Sosialurinarkiv
Sosialurin 1983-01-15, síða 15
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 15. januar 1983síða 15

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 6 — 15. januar 1983 Tórshavn Leirvík Klaksvík Tvøroyri SIDAN 1888 Blómubúðin >F LORA< Hoydalsvegur 8 Tórshavn Telefon 16044 sendir um alt landið: bukettir - plantir kransar og brúðarbukettir est Glyvrar: Jákup Ja- cobsen nr. 47065 Sandavág: Finn Joen- sen nr. 32465 Sandur: Magnus Jo- hannesen nr. 6 10 15 Vág: Eyðfinn Merk nr. 73278 Setið peningin í FØROYA SPARIKASSA fólk séns pandngaato wer est? Bryggjarí tif. 147 28 svarar eisini aftan á kl. 17 = Kunngerð Foreldur ella verjar, ið ætla at lata børn síni í 1. flokk í Kommunu- skúlan, Venjingarskúlan, Eystur- skúlan og Hoyvíkar skúla kom- andi skúlaár, verða biðin um at siga frá á skúlanum mánadagin hin 17. januar 1983 millum kl. 16,00 og 18,00. Møguleiki er eisini at ringja á skúlarnar somu tíð. Kommunuskúlin tlf. 119 47, Venj- ingarskúlin tlf. 135 02, Eysturskúl- in tlf. 14752, Hoyvíkar skúli tlf. 150 73. Takið navnaseðil við. Børn sum búgva eystan fyri Frælsið, Mattalág, Grønlandsveg- in, Hvarvið og í rætta linju í Marknagilsvegin verða tilmeldað í Tórshavnar kommunuskúla meðan børn, ið búgva við nevndu vegir og vestanfyri, verða tilmeld- að á Venjingarskúlanum. Børn sum búgva sunnan fyri Mylnugøtu við Tinghúsvegin við Sundsvegin og eystanfyri, verða tilmeldad á Eysturskúlanum. Børn, ið búgva eystan fyri Hoy- dalsá verða tilmeldað í Hoyvíkar skúla. Tórshavnar kommunalu skúlar PF SKIPAFELAGID FØROYAR Farmur til Føroya Í næstu viku innskipar M/s »Blikur« so- leiðis: Eemshaven (Delfzijl) Tysd. Arbeiða teir i Danmark, verður skipað inn har sum vanligt. Annars ferma vit í: Lysekil Hósdagin Stavanger Fríggjadagin Umboð okkara í Eemshaven er: 18. jan. 20. jan. 21. jan. Van Uden Maritime BV Veerhaven 14— 15, 3002 Rotterdam tif. 010 — 363300, telex 21268 P/F SKIPAFELAGIÐ FØROYAR Sål min, Harr- anum lova, og gloym ikki allar vælgerdir hans! Tað l erður ofta tikið til, at okkara fedrar høvdu lættari at takka og lovprísa Guði, = skaparanum, enn vit. Ikki tí, at teir hovdu tað betur ella lættari enn vit, men ti, at teir ikki sum vit vóru gróðursettir í royndunum at seta okkum á og stýra lív- inum við alskins nátt- úruvísind og tekn- ikki Fyri teimum gomlu var tað onki minni enn eitt undur at vakna frískur hvonn morgun og at kunna fara undir dagsins gerning. Tað var eitt undur at venda heim- aftur av útróðrum við fongi. Tað var eitt undur um heystarnar at fáa alt tað til gavus, sum satt var um várið. Lívið var eitt einasta ófatuligt undur og sum nakað sjálvfylgjuligt hoyrdu ti eisini lívsgleðin og tøkkin, vend ímót honum, ið hevdi givið alt hetta. Guð og allar hansara vælgerðir hoyrdu saman. Guð var kærleiki og okkum góður Ti átti Guð at fáa tað ein asta, vit menniskju kundu geva honum, okkar takksemi og við tí okkum sjálvi Fyri okkara ættar- liði er Guð haraftur- ímóti mestsum tikin burtur úr lívinum og gerandisdegnum. Nú er Guð skúgvaður til viks onkunstaðni langt langt burturi í einum fjarskotnum himmali Guð og mannalívið hoyra ikki longur saman sum nakað nátúrligt. Vit menniskju hava sett okkum á lívið, nú eiga vit lívið, nú ráða vit fyri borgum. Ja, og heldur ikki er lívið nú annað enn nakað nátúrligt, vit eiga krav upp á lívið. Og tað at vakna frískur hvorin morgun, tað er einki annað enn ti it eru so rosk og hva tað sanr 4 yri at ; ra okkum s r kkar g > r } skapi 4 kka iða sjómansskam J pg so er he kl ið ikad in í {€ gur Tvorturímóti ganga vit undir í lívið uttan um okkum hava ovmikid av li andi menniskjum at halda li í Vit eiga ikki longur arbeiði til allar hendur og eir mongdav teimum lit andi eru okkum heldur til byrðu enn til nakra gleði. Í n skili er tað ikki annað enn nátúrligt at vit beina burtur teybornini, ið vit ikki halda okkum hava fyrin eyðini á sama hátt sum okkara gomlu ikki tongur rera somu nyttuna í £ livinum og ti eiga at goymast burtur onkunstadni langt langt burturi á onkrum fjarskotnun heimi Og skulu endtiitga taka Gud upp a tunguna, Ja so er tað sanniliga ik} fyri at lovprisa el takka honum. Nei, so er tað fyri a sla honum alt Tel og li sfiggindaliga vit mota I li tnum sum okkara lív « vorðið so fuit at Har eru tíningarlegurnar hjá Hitler undir seinra heimsbardaga, hvar var Guð tá spyrja vit. Har eru Vietnam, Nigeria, Libanon, Afganistan Póland, hvor annar kann eiga ábyrgdina av ollum hesum van lukkum uttan Guð, hin alvaldi? spyrja vit Nú skal eg ikki fara í hernað ímóti okkara ættarliði. Í mangar mátar kunnu vit ikki verða oðrvísi enn vit eru, sum vit verða díkt undir í líkum sum ólíkum. sum uttan nakað alment eftirlit kemur inn vir okkum Igjøgnum pressuna jaa vif ai heimsins syndarl nlui serveraði Få Ast FE y () r ” ra ímót nd nun r y hb) rligt, sin I ið bra erðu sum einaferð gott og har t , erð sir g rleða okkum vuvir alt tad góða undt fulla, sum y hoas att eisim er futlt at Tað er kanska heldur ikki tilvildar rt, at alt hetta er t samstundis sum t menniskju hat roynt at koyra Guð burtur úr lívinum. Í somu lotu vóru sitand nbrot skuld ð gjordist okkum mt. J tað sigst Inn so } hátíðin hevur rekord ) a ” y hb 1 grannalondur Ju. tað hend or ! Of r hendir alt he gloyma, at eir gom sanniliga €1S kendu t ndróð kt r sleið teimum ltíð Í oO Eisin munk b] sålmaskaldid her FISK G 3, fyri hansara I gerðir. kenna til livs ns skuggasíður. mer teir vistu eisin missa vit Guð burtur ir lívinum, tå ver lívið oyðið og doyr. fi at nú hava vit onki at liva fyri longur lívið er og verður eitt eøernasta stort undur. og kann nakað storri verða enn at vit deyðiligu menniskju fáa loyvi at koma á tal við sjálvan skap ara okkara og við okkara ne vdarsligu orðum frambera eina tokk ? Martin R Jacobse n