leygardagur 5. februar 1983síða 2

Síða 2 tíðindablaðið FKF må i størri mun vera ráðgevi hja kommununum Í samráðingum við teir serkonu er komm- unan altíð tann veikari tí hon hevur ongan serkonan undir liðini Í hesum degum skulu bý- og bygdaráðslimir velja formann í Feroya Komm- unufelag fyri tey komandi tvey árini. Tríggir eru uppstillaðir: núverandi formaðurin, Jógvan K næsttor- Merkere, á Eiði astu árini og um virkið fel agsins ta tíðina, hann var formaðu Endamálið við komm- unufelagnum er at fáa kommunurnar 1 henda lel- agsskap, soleiðis at tær standa sterkari mótvegis lands-, stats- og privatum myndugleikum um felags áhugamál, vísir Hans Jørgensen á. Eigur at hava ráð- gevandi virksemi - Somuleiðis má málið hjá agnum vera at gevi hjá kommunum á ymiskan hátt. M.a. við at vera ráð- felagsskapurin savnar upplýsingar frá kommur unum og skipar hesar 5 K 14 ie x «TI på ødin re SI samrådis staka kommunu um t.d linjufering el-viður- skifti, í staðin fyri at tað vóru fastar reglur ella áset- ingar millum SEV og FKF 0.0 um tey ymisku fyribrigd ini — Tad sama kann sigast um Landsverkfreðingin, ella almenn arbeidi i heila tikið, sum privatir entre- prenørar eisini gera. Vanligt er, at arkitektar ella verkfrødingar gera projekt fyri kommunur. enda- kommunufel- Sekt verður um studning sambært projektunum. Men tá so arbeiðið er lið- ugt, hevur kostnaðarmet- ingin langt frá hildið Kommunan tann veik spurt ul DrOekK muligt og um Kostnal ætlanin er eftirfaran« sum endaligur kostnadur Kommunufelagið eigur at taka sær av slík- um málum, og tað kann felagið gera, men tað verður ikki gjørt. Rættast hevði verið, um konsulentar — vóru knýttir at kommunu- felagnum, tí ein vanligur bygdaráðslimur hevur ongan forkunnleika at fara í samráðingar við ser- konar hjá almennum ella 171 slikir saKkønir Hans 7 Jørgensen gevi hjá kommu nunum á ymiskan hátt privatum stovnum, tí hann hevur ongan serkønan at hjálpa sær. Og kommunan verður altíð tann veikari part- urin. — Tí eigur kommunufel- agið at fáa eitt slíkt Nr. 15 — 5. februar 1983 Endamálið við kommunufelagnum, FKF, er at fáa kommunur irka í felag, soleiðis at tær standa sterkari móti myndugleikunum, og at vera ráð konsulentvirksemi, tá tíðin er komin og felagið er bugvid til tað, sigur Hans Jergensen. Nógv virksemi dottið niður fyri aftur Leiðslan í FKF skal ikki hava patentloysn- ir men við skeiðum og rådstevnum fremja hugsjónirnar hjá kommununum — Leiðslan í kommunufel- agnum eigur ikki at hava eina patentloysn til teir ymisku trupulleikarnar og málini, ið taka seg upp, og koyra eftir henni. Ístaðin skal leiðslan hava reglu- ligt samband við kommunurnar og gjøgnum ráðstevnur og skeið fremja hugsjónirnar hjá kommununum. Hans Jergensen vísir á, at hetta varð gjert í for- manstíð hansara í komm- unufelagnum í stóran mun. Tað eina árið, hann var formaður, vitjaði leiðslan í felagnum tær flestu limakommunurnar og hevði skeið ella ráð- stevnur í ellum sýslunum. — Tað, sum kom burtur úr, var grundarlagið undir arbeiðnum hjá leiðsluni í kommunufelagnum. Ein beinleiðis avleiding var tann stóra ráðstevnan íVágum fyri bý- og bygda- rådslimum og kommunal- um starvsfólki. Og eitt beinleiðis úrslit av hesi stevnu er, at kommunufel- agið hevur ein skjala goymslulykil, sum er lættur hjá kommununum at brúka. Við hesum lykli er lætt at finna mál fram, soleiðis at bý- og bygda- ráðslimirnir kunnu síggja, hvussu líknandi mál eru greidd. Fundarvirksemi datt niður fyri — Vit vóru eisini farnir undir at fáa skrivararnar saman til at gera eitt upp- skot um meira tíðarhósk- andi bókhaldsskipan fyri kommunurnar. — Harumframt hevdu vit lagt ætlanir um, at kommunuverkfreðingar komu saman at tosa um kommunal viðurskifti. Og á fundunum, vit hevdu, fingu vit ta fatan, at tað er neyðugt, at bygdaráðsfor- menn metast og tosa um aktuell mál, og um mál, ið kommunufelagið eigur at taka sær av. Men tíverri steðgaði hetta virksemið upp, áðrenn tað av rettum varð komið fyri seg. Einki gjørt við landsbyggireglu- gerðina Eitt beinleiðis úrslit av fundunum í sýslunum var, at kommunufelagið fór av nýggjum at ganga igjøgn- um uppskotið til eina landsbyggireglugerð, sum Landsverkfreðingurin hevði gjert framman- undan. — Hetta lótu vit ein arþeiðsbólk, sum hevði kommunuverkfreðingar og bygdaráðsmenn sum limir, gera, tí tað var ein sannroynd, at tær vanligu byggireglugerðirnar hjá teimum kommunum, sum hevdu fingið byggisam- tykt, ikki vóru nóg um- fevnandi. — Tí mettu vit, at tað var neyðugt við eini lands- byggireglugerð, sum í sterri mun gekk åhuga- málunum hjá kommunum á meti enn tað uppskotið, sum var gjørt. — Arbeiðsbólkurin gjørdi eitt stórt arbeiði, men reglugerðin er ikki komin í gildi enn, hóast tað eru tvey ár síðan, at arbeiðið var liðugt. Og tað er avgjert neyðugt at fáa hesa landsbyggireglugerð- ina. — Hví er ikki meira hent í hesum málinum? — Eg rokni við, at leiðslan í kommunutfel- agnum hevur lagt ov lítið í at fáa hetta málið av- greitt. At enda sigur Hans Jertensen, at slíkar ráð- stevnur, skeið og fundir, sum skipað varð fyri undan hesi setanini, kunnu geva skrivstovu kommunufelagsins stóra vitan, ið kann gevast víðari til einsteku bý- og bygdaráðini, tá tey hava brúk fyri tí. Í eini komandi samrødu er evnið »kommunurnar og landið“ og renovatións- málið og IRF, sum Hans Jørgensen kallar fyri „Fyrsti veruligi »grøni« felagsskapurin i Norður- londum«.