Sosialurinarkiv
Sosialurin 1983-01-13, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 13. januar 1983síða 10

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Landsliðsvenjarin í hondbólti, Hans Mortensen: Nr. 5 — 13. januar 1983 Hetta landsliðsarbeiði skal leggja grundarlagið fyri komandi landsliðum — Uppgåva min er at fáa eitt gott landslið. Men tað týdningar- mesta í mínum arbeiði sum landsliðsvenjari er at leggja grund- arlagið fyri einum framhaldandi landsliðsarbeiði, sum tey ungu, sum í dag ikki hava landsliðsaldur, um nekur ár kunnu fáa gleði og gagn av. Vit eiga nevniliga hópin av talentum millum tey ungu, so verður eitt grundleggjandi arbeiði gjørt longu nú, hava vit meguleikan at hava eitt sera gott landslið um ikki so nógv ar. Hetta sigur Hans Mortensen, sum er venjari hjá feroyska hondbóltslandsliðnum, ið skal kappingini í Ítalia um eitt ár. Tíðindablaðið Sosialurin hevur tosað við landsliðsvenjaran Hvussu stendur til við føroyskum manshond- bólti i dag? ganga 1l OKKara nans honaDoltur dag er sera } m Orsekin er il tuni eru err I ella' tad er a € 1 € ov lítið er it É Sjáivur ia £ TSØKII Hvussu vid teimum aðar rnÓtir lava serliga gott hondbølt. So eitt sindur millum teir at spæla hóast tað sær dapurt ut vaksnu, so haldi eg. at vit um nøkur få ar eiga nogv- ar framúr hond- bóltsspælarar í Feroyum. góðar Betri umsteður á bygd Hans Mortensen leggur aftrat, at ein orsekin til, at bygdirnar eiga so nógvar frægar ungar hondbólts- spælarar, er helst hon, at har eru umsteðurnar at venja so munandi betri enn í Havn. — Eg havi sæð ein hóp av smådreingjum og små- gentum fara heimaftur, tá t.d. Neistin hevur venjing í ítróttarhellini. Venjarin x i t erið í aa 1 KOVra tey helmatftur venjingartíðin er so av narkað. Og te sum So sleppa at venja, faa bert nakrar ninuttir ikuna So tu heldur kanska, at neyðugt er við fleiri hellum her í høvudsstadn- um fyri, at øll tey ungu skulu sleppa frama“ og hava somu umsteður at venja í sum tey uti á bygd? Xvejort Vit hava t ol i hond ol t på g t 1011 KUIU €1SINnI ong mur tlartolik Ki n ran að { on verður leigað ut til ymsar sam komur og felagsskapir. og so eru eisini nogvir dystir m vikuskiftið. So nógv verður tíðin kki hjá teimum ungu at venja Sama er sjalvandi eisini galdandi fyri tey vaksnu Ég haldi tí vit eiga at fáa ta hell, sum nú er í gerð, lidna so skjótt sum gjørligt. Harumframt er neyðugt við enn eini venj- ingarhøll, sum sjálvandi ikki nýtist at kosta so nógv. Hetta er triðja árið á rað tú venur landslið til heimameistarakapping i hondbólti. Hvat metir tú vera tina týdningarmestu uppgåvu i hesum arbeidi? Sjålvandi at fåa eitt gott landslid. Heimsmeist- arakappingin verður i Ítalia í februar mánað 1984. Vit skulu ikki gera okkum vónir um at vinna C-bólkin, men kortini mugu vit fara til kapping- ina við tí fyri eyga at klára okkum so væl sum til ber. luttaka í heimsmeistara- Vánalig og tilvildar- lig venjing higartil Kappingin verður ikki Íyrr enn um eitt ar og tit eru longu byrjaðir at venja og spæla dystir móti utlendskum liðum. Hetta er nakað nýtt! Eg haldi, at venjingir iv landsliði i Ferovum higartil hevur verið alt ov tiViiGQarlig og ov Vanaiig Higartil hevur tað verið soleiðis, at venjingin er byrjað beint undan eini stórari kapping og lands- liðið hevur spælt nakrar enjingardystir moti msun ressuliðun Hetta hevur als ikki givið rakað, heldur tvertur moti Er tað ti tit nú hava bodid umleid 10 utlendsk- um hondbóltsliðum til Feroya at spæla í hesum árinum? Hondbóltssambandið hevur átikið sær uppgáv- una at bjóða hondbólts- liðum úr Danmark, Sveríki og Íslandi higar at spæla venjingardystir ímóti landsliðnum. Hond- bóltssambandið hevur sett ymiskt í verk fyri at skaffa fígging til hesar vitjanir og rokni eg sjálvur við, at teir fara at klára ta uppgávuna til fulnar. Hvat viðvíkir venjing av einum landsliði, so haldi eg tað hevur alt at siga, at ein fær eina góða byrjan, og so kann halda fram við venjing og venj- ingardystum í eina tíð undan sjálvari heims- meistarakappingini. Skapa grundarlag „ungum Orð og mynd: Jan Miiller fyri komandi landsliðum Hans Mortensen dvylur tó ikki fyri. at tað hann alla tíðina hevur havt og hevur hann skal Nnuganum, nu venja eitt landslið, er at skapa eitt gott grundarlag fyri komandi landsliðum im nøkur ta ár Vi hópin av elga sum talentum, heilt vist fara at spæla å einum føroyskum hond 1el DOTUE indsliði um eini tvey trý ella fýra ár. Ég meti tað sum uppgávu, at hesi ungu fáa nakað at síggja fram til, at tey kenna á sær og vita, at skapa umsteður eina avgerandi vit vaksnu vilja teimum góðar ta tey iava aldurin at koma á eitt manslið hondbólti Mínar ambitiónir eru, at vit í 1986 kunnu hava eitt sterkt við teimum ungu, ið sera landslið fleiri av spæla á yngru liðum í dag Ni er tað so týdningar mikið við framhaldand arbeiði Hans greiðir frá, at frá nú av og til í februar 1984 verða spældir umleið 30 venjingardystir móti út lendskum liðum hevur júst vitjað í oyum, og har kláraði før- oyska landsliðið seg væl. Í februar kemur eitt annað danskt 1. divisiónslið. AGF, í mars kemur Århus KFUM, í apríl KR úr Is- landi, í mai enn eitt danskt lið, og í heyst koma býliðið í Keypmannahavn, Sjæl- lands Hondboldforbund, íslendska liðið Víkingur, svenska ungdómslands- liðið, íslendska landsliðið og síðani tvey lið aftrat. Seinasti venjingardyst- urin verður í januar mánað 1984. | februar verður farið til Ítalia. Etlanin er, at landsliðs- spælararnir skulu metast eina ella tvær reisur undan hverjum venjingar- dysti. Men tá so líður út á heysti verður meira kravt av spælarunum. tødovre Før- Taka nyggjar ut til hvønn dyst Vit fåa einar 30 dystir ialt i år, og hetta meti eg givið venjing. Vit kuldi okkum hampuliga hava tá meguleika at fáa eina »stammu« tvs nakrar fastar spælarar. ið hava fingið hevi at spæla Hetta er ikki hent hond man fyrr í føroyskari bóltslandsliðssegu. sigur víðari, at spælarar verða út- tiknir til hvenn einstakan Sjálvandi tað alla tíðina nakrir Hans nyggir venjingardvst i" erða fastir spælarar men etlanin er so at taka út í ra-fimm nvyggjar til hvenn dyst f i tann hátt at royna sum flest spælarar Men eg meti, at vit longu aftaná tríggjar ella fýra enjingardystir hav a eina hóming av, hvussu lands- liðið fer at síggja út. Tað verður pláss fyri 16 pælarum á landsliðnum, í farið verður til Ítalia Nógvir siga nei Hevur tú fingið fatur á øllum teimum bestu spæl- arunum vit eiga í dag ella hevur tú fingið fleiri avboð? Fad er logið at síggja, hvussu lítil áhugin í veru- leikanum er at koma á eitt foroyskt hondbóltslands- lið í dag. Ambitiónirnar í dag eru ikki sum tær vóru fyrr, og tað tykist ikki hava so stóran týdning at sleppa á eitt landslið nú. T.d. vóru tað fleiri góðir spælarar, ið áttu at spælt við á landsliðnum móti Rødovre, sum rætt og slætt søgdu nei til at vera við? Hvussu ber tað til, at menn ikki vilja vera við? Sum eg nevndi, so eru ambitiónirnar ikki so stór- ar. Hetta er so kanska bílatið av tí samfelag vit liva í í dag — ella er tað tí at hondbóltssambandið kanska ikki hevur gjort nokk fyri hondboølt! Kanska er tad annad, sum dregur heldur enn hond- bólturin, og tað mugu vit sjálvandi góðtaka. Hvat viðvíkur ambitiónunum so haldi eg ikki, at tað er líivsnevðugt at hava slíkar eitt lands lið, men hinvegin haldi eg heldur ikki. at nakar tekur skaða av tí fyri at koma á Viljin Hevur tú góðar vónir um at fáa eitt gott lands- lið nú aftaná dystirnar móti Redovre? Vónina skal ongantíð sleppa. Eg haldi ikki. at okkara menn vístu framúr gott hondbólts spæl móti Redovre, men tað við nesum ein mest positiva venjingardyst- unum var at okkara vilja, síggja, at menn ein góðan vilja, at vistu ein so eg haldi, at vit hava møgu- leikan at fåa eitt gott lid Hvør er tann sterka, og hvør er tann veika síðan hjá okkara spæl- arum? I Fekur tu hvønn ein- stakan spælara, so hava vit spælarar, regl KVIKIT, sum eru hava góðan teknik, eru góðir skjúttar men sum ikki eru væl samanspældir. Eg haldi at spælararnir, tá teir koma á landsliðið, brúka tann spælistíl, sum teir vanliga nýta í sínum egna felag. Hetta er óheppið, meti eg sjalvur, tí tað er ikki ov nógv sagt, at tað eru heilt fá feløg i Føroy- um, sum spæla góðan hondbólt í dag. Tað er uppgáva mín, at fáa hesar mongu óvanar burtur, sum teir hava við sær frá sínum egna felag og á henda hátt fáa eitt landslið, sum kann spæla saman. Tá tú spyrt um veik- leikarnar = hjá okkara monnum, so má eg beinan- vegin vísa á, at tað velst eisini um, hvenn tú vil sammeta teg við. Vit eru bert 44.000 menniskju, og tað er tí avmarkad, sun hvussu nógvar góðar hondbóltsspælarar vit kunnu finna. Vit fáa