Sosialurinarkiv
Sosialurin 1982-10-16, síða 16
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 16. oktober 1982síða 16

‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Luftin var sjey og vatnið í svimjihylinum 23 hita- stig, tá vit vitjaðu í svimjihylinum í lali, — tveir dagar áðrenn hvlurin fyri síðstu ferð er í Gunda- nytslu. Morgunfrúur, — tað eru sum gjegnum árini hava svomið um morgnanar, vóru eisini henda dagin í sving. Onkur var ikki komin og tosið gekk millum morg- unfrúurnar, hví so var. Ein helt, at hon var barnapíka fyri ommubarn- ið. men onnur helt tað vera at hon ikki hevði ringt og boða frá, tað plagdi hon altíð at gera. Nógvar av morgunfru- kvinnur logið, Skráseting yvir vitjunartalið í Svimjihylinum er fullfiggjað, frá fyrsta degi hylurin varð tikin í nýtslu og til sunnudagin, tá hann verður afturlatin med alla. Ivan Carlsen unum hava svomið ell 23 árini hylurin í Gundadali hevur verið í nýtslu, og fleiri av teimum hava hittst her á fyrsta sinni og eru nú gamlar vinkonur. Tær práta í umklæðis- rúminum um útferðir tær hava gjørt í felag, á Viðar- reiði, Húsum, Klaksvík, Kvívík, Strondum, Getu og á Sandi. Hetta eru allar morgun- frúurnar samdar um, at ferðirnar hava verið ógloymandi upplivingar gjøgnum árini, — við síð- una av svimjingini. — Vanligt er, at vit fara niðan í svimjihylin um átta tíðina, og áðrenn vit eru lidnar er klokkan farin um hálvgum tíggju. Vit hava eisini felags, at bjóða ein kaffimunn aftaná svimjingina, men hetta er ikki hvenn dag, tí vit hava eisini annað um at vera. — Í dag gongur alt skjótt fyri eg, men tá vit byrjaðu at læra at kava frá vippuni, — minnast tit tað gentir? — tá var verri skil, og mangan vóru epl- ini harðkóka á middegi, ti so spennandi var at kava frá vippuni. at Vit gloymdu tíðina! — Jú, jú, — mangt er at minnast aftur á, halda morgunfrúurnar. Ein sigur okkum, at hon longu fór at svimja í 1932, sum hevur gjort skrásetingina og Jóhan Norðfoss vísa her óvanliga tilfarið fram tá gamli svimjihylurin, sum var á økinum millum Hetta er helst fyrstu ferð. at hitarúmið hjá morgun- frúunum er víst alment fram Høvdu vegg- irnir kunna tala, so 1 10 it Q nja ip! I og rovust IKK [vr er ið fór at kava Gudru Kubbekst og Begga lustir í vóru millum teirra, sum svumu í fyrsta hylinum Gundadal og tær ig frå, at tað mangan val kalt. og at hendurnar vor ta tær Komu upp á turt, at ikki bar til at knappa troyggjuna Tá var »umklædis- rúmið< aftanfyri ein stein, so har lívd í kuldanum Gudrun so loftnaðar var eingin Rubbeksen sigur, at 1932 er árið tá hon fekk fyrstu svimji- drakt sína. Hon var gren og kostaði 2 krónur... Á ja... Prátið gongur lívliga í umklæðisrúminum, og fleiri morgunfrúur koma til, so hvert sum svimjing- in og uppihald í hitarúm- inum er av. Karin Joensen, fyri- stødukvinna, kemur inn at gera eitthvert til arbeiðis, men sessast so, at tosa við morgunfrúurnar um til- takið, sum skal vera í dag, leygardag. Eitt er vist, vit noyð- ast at senda avboð til allar fjallmenn henda dagin, tí henda vilja vit hava fyri okkum sjálvi, sigur ein teirra. Onnur heldur, at tær skulu skemtast og hava tað hugnaligt, og ikki eigur framsýningin at líkj- ast eini gravarferð. hóast tað er við ringum tanna- gott vimiihylinum, at Vit IKKI KunnN skulu undir tak at svimja, nei. tað verður ongantíð á sama hátt sum her Nú skal blaðkvinnan ikki halda urnar ikki eru fegnar um nýggju Svimjihøllina, men bert er tad torført at fara hidani, siga tær. Aftur til vatnskemtið í dag. Morgunfrúurnar tosa um, hvat tær skulu skipa fyri og hvussu tað skal fara fram. — Eg eigi einar so vakr- ar mamelukkur við blondurond... Tær kundi eg farið í, men so noyðist eg at koyra ein kodda í buksurnar, tí annars fylli eg tær ikki út! — Á legg einki í tað, sigur ein onnur. Tú kanst lata mær hasar buksurnar, tí eg havi so mikið, at mær nýtist ikki at brúka eyka ífylling, sigur ein at morgunfrú- So hvert sum morgun- frúurnar eru lidnar at stákast, so biðja tær góðan morgun og skunda víðari Tær hittast aftur í morgin, og vilja íkki hugsa ella siga meira enn bert tað, at tá fara tær aftur at svimja. Tær samráðast um, hvat skal fara fram í dag, leygardag, tá starvsfólkið í Svimjih yl- inum hevur sett sær fyri, at fólk skulu hugna sær eina lotu, áðrenn lykilin verður snar- aður um