týsdagur 18. januar 1983síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Útgevari: p/f sosialurin Postsmoga 76. 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Børn og kriggj oddagrein FRIDARGONGUR. Einki hervald i Føroyum. Vit vilja vera uttan- veltað. Vit vilja hava frið og vit fordóma allar krígsatgerðir. Tí føroyingar eru eitt friðarfólk. Hetta man vera hugsanin hjá flestu føroyingum — ikki minst teimum, sum eru farin um tey fimti, og tískil minnast aftur á ræðuligu kríggsárini, sum tey sjálvi upplivdu, og sum eingin vónar at uppliva aftur. MEN tey, sum ongantíð hava upplivað og heldur ikki fata, hvat kriggj er, og hvat tað ber við sær, halda at hesin leikur er spennandi og undirhaldandi. Hesi eru fyrst og fremst børnini. Tey hoyra um kríggj. Tey hava hugflog. Hugsa ikki um ræðuleikan, men bert ímynda sær stórslignu krigsam- boðini — frá herskipum til skam- byrsur og stásiligu hermannabún- arnar við alskyns marglittum spjaldrum hangandi. LEIKUTOYSIDNADURIN så her ein stóran meguleika. Hvør handilsgluggi å tremur vid øllum hugsandi og óhugsandi sum hoyrir til eitt „gotta kriggj — prýtt við hetjumyndum. Ei undur á, at okkurt av hesum vanliga hevur staðið ovarlaga á hvørjum ynski- seðli til jóla ella fødingardag. SO HVORT fridarrørslurnar viksu fram, átóku sær alt fleiri upp- gávur. Mótmælisfundir, fridar- gongur og royndu at gera sína ávirkan galdandi mótvegis politik- arunum, o.m.a. Men tey sóu eisini skjótt, at um nakað verunligt, munagott og varandi, skuldi gerast fyri heimsfriðin míátti grundfatanin hjá fólki broytast. Og her skuldi sjálvandi byrjast við børnunum. Tiltøk vórðu sett í verk fyri at fáa leikutoyshandlandi og keypa annað og meira meinings- Tå id bóndasvágurin, bóndin og bóndasonurin ráddu í Føroyum Legtingssamtykt, tann fult at bjóða tí uppvaksandi ættar- liðnum, enn kriggsambod. Og hetta hevur eisini hjálp. Tað er stórur munur at síggja eitt av hesum litføgru katalogunum sum hesaferð vórðu borin í hvort hús undan jólum, enn fyri bert fáum árum síðani. TAÐ ER TÍ skammiligt at síggja lýsingar í føroyskum blødum frá einum nýggjum handli í Havn. Lýst verður við kriggsklædum, hjálmum, stívlum...og ektaðum hondjørnum. Tað verður ein hugnalig býarmynd at síggja havn- arbørn í hernaðarbúna, ledurstuv- lum, hjálmi á høvdinum og hond- jørnum við belti. Er hetta ikki so nær lágmarkinum sum komast kann. Í so smart, halda vit. TAÐ ER ikki legið, at onkur tekur til orðanna móti hesum. m.a. í einum lesarabrævi í Sosialinum. Hetta lesarabræv fekk enntá ein tjóðveldistingmann at royna seg smartan. Tað var Finnbogi Isaksen, sum út frá nevnda lesara- brævi spyr blaðstjórina á Sosialin- um og formann javnaðarfloksins um støðu blaðsins og floksins til hernadarmålid. TJODVELDISTINGMADURIN veit fullvæl hvørja stødu bladid og flokkurin hava i hesum åli. Tad veit ein og hvør, sum hevur fylgt eitt sindur við í politikki og lisið Sosialin. Men tað var helst ikki hetta sum ætlanin við hansara spurningi var. Tað sum man iðra Finnboga og allar aðrar tjóðveldis- menn er, at flestu fólk munnu hava fingið eyguni upp fyri, at tjóðveldismenn ikki hava einkar- rætt at vera friðarfólk i Føroyum. Við væltilrættalagdum og íkki minni lýgukendum kampagnum heilt frá byrjanini av sekstiárunum var hesin einkarrættur júkaður niður í fólk. Tjóðveldisflokkurin fekk løtuvinning, men hesin er nú burturi. Tað er ikki nógmikið BERT at gera eitt gott PR-arbeiði og vera smartir. til keyps norsk neyt av urin í Feroyum tå var Nr. 7 — 18. januar 1983 Ein úrmeldan ella hvat? Friggjakvøldid tann 7/1 1983 hoyrdist ein sera åhugaverd samrøda i ut- varpinum. Tad var fiskivinnumåla- rådharrin, Olaf Olsen, frå fólkaflokkinum, sum svar- aði uppá spurningar. Hetta vóru spurningar viðvíkjandi keypan av skipum uttanlands frá og byggjan av skipum til fiskivinnu á feroyskum skipasmiðjum. tað, sum eg serliga beit merki í, var svarið uppá spurningin frá útvarps- manninum, har útvarps- maðurin spyr: Hvalbingar hava um- sókn um at fáa loyvi at byggja skip uttanlands fáa teir loyvi til tað? O. Olsen. Nei, tad verður ikki givið loyvi til Hvalbingar. Tað eru longu ov nógv skip á grunnum okkara. Utvarpsmaðurin: Munurin ímillum at byggja í Feroyum og byggja uttanlands er stór- ur, men tit hava givið loyvi til byggjan av fleiri skipum til fiskiskap og verða hesi skip bygd á Feroyskum skipasmiðj- um, hvussu ber tað til? Olaf Olsen: Tað er nakað annað, um tey verða bygd í Feroyum Utvarpsmadurin: Skaða tey ikki fiskistovn- in, Olaf Olsen:— Nei. Fåa so Hvalbingar loyvi? Olaf Olsen:— Nei Utvarpsmaðurin Tit hava givið loyvi til innflyt an, hvussu ber tað so til, at tit noktad Hvalbing um? Olaf Olsen: — Tað loyvi, sum er givið. varð givið seinasta ár. Utvarpsmaðurin:— Fáa Hvalbingar so ikki inn- flutningsloyvi. Olaf Olsen: Nei, tad rokni eg ikki við. Ein legin samreða, ein óbúgvin svarari. Eg havi kallað henda stubba >Ein útmeldan ella hvat«. Orsøkin til yvirskriftina er tann, at fyri nøkrum árum síðani segði fyrrver- andi varatinglimur javn- aðarflokksins, núverandi bygdarådsformadur, fólka- flokksmaðurin Niclas „Jensen, Hvalba, at orsekin til, at hann meldaði seg úr javnaðar- flokkinum var tann, at ein umsókn frá Hvalbiar bygdaráð ikki varð framløgd av javnaðar- flokkinum Hvat sigur sami Niclas Jensen, nú hann merkir keldu hond fólkaflokksins. Kalda viðgerð av umsókn frá P/f Fisk í Hvalba, vísir sanna lyndið fólkaflokksins Feir hava sama rætt, sum nakar annar, at brúka grein 13 í samgonguskjal inum Og teir hava eisini brúkt tað viðvíkti norðan grein viðurskiftum fjorðs Hvar var Páll Vang nú Hvat gjørdi hann fyri at hjálpa hvalbingum, eftir í Olaf Olsen? uttalilsi fr Einki Niclas Jensen floksmaður. hevur bygdaraðstformaður i fólka verið mong år, og hevur nú sum rosinan pylsuindrinum bygt eina kaj til virkir og skipi Hvalba Virkið er komið. Men hevur verandi landastýri stongt tað, áðrenn tað var opnað? Virkið hjá P/f Fisk fær sostatt ongar meguleikar við hesum monnum í landastýrinum. Soleiðis royndist fólka- flokkurin ikki bara hval- bingum, sum hava verið trúgvir veljarar teirra, men eisini sandingum, sum á sama hátt hava verið trúgvir stuðlar fólka- flokksins. Soleiðis royndist álitis- menn!!! Eg vil loyva mær at koma við einum hugskoti, ikki fyri at bjarga fólka- flokkinum, men meira fyri at bata um hjá P/f Fisk í Hvalba og Borgini á Sandi. Fólkaflokkurin krevja. um teir veruliga meina tað teir av og á siga, at tey skip, sum landið eigur og rekur, sambært Hilmar Kass, Nónhamar og Gullfinn v.m., avreiða til FISK í Hvalba og Borgina á Sandi Brúkið grein 13! Tit hava gjørt bruk av henni fyrr! Eg skili, at viðmerking Thorbjern Poulsens um at bygdir verða ymiskt við kann gjørdar, nú eisini er gald indi fyri Hvalba og Sand Hugskotið verður her við givið Palli Vang og Olafi Olsen Og spurningurin er so hvussu roynast álitis menn? Og hvat ger Niclas „Jensen. „Fólkaflokksmaður ur Hvalba« KONTOUDTOG Jakup Højgaard Simonsen Dato Debet Kredit Kr. Kr. 27.11.78. Fragt udrejse 110.060,00 18.12.7 Returfragt, forsikring, demurrage 157.047,00 20.12.78. Havnepenge Rødby, kopas- ser, dyrlæge 11.045,11 29.12.78. Advokatsalær, telefon, telex 12.721,25 22.01.79. Havnepenge, Tórshavn, for- sikring, ud- rejse 141.272,42 Rente og di- verse udlæg 2.961,22 79/010 22.02.79. Kredit for 6 døde dyr 38.000,00 79/018 06.02.79. Kredit for prisnedslag fra Landsstyret 15.000,00 Modtaget fra Simonsen: 27.11.78. Á conto fragt 50.000,00 27.12.78. — — 157.04700 27.12.78. — — 60.060,00 11.04.79. — — 115.000,00 13. april 1978, gav okkum loyvi at innflyta eitt åvist tal av norskum neytum til fjósið i Rituvík. Tá ið vit nú kundu fáa garði í Danmark, og so- statt eingin valutaspurn- ingur var, hugsaðu vit ikki so nógv um talið. ið bleiv nakað størri, ti tørv- meira enn 1.000 neyt aft- urat. Her spældi eisini inn, at råd, vit fingu bædi ur Danmark og Noregi. 435.107,00 435.107,00 sød okkum, at skuldi møguleika at bera seg fyritøkan hava góðan saman við hesnafarmi- num, so skuldi helst ikki vera undir 200 neyt. At nakað man hava ver- ið um prátið, tykja neyð- arrópini frá bóndrum okk- ara í dag um hjálp og stuðul at prógva. Táverandi landsstýri fekk til uppgávu frá Tingi- num at fyrireika heim- komuna, men frá teimum kom einki, og vit vóru eis- ini greiðir yvir, at frá teimum fór heldur einki at koma. Ikki tí, vit ivast ikki í, at um landsstýrið ikki hevði drigið málið so- leiðis út, men avgreitt tað áðrenn valið, sum tá var í nánd, so hevði myndin ivaleyst verið eitt sindur oðrvísi. Bóndafeðgarnir komu aftur til ræðið, so har var einki at vænta. Seguna um, hvussu teir káraðu at knúsa eina familju, hoyr- andi til annan flokk enn teirra, kenna vit øll alt ov væl. Tað var løgtingssam- tyktin, tann 13. apríl 1978. og trúgv okkara Framhald á síðu 9 —