hósdagur 13. januar 1983síða 7

Nr. 5 — 13. januar 1983 A AA AAA Eigur sjónvarpið at senda ítrótt aðra tíð enn seinnapartin leygardag? Leivur Hansen, út- varpsmaður: Tað verður iva- leyst trupult at finna eina aðra senditíð. Verður sent um kveldið onkran annan gerandisdag, fer hetta helst at órógva venjingina hjá feløg- unum. Hinvegin er tað ógvuliga óheppið, at sent verður leygar- dag seinnapart, tá kappingar eru. So skal eg svara ja ella handan so verður nei upp spurningin svarið ja Jon Kjær, ítróttar- skrivari: Eg haldi, at sjón- varpið skuldi íkki sent ítróttarsending ina seinnapart leygar- dag. Fyri tað fyrsta ti leygardagur er fri- dagur hjá flestu og kundi verið nýttur til annað. Har- teimum kann sendi- skaðilig fyri ítróttarfelogini, tí afturat tíðin vera tey missa åskodarar, feløg- åskod- ararnir tydandi figgjarligur = grund- stuðul. Ístaðin kundi sendingin verið send var og hjá flestu unum eru e1t fyrr í vikuni, so hon eisini feskari Niels Nattestad, lær- ari: — Best hevði verið, um sjónvarpið sendi ítróttin onkran annan dag, t.d. månakvøld, so var sendingin eisini feskari. Tað er einki dulsmál, at ítróttarsendingin ley- gardag tekur áskoð- arar frá hondbólt- inum. Tí hevur hond- bóltssambandið eisini roynt at leggja teir dystirnar sunnudag, sum geva nakað í peningi. At spæla 1. deildar dyst seinna- part leygardag loysir seg ikki. Háð móti teimum arbeiðsleysu at taka forsorgaruppskotið aftur Líta vit aftur á farna árið, kunnu vit ikki siga annað enn, at nógv virksemi var innan førovsku fakrersluna Hetta var ikki innanhvsis feløgunum, men eisini millum feløg bara Harafturat varð grundarsteinur lagdur undir eitt millum føroysk fakfeløg og fakrørsi ini fast samstar urnar grannalondum okkara, Í landi og Grenlandi Hetta kunnu vit sjálvandi fegnast um, men arbeiðið í fakfeløgunum var merkt av storun sanniliga eisini trupulleikum sum VINNUÍOY SI trupulleikum sum av eimum standast vantandi arbeiðsloysis stuðli og arbeidsvising, skráseting á flakavirkjum, edv-lógaruppskotun og harafturat høvdu vit aftur í eitt reallenarfall. Eg skal nakrar av hesum spurningunun tjør vidgera sjónarmið I dag Ingeborg Vinther, formaður Føroya Arbeiðara- felags sum umboðar tann størsta nógv partin av føroysku arbe idarafjøldini hevur hvørki hoyrt orð ella eið aftur úr landsstýrinum. Einki er hent og steðan er versnað! Líkt hevur er sostatt til, at samgongan einki gjert við áheitanir Vit hava Men síðsta Samuelsen, landsstyrismaður okkara hvussu so er emnkl hevst kom Eilif frætt fram ið einum uppskoti um at broyta tor sorgarlógina Henda rovtingin kundi kanska bøta nakad um støduna hjá teimum arbeiðsleysu Men landsstýrismaðurin varð av samgongufiokkum sinum. ti uberalå Sjalvstyrisflokkinum og høgra sinnada og konservativa Fólkaflokk inum piskadur at taka uppskot sitt Fiskil er forsorgarlógin ikki aftur ajourferd og tey arbeiðsleysu mugu irbeiðsloys Men orðatakið sigur. at eingin okkum felur mein í annan mans bein. Hesir fekk menn hava ikki nógv til yvirs fyri teimum 1 kunnu skaffa sær arbeiði plássini eru ov fá. Nakrir av teimun okkara samt I ag, sun rbeids AV lastatekur einasta virki kk málunum, sum vit ilvara í hesum Enn hava felegini ov sein at gera art 1 áðrenn hesin ólevnaðurin nærum hverjum Hetta er eitt av teimun € fara at taka årinum FA ikki tikið søgdu seg vera ræddar fyri, at eir stødu til, um såttmålin skal sigast slík skipan skal blíva misbrúkt av upp. Men vit høvdu aftur i fjør eitt fólkinum. Aftur aðrir segdu. at vit reallønarfall, sum saman við mink ikki skulu hava eina skipan eftir andi arbeiði merkti dagliga á donskum mynstri Danmark tí førovsku arbeiðarafamiljuni lovsir tað seg betri at ganga fyri Henda gongd kann ikki góðtakast einki ti alt dýrkar dag um dag. og ein av Eitt slíkt orðalag er undir alt lag fyrstu degunum í ár segði ein odda mark og ein undirmeting maður landsstyrissamg« danska irbeiðaranun yr nýggjársútliti sinun bendi á. at teir borgarligu politikk ið fakfeløg ugu lønar r ararnar geva feroyska arbeiðar talsskerjir geras um eitt misálit, áðrenn ein stuð Het yoðar ikk ilsskipan er komin upp á beinin feroysku arbeidarafjøl Stødan hjá teimum arbei ti ikki batnað. ring sum júst ey seinastu dslevsu er ræður | « og hon er ongatid sc vakin fyri t€ u hesum døgum, nu utlit eru fyr n flestu virkini kring landið liggja still gongan fer at fremja irini hava vit uppi Nevndi, at árið var merkt av nog" að. at fleiri og fleiri virkir hava tikið im virksemi. FA skipaði fyri fakligur edv-skipanir í brúk og henda óhugna skeiðum av ymsum slag. Hesi eru nærri! klára seg ð eina peningaupphædd, liga gongdin helt fram fjør. Hetta væl vitjað og væl dåmd Skeidini eru ftur ifjør upplivdu vit eitt åvist sum yvirevur ikki samsvarar við verður alt gjørt uttan at fakteløgini skipað saman vid AO! Danmark arbeidslovsi, sum tykist at vaksa år okkara príslag verða eftirspurd men ior tóku FA. FF og Feroy fyri ár. Og av hesum tók eitt vist Hóast vit fakfeløgunum ikki Eftir okkara tykki er hetta ein Handverkarafelag stig til fyrireik kjak seg upp um arbeiðsloysisstuðul kunnu sigast at vera nøgd við, at vit skráseting og ein diskriminering av ingar av einum upplýsingarstovt løgtinginum kki hava eina veruliga arbeiðsloysis arbeidåranum, ti virkini kunnu ikki! soleiðis at feroysk fakfeleg um ikk Longu í márs mánað í fjør heitt lóggávu. men bert eina forsorgarlog bert leggja arbeiðaran undir eitt ilt ov langa tíð sjálvi kunnu fyrireika F.A. á løgting og lanasstyri um at so vildi brovtingin verið ein bati. Tad órímuligt trýst, men eisini goyma slík faklig skeið fáa spurningin im arbeidslovsi ar ti ikki annað enn ein háð móti ti ipplysingar um, hvussu nógv hver Sum fakfelagsformaður havi eg kannaðan, um at umhugsa almenna arbeiðandi fólkinum t at leggja t.d. flakakvinna skar 82 1SSU dagliga arbeiðnum merkt. at skeiðin arbeiðsávísing og almennan arbeiðs eitt uppskot fram og síðan taka ið hon metti og hvussu ofta hon tekk hava verið gagnlig fyri limir okkara lovsisstudul, eins og vit vistu á it aftur! r roykipausu 0.5 fr Feløg eru blivin meira virkin. 1OIK eru ið ime 1 taka stig (ii | samband við nevndå uppskot LOK V Mugu ásanna, at hetla Kann betur I fyri at verja smi rættindi og eta berð tørvur var á sini eitt bladkjak sef Ip} gg IKK ata eg gera i (Ki 1 rið sterr Ivsai irbeidsplåssurn ka eg ga annað in, at tad fór eina sokallada teknologiavtalu Hi KK n at Grundgevingin Ci hesi skriv var, at kalt dur eftir bakinum, tå man læs im arte jOsge varnar KIEIØF VE lå SKOEN KKå rbeidslovs ørdi vart vid seg hvat åvisir borgarligir politikkarar Somuleiðis mugu vit ásanna, at vit g vónandi einaferð fáa « eiðar msastaðni landinum. Men FA hildu um málið og teirra steðu til ikki nóg tíðliga sóu henda vandan og iskula upp at standi Tað ber ikki til at stýra uttan Javnaðarflokkin! Upp gjøgnum tíðirnar hava vit óteljandi demir um, hvussu illa tað gongur at stjórna landinum uttan hjálp frá javnaðarflokk- inum. Hetta hava vit, sum um- boða Javnaðarflokkin á tí politiska vigvøllinum, eisini vist å upp undir hvørt val. Vit hava greitt følki frå, at ein sterkur javnadarflokkur er megin- treytin fyri eini skilagóð- ari stýring av samfel- agnum. Kortini hava stórir partar av veljara- fjøldini ikki givið hesum gætur. Gongdin, ella tóm- gongdin, hesi seinastu tvey árini er feskasta og helst eisini besta domi um. at tað veruliga ikki ber til at stýra samfelagnum, uttan so at javnaðarflokk- urin luttekur og hevur av- gjørda ávirkan á leiðsluna. Ja, sjálvt Dagblaðið er komið til hesa fyri blaðið so døpru ásannan. Eg fari at endurgeva eitt brot úr oddagreinini í Dagblaðnum seinasta fríggjadag. Har verður sagt: »Um ikki munagott umskifti verður í sam- gongustevinum, eru dagarnir hjå hesum lands- styrinum taldir. Tad er døpur åsannan, serliga hjå teimum, sum mest fegnad- ust, tå farið varð undir hetta samstarv við so góðum vónum og í so góðum treysti. Vit ætlaðu at vísa, at Feroyar kundu verða stýrdar uttan hjálp frá javnadarflokkinum«. Undirstrikingarnar eru mínar. Hetta er greið tala. Fyri tveimum árum síðani samdust tríggir av borgar- ligu flokkunum. Teir samdust um, at nú skuldu prógv fáast fyri, at Før- ovar kundu verða styrdar uttan hjálp frá javnaðar- flokkinum. Vit ætlaðu at vísa hetta. men í dag kunnu vit bert ásanna orðatakið sum sigur, at mongur brestur ætlan. I tvey ár hava vit prógva júst tað ovugta. Og hetta er sjálvandi ein døpur ásannan hjá Dagblaðnum at koma til. Eftir tveimum árum undir hesum stýrinum er steðan í landinum vorðin rættuliga hættislig. T.d. eru metingarnar hjá for- manninum í fólkaflokk- inum ógvuliga daprar. Fríggjadagin hevði Dag- blaðið samreðu við Jógv- an Sundstein. Eg endur- gevi eitt brot úr sam- røduni: »Kortini metir hann (Jógvan), at verandi staða kann ikki halda fram í langa tíð aftrat, tí hon beinir fyri samgong- uni fyrst og síðani fyri samfelagnum sum heild«. Alvaratos er tíðin ikki komin til tess, at allir samgonguflokkarnir koma til eina felags nidurstødu, har ásannað verður, at politisk viðmerk- ing tann royndin, sum farið varð undir fyri tveimum árum síðani, og sum hevði til endamáls at prógva, at tað ber til at stýra land- inum uttan hjálp frá javn- aðarflokkinum, er full komuliga miseydnað? Gera tit hetta, hava tit sjálvandi beint fyri sam- gonguni, men tað er eisini treytin, skulu vit sleppa undan at beint verður fyri samfelagnum sum heild. soleiðis sum Jógvan Sund- stein ber ótta fyri í Dag- blaðnum fríggjadagin. Til seinast hesi ráð: Gevið samfelagnum ein møguleika latið sam- gonguna fara! Vilhelm Johannesen