hósdagur 9. desember 1982síða 6

tíðindablaðið Utgevari: p/f sosialurin Lysingar: Årni Joensen Postsmoga 76, 3800 Argir telefon 11820 Fyritaksstjór: og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Múiler Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 ulleikunum — | oddagrein SUM VIT fyrr hava sagt frá, hava menn nú í longri tíð savnað hópin av peningi at seta í eina uttan landsferju. Hesir hava sekt lands- stýrið um 30 pst. í almennum partapeningi og 40 pst. í veðhaldi. Teir hava enn ikki fingið svar frá landsstýrinum, og fáa helst einki fyri jól. So seint sum seinrapartin í gjár, tosaðu vit við løgmann. Hann segði, at hetta mál hevur verið fyri í landsstýrinum, uttan at endalig stóða er tikin. Hann helt ikki, at landsstýrið fór at taka avgerð fyri jól. MÁLIÐ UM millumlandasigling man vera eitt hitt daprasta í polit- isku søgu okkara. Øll vita vit, hvussu politiskir flokkar hava spent bein fyri hesum máli, tá Strandferðslan arbeiddi við ætlan- um sínum. Sum sagt hava aðrir tikið seg saman, men eisini teir skulu steðgast. Av tí at lands- stýrið við sínum dráli og undan- førslum ikki vil taka støðu og geva hesum monnum svar. Apropos biltoll Harra Vinarliga hysid tygum bladstjøri! ini tekniskt kanska ikki vóru á sama steði sum tey Tí Landsstýrið flýgur úr trup- FERJUSPURNINGURIN er tíkin sum gísli. Hann verður tvinnaður saman við øðrum málum so sum royndarstød, sjónvarpsstjóra, skattamálum, biltolli og ødrum, hetta er sjálvandi burtur úr vón og viti. Ferjuspurningurin eigur at tak- ast sum hann er og fyri tað hann er. MEN RÆTTILIGA áhugavert er, at samstundis = sum landsstýrið tvinnar uttanlandssiglingina saman við øllum øðrum kann tað taka aðrar skipabyggisáttmálar burtur úr og avgreiða teir. Lands- stýrið hevur avgreitt ein skipa- byggisáttmála fyri 100 miljónir við 50 pst. í almennum veghaldi og 10 pst. í stuðulsláni har enntá fullur eginpeningur enn ikki er tøkur. TAÐ. LANDSSTÝRIÐ hevur gjørt í hesum máli — eitt arbeiðsplass fyri 120 fólk — er, bæði synd og skomm. Tað er nú stórur vandi fyri, at luttøka okkara i uttanlanda- siglingini heilt fer at gleppa okkum av hondum. Tað hava vit ikki ráð til. Men hetta leggur landsstýrið minni í. Tí teir fara við flogfarinum í dag og kunnu síggja fram til góðar dagar við sólseturs- strendur Senegals. hópin av sjónverpum. síggi eg mær nú mær hesar álvarsomu regl- ur. Eg havi roynt at fingið fatur á landsstýrinum alla vikuna, men av tí at ongin er at hitta, og av tí at landsstýrismennirnir hava fingið sær tann óvana at tveita ell álvarsmál í djúp- ar skuffur, havi eg ongan annan meguleika enn at koma fram við málinum á henda hátt. Vóni eg tí, at landsstýrismennirnir lesa hesi orð. Sakin er tann, at fyri nekrum vikum síðani byrjaðu kona mín og eg at flyta inn sjónverp úr Sene- gambia. Vit hildu hetta vera frålikt huskot, serliga ti, at arbeidslønin har sud- uri er so låg. At sjónverp- europeisku, hugsadu vit ikki so nógv um, eitt sjón- varp er nú einaferð eitt sjónvarp, tað avgerandi er prísurin, er hann í lagi, ja so skuldi verið lágamanni at seit. Tíverri er tað so, at konan ikki er tann stinn- asta í tabellini. Tað vísir seg nú, sjónverpini eru komin vegin fram, at okkara eru helvtina dýr- ari enn tey, sum radioniels selur. Einki er selt enn, ikki ein gong bygdarfólk- ið, ið vit hevdu væntað so nógv av, lata við seg koma. Og steðan verður ikki betur av, at dagliga frættist úr Havn, at radio- niels nú aftur hevur selt ongan annan meguleika enn at venda mær til tykk- um, ið sita í landsstýr- inum. Tit eru teir einastu, ið kunnu hjálpa okkum úr hesum óferi. Sum tit vita, verður tollur lagdur á ell sjónverp, ið koma til land- ið. Eg fari tí at biðja tykkum bera so í bandi, at ein sertollur verður rokn- aður upp á sjónverpini hjá radio-niels. Hækka tit toll- in hjá honum, ja, so sleppi eg av við míni sjónverp — og samstundis hevur landsstýrið sýnt, at har sita rættvísir menn ið vilja ellum ójavna til lívs. Gera tit hetta, so skal eg persónliga syrgja fyri, at tit til næsta val fáa allar atkvødurnar frå okkarå Nr. 128 9. desember 1982 Demokrati fyri afturlatnum hurdum Vanliga uppfata vit demo- krati um okkara leiðir sum tann stýrishátt, har veljarin igjøgnum um- boðsmann sín, politikaran, verður umboðaður í málum, sum beinleiðis og óbeinleiðis viðvíkja honum. Treytin fyri, at veljarin kann meta um, hvert umboðsmaður hans- ara — tað veri seg komunal sum lands- politikari — talar hansara sek, er, at politikarin í løgtinginum á komunal- politiskum fundum og igjøgnum teir fjølmidlar, vit nú einaferð hava, ger vart við áskoðan sína. Men hevur veljarin tann avgjeri neyðuga meguleikan fyri at dema um, hvert politikarin á komunalum steði um- boðar hann og hansara hugsanir? Nei, tað hevur hann ikki so legið tað enn ljóðar: Ein lóg er samtykt í løgting- inum, nær veit eg ikki, sum heimilir bygdaráðum, sum hava 1000 íbúgvar ella harundir, til sjálvi at avgera, um ein fundur skal vera almennur, ella um hann skal vera fyri afturlatnum hurðum. Mær vitandi gera øll bygdarráð runt um í landinum, sum hava meguleika at skjóta seg undir hesa lóg, nýtslu av henni. Tað er óiva lættari at taka avgerðir, og so aftaná greiða veljaranum frå, at soleiðis gjørdi eg og hatta segði eg, tá veljarin so gott sum ongan megu- leika sjálvur hevur fyri at døma um, hvat í veruliga hendi. Sjálvandi eru tað fleiri mál, sum snúgva seg um viðurskifti hjá ávísum persónum. Hesi skulu orsaka av smáu viður- skiftunum viðgerast fyri afturlatnum hurðum. Men tað eru eisini nógv, nógv mál sum hava al- mennan áhuga, og sum al- menningurin er útihýstur frá at fáa nakað at vita um. Eg trúgvi heldur ikki at blaðmenn fáa hevi at vera við á tílíkum bygdar- ráðsfundum. Hvussu hevði demo- kratiið virkað, um allir løgtingsfundir vórðu hildnir fyri afturlatnum hurðum ella um ell rættar- gongd var hildin fyri afturlatnum hurðum? Fyri mær er tað ein stór- ur spurningur, um áður- nevnda legtingssamtykt ikki er í stríð við grund- leggjandi rættindi okkara. Einasti meguleiki, sum bygdarráðsveljarin hevur fyri at meta um, hvert tann maður, hann valdi inn í bygdarráðið, er tann rætti, er vid ådurnevndu løgtingssamtykt tikin frå honum. Tó hevur tað glógvað i onkrum í Legtinginum. Eg haldi tað vóru Jógvan Sundstein og Karin Kjøl- bro, sum nakað herfyri løgdu uppskot fram um at seta ein kommunalan eftirlitsmann. Hetta hevði so kunna forða fyri møgu- ligum óregluligum virk- semi innan komunalu umsitingina, men vansin er, at tað bert eru teir, sum sita í bygdaráðunum, og teir, sum hava sitið, sum meguliga kunnu vísa á nakað ítekiligt. Veljarin hevur ikki henda møguleika av ådurnevndu orsøk. Ti mugu teir løgtings- menn/kvinnur ella flokkar, sum ikki ganga inn fyri at pacificera veljaran polit- iskt, gera eina meira neyva lóggávu á hesum eki, sum sigur, nær ein bygdarráðsfundur skal vera fyri afturlatnum hurðum og nær hann skal vera almennur. Tað vildi sloppið nekr- um undan einum meguligum mistanka og vildi sum heild reinsað tað komunalpolitisku luftina munandi. jfd. Revsarin Breckmann og P. M. Dam So fingu vit aftur ein »bestsellers« frá fólka- flokssproytuni. Aftaná »sosialistafingrar« og »gjalda suduroyingar minni i skatt«, hevur nu stavnamaður fólkafloks- ins við eini grein, ið er so sjúklig og haturkend, at sjálvt teir heitastu Breck- mannistarnir nú mugu øtast. Ja so grov er henda skendargrein, at tað er ein stórur spurningur, um hon hevur uppiborið eitt svar. Hesaferð er tað so T. M. Dam, sáli, ið skal metta sjúkligu skriving Dag- blaðsstjóran. Bara nekur fá orð Ó. B. Hver var tað, ið legði spir- an undir ta búskaparligu og sosialu vælferð, vit hava ídag, hver var tað, ið fyri skjótt 25 árum setti uppskot fram, ið hevði við sær einki minni enn eina kollvelting í feroysku fiskiskipaseguni, tí nú kundi tann vanligi fiski- maðurin opna sær stór ný- mótans fiskiskip. Lat tað verða sagt beinanvegin, tað vóru okk- ara sjómenn, ið legdu rygg til og tóku tað tyngsta takið, men fyri- treytirnar fyri tí blómandi búskaparligu tíð í fylgdi árini eftir, og sum vit framvegis nýta gott av, eigur P. M. Dam, sáli, saman við eðrum góðum Framhald á síðu 7 familju. Best er hjá tykkum at taka áheitan mína álvars- liga. Minnist til: sjónverpini koma úr Sene-gambia, og eg kenni rættiliga væl mann í sene-gambisku stjórnini, ið stendur for- setanum nær. Greiði eg honum frá órættvísu við- ferðini, so skal hann nokk skjótt syrgja fyri, at for- setin noktar føroyingum at fiska har suðuri, ikki so mikið sum ein stert, og ikki verður lukkuligt, um onkur av okkara monnum setur fótin á teirra jorð. Góðu landsstýrismenn! Skuldi tað hent, at radio- niels kemur illa fyri av tollbroytingunum, so takið tað ikki so tungt. Eg havi frætt, at hann velur ein av —>andstøduflokk- unum. Og av ti at konan og eg ikki longur eru so hugtikin av sjónvarps- ævintyrinum hava vit av- gjørt at gevast, tå sjón- vørpini eru seld. Ti kunnu tit, tå vit hava selt øll okkara sjónverp, broyta tolllógina = soleiðis, at radio-niels = aftur kann selja síni sjónverp. Tá hava tit av rettum sýnt. at tit eru menn ið seta rætt- vísi í hásæti, tit eru menn, ið fremja sonnu áhugamál fólksins Við hávirðing Brestir Janusson, tykkara veljari Rætting Tiverri heuði eitt lesarbræv á síðu 6 í tysdags-sosialinum yvir- fingið skeiva skrift. Yvir brævinum stóð: Apropos biltoll. Rætta yvirskriftin var Viðvíkjandi setan- ini av umsjónarmanni í skúla og ítróttar- hellini í Trongisvági. AS A LE A < á #1 &