Sosialurinarkiv
Sosialurin 1983-02-24, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 24. februar 1983síða 6

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 6 5 tíðindablaðið Utgevari: p/f sosíaturin Postsmoga 76. 3800 Argir, telefon 11820 , Fyritaksstjåri og bjaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miiller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting : p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Hin best kvalifiseraði oddagrein SJÓNVARPSSTJÓRIN er settur, og harvið verður tað. Soleiðis sigur Torbjørn Poulsen, lands- stýrismaður, við eitt føroyskt blað í samband við setanina av sjón- varpsstjóra, og sum sína einastu viðmerking til tey mótmæli sum inn eru komin. OG MÓTMÆLINI, sum landsstýr- ismaðurin soleiðis skúgvar til viks, eru frå Føroya Blaðmannafelag og meirilutanum í sjónvarpsnevndini. Blaðmannafelagið mótmælir, at setti stjórin hvorki hevur journa- listiska útbúgving ella royndir á økinum. Meirilutin í sjónvarps- nevndini mótmælir, ti hann metir, at landsstýrið hevur skúgvað vanligu mannagongdini um setan av fólki í almenn leidarastørv til viks. DRÚGV TÍÐ skuldi ganga, til hetta nógv umtalaða starv varð sett. Men nú hevur okkara »kulturella orakul« tala. Og tala hansara var bæði stutt og greið: Sjónvarps- stjórin er settur, og harvið verður tað. Nei, orsaka, nú mundu vit gjørt landsstýrismanninum órætt. Hann hevði eisini eitt annað argu- ment. Tað var, at maðurin, sum landsstýrið nú hevur sett, var HIN BEST KVALIFISERAÐI. TIL HETTA seinasta hevur lands- stýrismaðurin møguliga rætt í, um gingið verður beinleiðis eftir lýs- ingini um hetta starv. Har var nevniliga ikki grett eitt einasta orð um kvalifikatiónir ella hvat maðurin skuldi gera. Men tað var helst ikki av tilvild. Tí ætlanin var alla tíðina, at alt hetta hevði minni at siga.á SUM VIT gittu fyri umleið hálvum ári síðani, var hetta sjálvstýrisins partur av tríparts-rossahandlinum millum landsstýrisflokkarnar. (Fólkaflokkurin fekk skúlastjóran í Eysturoynni. Sambandsflokkurin varaskúlastjóran á Tvøroyri og so skuldi Sjålvstyrisflokkurin sjálv- andi eisini hava sín part). Og hesum hevur nú alt Føroya fólk fingið prógv fyri. HETTA VAR tann beinleiðis politiska rossahandilssíðan av sakini. Hin síðan er, at hvorki mentamálaráðharrin — ella lands- stýrið sum heild — nakrantíð hevur meint eitt einasta orð við føgru lyfti 5ini um hitt almenna føroyska sjónvarpið. Við piratsjón- varpi Føroya henda bert tvær broytingar. Og tær eru: Formað- urin eitur ikki longur formaður. Nú eitur hann fyristødumadur. Og hereftir kann sama sjónvarp lívga sær undir veingjaskjóli Torbirna Poulsen. AT FØROYINGURIN er tolin, er einki at ivast í. Og at tolin trivst, er líka satt. Men einaferð er tolið uppi hjá teimum flestu. Hvussu leingi heldur landsstýrið, at tað fer at bera til at halda tað fólk, sum í hesum landi býr, fyri tað turra spott? At borðreiða við einari skomm fyri og aðrari eftir er teirra politikkur. Demokratisk rættindi verða skúgvað til viks. Neyndar- meirilutar verða kveistraðir burtur. Og alt hetta bert fyri at tryggja sínum egnu vinum og kenningum ein lýggjan almennan sess. ILT EYGA vil einki gott sjá, verður sagt. Og tað skuldi ikki undra, um onkur tók hesar reglur sum persónligt álop á hann, sum er settur. So er ikki. Hann hevur sama rætt at søkja starv sum øll onnur. Hansara er ikki skommin. Men skommin og skaðin liggur úti í landsstýrinum. Og hendan er ikki teirra fyrsta — og valla hin sein- asta. Fulla heiðurin fyri skommini eigur Torbjørn Poulsen, umboð fyri Sjálvstýrisflokkin — á manna munni eisini róptur »finiflokkur«. Hvar er nú øll mentanin, hésin flokkur hevur sagt seg umboðað. Er tað føroysk mentan at sýna eitt so ódemokratiskt, ófgroyskt og ófantaligt sinnalag, harra Torbjørn Poulsen? P. S. NU VERDUR spennandi at vita, hvør verdur settur sum tekn- iskur stjóri í Almenna Føroyska Pirat Sjónvarpinum. Vit hava gitt fyrr og véru ógvuliga beinraknir. Vit loyva okkum enn einaferð at gita. Hvor veit, um hetta starv ikki skal bíða, til mentamálaráðharrin sjálvur hevur fingið nógmikið burturúr landsstýrisstarvinum? Ein og hver kann sekja!!! Nr. 23 — 24. februar 1983 Vit mugu taka rokan av teimum høgu lønunum Stundum hoyrist, at javn adarpolitikkur hevur nått sitt mål: at nu er henda hugsjón framd, nú er komið nóg langt á javn- aðarleið, og at henda rersl- an ongan gerning hevur í samfelagnum í dag. Tí at samfelagið er nú broytt soleiðis, at oll fólk í landinum hava somu rætt indi. Hetta er partvís rætt, oll fáa lækna, skúla, og tey gomlu hava mun- andi tryggari aldurdóm, o.s.frv. Men kortini eru vit ikki komin á mál, og tað koma vit neyvan nakrantíð. Tað verður altíð brúk fyri einum sterkum javnaðar- flokki í hesum samfelag. Tað veðrur ongantíð so leiðis, at tað ikki verður nógv. ið javnaðarflokk- urin má taka sær av í hesum landi, og fari eg at draga nakrar tankar fram. Nú er tað soleiðis. at ein borgarligur meirluti er á Føroya Legtingi, og hóast tað verða gjerdar aðrar samgongur, har javnaðar- flokkurin er umboðaður, so má altíð ein partur av teimum borgarligu vera við. Tað verður tí ógvuliga avmarkað av javnaðar- politikki, ið kann fremj- ast. Tað er soleiðis í einum livandi samfelag, at tørvur gerst fyri at seta inntekulógir í verk til landskassan. Hesum slepst ikki undan hjá nøkrum stýri. Stutt áður enn sam- gongan slitnaði seinast, var fiskivinnan í trong- steðu yvirhevur. Tí vóru vit noyddir at fremja rættuliga umfatandi inn- tøkulogir, fyri at kunna stuðla vinnuni munandi, soleiðis sum øll kenna. Tá lørdu vit umframt toll eisii eykaskatt á tær høgu lenirnar, fyri at tær lágu inntekurnar ikki skuldu verða so meint raktar. Vert er at sláa fast, at hetta varð gjørt av ti at javnaðarflokkurin var við ta. Stutt eftir at henda samgongan varð skipað, framdu inntekulógir til landskassan við toll- hækkingum. Hetta skuldi vera fyri at fáa goldið undirskotið av tveimum fíggjarlógum, vit royndu at vísa á tað óneyðuga í hesum. Javnaðarflokkurin royn- di at vísa á, at man heldur átti at royna at taka rokan oman av teimum høgu len- unum við eykaskatti á hesar, men alt til fánýtis. Her skuldi hin ríki eir- ast, meðan hin við lægri innteku skuldi fáa enn meiri sviða. Komið er undan kavi, at í tí stóra posanum, sum hevur ligið undir borð- inum hjá løgmanni úti í Tinganesi, eru fleiri inn- tekulógaruppskot, ið skulu setast í verk fyri at fáa pening til landskass- an. Harafturat verður boðað frá, at prístalið skal førkast aftur á hundr- að, eins og vit vóru tvungnir til undir hini samgonguni. Tað er soleiðis, at tað er ein rættuliga stórur lenar- munur í dag, og hesin munur bert økist. Imillum annað av tí, at tær inn- tekulógir, ið gjørder hava verið av hesari sam- politisk viðmerk- ing gonguni, í flestu førum venda tunga endan niður eftir. Tað vil siga, at tey við teimum lágu inntek- unum bera tyngstu byrð- arnar í dag. Hetta er ongum líkt. Lat okkum taka ein mann við 80.000 kr. í inn- toku, tí tey eru mong ið noyðast at klára seg við tað í dag. Hesin hevur helst 25—30 túsund krón- ir í skatti. Eftir eru ímill- um 50—55 túsund at liva fyri, meðan hin, ið tjenar 100.000 kr., altíð hevur 200.000 eftir at liva fyri Harafturat er vert at minna á, at reallønin er munandi fallin hesi bæði seinastu árini, so hin við teimum 55.000 kr. í veru- leikanum hevur munandi minni enn 55.000 kr. í mun til undan farin ár. Hvussu tær inntekulóg- ir, ið sitandi samgonga nú vil seta í verk, fara at síggja út, vita bert sam- gongumenn. Men eg beri í hvussu er ótta fyri, at tær hægru inntekurnar eru neyvan tær, ið fáa tyngstu byrð- arnar at bera undir hesum stýrinum. Aftur hesaferð ferð javnaðarflokkurin at royna at virka fyri, at rokin verður tikin oman av teimum hegu lenunum í hesum samfelag. Hetta er alneyðugt at gera í dag. Jergen Thomsen Opið bræv til Eilif Samuels en, landsstýrismann: Bygging av vinnuskúlum Aftaná drúgva telving kom tað endiliga so langt, at legtingið í mars 1981 beinleiðis álegði okkum at byggja handilsskúla á Kambsdali. Tann bygningur, sum handilsskúlin letur byggja í Havn, varð í sínari tíð nógv skerdur av donsku myndugleikunum við tað, at vit tengdu skúlarnar á Kambsdali og í Havn saman. Tað vil við eðrum orðum siga, at skúlin í Havn ikki kemur at virka, sum hann eigur, uttan so at Kambsdalur kemur við eisini. Tá farið er undir henda, fara vit at biðja um tann triðja í reðini og vóna, at hetta eins og projektið á Kambsdali kann fremjast í samvinnu við aðrar skúlaformar av praktiskum og búskapar- sparsemis orsekum. Soleiðis sum fíggjarligu viðurskiftini eru lagað, vinnur samfelagið hópin av peningi við at lata hesar skúlar gera — eisini um landskassin skal lata ein part. Ivi um rættleikan i at fremja hesi mål kann ti bert hava politisk/mor- alskar orsøkir. Sum landsstyrismadur i skúlamálum hevur tú ferð eftir ferð tengt skularnar í Havn og á Kambsdali saman, sum beint er. Eisini hevur tú fleiri ferðir sagt teg vilja fremja bygg- ingina á Kambsdali í bræði. Tí kann tað undra, at handilsskúlin aftaná at hava latið fullfíggjaða byggiætlan inn í novemb- er 1981, t.v.s. fyri 15 mán- aðum síðani, ikki hevur fingið nærri boð um detail- projektering, hóast vit hava rykt landsskúlafyri- sitingina eftir svari ferð eftir ferð. Landsskúlastjórin hev- ur latið skinið igjøgnum, at trupulleikarnir stand- ast av, at danir ikki vilja lata nóg nógvan pening í senn til alla ta bygging, sum ætlanir eru um, nevn- liga handilsskúla, maskin- skúla, tekniskan skúla í Klaksvík og tekniskan skúla í Havn. Tað er fyri so vítt lætt at skilja, men vit mugu gera okkum sjálvum og Framhald á síðu 7