leygardagur 16. oktober 1982síða 10

Mítt størsta ynski! At feroyingar halda náttúruna reina — tí annars doyr samfelag okkara Ind kann koma tann dagur, tå feroyingar ikki longur kunnu liv- bjarga sær í Feroyum vegna dálking. Lat okkum nú beinan- vegin taka um endan og skapa eitt reint umhvervi. Vit hava enn meguleikar framum aðrar tjóðir, sum eru við at kódna í egnum ruski, sigur Jørgen M. Olsen m.a. i samreðuni í dag Í seinasta parti tosaði Jer- gen um havsins bendur Hvussuleiðis vit sum froskmenn kunnu skapa eina nýggja vinnu: at henta ymsan skeljafisk frá havbotninum. Her liggja stórir meguleikar wgen dvlur ikki fyri, at tað pulleikar knytt Dinun Skal skeljadjóra å firð gerast ein na framyvir ð at vaksa Eðan friðaður fuglur og má ti sleppa at kki skjótast. Men tað ber til at venja hana til, at halda seg avís pláss Ta eg fiskaði sild og gágg r, kundi tað tíðiliga síggjast. at henni dámdi best at halda til serliga á teimum bestu gágguplássunum. Fær hon fríar ræsir, fara stórir æðu- flokkar sutlandi eftir botn inum, og fer hon avstað við stórum mongdum av tí heilt skeljadjóraynglinum, og kræklinga- smaa bædi gåggu Keivinum Bangin Jørgen visir i hesum sam- bandi å kanningar sinar å Vágsfirði av sildini. Tað var heilt vónleyst at gera silda- kanningar. tí æðuflokkar komu heilt inn á fjerðin. — Vit skutu tá einkult ávar- ingarskot, og hetta hjálpti eisini, tí tá fóru tær beinleiðis út undir Klyvarnar aftur, sum er teirra vanliga tilhalds- stað á Vágsfirði, og skjótt legði eg tilmerkis, at tær kendu bátin og komu tí íkki í i me me "| | 4. og seinasti partur | | | | Orð og myndir: Jan Miller SO re] n : Men tær yngli inn á firdirnar at 0 ki s zar fyri bjarga sær ta fyrstu torteru ødrum I ið kundi tidi tíðina. Gerst hesin vyngul ga síggjast sjúkur ella doyr. vil tað Jørg eldu a skjótt fara at merkjast, eisini sleppur æðan framvegis at úti á landgrunninum ørast, sum n hev € Jørgen hevur fyrr vist á, seinas tri vil hvussu dálkingin higartil k « i Ka | x vr eiðu eða K 1 a Sé neira. fi hon tekur so nog iv vngli. at stovnurin fer ikki at kunna halda tii hetta í longdini Dálkingin — stersti vandin fyri alt liv Men tann stersti vandin ligg ur í dálkingini av okkara firð um. Jergin er bangin fyri, at teir stóru meguleikarnir við fiskaaling av ymiskum fiska- sløgum kunnu koma at gleppa okkum av hondum, skjótari enn nakar trýr, um henda vandamikla dálking sleppur at halda fram enn nekur ár. Tað, sum hendi við sildini vegna líkasælu, má íikki endurtaka seg við fiskaaling og skeljadýrum vegna dálk- ing! — Eingin í heiminum hevur so góðar meguleikar við skeljadjórum sum vit feroy- ingar. Vit hava eitt eki. sum er ríkt uppá alla fødi, og tí hava vit sera stórar megu- leikar fram um onnur lond, sum longu eru illa dálkaði. Tað kann ikki undirstrikast nóg mikið, at tað, at halda okkara firðir fríar fyri dálk- ing er av sera stórum týdn- ingi fyri alt lív, tí tað koma stórar mongdir av ymiskum hevur gjørt vart við seg Fyrr iddi við ymiskun eru burtur Nei, latið náttúruna fáa frið, leggur Jergen afturat Lat alt lív fáa frið. Lat allar skapningar fáa loyvi at hva Einki må oyðdrepast, hvussu nyttuleyst tað enn sær út. Skjótt tú týnir eitt lið av fødiketuni, so kann hetta verða til miklan skaða. Tað er sum at fortoya eitt skip við sterkari ketu, men er eitt lið í miðjuni veikt, tá kann skjótt vandi verða á ferð. — Einki er skapt til einkis. — Alt hevur sína meining, sjålvt ulkurnar inni við brúgvarnar, sum vit ikki vilja vita av. Tær eru ruskspannir Ulkurnar skapa ruskið um til organiskt evni, sum aðrir skapningar og greði fáa gagn av. Jørgen nevnir tey mongu ymisku sløgini av sandormi og fjørumadki. Hesir havsins huskallar, sum nått og dag velta å i hav- botninum, so øll grødi skal trívast av teimum tødum, sum teir umskapa burtur ur tí nógva ruskinum, sum liggur og slødist å havbotn- inum. Fjørumadkurin Fjerumaðkurin er eisini ein av teimum livandi skapn- Í í a prenta vit seinasta part av samreðuni við granskaran og náttúrufreðingin, Jergen M. Olsen í Vági. Í hesum partinum tosar hann um æðuna, sum er ein stór hóttan móti aling og skeljadjóraveiðu, um dálkingina av okkara firðum, sum kann hava álvarsligar fylgjur fyri samfelagið, um fjørumadkin, ið Jergen hevur gjert nógvar kanningar av, um turrlegging av áum og, um sítt størsta ynski. Tíðindablaðið Sosialurin ynskir við | hesum Jergeni M. Olsen góða eydnu við næstu bókum hansara, sum vit | vóna gerast veruleiki innan alt ov langa tíð. Vit kunnu lata eðrum tjóðum reinar delikatessur hvervið, heldur Jergen Olsen. Myndin er frá Salmo í Kaldbaksfirði Mitt Jørgen Olsen: - størsta ynski er at geva ut, tad eg havi gjørt av kanningum. Sidani at føroyingar halda nåtturuna reina , varðveita vit reina um- ingum, sum Jørgen hevur gjørt nógv við at kanna Hann hevur sum fyrsti maður í heiminum klára at fáa hann at rygna í fangilsi Tað eydnaðist eisini við hjálp frá soninum Ola Emil at finna aftur atjan av hesum dust- småu larvum i sandinum i akvariinum eftit tríggjar vikurs áhaldandi arbeiði. Tað eydnaðist eisini honum at varðveita tær turkaðar og vacuumpakkaðar inni millum Tað, sum hendir við sildini vegna líkasælu, má ikki endurtaka seg við fiskaaling og skeljadjórum vegna dålking, sigur Jørgen Leygardagur 16. oktober 1982 | | — tvey løg av gjøgnumskygd- um tape, so tær altid kunnu takast fram og leggjast undir eitt mikroskop, har tidiliga kann siggjast, hvussu tær siggja ut. Hesar larvur eru tær ein