hósdagur 23. september 1982síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Utgevari: p/f sosialurin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen oddagrein ORÐASKIFTIÐ á tingi um eyka- fíggjarlógina tykist at hava givið sambandsmonnum nakað at huga um. Serliga tað sum andstaðan førdi fram móti landsstýrinum, har víst varð á, hvussu langt var millum orð og gerðir í tí eina spurninginum um ferðing í sam- band við fiskiveiðusamráðingar, høvdu sambandsmenn sjálvandi einki at siga móti tí. Víst varð á, at teir høvdu nytt 70% meira í ferða- útreiðslum, enn teir sjálvir rokn- aðu við á fíggjarlógini og 25% meir í 1981, enn undanfarna landsstýrið nýtti seinasta árið tað sat. HVAT SEGÐI so landsstýrið til hetta? Einki, har var deydatøgn. Og hvat skuldu teir siga? Teir vóru sjálvandi noyddir til at eta síni egnu orð í seg aftur, sum ikki eina ferð. Løgmaður er vanliga ikki smæðin at koma við sínum for- kláringum í tíð og úrtíð í roynd at rættvísgera sítt politiska spæl. Hvar er hann nú? Hvar er nú frí- merkið, hann kundi greiða allar fiskiveiðusamráðingar við? Í STAÐIN fyri letur málgagn hans- ara, Dimmalætting, nú huldu- Uppseting : p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Orð og veruleiki SUPER DEKK menninar koma framat í lesara- brævteiginum við gori og galli eftir fyrrverandi løgmanni. »Uti- siglandi føroyingur«, hvør hann nú er kann vera lika mikið, sigur seg skammast yvir at hava ferðast saman við samráðingarnevnd hjá seinasta landsstýri. Nevnda les- arabræv liggur á einum so lágum stødi, at tað neyvan hevur svar uppiborið, men vísir best, hvussu meint raktur sambandsflokkurin er. UNDANFARNA landsstýri segði ongatíð, at tað ikki var neyðugt at vera við til fiskiveiðusamráðing- arnar. Teir mettu, at hetta var avgjørt neyðugt og vóru við og fingu úrslit. Hinvegin metti sam- bandsflokkurin, at hesar samráð- ingar kundu greiðast við einum frí merki og fanst at hinum lands- stýrinum, tí teir ferðaðust ov nógv. Nú vísa tølini nakað annað, og tað er hetta, sum pínir sam- bandsmenn, og tað skilja vit so sera væl. HULDUMANNABRØVINI i Dimmalætting eru vælkend. Tey tæna id hvussu so er einum enda- måli, og tad er at visa okkum verunligu muru sambandsfloks- ins. SERVICE bjóðar viðskiftafólki og áhugaðum inn á gólvið, í samband við liðugtgerð av verkstað og hølum. Fríggjadag 24. september: Ókeypis dekkkanning frá kl. 9 fyrrapart til kl. 6 seinnapart. Leygardag 25. september: Opið hús fyri viðskiftafólkum og áhugaðum. ” Vitjid inn á gólvið! Heldur tú ikki Nr. 95 — 23. september 1982 Hvat verður av Umlættingar- heiminum Í vár, tá eg var tinglimur, avloysari fyri Hilmar Beck, setti eg fyrispurn- ing til landsstýrismannin í Sosialmálum, Eilif Samuelsen. Hvat ætlar landsstýrið at gera við ognina á Bakka í Vági. Landsstýrismaðurin svaraði at teir arbeiddu við málinum, og ætlan var at ger tað til eitt umlætt- í Vági ingarheim fyri brekað. Nú er rúm tíð farin og einki frættist fyri nøkrum hesum viðvíkjandi. Eg havi fingið fleiri fyri- spurningar hesum viðvíkj- andi, har spurt verður, um hví einki hendur. Eg fari nú at lata spurn- ingin víðari til lands- stýrið. Hvat hendir við hesum málið. Tað er pákraft at nakað hendir á hesum eki. Eg fari samstundis at biða løgtingslimirnar, sum allir eru úr sunnara enda á Suðuroy at fylgja hesi sak upp. soleiðis at eitt um- lættingarheim fyri brekað kann koma á Bakka í Vági. Sverre Midjord Tingmál Flemmings ikki meint í álvara men valagn! Harra blaðstjóri, hýs mær hesum greinastubba! Tann 13. september kom tingmálið um »avreiding og avheintan av útróðrarfiski< til 1. viðgerð. Millum aðrar tók Flemming Mikkelsen orðið, og kom hann m.a. við persónligum ábreiðslum móti mær fyri mína steðutakan undir atkveðugreiðsluni av einum líknandi tingmáli, hann sjálvur legði fyri tingið fyri umleið trimum árum síð- ani. Hann tekur m.a. soleiðis til: „Undir viðgerðini av mål- inum á tingi tá tóku allir flokkar undir við uppskotin- um, at menn á smáplássum kring landið, har eingin fiska- keypari var, høvdu mød- samar timar at sleppa av vid tann fong, sum nú einaferð var lagaður teimum. Men undir atkveðugreiðsl- uni legdu tveir flokkar merki til, nevniliga Fólkaflokkurin og Tjóðveldisflokkurin, at tveir av tingmonnum Sam- bandsfloksins ikki hevdu hevi at meta á tingi ta letuna. Hesir báðir flokkar »benyttadu« kjansin við ikki at atkveða fyri uppskotinum. Teirra millum eisini Hans Marius Joensen, sum nú er ein av uppskotsstillarunum. Hetta tí, at tað var Sam- bandsflokkurin, ið hevði lagt uppskotið fram. V.ø.o. av- reiddu hesir flokkar og hesir tingmenn útróðrarmannin á bygd fyri at vinna Sam- bandsflokkinum eina neis«. Hvat vil so Flemming Mik- kelsen við sínum ábreiðslum? Jú, ætlan Flemmings er ógvuliga greið. Hann vil við hesum heingja Tjóðveldis- flokkin út sum argasta fígg- inda av fólki úti á bygd og av útróðrarmonnum, og tá ser- stakliga meg sum fiski- og út- róðrarmann. Hvussu væl man nú hetta fara at eydnast homum kortini. Hvat var so sannleikin um hesa atkveðugreiðslu fyri trimum árum síðani, sum Flemming er so sárur um? Jú, hann nevnir tað sjálvur í sínum innleggi — tveir sam- bandsmenn vóru ikki til staðar, tá atkvett varð. Hansara egnu partamenn setti ikki útróðrarmannin úti á bygd hægri enn so, at teir hirdu at meta upp í tinginum til atkvødugreidsluna av sínum egnum málum. Hvussu fall nú henda at- kveðugreiðslan. Jú, málið fall við 15—0. So uttan mun til, um Hans Marius Joensen at- kvøddi fyri ella ikki, so hevði málið fallið allíkavæl. Men hetta lat Flemming Mikkel- sen vera við at siga av góðum grundum, tí tingmál Flemm- ings varð als ikki meint í álvara, men sett fram sum politiskt valagn Hetta sæst best av gongd- ini í tingmáli sambandsfloks- ins í 1979 og steðutakan Flemmings til tað uppskot sum í dag liggur á tingborði. Um Flemming Mikkelsen vildi uppskoti sambands- floksins væl, hevdi hann góðar møguleikar til tess — bert vid at heita å tingfor- mannin um at steðga við at- kveðugreiðsluni til parta- menn hansara vóru aftur í tingsalinum, tí menninir vóru ikki burtur, men bara ikki staddir har ta letuna. Hetta hevði Flemming ivaleyst fingið formansins loyvi til og so hevði tingmál sambands- floksins verið viðtikið og einki tingmál hesum viðvíkj- andi verið frammi í dag. Men hetta hevði als ikki hansara áhuga. Eg ætlaði mær als ikki at svara Flemmingi aftur og gjørdi tað heldur ikki undir 1. viðgerð av nevnda máli, tí Hilmar Bech, legtingsmaður, segði vid 1. viðgerð, at per- sónligheitir ikki tæna mál- inum, heldur tvertur ímóti. Men tá Dimmalætting úr tinginum ber tíðindi um á- breiðslur Flemmings, kann eg ikki lata vera við at gera hesar mínar viðmerkingar. Um Flemming Mikkelsen vil geva sumbingum, sum hann eisini nevnir í sínum innleggi, ta fatan, at eg skal hava nakað ímóti teimum, so kunnu teir bert kanna mína stødutakan til tey mål og tær umbønir, Sumbiar bygdaráð hevur sent Føroya Løgtingi. Hans Marius Joensen løgtingsmadur Bergholið til Trøllanesar Eg kom at lesa eitt lesara- bræv í Dimmalætting við yvirskriftini > Munur å« og undirskriftini Per. Eg hvakk við, tá eg las. Per skrivar, at Sund- stein hóttir núverandi samgongu við spronging, um ikki landsstýrið nú i stundini ger av at játta miljónirnar, sum skulu geva Trellanesi berghol, so at tey tvey-trý húskini har kunnu fáa hogligt hovi til at ferðast aftur og tram Per! Vit ynskja at fáa berghol fyri at fáa kraft- fóður og annað til dyrnar og fyri at tað skal galigari at senda mjólk vera og ymist frá heystinum t.d. Her er øll lossing við knossi og handamakt, so tú, Per, skuldi bara komið at roynt teg ein lossingar- dag. Sjálvandi er eitt berg- hol eisini gott at ferðast igjøgnum. Eg havi mang- an ynskt mær at fylgt onkrum av mínum allar- nærmastu til gravar, men havi ikki kunnað farið vegna ringt ferðasam- band. I september las eg aftur eitt bræv í Dimmu, undir- skrivað >Ein konservativ- ur« (hví ikki skriva tykk ara kristna navn undir?). Eisini »Ein konservatii ur« er óður inn á Jógvan Sundstein, tí hann skal hava so stóran kærleika til okkara á Trellanesi, so hesi trý húskini kunnu sleppa skjótari til Klaks- víkar. Eg skal takka Sundstein fyri, at hann hugsar um okkara trupul- leikar. Tá eg var barn, plagdu teir gomlu at siga, at vit livdu í einum kristnum landi. Eg haldi tað vera ókristiligt, um eg má fáa loyvi at skriva tað, at summi næstan ganga á gullgetum, meðan vit á Trellanesi skuiu vera sett soleiðis til síðis Rannvá