hósdagur 1. juli 1982síða 4
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Debes Christiansen, skiparin, leggur okkurt seglið saman
Sluppin Westward Ho
kom mánadagin til Aber-
deen í Skotlandi í ellum
góðum, júst fýra ár aftaná
at hon var her seinast. Tað
nundi taka einar 58 tímar
at sigla teinin uppá umleið
360 fjórðingar Ferðin
helst verið enn
skjótari, varð sluppin ikki
hevði
tarnað av sjóvarfallinum í
herviliga og streyr
Pentlandsfjerð-
num. Tann nógvi streym-
urin har mundi leingja
ferðina við umleið 5
tímum
Annars gekk alt væl í
hond. Manningin og ferða-
fólkið, sum annars virkar
sum manning umborð,
letur væl at og sigur alt
standa væl við. Allir lata
heilsa heima
Skiparin, Debes Christi-
ansen, var í góðum sker-
um, tá sluppin legði at
bryggju í Upper Dock,
innarliga í sjálvum mið-
býnum í Aberdeen. Hann
helt fyri, at gekk túrurin
nú ikki so skjótt sum fyri
fýra árum síðani, tá teir
einans hevdu 46 tímar um
turin Førovar-Aberdeen,
so var gingið skjótt og væl
hond hesa ferðina eisini
Tað er Føroya Idnadar-
felag, sum hevur leigað
sluppina hesa ferðina til
Skotlands. Leiðin gongur
altjóða fiskaríframsýn
ingina, sum verður hildin í
Aberdeen í hesum døgum
T ”
Førovar luttaka við teir
virkjum. Sluppin er sum
so ein partur av føroyska
básinum, soleiðis at fólk
kunnu vitja umborð at
eftir hesum skjótt
fiskifar-
inum, ið á sinni var bygt í
Skotlandi
hyggja
100 ára gamla
Ferðin
Lagt varð frá landi í Havn
nakað eftir miðnátt
fríggjakveldið tann 18.
juni. Veðrið var gott og
nógv fólk hevdu leitað
oman á bryggjuna at siga
Utvarpið boðaði
frá góðum sluppveðri
hetta kveldið og teir
næstu dagarnar. Har var
eitt fitt lot av landnyrð-
ingi og eystri
Seglini
komnir nakað suður um
farvæl.
vórðu sett og
Borðuna stóðu seglini so
pinnastill og full av vindi
Sluppin
sindur á stýriborð og helt
so leiðina til havs. Imeðan
hevði stýrimaðurin sett
kósina í beinari linju úr
Borðuni í Pentland, ið er
landið i
legði
seg et
norðasta
Skotlandi
Tá alt var riggað til sum
tað skuldi, var farið niður
undir. Har vóru so tær
EN
Jógvan Ki skravar sker-
stokkin
P h
8 á
ymsu vaktirnar settar
og menn fingu sær hver
sína koyggju. Onkur hevði
soviposa við og onkur
hevði dýnu. Alt var so
gjørt klárt til hesa fyrstu
náttina umborð á sluppini
Aðrenn farið var í koyggj-
una var sjálvandi ein
heitur munnur at fáa og
okkurt gott afturvið. Tað
var vorðið seint nú. so teir
fyrstu á vakt á túrinun
høvdu hundavaktina, ið er
frá kl. 24 til 4 næsta morg
un. Restin so i koyggjuna
Veðrið var gott, so land
krabbarnir sum vóru við,
kundu trygt leggja seg at
sova
Morgunvaktin
longu útpurrað kl. 3,45,
tvs. 15 minuttir áðrenn
skaffing og vaktarskifti
varð
SEE TD
ni
ØE LS UA SIA AU ÁSA RUN => rs
Sluppferðin
- ———— ø oe de
ai ØDE vs BE
Eivind Rein, bestimaðurin, til róðurs. Honum við lið stendur Pól Sverri Restorff
Soleiðis er annars fyri
hverja einstaka vakt
umborð
Allir á vaktini uttan 1
maður hava róðurstern
ein hálvan tíma hver í
senn Annars skuldu
menn á vaktini ansa eftir
at alt er í lagið, nær
skjetini skulu táttast, nær
fellast skal í osfr. Síðani
skal kaffi gerast til næstu
vaktina og hon skal eisini
purrast út
fram
lot og ferðin
Leygardagin var
vegis eitt got!
mundi liggja um 6—7 mil
Bæði segl og motorur vóru
í drift. Toppseglið varð nú
sett undir. Tað gekk nú
skjótt framá allan vegin,
til vit komu til oynna Hoy,
ið er ein av Orknovggj-
unum. Tá stilti av og móti
A
Arni Nielsen á veg niður
gjøgnum lugarskappan
vid fullum potti av seydar
høvdum
Av Westward Ho,
síðstu viku, orð
myndir:
Jan Muller
middegi sunnudagin kom
harðasti
annars
veður og sluppin
helt akkurát rákinum til
seinnapartin sunnudagin
Tá einar fýra tímar
linkaði rákið og
gongd kom á aftur. Eitt
lot kom av streyminum og
vestfall
st reymur, men
besta
seinni
seglini stóðu aftur.
Hóast vit høvdu motor
so var einki at gera móti ti
harða rákinum. Tað mundi
reka eini 12 til 13 mil, tá
tað var upp á tað mesta og
við motori og seglum gekk
sluppin í mesta lagi eini 8
níl, so lítið annað var at
gera enn at halda upp
ímóti
Men menn vóru ikki fyri
ongum fyri tað. Sólin varð
farin at skína, so av fóru
posatroyggjurnar, og við
upprullaðum skjúrtuerm-
um fóru menn at skrava
lúnningina, vaska dekkið,
mála og ymiskt annað,
sum treingist at gera við
sluppina. Ikki var ta
einans manningin sum so,
ið rullaði upp ermar, mín
sann eisini ferðafólkini,
um ein kundi kalla tey so,
vóru við til alt fyrifallandi
arbeiði umborð.
Seinnapartin sunnu-
dagin linkaði rákið og ferð
kom á aftur Westward
Ho, sum nú við fullari ferð
stevndi suður gjegnum
Pentlandsfjørdin Pent-
landsfjørdurin visti seg
tianbetur frå ti
siduni henda dagin vit
føru skumandi igjøgnum
góðu
fjorðin. Annars er hetta
farvatnið av teimum
vandamiklastu farleiðum
yvirhøvur, serstakliga fyri
skip og båtar sum ikki eru
kunnug har. Liggur ættin
beint upp i råkid kann
vera so sjaskuttur sjógv-
ur, at best er at halda seg
burt. Mong eru førini, sum
eru farin við manni og
mús i Pentlandsfjorð-
inum
Vit sigldu nú millum
tær báðar ovggjarnar,
Strome og Swona, ið ikki
sert minna ein um feroysk
oyggjanevn — síðani gekk
ve
*
se
A
GO