hósdagur 16. desember 1982síða 6

| | | þí fi! He VII AGS A Utgevari: p/f sostølurin Lýsingar: Árni Joensen ólkaflokkurin hevur eisini sínar F minnisvarðar oddagrein FÓLKAFLOKSMENN eru erkvisn ir, ja vanliga verða teir mettir at vera eitt sindur meira erkvisnir enn fólk og flokkar flest. MILLUM ANNAÐ tola teir ikki, at nortið verður við teirra fortíð, tað hava . vit ofta upplivað. Nevnir nakar fortíðina hjá fólkaflokkinum fær hann eina hysteriska reaktión tey deyðu skulu hava frið o.s.fr. TÍ UNDRAR tað eitt sindur, at Fólkaflokkurin nú fer at speireka við minnisvarðum á Tvøroyri. Vit í javnaðarflokkinum hava onga grund til at smæðast okkara for- tíð. Tverturímóti eru vit stolt av okkara fortíð og vit eiga allatíðina at ansa eftir, at vit og okkara eftir- komarar ikki gioyma hesa fortíð Ti Í HESARI fortíð var tað at okkara slóðbrótarar Dam, Dan- bjørg, Jóan Petur, Øregaard, Palli og onnur — ein hópur av hugdjørv- um kvinnum og monnum strídd- ust og strevaðust fyri, at hetta samfelagið skuldi gerast so liviligt sum meguligt fyri oll. Parta- menninir hjá Óla Breckmann stríddust fyrr og stridast snøgt sagt enn fyri ti mótsetta! EFTIR TEIR standa nógvir minnis- varðar, sum Óli og Fólkaflokkurin heist vildu sloppið at rivid niður, men tað gerst ikki, tí hesir minnis- varðar eru skaptir úr einum tilfari, sum ikki forgongur: tí skrivaða orðinum! Latið okkum taka nøkur dømi: DAGBLADID hjå Vinnuflokkinum, sum seinni gjørdist til fólkaflokkin — farið og lesið, hvussu teir sóu uppá nasistarnar í triatiårunum, so skulu tit síggja minnisvarða! DAGBLAÐIÐ Í DAG — sum for- fylgir einstaklingum, bólkum og Uppseting : p/f sostalurin. Prent: p/f pressan 1981 Kelduskattur - - tíðindablaðið sgslalurin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith fåbyrgd) Blaðfótk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miller bygdum. ja, í åvisum føri hevur drivið fólk til eggina av sjålvs- morði. Íkki eiti á minnisvarði! REYÐABÓK, sum teir í dag lukku- liga hava gioymt! Henda varða hava vit onnur ikki gloymt. Hann stendur á békasøvnum og á bóka- hyllum runt umkring, men er tí verri uppseldur. Kanska onkur vinur Dagblaðsins, sum er raskur at geva út bøkur og dugir at leggja undir seg bókafeigg kundi tikið sær av hesum. EIN ANNAR varði er Brix-sakin. Undir hesari sak legði stavna- maður fólkafioksins falsaði skjól fyri Føroya rætt. Eingin sigur, at stavnamaðurin hevur falsað tey, men følsk tað vóru tey — tað hava vit dóm fyri og so má onkur hava falsað tey. HESIN MINNISVARÐI stendur í rættarbókunum og verður varð- veittur so leingi sum landið stendur og fer at liva langt aftan á, at myndin í Trongisvági er kámað. TAÐÐ SÍÐSTI minnisvarðin vit fara at peika á og sum stendur eftir fólkaflokkin, er ein politiskur minnisvarði. Hann stendur í ting- bókum, liggur á útvarpsbondum og stendur á teigum Dagblaðsins. HETTAR ER minnisvarðin yvir oll tey svikabregd, sum fólka- flokkurin hevur útynnt í politikki frá tí hann sveik sínar veljarar í 1946 í 52, til hann endaliga sveik i siglingar- målinum og spældi eitt livsmål føroyinga upp í hendurnar á út- lendingum. HESUM MINNISVARÐA er hósk- andi at enda við, tí hann er tann, sum á mest beinrakna hátt lýsir fólkaflokkin. Hann sigur eina søgu um svik og manglandi álit. Betrikann tann nakni sannleikin um fólkaflokkin ikki verða lýstur. Tá skattainnkreyjingin í síni tíð varð tikin frá kommununum og legd í hendurnar á Gjaldstovuni, vóru teir flestu kommunu- formenn væl nøgdir, tí teir sluppu frá tí ónegd, ið inn- krevjing av skatti hevði við sær Urslitið varð, at úti- standandi skatturin vaks á hverjum ári, hóast myndugleikarnir ferð eftir ferð hava verið mintir á rættin, teir tá tóku frá kommununum, og ikki hava verið førir fyri at út- fort tær skyldur, ið hesin rættur hevði við sær. Er umleggingin av skattaálíkningini hjá teim smáu kommununum úrslit av hesum krevum, ið frammi hava verið um inn- krevjing av skatti? Sjálvur havi eg ongan- tíð verið heitur fyri keldu- skatti. Tað er ein nógv ov dýr umsiting hjá einum so fámentum fólki. Føroyar ver. 131 — 16. desember 1982 Ísrael um orsøkirnar Sum lesari av blaðnum havi eg merkt mær, at Sosialurin hevur eisini roynt at lyst støduna í ti sera ótriðaliga økinum har eysturi, har sum vit segu- liga og sum kristin tjóð hava so nógv felags. Tí er tað sjálvsagt. at førovingar fylgja nógv við í tí sum har fer fram. Ilt må tó vera hjá mong- um at skilja alt, sum fer fram. Og tær ræðuligu hendingar um dráp og oyðilegging er mangan ófatuligt fyri okkum. Fyri stuttum var danski uttanríkisministarin á vitjan i Ísrað. umboðandi øll londini í EF. Skal eitt mál vera lýst nekulunda rætt, so er eisini rætt at hoyra mótpartin. Í hesum hvat Ísrael sigur um orsekirnar til innrásina í Libanon. Undir vitjanini hjá Uffe Elleman Jensen, uttan- ríkisministara segði ísra- elski uttanríkisministarin í samband við innrásina í Libanon um orsekirnar — hetta petti úr reðini hjá Ísakki Shamir er soljóð- andi á donskum: lesari Herr minister, De besoger vort land ved afslutningen af et begivenhedsrigt og betydningsfuldt ár for Israel og pá et kritisk tids- punkt í vor kamp for fred og sikkerhed, en kamp, som desværre ofte misfor- stás af vore venner i Europa. For lidt over syv måne- der siden afsluttede vi rømningen af Sinai og gaV afkald på yderst vigtige strategiske og økono- miske aktiver. Det smerte- ligste offer var imidlertid evakueringen af de isra- elske borgere og land- brugere, som ved deres pionerenergi havde gjort ørkenen frugtbar. Det var en traumatisk oplevelse, som vi endnu ikke har overvundet, og- som vort folk må leve med i mange år fremover. Ikke desto mindre har vi af egen fri vilje rømmet Sinai, idet vi bevidst har løbet en risiko for fredens skyld. Dette er sket i troen på, at udvik- lingen vil retfærdiggøre vor beslutning. Vi har håb om at udvikle nabovenlige forbindelser med Egypten. Forhåbent- liv il dette første skridt vise, at de arabiske lande er rede til fred. Jeg vil gerne tilføje herr mints ter, at vi værdsætter, at fire EF-lande deltager i den multinationale styrke. og vi betragter dette som et vigtigt bidrag til Camp David fredsprocessen, som vi er fast besluttet på at fortsætte. I juni måned i ár var vi nødsaget til at skride til handling for en gang for alle at befri indbvggerne i det nordlige Israel for de stadige angreb og chikanerier fra terroristernes støtte- punkter i Libanon. Det var ikke i et anfald af let- sind. at vi foretog denne operation, og den blev først iværksat, efter at vi havde udtømt alle andre midler for at bringe terror- isternes angreb fra Libanon til ophør. Vi har opfyldt den grundlæggen- de og legitime pligt, der påhviler enhver regering: Beskyttelsen af landets borgere Vi indledte ikke en krig mod Libanon. Vi gjorde heller ikke krav på en eneste tomme af dets område. Den måde, hvorpå den libanesiske befolkning modtog vore tropper, viser, at det liba- nesiske folk hilste vor in- griben velkommen. Derved blev dette land, der havde lidt så længe, befriet for det terror- regime, som PLO havde udøvet, og for den stat i staten, som denne organi- sation havde oprettet. Det er vort ønske, at der op- rettes et uafhængigt Liba- non med en stærk central- regering, som udøver sin fulde myndighed i hele landet, og som lever i fred med Israel. Operationen »Fred for Galilæa« har uden tvivl bidraget til opnåelsen af dette mål. Vort skridt har også gavnet den frie verden, fordi den har fjer- net infrastrukturen for den internationale terror- isme, som opererede fra Beirut. Vi ønsker ikke at lade vore soldater blive i Libanon et øjeblik længere, end det er nød- vendigt. Vore tropper vil blive trukket tilbage, når der er opnået enighed om en overenskomst, der ga- ranterer Galilæas s hed og sikrer, at alle uden landske tropper trukket bort. Likvideringen af PLO's base i Libanon har for: bedret udsigterne for fred området, idet PLO's muligheder for at udøve et terrorregime over de palæstinensiske arabere i Judæa, Samaria og Gaza er blevet svækket. Vi ønsker oprigtigt at finde en ret og rimelig løsning for de palæstinensiske arabere, og vi tror, at selv- styreplanen for denne be- folkning og det grundlag, der blev aftalt i Camp David aftalerne, er både rimelige og den eneste rea- listiske vej frem mod et fredeligt kompromis. Camp David processen er det eneste håb for fred i vort område, og vi under- støtter den fuldt ud. I en fredsproces er der ingen plads for den så kaldte PLO-organisation, som stik mod de indtryk, dens ledere forsøger at skabe, forbliver en fjende af fred, og hvis mál-er israels udslettelse. Det er vor faste tro, at støtte til denne terroristorganisa- tion og krav om dens del tagelse í forhandlingerne kun kan skade udsigterne for fred i Mellemøsten. Vi er fuldt ud klar over den store interesse, som Europa viser denne del af verden, og ved, at Europa oprigtigt ønsker fred og stabilitet i Mellemøsten. Vi deler dette ønske og glæder os over den stadige dialog med vore venner i EF. Denne dialog, som den er kommet til udtryk gennem Deres besøg og gennem besøg af Deres forgængere, hjælper til at fjerne misforståelser med hensyn til parternes hold- ning. Ensidige initiativer, som ignorerer Ísraels vitale interesser og dets oprigtige stræben efter fred, virker imidlertid imod deres hensigt. Israel er 34 år efter statens oprettelse og efter meget store ofre og anstrengelser stadig involveret i en kamp for at sikre sin eksistens i denne del af verden i tryghed og fred. Det er vort oprigtige håb, at vore samtaler vil føre til en forbedring af vore for- bindelser med EF. bliver IAA, fy hava ikki fleiri følk enn ein kommuna i Danmark. Vit hava ikki so fåar lærdar menn, ið bæði kunnu hjálpa til við álíkning og innkrevjing, lógarheini- ildin á hesum eki er ílagi. Kelduskattur kemur, men, er hann nakað annað enn, at ábyrgdin verður trýst frá einum stovni yvir á annan. Tað eru so fá ár síðan vit fingu felagsskular, og tað var bara gott. Men tað eru ikki so fáar reddir frammi ídag um, at so er ikki, og vilja hava bernini aftur í bygdaskúlarnar til tey eru 14 ár. Bara tað ikki verður tað sama við álíkningini hjá teim smáu kommununum. Livst so spyrst. Tað hevur alt ov lítið verið gjert við at krevja Framhald á síðu 7 see,