hósdagur 15. juli 1982síða 9

Nr. 66 — 15. juli 1982 Í besta sólskinsveðri. Teir eta karamellur og sleikja sól míl tann seinasta teinin til lands Sluppin Westward Ho var á Havnini um 11 tíðina hós- kveldið. Ein áhugaverdur og minniligur túrur var at enda komin Nógv burturúr Hvat hevur ein so fingið bur- tur úr slíkari ferð, spyr tú teg sjálvan, nú undir fótum aftur! Ikki hevur ein borið orð fyri at vera sterkur á men nú skuldi ein sjóferð við fast er sjónum, sluppini Hóast veðrið var gott á ellum túr- inum. so fekk ein kortini eina føling av, hvussu tað er at sigla við slíkum fari At monnum hevur túrin væl er givið, tí roynast dámt tað fyrsta tosað varð um, ta lagt varð at landi, var, nær farið verður aftur nýggjan túr við sluppini Eg skal ikki dylja yvir, at sjálvur ætli eg at liggja fram- við, men eg haldi eisini, at onnur, sum eru hugað fyri slíkum túri skuldu hava meguleikan. Og tað havi eg skilt, at einki er til hindurs fyri. Gevið bert sluppini eina hjálpandi hond, og tú ert við til at halda lív í henni. Tað er annars so mangt tú bítur merki í umborð á slík- um túri og gerst fegin um. M. a. hetta at tú hevur at halda teg til tær tíðir, sum eru ásettar fyri vakt, skaff- ing osfr. Hetta at tíðin líka- sum stendur í stað. Tú hevur ikki bundin av tí nógva, sum er í ongan skund og ert Havnini Tu gerst »duss« við skipið, tú einum størbyi sum ferðast við, og tú lærir so við og við at kenna øll tey mongu nevn og fyribrigdi, sum hoyra einum slíkum gomlum skipi til. Einum skipi, sum hevur fert mangan fiskifong- in til lands Og so ikki at gloyma fólk ini. Tey menniskju, sum tú skal vera saman við í dagar. Har tú ert noyddur at tosa við fólk, sum tú kanska ongantíð fyrr hevur gætur. Fólk, sum tú kanska hevur mett onkuntiå sum tú ikki gav tær fær um Tað er fleiri givið men júst hetta. sum eg haldi hevur nógv at siga við slíkari ferð at tú lærir at virða onnur menniskju ti tu hevur havt verið noyddur at tosa við tey stundir og Westward Ho til Grimsby á 100 ára degnum í 1984 Um tvey ár eru 100 ár liðin. síðani sluppin West- ward Ho varð bygd í Grimsby. Í hesum sam- bandi er ætlanin at gera eina ferð til Grimsby á sumri í 1984. Tað er gravgangur at leiga slupp- ina nú sigur Debes Christiansen annars storur um summarið, Debes Christiansen skipari skipari. Skúlar, felog, ar- beidsplass 0.0. eru altráð at leiga sluppina fyri at fara ein túr at royna hetta skip á sjónum, fyri at fiska við sneri osfr. Peningurin, sum kemur inn fyri slíkar túrar, verð- ur so nýttur til at viðlíka- halda skipið. Tað skal nógv gerast við eitt slíkt gamalt skip og hetta krev- ur bæði pening og arbeiðs- orku. Higartil hevur alt hetta arbeiði verið gjørt ókeypis av áhugaðum, og harum- framt lata fólk og stovnar pening til arbeiði. Herfyri settu menn seg í samband við stovnar, feleg og ein- staklingar um at lata eitt fast gjald til sluppina í fýra ár. Væl varð tikið hesum uppskoti og fer at eftir ætlan verða 300.000 kr. savnaðar á henda hátt um fýra ár Ætlanin er, at sluppin skal »liva« av rentunum, fara til vidlikahald 0. Tad eru annars nøkur år síðani, at farið var undir at mot! ganga sum rigga sluppina Westward Hol til við ti endamáli at hetta gamla varðveita skipið sum eitt minni um eina farna tíð. Í 1967 varð sluppin Westward Ho keypt frá gomlu eigarunum. Rætti- liga stórt umvælingar arbeiði er gjert Nakað er eisini broytt um- borð, eitt nú er gjørd har last varð fyrr. kabyssan er gjørd mun- andi sterri osfr. Eisini er motorur settur í hana. Í dag er tað Sluppgrunn- urin, sum hevur West- ward Ho undir varð- veitslu. Síðani sluppin fór síðani salong aftur at sigla hevur hon vitjað í Danmark, Íslandi, Skotlandi, Hetlandi og Orknoyggjunum »Westward Ho< varð bygd av & Co. í Grimsby í 1884 og hon er skrásett til 92.52 tons Hon varð seld til Føroya i Hevur verið brúkt til fiskiskap í Føroyum og Íslandi, og undir krignum flutti hon fisk til krigs herjaða Bretland. Eftir kriggið var hon nýtt til línufiskiskap um várið og til sildaveiðu um veturin Leaver 1895 Í 1961 gjerdist motorurin í olagi, og eigararnir løgdu skipið. 4 livandi heim 1 Skotlandi steðga Westward Hí: AS sluppin Kirkwall, á Orknoyggjunum í eitt NnØVUX samdøgur Her proviant og 1 olju og fingu vit nýtti mann n høvi til at rn annars gja hetta so sjåldsama vakra plássið r SI % 7 ær smalu og reinu got urnar eyðkendu Kirkwall Nevvan nakrantið munnu førovingar hava vitjað so reinan bý sum henda Just komnir úr deen við teimum A ber- mongu bilunum og tí nógva larm- inum frá oljubátum og ødrum, sum hevur tilknýti til tann skjóttvaksandi oljuídnaðin var tað ein lætti og ein friður at merkja at leggja at í Kirk- wall og fara í land har. Bilarnir koyrdu við lítl- ari ferð og fólk tyktust ikki at hava sovorðnan skund á sær. Tey vóru blíð og fyrikomandi, og har tú metti einum »orkadian«, soleiðis nevna orknoyggja- búgvar seg, so heilsaði hann vinarliga, sum um vit ikki vóru heilt fremm andir yvirfyri hverjum risastórar hummarahonir Knut hummarahonunum Nolsee við eini av ødrum. Tidin var avmarkad, so sluppmanningin vitjadi bert tey mest víðagitnu plássini, eitt nú Magnus kathedralin Flow. St. Magnus kathe- dralurin er ein stásiligur og Scapa bygningur, eitt sætt minnismerki um list og arbeiðsorku hjá teimum fólkum. ið búleikaðust á oyggjunum fyri skjótt 1000 árum síðani. Bygn ingurin er gjerdur i II av Jarl Rognvald Kolson Tad sum undrar ein føroving, id sær hesa kirkju, hvussu tad kann hava borið til at byggja ein so støran og serliga er, ;|Sluppin vitjar Kirkwall við ik x 4 í Þ i í k k R () 1 Sí KÍ so S iftana at VSKA í ipt Krigg oeinnapart varð gjørt klárt at fara Kirkwall. Umframt pr ant og olju høvdu vit nú eisini fingið fýra fremm andar gestir umborð. Tað fýra stórar humn arahonir, sum Knút Nolsee hevði keypt har Hummararnir voru plássinum lógu á heimtúrinun einum heimagjerdum kar umborð, og í dag, eru teir settur út í kør við Air ætlanin er at viti hetta kann 1, un slagið meguliga alast í Ferovun Hetta slagið av hummara er annað enn tað vit hava Føroyum. Hummarin er bláur á liti og ve liga sterri okkara jomfrú hummarar nog Myndirnar eru frá vitjanini í Kirkwall mr = sa —