týsdagur 14. september 1982síða 4
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Strandferðslan:
Nr. 91 — 14. september 1982
— Skyldar ikki
okkum nakað
Landskassin eigur íkki
pengar til góðar hjá Svend
Otto Frederiksen, reiðara
og skipara í Horsens
Aktuelt skrivar leygar-
dagin, at teir, sum eiga
pengar í skipinum Kræn-
wester hjá Svend Otto
Frederiksen, bera ótta fyri
at missa 200.000 kr
Krænwester er gamli
Teistin hjá Strandferðsl-
uni. Svend Otto
Frederiksen keypti Teist-
an í 1980 fyri stívliga
300.000 kr.
Men hann legði peng-
arnar á borðið, tá hann
kom eftir skipinum, upp-
lýsir — Jóhan Restorff
Jacobsen, stjóri á Strand-
ferðsluni fyri Sosialinum.
Tað hevur ikki gingist
væl hjá Svend Otto Frede-
riksen. Á einari tvangs-
auktión fyrr í summar
mistu teir, sum áttu peng-
ar í tveimum eðrum skip-
um hjá honum, tilsamans
1,3 mill. kr.
Í síðstu viku noyddust
teir, sum hava fíggjað
Krænwester, at gjalda
tryggingina fyri skipið,
7.500 kr.
hd
Svend Otto Frederiksen við Krænwester (ex. Teistin, exex Bragd), sum nú er á góðari
leið at enda á tvingsilsuppboði. (Mynd Aktuelt)
Komu inn vegna
veður
Flakavirkið í Servági fekk 84 tons av fiski í síðstu viku. Trolararnir komu allir
inn, tí tað var ikki fiskandi vegna veður.
Dalenni hevði 22 tons, Vesturleiki 39 og Vestseki 20 tons. Opnir bátar av-
reiddu trý tons í síðstu viku.
200 kr. fyri ur
uttan pinnar
Góðar 62.000 kr. vóru í kassanum, tá árliga auktiónin í Havn endaði hósdagin.
Sum vant vóru nógvir góðir og minni góðir lutir at bjóða uppá. Onkur hevur
ivaleyst gjert kvettið. Ein bilur til demis fór fyri 600 kr. Men eitt ur uttan
pinnar fyri 200 kr. er helst ikki nakað gott keyp. Ella hver veit?
Pengarnir, sum komu inn fyri funnar lutir. sum ongin hevur saknað, fara í
statskassan.
Pengarnar fyri tað, sum varð selt á tvingsilsuppboði, fáa kreditorar.
Í dag týsdagin 14. sep-
tember 1982 fyllir Arni
Olsen, yvirlækni á psyki-
atrisku deild á Lands-
sjúkrahúsinum 60 ár.
Hann er feddur í Kunoy,
men longu 11 ára gamal
leitaði hann sær burtur at
søkja sær víðari utbugv-
ing. Fyrst til Havnar í
millumskúla og haðani
niður á Sore Akademi at
taka fornmálsligt stu
dentsprógv. Hann læs til
lækna á universitetinum í
Keypmannahavn undir
krígnum og búleikaðist
m.a. eina tíð á Garði
saman við mongum væl
kendum feroyingum.
Heimafturkomin
útbúgvin lækni í seinra
helmingi av fýratiárunum
sum
starvadist hann stutt
skifti á Tuberklasana-
toriinum, á Dronning
Alexandrines hospital í
Havn og í Klaksvík, til
hann fyrst í fimtiárunum
fór niður at eftirútbúgva
seg til serfreðing í neuro-
logi og sálarsjúkum.
Har starvaðist Arni —
sum tað krevst til slíkt —
innan ymsar sjúkrahús-
deildir, og tá hann 1 1967
var liðugur við sína fram-
haldsútbúgving og var
viðurkendur av danska
heilsustovninum sum ser-
frødingur í bæði psykiatri
og neurologi kom hann
heimaftur at taka við
starvi sum yvirlækni á
Statshospitalinum, sum
tå var i gerð.
Soleidis dupult serút-
bugvin — serlækni i bædi
neurologi og psykiatri er
mær kunnugt rættuliga
sjåldsamt — var Arni væl
fyri at taka við ti stóru av-
bjóðing. sum lá í at slóða
fyri, grunda, byggja upp
og stjórna einum í Fer-
oyum tá ókendum heilsu-
stovni, ætlaður at veita
sálarliga brekadum føroy-
ingum viðgerð og rekt á
hædd við tað frægasta í
grannalondum okkara.
Tað var eisini í hesum
árum, at farið varð undir
at gera tað meguligt at
taka heim ein part av út-
lagnum sálarsjúkum ella
andveikum føroyingum og
tryggja teimum sámuliga
viðgerð og rekt í heim-
landi sínum, og í hesum
kravmikla virki hevur
Arnasa lutur ikki ligið
eftir.
Sjálvur havi eg so dánt
havt hevi at eygleitt
menningina innan hesi
virkiseki meginpartin av
tíðini, og eg má ásanna, at
tað er ótrúligt, hvat hesin
maður fyri sín part hevur
finið av skafti, og hóast eg
ikki kenni meg heilt føran
fyri at meta um sjálva
arbeiðsdygdina, so veit
eg, at Arni er nógv virdur
av fólki, sum eru betri før
fyri at meta um enn undir-
ritaði
Tá Arni fór undir at
virka sum serlækni í 1967,
fór virki hansara fram í
einum lítlum parti av tu-
berkladeildini. Hann hevði
tá bert eitt fólk afturat
sær; tað var Tordis sum
skrivaði fyri hann og steð-
ugt ger tað
Í 1969 varð flutt niðan
um vegin. Tá var hin
fyrsta deildin, sum hýsti
20 sjúklingum, liðug. Og
síðani vaks virksemið
skjótt, tí longu í 1972 vóru
allar fimm deildirnar
stovnaðar við hver sínum
20 sjúklingaplássum.
Ein av hesum hýsti 10
evnaveikum burturav.
Seinni kom so eitt pensio-
nat afturat fyri evnaveik
og uppaftur seinni komu
so veruligar deildir fyri
evnaveik. Hóast and-
veikradeildirnar nú ikki
hoyra beinleiðis undir
virkiseki yvirlæknans,
hevur Arni alla tíðina havt
áhuga og ikki so lítið at
gera við hesar.
Umframt alt hettar
koma so skyldur yvir-
læknans at síggja til sjúk-
lingar á eðrum deildum
(psyk. og neurol. tilsýn),
sum sjálvsagt gjerdust
serliga nógv, eftirsum
maðurin umframt at vera
serfrødingur i heilum
tveimum sergreinum ein
stóran part av virkisárum
sínum, hevur verið einsa-
mallur serlækni í psyki-
atri.
At enda hevur Arni
eisini havt orku til at veitt
fólki, sum ikki eru
innlegd, serlæknaviðtalur,
eins og hansara partur at
rekja tær undirvísingar-
skyldur, sum nåtturliga
fyljga við embætinum,
ongantíð hava ligið eftir.
Við slíkari arbeiðsbyrðu
kundi ein borið ótta fyri,
at maðurin gjerdist fak-
idiot og sum so snævur-
skygdur, men so er ikki
við Arna.
Hann er virkin limur i
skógfriðingarnevndini, i
Árni Olsen
seksti
Rotary, í Havnar dansifel-
agi, hann er politiskt
áhugaður, eins og hann í
friløtunum ger heilt, heilt
nógv av at lesa alt millum
himmal og jerð, tó mest
um fornmál, mentan og
ættarsøgu.
Í ti dagliga arbeidinum
å deildini hevur Arni altid
roynst hollur. Hann dugir
væl at fara við sínum nú
so mongu samstarvsfólk
um. Hann hevur dirvi at
vera opin og vakin fyri ny-
hugsanum, torir at líta
sínum arbeiðsfólki ábyrgd
til, samstundis sum ein
ongantíð ivast í hansara
stuðli, vegleiðing og sam-
ábyrgd, tá á stendur.
Sum deildarleiðari er
hann góður við síni og tey
ikki minni við hann.
Hóast nógv um at vera,
tekur hann sær altíð
stundir til at kanna allar
ivaspurningar gjølla, hann
er fúsur at rådgeva, veg-
leiða ella bert práta, tí
altíð hevur hann lisið
okkurt forkunnugt, sum
vert er at bera ødrum.
Hann dugir sera væl at
umboða deildina annað-
hvort tað so er at taka
ímóti nýggjum starvsfólk-
um, tala við vitjandi
starvsfelagar uttanífrá
ella umboða feroyingar á
jevnum feti uttanlanda.
Fáur ivast í, at síðani
føroyingar fóru at taka við
ábyrgd av sjálvir at
stjórna alsamt fleiri av
teimumv irkisøkjum, sum
áður lógu í hondum út-
lendinga, hava úrslitini í
stóran mun staðið og fallið
við, um nóg dugnalig og
virkin fólk vóru til taks. Á
Arnasa starvseki hava
foroyingar í hvussu er
einki at skamma seg yvir
Hann hevur verið ótrúliga
virkin og hollur.
Vit vilja ell somul á
psykiatrisku deild ynskja
tær hjartaliga tillukku, nú
tú fert um tey seksti,
ynskja tær nógv, nógv
góð virkisár afturat við
tøkk fyri tíðina higartil.
Arni Olsen er giftur
Elisabeth úr Húsavík og
eiga tey fýra vaksnar
synir.
Eisini húski hansara
eigur at fáa eina heilsan á
hesum degi, tí onkustaðni
fær maðurin hvíldina og
orkuna frá til at inna sítt
megnararbeiði.
Ey Jo
—— ÉTA UUU A