leygardagur 16. oktober 1982síða 16
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Luftin var sjey og vatnið í
svimjihylinum 23 hita-
stig, tá vit vitjaðu í
svimjihylinum í
lali, — tveir dagar áðrenn
hvlurin fyri síðstu ferð er í
Gunda-
nytslu.
Morgunfrúur, — tað eru
sum gjegnum
árini hava svomið um
morgnanar, vóru eisini
henda dagin í sving.
Onkur var ikki komin og
tosið gekk millum morg-
unfrúurnar, hví so var.
Ein helt, at hon var
barnapíka fyri ommubarn-
ið. men onnur helt tað vera
at hon ikki hevði
ringt og boða frá, tað
plagdi hon altíð at gera.
Nógvar av morgunfru-
kvinnur
logið,
Skráseting yvir vitjunartalið í Svimjihylinum er fullfiggjað, frá fyrsta degi hylurin
varð tikin í nýtslu og til sunnudagin, tá hann verður afturlatin med alla. Ivan Carlsen
unum hava svomið ell 23
árini hylurin í Gundadali
hevur verið í nýtslu, og
fleiri av teimum hava
hittst her á fyrsta sinni og
eru nú gamlar vinkonur.
Tær práta í umklæðis-
rúminum um útferðir tær
hava gjørt í felag, á Viðar-
reiði, Húsum, Klaksvík,
Kvívík, Strondum, Getu
og á Sandi.
Hetta eru allar morgun-
frúurnar samdar um, at
ferðirnar hava verið
ógloymandi upplivingar
gjøgnum árini, — við síð-
una av svimjingini.
— Vanligt er, at vit fara
niðan í svimjihylin um
átta tíðina, og áðrenn vit
eru lidnar er klokkan farin
um hálvgum tíggju.
Vit hava eisini felags, at
bjóða ein kaffimunn
aftaná svimjingina, men
hetta er ikki hvenn dag, tí
vit hava eisini annað um
at vera.
— Í dag gongur alt
skjótt fyri eg, men tá vit
byrjaðu at læra at kava
frá vippuni, — minnast tit
tað gentir? — tá var verri
skil, og mangan vóru epl-
ini harðkóka á middegi, ti
so spennandi var at kava
frá vippuni. at Vit
gloymdu tíðina!
— Jú, jú, — mangt er at
minnast aftur á, halda
morgunfrúurnar.
Ein sigur okkum, at hon
longu fór at svimja í 1932,
sum hevur gjort skrásetingina og Jóhan Norðfoss vísa her óvanliga tilfarið fram
tá gamli svimjihylurin,
sum var á økinum millum
Hetta er helst
fyrstu ferð.
at hitarúmið
hjá morgun-
frúunum er víst
alment fram
Høvdu vegg-
irnir kunna
tala, so
1 10 it Q nja
ip! I og rovust IKK [vr
er ið fór at kava
Gudru Kubbekst
og Begga lustir í
vóru millum teirra, sum
svumu í fyrsta hylinum
Gundadal og tær ig
frå, at tað mangan val
kalt. og at hendurnar vor
ta tær Komu
upp á turt, at ikki bar til
at knappa troyggjuna
Tá var »umklædis-
rúmið< aftanfyri ein stein,
so har lívd í
kuldanum
Gudrun
so loftnaðar
var eingin
Rubbeksen
sigur, at 1932 er árið tá
hon fekk fyrstu svimji-
drakt sína. Hon var gren
og kostaði 2 krónur... Á
ja...
Prátið gongur lívliga í
umklæðisrúminum, og
fleiri morgunfrúur koma
til, so hvert sum svimjing-
in og uppihald í hitarúm-
inum er av.
Karin Joensen, fyri-
stødukvinna, kemur inn at
gera eitthvert til arbeiðis,
men sessast so, at tosa við
morgunfrúurnar um til-
takið, sum skal vera í dag,
leygardag.
Eitt er vist, vit noyð-
ast at senda avboð til allar
fjallmenn henda dagin, tí
henda vilja vit hava fyri
okkum sjálvi, sigur ein
teirra.
Onnur heldur, at tær
skulu skemtast og hava
tað hugnaligt, og ikki
eigur framsýningin at líkj-
ast eini gravarferð. hóast
tað er við ringum tanna-
gott vimiihylinum, at
Vit IKKI KunnN
skulu undir tak at svimja,
nei. tað verður ongantíð
á sama hátt sum her
Nú skal blaðkvinnan
ikki halda
urnar ikki eru fegnar um
nýggju Svimjihøllina,
men bert er tad torført at
fara hidani, siga tær.
Aftur til vatnskemtið í
dag. Morgunfrúurnar tosa
um, hvat tær skulu skipa
fyri og hvussu tað skal
fara fram.
— Eg eigi einar so vakr-
ar mamelukkur við
blondurond... Tær kundi
eg farið í, men so noyðist
eg at koyra ein kodda í
buksurnar, tí annars fylli
eg tær ikki út!
— Á legg einki í tað,
sigur ein onnur. Tú kanst
lata mær hasar buksurnar,
tí eg havi so mikið, at mær
nýtist ikki at brúka eyka
ífylling, sigur ein
at morgunfrú-
So hvert sum morgun-
frúurnar eru lidnar at
stákast, so biðja tær
góðan morgun og skunda
víðari
Tær hittast aftur í
morgin, og vilja íkki
hugsa ella siga meira enn
bert tað, at tá fara tær
aftur at svimja.
Tær samráðast um, hvat skal fara fram í dag, leygardag, tá starvsfólkið í Svimjih yl-
inum hevur sett sær fyri, at fólk skulu hugna sær eina lotu, áðrenn lykilin verður snar-
aður um