hetta krevur nógv av ein- staklinginum Bern eru nú einaferð so- leiðis háttað, at tey ikki kunnu skilja stuttleika og strævið arbeiði út frá hverjum eðrum, og um nakað munagott skal spyrjast burturúr, so krevst ómetaliga nógv av sum setur t.d. at tí menniskja, sær fyri at læra syngja og nýta reddina á rættan hátt Ikki bert stuttleiki Sum skilst, so hevur tú altid tikist við tonleik og sang. Var tað ongantíð ætlan tin, at hetta skuldi vera arbeidi titt burturav? Tå eg var yngri hugs- aði eg bert um at fáast við tónleik og sang, men for- eldur míni ráddu mær til at fáa eina útbúgving, har áhugi mín kundi brukast, samstundis sum eg kundi gera hetta til arbeiði mítt, sum kundi koma eðrum til góðar tí á Læraraskúl ti í hyggju, at út- búgva meg innan tónleik an, við og reddvenjing seinni A læraraskúlanum havi eg eisini fingið góðan lær dóm innan hetta ekið, tá eg havi valt mær sergrein ina sangur og reddvenj- ing. Hetta kemur mær til góðar, tá eg eftir lokið lær- araprogv fari til Danmark ar at útbúgva meg víðari Nógv av tí eg havi lært á Læraraskúlanum um røddvenjing åstødi innan tónleik yrjanin til tad eg skal læra i Dan mark Í Feroyum eru vit ikki so væl fyri, hvat lærarar í sang og reddvei við- k og sergreinin sang- teknikk er at kal kki til hjá okkum Nu eri eg komin væl áleiðis við redd míni og tí venjing, sum eg havi fingið seinastu fimm árini, men eg skal eisini ansa eftir, at reddin ikki verður ovbyrjað, og tí eru stundir at fáa hetta í eg eri liðug á Læraraskúl- rættlag, tå m ánum.