leygardagur 5. februar 1983síða 9
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Leygardagur 5. februar 1983
#
i …
+
&
ØU é ki eins imfelag? ; |
g Ta
Fyn at seg normaian 1
mugu tað vera onnu? um ein kann kalla RT
Í dag eru bert minnini eftir um hann gers fortø
Lykken varð hann kallaður, tí altíð var hann glaður og ; BT"
Men i ykker brúkti ikki lívið, sum onnur fólk vanliga t trække Lvkkens
gera. I triati år savnadi hann sprek og takplåtur til g broderen gik bort uden a le
húsið, sum hann bygdi let }
Fyri góðum trimum árum síðani brann borgin, sum Re
Lykken hevði smíðað
Men minnini um Lykken og hansara gerandisdag í
Miðvági vilja altíð vera
Tå ið danski fólkasangarin Arne Wurgler lærdi P ;
Feroyar at kenna, hugtók Lykken hann serliga nógv ; så ik gik udi flo)
Hann skrivadi seinni ein sang um livid hjå Lykken len dårlige samvittighed samle
gen efter den første en } el } ,
r } nom Lykke ns ) ; r/) r 1
Lykken blev han kaldt Lykken lot m et jaget får
for altid var han glad vngere og længere kom han væk
he rød kun sin dag når søsteren PP fa it ham mån r efter død
gav ham lidt mad med hovedet i en rislende bæt
Lykken havde travlt med at bygge et hus længe stod Lykkens hus forladt
t fra bygdens kant ngen gik derhen
han by ggede med brædder, tømmer og blik måske ville Lykken hævne s g
han brugte hvad han fandt og hjemsoge Lykkenborg igen
Lykkenborg voksede med bitte små rum Årene gik med regn og
alt efter bræddernes form de tusinde brædder blev glemt
på taget lagde han tunge tørt om Lykkens liv og færden der
tilly mod regn og storm idste nu kun få bestemt
med lange lave længer t kæmpebå vkkede en dag
byggede Lykken sit hus bvgdéns stille ro
under brædderne lob det klare vand nogle born havde í leg fundet pá
vkkens bo
oppefra fjeldets Drus it brænde I
Blikkets grá og rustrøde lød Lvkkens sværk Lykkenborg
lyste fra tag og væg tredive års dag slid
banket på i hast forsvandt i røg mellem himlens skyer
med barnligt overlæg lobet af en times tid
g morgen til mørket kom således sluttede historien om Lykken
irede Lykkens dag hans hus brændte ned
blev råbt og grinet men som årene gik hvorfor skulle man osse mindes en
” hånen a ir g rvriighed
] gden som lá en ø i atlanten Den der ikke skattes af folk
m t til sære ting
ede forankret i sindets dyb lykke € lens hár
rnket fast i havets ring P rede Lykkeni
d angår husly og daglig mad lu ta eg tænkte ind , s4
fik han en hjælpende hånd t hjerte trænger t
í nhve i klare sig sé vnge har jeg flakket hus
1 blodets bånd g Á mig fí t bo
Ly kken sum bygdi
ta sjåldsomu borgina ,
L ykkenborg eitt listarverk
g havi mangan grundað yvir, hverjar tankar
vkken hevur gjørt sær um lívið. Hann livdi
aðrvísi liv enn fólk flest gera. Honum dámdi ikki regn
og hevði tí ætlanir um at byggja eitt regnskyli úr glasi
yvir bygdina
Men hvenn dag bar hann tilfar til ta stóru borgir
hann ætlaði at byggja
Av mongum bleiv Lykken mettur at vera ein serskelt
ur ella evnaveikur. Tað er tó mangt, ið bendir á. at so er
ikki. Hugflogið hiå Lykken og hansara eidhug
fyr
verkir sum hann gekk høgt uppi, sigur nogv un
persónin. Um Lykkenborg varð bygd onkra aðrastaðni
og av onkrum eðrum persóni, var hon kanska víðagitin
Su! st rk
Men Lvkken var eingin kendur listarmaður. I
gna samfelag. Hann
nans
itt
»ILL t
lann bygdi nevniliga Lykken
> Wurgler
Hvat gjørdi Lykken?
Hvat gera vit?
Og Arne Wurgler heldur fram
Lykken brúkti lívið hjá sær til at byggja ta stóru
sjáldsomu Lukkuborgina.
Men hvat brúka vit okkara lív til?
Tað var spell, at tað stóra arbeiðið hjá Lykken skuldi
fara upp í royk.
Vit áttu avgjørt at varðveitt hetta sjåldsama hús sum
ein varða yvir ein farnan mann, sum gav nakað heilt
annað til lívið enn tey flestu gera.
Segan um Lykken fær okkum at hugsa um heilt onnur
virði í lívinum. Hann bygdi sín egna, lítla heim og livdi
ikki eftir tí mynstri, sum vit onnur ofta mugu gera
Í viðmerking til tekstin um Lykken, sigur Arne
Wurgler, at hann hevur skrivað orðini eftir ti, honum er
fortalt. Hansara egnu kenslur og tankar hava sjálvandi
ávirkað moralin í tekstinum.
Eg havi frá fleiri fólkum, sum kendu Lykken, fingið
at vita, at teksturin er á heilt góðari leið
Men tað eru sjálvandi fleiri, sum kundu fortalt meira
um Lykken og hansara livihátt.
Stra.
formen —————|
| i
UNGDOMSSIDAN
Fyrst verða vit lærd at tosa.
So verða vit biðin um at tiga.
——