leygardagur 19. juni 1982síða 9

| mæ AKA RA fæ oe DE Leygardagur 19. juni 1982 Longsulin eftir heimlandinum verður sterri við árunum Einki kann setast í staðin fyri kensluna at búgva í útlegd, tí hóast ein hevur búð i útlandi í mong ár, so er ein framvegis foroyingur, sigur Ingebjorg Johannesen, sum býr og virkar í Reykjavík í Íslandi teirra, sum vitjar í Fer vum í hesum døgum, er Ingebjerg Johanneser ættað av Skála Ingebjerg er dóttur Ingeborg Jo n á Skála, har hon Johan og gekk vanligan barna skúla. Pápin var lærari og t ildi fegin, at øll try systk ni fingu útbúgving, tvær døtur og ein sonur allar ingar gentur tå, so før Eins og aðrar t Ingebjørg i húspláss, tå skúlatíðin var av. Her var hon í eitt ár, men fór síðan Havnar at ganga Kúla, í preminer og stu dentaskula, har hon lekKk Lemonadan á Kon- dittarinum Hvat tá at taka sær til? hevði ungdómurir ið va eildags eið ti vit høvdu hópin av set ningslestri Tað vóru heldur ikki so nógv ung fólk, sum fingu meguleika at ganga í hægri skúla tá, og tí kendu vit tað sum eina stóra ábyrgd, at vit fingu gott úrslit, sigur Ingebjørg. Tå eg fekk students- prógv i 1950 vóru vit 10 studentar, so tað er skill- igt, at tað ikki var ein og hver, sum fekk megu- leikan, sigur Ingebjerg og skoytir uppí, at tað kravdi nógv av foreldrum tá, at lata bernini fara í stu- dentaskula. — Serliga børn av bygd vistu, at for- eldur teirra noyddust at berjast nógv fyri at klára slíkar útreiðslur, tí tá var einki, sum kallaðist studn- ingur ella lán til lesandi. Annars gekk leið okkara oman á Kondittaríið, har vit kundu keypa eitt glas av lemonádu fyri 85 oyru! Annars stuttleiki var at fara í dans, og hóast lær rarnir kk: voru legn un at vit fóru hagar, sí gørdu + t tad kortini Ingebjørg brosar, tå hor i eikarhúsinum, har skrin stovugenturnar vóru smart ílætnar tær ting fasta månadarløn, medar skulagenturnar mangan kendu seg lla t tær hevdu IKK pengar at keypa sær klæði fyri, men noyddust at taka til takk ar við tí, sum var Eg haldi ikki. at tað nervaði okkum kortini bert tað at eiga til at gonguseðilin. sum var kr 1,25 var nóg mikið til at vit stuttleikaðu okkur ófert, bert vit sluppi Vandrelærari x I r 1C34 p } í Þ x 1 K da 0% År i ð vit kallað tt star sum vandrelær ari, har eg skiftist um at undirvísa í hesum skúlum Tá eg hevði verið lærari tvey ár, var greitt fyri mær. at eg skuldi fáa mær útbúgving sum lærari Eg for til Danmarkar, har eg gekk á Zahles Semi- narium i Keypmanna- havn. Tvey og eitt hálvt ár seinni fekk eg prógy sum lærari, men tá giftist eg samstundis við einum ís- lendingi, sum eisini var í lestrarørindum i Dan- mark. Tað var Aasgeir, sum gekk å lærda Håskul- an i Keypmannahavn, har hann gjørdi seg lidnan vid verkfreðinga útbúgving- ina, sum hann hevði lisið ein part av í Íslandi. Vit fóru til Íslands bein- anvegin og vit fingu trý bern rættuliga skjótt, so eg gekk heima í nekur ár og ansaði bernum og heimi. Ingibjorg Johannesen Tá tað var framíhjárættindi genturnar smartan uætnar at taka til takkar vid ti sum Aftur til Danmark- ar Nøkur ár seinni, fóru vit aftur til Danmarkar, tí vit høvdu altíð havt í huga, at royna okkurt annað, enn bert at seta okkum fest eitt stað. Vit vildu hava greiði á, hvar vit frameftir skuldu búgva. Eg fekk lærarastarv í Tástrup á Sælandi, har eg var tey seks árini vit vóru í Danmark. Tá vóru bernini vorðin so stór, at vit noyddust at gera upp við okkum sjálvi, hvar vit skuldu búgva. Vit fóru aftur til Is- lands. Har var stórt el- verk í gerð úti í oyðimerk- ir ini, nær gosfjallinum Heklu og Aasgeir fekk starv har. Av (i at arbeiðsfólkið hevði familj- una við sær, so var brúk fyri, at onkur undirvísti børnunum, tí vit vóru púra avbyrgd frá umheim- inum. Hetta bleiv so mín upp- gáva at fáa á fetur, og eg undirvísti umleið 10 bern- um, harav tey trý bernini hjá okkum. Hetta var ein spennandi tíð, har fólk úr ymsum londum vóru komin til lítlu úterkina, men tað vardi tó bert fá ár, so noyddust vit at flyta hig- ani, tí maðurin gjerdist sjúkur og fekk varugt brek, bert 40 ára gamal. [i 108 lent klat ri r krivst ar ts er n lus Utbugving Eg hevði i mong år lisið ís- lendskt og fingið greiðu á rættskrivingarreglunum, og hetta kom mær eisini til góðar, tá eg gekk á Lærda Háskúlanum og eisini seinni, tá eg við síð- una av mínum núverandi arbeiði á Studentaskúl- anum, havi fingið góðkent at virka sum týðari. Vit hoyra nógv um, at íslendingar arbeiða nógv, men hvussu megnaði tú ell hesi stervini? — Tað er rætt, at íslend- ingar arbeiða nógv, — meira enn feroyingar. Liviumsteðurnar eru soleiðis í Íslandi, at tú noyðist at arbeiða nógv Tekst og myndir Dagny Joensen sterri tímatal dagliga, fyr at fáa endarnar rokka eg einki serder mer framt at lesa y Lærd Håskulan, so havi eg r ter stra ð ið he r elstil « eg IKt ir I Dug ð t gving eg Få P eg 1 Tad la kki um, at eg KK Vanaliga Nelist t darskeid, og ð | brekaur € kort høv« góða 1 steður É erk KK í 108%Y Kanska FOVu OKKUT KK far um hetta Ingebjerg hevur BA prógv og undirvisir lag ð Stude Revk K fr ! 1 dirvis 1 Lært Hásku 1 Hon bleiv é Kja fyn umieið veið ár ða yg sið okkara mill fa egulelkan at K í í bugva Eg | } x 2 på P Fo 5 x r x A k x x læt } tað torført, og ein kennir tað sum at vera byttan sundur, og ein verður frið- leysur Eitt er tó vist, sigur Ingebjerg at enda, at long- sulin eftir heimlandinum verður sterri við árunum, og hóast ein býr í eðrum landi í so mong ár, so kann tað ikki setast ístaðin heimlandið Tá ein verður tilkomin, so er ein samstundis fegin um at hava heilsuna og eitt gott starv, sum ein skal fara til hvenn dag, og tað hevur hóast alt virði At enda sigur Inge- bjarg, at meguleikarnir at koma til Feroya nú eru so góðir, at tað ikki er so tor- ført at ferðast henda- vegin, og at tað eisini snýr seg um at taka ein dag í senn.