leygardagur 7. august 1982síða 6
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
5
íða 6
tíðindablaðið
Postsmoga 76,
3800 Argir,
telefon 11820
Fyritaksstjóri og bjaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd)
Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller
Lýsingar: Árni Joensen
Uppseting: p/f sosialurin. Prent: pff pressan 1981
Fíggjarliga stødid
oddagrein
Í LONDUNUM í Vesturheimi eru fígg-
jarligu vánirnar vorðnar so háttaðar, at
neyðugt er meira enn nakrantíð at
byrgja fyri hóttafallum, sum kunnu
Í HESUM liggur týðiliga váttanin um,
at tað gamla landsstýrið var á beinari
kór og setti rætt út í kortið soleiðis
sum eigur at vera, tá førdur verður
åbyrgdarpolitikkur í figgjarmålum. Tå-
verandi styri førdi ongan tilvildarligan
figgjarpolitikk, soleidis sum vit seinri
tiverri hava fingid tydulig og greflig
prógv um.
koma at svíða dygt frameftir til skaða
og nidurløgu fyri samfeløgini og tann
einstaka.
EIN AV hevuðsgrundunum fyri at vit
so dánt hava skákað okkum undan
sera álvarsomum hóttafallum og ar-
beiðsloysi, er tann politikkur, sum var
førdur øll sjeytiårini og sum sjálvsagt
er grundarlagid undir samfelagnum i
AT VIT sidani fingu eitt styri, sum
mest eyðkent er av reypi og geipi um
sparing vid 50 milljónum krónum við
at steðga framskygdum samfelagsút-
byggingum, samstundis sum gjarað
verður út við sera tilvildarligum út-
reiðslukrevjandi tiltøkum, gevur týðu-
ligt prógv um tann tilvildarliga ruðu-
leika, sum ræður.
dag. Tá var førdur miðvísur fíggjar-
politikkur og útbyggingarpolitikkur.
DANSKA ráðleggingarnevndin í fíggj-
armálum, hevur eisini í summar verið í
Føroyum og kunnað seg um verandi
viðurskiftini. Í utvarpssamrødu við
formannin í ráðnum, Skak-Nielsen,
Í HESUM tíðum er tað meira enn ein
hættislig roynd at skula forláta seg
upp á eitt stýri, sum ikki veit síni
livandi ráð og sum ongan annan
politikk hevur í skjøldri sínum enn at
klandrast og klórast um hver skal fáa
hverjar sessir í almennum størvum.
segði hesin, at tað er týðiligt, at rætt
var atborið, tá tann politikkur í fíggjar-
málum var fastlagdur, sum førdur
hevur verið tey síðstu árini.
Skulu tygum mála?
TAÐ eru onnur og meira álvarslig sam-
felagsmál, sum liggja á láni og sum
krevja loysn.
Vit hava alla føroyska máling og træ-
verju.
Eisini hava vit nú ta kendu ensku mál-
ingina av sløgunum Hempalin og
Hempatex.
Ta donsku Goli-træverjuna fáa tygum
eisini frá okkum.
Målingahandilin i Leirvik, vr. 43112
Landssjúkrahúsið
3800 Tórshavn
Eitt starv sum laborantur er leyst
til setan pr. 1. september 1982.
Tilkallivakt ca. eina ferð um
vikuna. Løn sambært sáttmála.
Umsókn verður áðrenn 15.
august at senda til umsjónar-
mannin, Landssjúkrahúsið, 3800
Tórshavn.
Nr. 75 — 7. august 1982
Tos um fólkaræði
(demokrati)
Høgni av Heiði:
Framhaldsgrein í
fimm pørtum um
fólkaræði — demo-
krati
Tad tykist, sum at
tad hevur
serliga åtrodkandi nu
eftir bardagaárini at
tosa um og strembast
fyri fólkaræði, ti ein
styrkjan av hesum
verður mett at vera
betur for fyri at forða
hernaðargreðingum
og ødrum brotsmonn-
um, id hava sett dåm
å hesa øldina, eins og
verid
hinar.
To slættist
tos å hesum klettum,
har alt upplagt tos
um fólkaræði longu
frammanundan er
køvt av påstandinum
um, at hetta hava vit
longu bjargað okkum.
einki
1. Tali- og
skrivifrælsi
Vit her heima meta ofta
fólkaræði eftir, í hvønn
mun tali- og skrivifrælsið
virkar. Ein tann mest
vanliga grundgevingin
ljóðar: >Her kanst tú siga,
hvat tær lystir, uttan at
óttast“, (- Og síðani
kemur ein frágreiðing um,
hvussu standurin er aðra-
staðni í heiminum). Ella:
„Vit hava tað so frælst, at
ein og hver kann trina
fram og spilla teir rådandi
ut upp å tad grovasta!«
Er hetta satt? Tad gav
at bita, tå oddafiskar i
einum åvisum flokki her
heima i år stevndu manni
fyri i skrift at hava skyrt
floksbladsins skriving fyri
fascismukenda. Sjålvandi
mátti tann hittinorðaði
rinda stóra bót; og hetta
er ikki eindemi í rættar-
søgu okkara. So mark er
sanniliga fyri, hvat ið
sigast kann. Peningaliga
vórðu ikki ráð fyri fleiri
tilikum beinraknum
hittinorðum frá hesum
manni.
Veruleikin er, at alla-
staðni, har peningaræðið
valdar, kanst tú máta tali-
og skrivifrælsi eftir pen-
ingamongd, líka frá
okkara neyðarsligu
dag(floks)bloðum, ið ofta
ikki tora at prenta við-
gongd, áherjandi lesara-
brev, av ótta fyri at missa
haldarar og floksstuðlar,
(hesum kenni eg sjálvur
sviðan av) — til
útlendskar rikmanna-
kroppar, id fyri hond
keypa blød undir seg, og
av røttum kunnu kallast
bladkongar. Hesir smida
karm um, hvat ið blaðið
sleppur at prenta, og siga,
hvat blaðið skal prenta.
Innan hesar karmar kann
fólkið so remba sær sum ti
lystir um alt óviðkomandi,
ið ikki vikar steðu pen-
ingavaldsins í landinum.
(Telini siga, at hvat dag-
blødum, útverpum og
sjónverpum í peninga-
valdsins londum viðvíkur,
eru 80 - 90% undir nekrum
fáum monopolfyritøkum
ella tænastum, sum mæt
peningafólk eiga. Meira
enn 90% av tiðindunum i
menningarlondunum (les:
afturumsettu londunum)
eru frå London, Paris og
New York. Tey spjada
grefligar keipumyndir av
leidarunum i menningar-
londunum, og gera gjøldur
burtur ur stremban teirra
eftir tjóðskaparligum
sjálvstýri, og vekja tráðan
eftir gomlum, á, so væl-
virkandi hjálandaharra-
veldi. — Hetta er tað,
Kekkonen kallaði tiðinda-
imperialismu).
— „Men um tú ikki
sleppur framat í hesum
blødum, hevur tú rætt til
sjálvur at geva ut blað,<
sigur kanska onkur. Men
hetta sokallaða skrivifræl-
sið er bert reint formelt,
um hugsað verður um po-
litisk javnrættindi:
Formelt hava tann ríki og
tann fátæki somu
»rættindi« at fara og geva
eitt blað út, sum kostar ó-
trúliga nógv at fáa at bera
seg, og formelt hava tann
ríki og fátæki somu »rætt-
indi« at keypa senditid í
sjónvarpinum, og sostatt
sama »møguleika« at
ávirka veljaran, men tá ti-
líkur »møguleiki« krevur
eitt ótal av peningi, kann
bert tann ríki nýta hann
til fulnar. Peningavaldið
megnar at ávirka eina
stóra veljarafjøld, ti tað
hevur keypt blød, utvørp
og sjónverp, og kann
»reka« (keyptar)
poltikarar og stjórnir!
HEtta er royndur leikur.
(Feroya stersta blað,
takka verið alemrnum
lýsingarstudningi, hevur
nú í fjórðingseld abonn-
erað upp á NPS — AP, ið
er norska útsteðin hjá
amerikanska tiðindastov-
uni Assosiated Press. Til
dømis mugu tíðindi uttan-
eftir fyrst igjøgnum eitt
amerikanskt filtur, síðani
tað amerikuvinarliga
norska, og at enda
igjøgnum tað hjá ti ameri-
kuvinarliga blaðstjóra-
num á Dimmu, sum eftir
ollum at døma ber agg til
ávis stýri, ið hava
skúgvað hetta peninga-
valdið til viks. Henda
manipuleraða tríkálving
er vorðin lívsins barlast
hjá mongum føroyingi —
umframt tær triggjar bøk-
urnar: biblian, telefon-
bókin og bankabókin. »Ut-
varp Arge« er ikki nógv
mætari. Men bert tað, at
Dimma verður borin inn í
hvert hús gevur hennara
politisku propagandu eini
frammiihjárættindi, ið
mong mugu øvunda!) Og
soleiðis virkar tað
hálovaða tiðindafrælsið
mangan!
Ikki er neyðugt at
kanna »vørurnar« leingi,
ið reka til >brúkararnar<
frá teimum sokallaðu
»fjølbroyttu og sakligu«
peningastyrda tidinda-
tænastunum ella
meiningafabrikkunum, ið
hava monopoliserað
tiðindaheimin, ti skjótt er
at siggja, hvussu tidinda-
fólkini velja úr, viðgera,
balla inn í Þpeolitiskan
bjálva, og servera.
Tað tykist sum at
hetta sokallaða tið-
indafrælsið er sterst,
tá tað ræður um at
válka sær í privat-
levnaðinum hjá
einstaklingum, og
soleiðis spekulera í
fólksins kenslum.
Tiðindafrælsi er í
fyrsta lagi, at blødini
og annað ikki eru heft
at privatum ognarum
— monopolum ella
blaðkongum — sum
keypa bleðini upp,
leggja teira politisku
linju, og steingja
blødini, tå teimum
lystir.
Fyri at taka upp aftur
endan, var ein grundgev-
ing, sum nevnt, at »vit
hava tað so frælst, at ein
og hvør kann støkka fram
og spilla teir rådandi ut
upp å tad grovasta«. Vit
mugu ásanna, at hóast
mark er fyri hesum, er í
summum førum nakað um
hetta.
— Men fær henda ut-
spilling ella ábreiðsla teir
ráðandi, eitt nú stjórnina,
at broyta ætlan ella hugs-
an? Tú svarar kanska:
»Vist ikki, men eingin ger
mær nakað fyri tað, eg
havi sagt.« Tá spyrja vit,
um ein eisini alment kann
geva sínum arbeiðsgevara
(les: arbeiðskeypara) eina
skortfleingju fyri órekis
skap, kalla hann letivætti
kraddara ella okkurt, i
verri (men beinraknari)
er... Svarið er tá givið:
„Nei, tað er vist, hann
hevði bart út biðið meg
farið, ella gjørt mær tað ó-
liviligt i arbeidinum«. (Við-
merking: Viðferðin er tó
ikki so harðrend her
heima, sum í eðrum pen-
ingastýrdum londum. Ein
Framhald á síðu 14
AAA
Up
SE
ÉT
EEN
US
UN
NN KKA er