leygardagur 31. august 2002síða 2

2 Nr. 166 - 31. august 2002 Nr. 166 - 31. august 2002 3 Tøkk Hjartaliga takka vit fyri hjálpsemi og sýnda samkenslu, tá mamma, vermamma, omma og langomma okkara Herborg Petersen andaðist og fór til gravar. Ein serlig tøkk til starvsfólkið á Lágargarði, til prestin Sonju Klein og til sangararnar. Tøkk fyri blómur og kransar, og tøkk til tykkum øll, sum fylgdu henni til hennara seinasta hvíldarstað. Fyri tey avvarðandi Noomi,Vigdis, Bibi og Carlo Kunngjørt verður fyri ætt og vinfólki at góði maður, pápi, abbi og langabbi Johannes H. Samuelsen (Hannis í Horni) doyði 28. august 95 ára gamal. Jarðarferðin verður úr Dómkirkjuni sunnudagin klokkan 16.00. Vegna tey avvarðandi Petra Tøkk Vit takka hjartaliga fyri sýnda samkenslu og hjálp, tá kæra mamma okkara Elsebeth Malena Rasmussen (Espelena) doyði og varð jarðað. Tað fløvaði at síggja tykkum mongu, sum vóru til jarðarferðina í Vesturkirkjuni og sum stukku inn á gólvið í heiminum á Argjum. Vit takka eisini presti, tykkum á Hvíldarheiminum og á Landssjúkrahúsinum, sum vóru um hana, og tykkum, sum vitjaðu hana drúgvu sjúkraleguna. Tøkk øll somul Heilsan Sigga, Niclas, Malan, Mona og Finn PRÆDIKUMAÐUR Jústinus Leivsson Eidesgaard Eg elski muslimar og sum kristin kann eg ikki gera annað, men eg góðtaki ikki teirra læru, sigur Moses Hansen, kristin stríðsmað- ur, sum í løtuni vitjar í Før- oyum og boðar Guds orð. – Eg eri kallaður, eg eri kallaður eins og Jóannes Doyparin, og tað besta eg kann gera er at boða Guðs orð til fólkið. Vit sita í hugnaligu íbúð- ini omaná salinum í sam- komuni Filadelfia í Havn. Leðrið í hornasofuni brakar so alsamt og tolið, meðan vit ressa okkum og práta og her eru stór evni, sum koma fram á borðið. Maðurin í sofuni hevur ikki altíð itið Móses. Hann er doyptur vanliga danska navnið Mogens. Og langt áðrenn hann fór at prædika, langt áðrenn hann gjørdist kend- ur sum krossberari, funnu jødar upp á at kalla hann Moses. – Eg var í Ísrael, hetta var í sekstiárunum og har niðri er so at siga ómøguligt at siga Mogens. Einaferð sá ein jødi mítt navn á skrift. og hann segði: á Moshe, tað er Móses á jødiskum, og síðan varð eg kallaður Móses. Seinni keypti eg mær navnið, men navnið hevur einki at gera vit mítt prædikuvirksemi í dag. Eg gjørdist ikki frelstur fyrr enn eini fimm ár eftir hetta, sigur Móses Hansen. Móses merkir tann sum varð bjargaður. Og okkara Móses varð eisini bjargað- ur. Hann var alkoholikari og evnismisbrúkari, men ein veking fekk hann at leggja rúsin á hillina. – Kirkjan í Danmark er veik. Tá eg sigi kirkjan so meini eg ikki bara við fólkakirkjuna, men kirkj- una sum heild. Tað snýr seg nógv um at fara í kirkju sunnudag klokkan 12, og so er liðugt við tí. Kirkjan er alt ov ósjónlig. Fólk tora ikki at viðganga sína trúgv, sigur Móses Hansen og tekur um Davidstjørnuna, ið hann hevur hangandi á hálsinum í eini ketu. – Eg vil vísa, at eg eri kristin og at eg trúgvi. Eg vil bera hesa stjørnu, til hon verður rivin av mær, og so vil eg hanga eina nýggja, sigur hann. Ófriður á Nørrebro Móses er kendur sum boð- ari av Guðs orði. Nógv hev- ur hann verið frammi sein- astu tíðina í samband við eitt tiltak á Nørrebrø, har hann boðaði evangeliið á Nørrebro, býarparturin í Keypmannahavn við so nógvum muslimum. Rættu- ligur ófriður stóðst av hes- um tiltaki og politiið tók Móses av trygdarávum. – Eg havi stóra virðing fyri muslimum, eg elski teir sum kristin, men eg kann ikki góðtaka teirra læru. Eg skilji millum anda og religión. Eg haldi, at kristin hava nógv at læra av muslimum. Eg kann ikki lata vera við at virða teirra ídni í trúarsakum. Tú sær teir allastaðni, enná úti á landinum framvið vegun- um, har teir breiða sítt biði- teppi og kasta seg niður at biða, tá løtan er komin til tað. Høvdu vit víst sama ídni. Muslimar tora at við- urkenna sína trúgv, vit kris- tin eiga at vera enn meira frímóðig enn muslimarnir, sigur Moses Hansen. – Muslimska læran er vandamikil fyri kristindóm- in og neyðugt er at ávara fólk. Eg keypi ikki, at mus- limarnir bara eru ein minni- luti, sum vit kunnu gloyma. Teir eru sterkir, og tí eiga vit at ansa eftir, sigur hann.. Víttgangandi Móses Olsen er kendur fyri at vera sera víttgangandi. – Hvør er normalur. Eg rokni meg sjálvan fyri at vera normalan. Kanska eru tað meginparturin av mín- um landsmonnum, sum sova andaliga, ið eru teir sum eru víttgangandi. Kanska eru tey víttgang- andi tey normalu. Vit taka okkum sanniliga av løttum sum kristin og vit eru ikki serliga dugnalig til at verða Guðs ambassadørar, sigur hann. – Í mær sjálvum eri eg sum øll onnur. Men eg havi fingið eitt kall frá Gudi og hesum kalli má eg fylgja. Hetta kall er mong ár gam- alt og er eins sterkt enn, og tað taki eg sum eitt tekin um, at Gud vil nakað við mær. Eg vil vekja fólk, eg vil hava tey út úr kirkjunum út á gøturnar at boða guds orð. Kristin skulu ikki bara byrgja seg inni í kirkjunum, sum í eini getto, tey skulu út at gera øll til lærusveinar hjá Gudi. Óttast ikki Móses fær ofta hóttanir. Enn tá verður hann hóttur við lívinum. – Tað ræðir meg ikki, eg havi mítt kall og ongin kann hótta meg frá at boða Guðs orð. Vit kristnu hava stóra makt, eisini politiska. Eitt nú er tað eitt beinleiðis úrslit av okkara bøn til Gud, at Mogens Lykketoft ikki longur er ráðharri í donsku stjørnini. Hann var ein so stór hóttan móti Ísrael, at hann mátti burtur, sigur Móses Hansen. – Tað verður ongin friður í Ísrael, fyrr enn Jesus kemur aftur og tað verður ongin friður í Ísrael so- leingi sum politikkararnir á kós móti Gudi. Hví berir tú krossin, er hann ikki borin einaferð med alla niðan á Golgata? – Jú tað er satt. Eg beri heldur ikki krossin í fluttari merking. Eg beri krossin sum reklamu fyri Jesus, at minna á, at hann bar hann einaferð med alla. Hetta er sum við reklamunum um Coka Cola. – Um eg ikki var kallaður av Gudi, so var eg ein døgnfluga. Eg trúgvi at Gud kallar meg. Eg havi trý H frammanfyri mær í tí dagliga, sum eg ansi eftir. Hovmod, Hor og Håndøre ella pengar. Gerist eg ov stoltur, so eru eg á skeivari leið, felli eg á tí seksuella og drívi hor, so gangi eg frá Gudi, og gerist eg ov grammur eftir pengum, so gloymi eg Gud, sigur Móses Hansen. – Eg eri komin til Føroy- ar, serliga at blíva stimbrað- ur av Guds fólki her, føroy- ingar eru sera trúgvandi og síðan at fáa íblástur til mína djúphugsan í hesi vøkru náttúruni, sigur Móses Hansen. Móses: Eg elski muslimar Móses Hansen frammanfyri krossinum í Filadelfia Mynd Jens Kr. Vang C M Y K 3 2 Sosialurin - 311820 Leygardagin er stongt! útsølan byrjar mánadagin 2. september kl. 9.00 EURO SKO EURO SKO Pf.