hósdagur 9. september 1982síða 7

Nr. 89 — 9. september 1982 Hvat dámar tær, a Utvarp Foroya sendir beinleiðis úr logting inum. Skal útvarpið senda meira enn orða skifti um logmans røduna og figgjarlog ina beinleidis ur ting inum. Er tað rætt. at útvarpið sendur mitt logti ng- å degi ur inum“ Sigfríður Olsen, sjúkrahjálpari: — Mær dámar tað væl og sjálvandi skal útvarpið varpa út annað enn orðaskiftið um fíggjarlógina og løgmansrøduna, ti hetta gevur fólki betri møguleiki at fylgja við og fáa meira at vita. - Hesuferð hevur útvarpið sent um dagin. Tað er ikki rætt, tí øll hava ikki meguleika at lurta. T.d. fólk á arbeiðs- plássum, har larmur er, og fólk sum arbeiða úti hava heldur ikki henda meguleikan. Tí áttu fundirnir verið tiknir sendir ut upp og aðrar tíðir Ásla Jespersen, fak- felagsformaður: — Tað er gott hjá fólki at hoyra bein- leiðis sendingar úr tinginum, tí so fáa fólk at vita um steð- una hjá landinum og hvussu tað er innan- fyri í tinginum. — Tað er ikki so gott, at útvarpið sendir um dagin, tí øll tey sum arbeiða hava ikki hevið at lurta tá. Men um útvarpið skal senda úr tinginum um kveldið, so eru tað kanska heldur ikki so nógv sum lurta, um tað eru tey kveld, sjónvarpið sendir. Tí má tað vera kveld, tá einki sjón- varp er. Æ 23 Serligu fyrimunirnir hjá fiskivinnuni mugu beinast til aðrar vinnugreinir Sæð út frá einum samfelagssjónarmiði er ynskiligt við einum fjø umfatar Martin Djurhuus m.a. í Sjónar broyttari vinnulivi, sum eisini traditionella fiskiidnadin, miðnum. Og í síðstu viku varð skjøtil settur á eina roynt áður skrivar nýggja vinnugrein, gerð av moblum sjónarmið Í dag: Martin Djurhuus, skrivari í Menningargrunninum annan ídnað enn tann hóast hon er Á myndini siggj ast Martin Djurhuus, skrivari í Menningargrunninum, Ove Mikkel- Niklas Foldbo, sen og nevndarlimir i Menningargrunninum, og uttast høgrumegin sæst Bergur Wardum, sum er farin undir nyggja tiltakið Feroyar hava upplivað stóra framgongd við at byggja bú- skapin á spesialisering í fiski- vinnu til útflutnings. Vansarnir av hesi spesialisering eru sjónsk- ir. Búskapurin er viðbrekin og úrvalið av starvsmeguleikum av- markað. Ynski um ein minni viðbreknan búskap kann fera við sær, at tað er klókt at beina ein part av fram- leiðslukreftunum inn í aðrar vinnur, hóast hesar ikki geva eins stóra miðalinnteku sum hevuðs- vinnan. Samfelagsligi úrteku- missurin av at gera hetta kann uppfatast sum eitt neyðugt »tryggingaravgjald« til tess at sleppa undan stórari búskaparligari ótrygd. Jú fjøl broyttari vinnulívið verður, ju um. Verður ein vinna hjálpt fram, kann tað tí óbeinleiðis vera til gagn fyri aðrar vinnur við. Sæð út frá einum samfelag- sjónarmiði er ynskiligt við einum fjølbroyttari vinnulívi, sum eisini umfatar annan ídnað enn tann tradionella fiskiidnadin. Tann vinnulívsfremjandi poli- tikkur, ið førdur er í Føroyum higartil, hevur mest miðað ímóti at stimbra fiskivinnuna og ser- liga at útbyggja fiskiflotan Somuleiðis er eisini fiskiidnad- urin á landi stuðlaður. Í dag er tervur á, at aðrar vinnur fáa betri semdir. Hetta kann lutvíst ger- ast við at lata vinnustuðlandi politikkin umfata allar vinnur á jøvnum feti. Fiskivinnan er nú komin so væl áleiðis. at alt bendir verk, og um so er, hverji tiltek. I flestum londum hevur tað al- menna roynt at skunda undir id- naðarmenningina á ymsan hátt Fyri samfelagsbúskapin er tað ein fyrimunur, at hitt almenna ávirkar avgerðir vinnulívsins, tá ið hesar annars hevdu verið tikn- ar á einum ófullkomnum samfel- agbúskaparligum grundarlagi Royndir vísa, at skal eitt útjað- arøki sleppa undan steðugari afturgongd, er neyðugt við al mennum tiltøkum, ið kunnu skapa meguleikar fyri framburði. Liberalistiska hugsjónin vil vera við, at best fæst burturúr bæði hjá hverjum einstakum og hjá samfelagnum, um fólk sleppa at avgera sjálvi, hvar og nær tey vilja arbeiða, hvussu nógv tey at skuldi framhaldandi framburð- ur tryggjast í Feroyum, so vóru almenn tiltek neyðug Í ellum teim londum, ið Feroyska vinnulívið skal kappast við, verður vinnulívið beinleiðis ella óbeinleiðis stuðlað. Tað er tíanverri fleiri og fleiri virkir í Førovum, sum eru um at fara av knóranum av tí, at tey ikki eru kappingarfør við tey virkir uttan lands, sum fáa almennan stuðul Sum demi kann nevnast landbún adurin, sum í fleiri londum verður stuðlaður, lutvíst landinum trygd fyri, at fáa mat uttan mun til, hvat heiminum og lutvist av byga fyri at geva í hendir í út menningarorsekun Kappingin landanna llum ger tað ofta neyðugt at r betri meguleikar fær hver ein á, at minka um serfyrimunir vilja brúka og til hvat, hvussu geva vinnulívinum sama iðu stakur fyri at finna tað starvsøki, = hennara og heldur geva serligar nógv tey skulu spara og á hvønn sum tað fær aðrastaðni har hann er best nøgdur og fær fyrimunir til tær vinnugreiðir, id hátt, um tey vilja gera ílogur ella Bæði í Feroyum og n mest burtur úr fyri seg sjálvan higartil ikki rættiliga hava fingið ei, og um so er, í hverjar vinnur framkor elogu ð og samfelagið. hevdið fyri seg, m.a. idnad Hóast føroyski búskapurin Fer: kjas Samfelagið sum slíkt kann burtursæð frá flakavirkjum kanska byggir á liberalistisku sog vist dnir k hava ein áhuga í, at ávísar verur Spurningurin er síðan, un meginreglurnar um privat fyr avvik frá tí rei kaðu : og tænastur, ið annars var neyð hetta kann hugsast at henda av takssemi og frían marknað, so tisku hugsjónir ru ne ugt at innflyta ella vera fyri sær sjálvum, ella um tað er neyð hava bæði vinnulívsumboð og samfelagið skuld: gerast uttan, kunnu framleiðast á staðn- = ugt hjá tí almenna at seta tiltøk í = myndugleikar í mong ár ásannað, = atliva i hjå borgsrunum —— Ahugaverd kanning um sildina á Vágsfirði Bókin hjá Jorgeni M. Olsen kemur út í dag Úrslitið av hesum kann- ingum — ella ein partur av tí — sæst nú í eini áhuga- verdari og vakrari bók. Bókin hjá Jergeni M. Ol- sen kallast Náttúrunnar Bern og kemur út í dag. Náttúrunnar Bern, hevur føroyskan, danskan „Í 1929, tå eg sum 17 ára gamal drongur fiskaði sild á Vágsfirði við pápa mín- um, varð eg varigur við hesa stóru havsild, ið kom sum tjóvur á nátt snikj- andi inn á fjørdin. Men ikki bar til at fáa hana í gørnunum, og ti fór eg undir at kanna hana og at- burð hennara. Tó var mær greitt, at skuldi nakað úr- slit fáast burtur úr hesum kanningum, máttu tær gerast á nåttartid.« væl hjá einum og hverjum. Og er teksturin undir- fjørdinum. sum Jéhannes bygdur við myndum, sum Olsen hevur gjørt um, hvussu sildin ferðast og stendur inni á Jergen M. Í formælinum sæst, at kanningararbeiðið hjá Jergeni M. Olsen ikki er nakað letuverk. Nátt eftir síðan við vinmanninum, Johannesen, sála, seinri saman við kon- uni, Margretu Olsen, sálu. og bróðurinum Sam. Men Jergen M. hevur ikki bara havt á- huga og eyga fyri sildini Náttúran í síni heild hevur havt hansara áhuga, og í formælinum skrivar rit- Olsen í bleðunum um dálking og hvussu álvarslig hon er, kunnu vit bert hugsa okk- um til, tá rithevundin skrivar: >Tá var náttar- friður og eingin dálking og bar tí væl til at gera náttúrukanningar.: Jørgen M. Olsen gevur sjálvur bókina út. Kjartan og enskan tekst, kostar nátt, tá veðrið hevur verið hevundin, at hann hevur Hoydal og Ingi Joensen 150 kr. til vildar, hevur hann ligið forvitnisligar náttúru- hava hjálpt hevundanum Teksturin í bókini er á Vågsfirdi lika síðan hann kanningar liggjandi til at greiða bókina til prent- ikki drúgvur, men hann er var hálvvaksin. Fyrst enn eina slíka bók. ingar. Náttúrunnar Bern greiður og lættur at skilja saman við pápanum, Óla, Fyri stuttum hevði hevur Estra prentað Jergen M. Olsen eisini eina áhugaverda greinareð jo-mo