leygardagur 15. januar 1983síða 15
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 6 — 15. januar 1983
Tórshavn
Leirvík
Klaksvík
Tvøroyri
SIDAN 1888
Blómubúðin
>F LORA<
Hoydalsvegur 8
Tórshavn
Telefon 16044
sendir um alt landið:
bukettir - plantir
kransar og
brúðarbukettir
est
Glyvrar: Jákup Ja-
cobsen nr. 47065
Sandavág: Finn Joen-
sen nr. 32465
Sandur: Magnus Jo-
hannesen nr. 6 10 15
Vág: Eyðfinn Merk
nr. 73278
Setið peningin
í
FØROYA SPARIKASSA
fólk séns pandngaato wer
est?
Bryggjarí
tif. 147 28
svarar eisini aftan á
kl. 17 =
Kunngerð
Foreldur ella verjar, ið ætla at lata
børn síni í 1. flokk í Kommunu-
skúlan, Venjingarskúlan, Eystur-
skúlan og Hoyvíkar skúla kom-
andi skúlaár, verða biðin um at
siga frá á skúlanum mánadagin
hin 17. januar 1983 millum kl.
16,00 og 18,00. Møguleiki er eisini
at ringja á skúlarnar somu tíð.
Kommunuskúlin tlf. 119 47, Venj-
ingarskúlin tlf. 135 02, Eysturskúl-
in tlf. 14752, Hoyvíkar skúli tlf.
150 73. Takið navnaseðil við.
Børn sum búgva eystan fyri
Frælsið, Mattalág, Grønlandsveg-
in, Hvarvið og í rætta linju í
Marknagilsvegin verða tilmeldað
í Tórshavnar kommunuskúla
meðan børn, ið búgva við nevndu
vegir og vestanfyri, verða tilmeld-
að á Venjingarskúlanum.
Børn sum búgva sunnan fyri
Mylnugøtu við Tinghúsvegin við
Sundsvegin og eystanfyri, verða
tilmeldad á Eysturskúlanum.
Børn, ið búgva eystan fyri Hoy-
dalsá verða tilmeldað í Hoyvíkar
skúla.
Tórshavnar kommunalu skúlar
PF SKIPAFELAGID
FØROYAR
Farmur til Føroya
Í næstu viku innskipar M/s »Blikur« so-
leiðis:
Eemshaven (Delfzijl) Tysd.
Arbeiða teir i Danmark, verður skipað
inn har sum vanligt.
Annars ferma vit í:
Lysekil Hósdagin
Stavanger Fríggjadagin
Umboð okkara í Eemshaven er:
18. jan.
20. jan.
21. jan.
Van Uden Maritime BV
Veerhaven 14— 15, 3002 Rotterdam
tif. 010 — 363300, telex 21268
P/F SKIPAFELAGIÐ FØROYAR
Sål min, Harr-
anum lova, og
gloym ikki allar
vælgerdir hans!
Tað l erður ofta tikið
til, at okkara fedrar
høvdu lættari at
takka og lovprísa
Guði, = skaparanum,
enn vit. Ikki tí, at teir
hovdu tað betur ella
lættari enn vit, men
ti, at teir ikki sum vit
vóru gróðursettir í
royndunum at seta
okkum á og stýra lív-
inum við alskins nátt-
úruvísind og tekn-
ikki
Fyri teimum gomlu
var tað onki minni
enn eitt undur at
vakna frískur hvonn
morgun og at kunna
fara undir dagsins
gerning. Tað var eitt
undur at venda heim-
aftur av útróðrum við
fongi. Tað var eitt
undur um heystarnar
at fáa alt tað til
gavus, sum satt var
um várið. Lívið var
eitt einasta ófatuligt
undur og sum nakað
sjálvfylgjuligt hoyrdu
ti eisini lívsgleðin og
tøkkin, vend ímót
honum, ið hevdi givið
alt hetta. Guð og allar
hansara vælgerðir
hoyrdu saman. Guð
var kærleiki og
okkum góður Ti átti
Guð at fáa tað ein
asta, vit menniskju
kundu geva honum,
okkar takksemi og
við tí okkum sjálvi
Fyri okkara ættar-
liði er Guð haraftur-
ímóti mestsum tikin
burtur úr lívinum og
gerandisdegnum. Nú
er Guð skúgvaður til
viks onkunstaðni
langt langt burturi í
einum fjarskotnum
himmali Guð og
mannalívið hoyra ikki
longur saman sum
nakað nátúrligt. Vit
menniskju hava sett
okkum á lívið, nú eiga
vit lívið, nú ráða vit
fyri borgum. Ja, og
heldur ikki er lívið nú
annað enn nakað
nátúrligt, vit eiga
krav upp á lívið. Og
tað at vakna frískur
hvorin morgun, tað er
einki annað enn ti
it eru so rosk og hva
tað
sanr 4
yri at ;
ra okkum s r
kkar g > r }
skapi 4 kka iða
sjómansskam
J pg so er he
kl ið ikad
in í {€ gur
Tvorturímóti
ganga vit undir í lívið
uttan um okkum
hava ovmikid av li
andi menniskjum at
halda li í Vit eiga
ikki longur arbeiði til
allar hendur og eir
mongdav teimum lit
andi eru okkum
heldur til byrðu enn
til nakra gleði. Í n
skili er tað ikki annað
enn nátúrligt at vit
beina burtur
teybornini, ið vit ikki
halda okkum hava
fyrin eyðini á sama
hátt sum okkara
gomlu ikki tongur
rera somu nyttuna í
£
livinum og ti eiga at
goymast burtur
onkunstadni langt
langt burturi á
onkrum fjarskotnun
heimi
Og skulu
endtiitga taka Gud
upp a tunguna, Ja so
er tað sanniliga ik}
fyri at lovprisa el
takka honum. Nei, so
er tað fyri a sla
honum alt Tel
og li sfiggindaliga
vit mota I li tnum
sum okkara lív «
vorðið so fuit at Har
eru tíningarlegurnar
hjá Hitler undir
seinra heimsbardaga,
hvar var Guð tá
spyrja vit. Har eru
Vietnam, Nigeria,
Libanon, Afganistan
Póland, hvor annar
kann eiga ábyrgdina
av ollum hesum van
lukkum uttan Guð,
hin alvaldi? spyrja
vit
Nú skal eg ikki fara
í hernað ímóti okkara
ættarliði. Í mangar
mátar kunnu vit ikki
verða oðrvísi enn vit
eru, sum vit verða
díkt undir í líkum sum
ólíkum. sum uttan
nakað alment eftirlit
kemur inn vir
okkum Igjøgnum
pressuna jaa vif ai
heimsins syndarl
nlui serveraði
Få Ast
FE y ()
r ”
ra ímót nd
nun r y hb)
rligt, sin
I ið bra erðu
sum einaferð
gott og har t ,
erð sir g
rleða okkum vuvir alt
tad góða undt
fulla, sum y hoas
att eisim er futlt at
Tað er kanska
heldur ikki tilvildar
rt, at alt hetta er
t samstundis sum
t menniskju hat
roynt at koyra Guð
burtur úr lívinum. Í
somu lotu vóru
sitand
nbrot
skuld
ð gjordist okkum
mt. J tað sigst
Inn so }
hátíðin hevur rekord
) a ” y hb
1 grannalondur
Ju. tað hend or
! Of r
hendir alt he
gloyma, at eir gom
sanniliga €1S
kendu t ndróð
kt r sleið
teimum ltíð Í oO
Eisin munk b]
sålmaskaldid
her FISK G 3,
fyri hansara I
gerðir. kenna til livs
ns skuggasíður. mer
teir vistu eisin
missa vit Guð burtur
ir lívinum, tå ver
lívið oyðið og doyr. fi
at nú hava vit onki at
liva fyri longur
lívið er og verður
eitt eøernasta stort
undur. og kann nakað
storri verða enn at vit
deyðiligu menniskju
fáa loyvi at koma á
tal við sjálvan skap
ara okkara og við
okkara ne vdarsligu
orðum frambera eina
tokk ?
Martin R
Jacobse n