leygardagur 7. mai 1983síða 13
‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Leygardagur 7. maí 1983
Tann svarti seyðurin av
Frá víkingunum!
„Enn um miðja seinastu eld var ein
skipan av smáum svertum seyði á
Lítlu Dímun. Alt bendir á, at hetta er
eitt fylgi, sum í eldir hevur livað
avbyrgd á hesi oyggj. Tað kann
henda at Dímunar-fylgið er ættað frá
seyðinum hjá víkingunum.
Í 1800 sigur Jergen Landst m.a.
»de sorte Faar dog maa være af en
egen Årt, de ere smaa med kort
krøllet Uld, de forene sig ikke gjerne
med andre Faar, som sættes paa Øen
og deres Kjød har et eget mørkt Ud-
seende
|
D f ð
lítlu Dimun | lille DImon
maður: »Ved en Embedsreise
paa Suderøe gjorde jeg den
Aftale med nogle af Hvalbø
Bøigdelaugs Beboere: at d«
skulle beflitte paa, at
nytte et indtræffende godt
Weirligt, naar jeg meddelte
den Underretning om et Han
delsskibs Ankomst for fra be
mældte Øe at faa mig et Faar
dem
tilweiebragt Dett«
er n
sket. Faaret tillige med det:
La atsende ? rer
Brugen Wen ørt Kar
S
P
eres Hø baarenhed
ærede Skrivelse samt de vei
beholdne 2 Faar og 2 Cranier
spurgte jeg forgieves efter en
Leilighed, hvorved jeg kunde
Dem min forbindt
send:
ligste Tak baade í min Þa
ters og mit Navn. Faaren«
ligne. synes det mig. ganske
Heidesnuckerne pE
specifique forskelligt kan jeg
noget
ikke opdage: de leve endnu
ganske vel med det tørre Hø
lidt Kartofler og Gulerødder
og besøge daglig Kjøkkenet
Et af dem er bestemt til at af
give et Skelet for Museet og
saaledes overleve os all
Hetta beinarað im er að
.
t fullavaks | I
,
i gisk M P
%
x
Vi vig i
frødingurir
strup. Hesin
gerast undangongumaður
danskari djórafreði í seinastu
Jepius Tel
ið seinni skuld
maðu 1 n va ærar 3
Soer Akademi. og boð høvdu
verið eftir honum um at fara
við krúnprinsinun
leið skuid hann
nåtturugripir til
nátturuseguliga sa
Fylgið ferðaðist
oyggjunur
ymisku
fyrst ij uli mánað til Suður
ovar. Haðani vórðu útferðir
gjerdar, eitt nú út Stóru
Dímun. men ikki fyrr enn I
ferðalagnum vóru afturkon
n til Havna fekk Steer
strup høvi til at vitja Litiu
Dimun
Steenstrup hevur pura
vitað um tann smáa seyðir
men um tað var, meðan hann
vitjaði oynna. at fingið varð
g
fatur á trimum seyðum at
runprinsinun sun
gevi k |
borið til at
gávu hevur iKK
faa skil á
Men
gisk Museum yvir tekar lutir
A
skránni hjá Zoolo
ið Komnir eru savn
stendur hetta undir 23
august 1844
HK. H. Kronprinsen foræ
ved Hr
strup Museet følgende Gjen
rede læktor Steen
stande
Skelet af en 18 Fod lang
Delphinus globiceps. (Grinde
hval
2. Den vilde Varietet af det
Ved Basis
af Hornene og om Ørene«
Færøske Faar. o
mangle Haarene Craniet
fulgte løst med
}. Den samme o ad. God
conserveret Craniet fulgte
løst med
4. Den samme o juv. Væd
deriar Godt conservert
Craniet fulgte løst med
4 umvælingarboókin
sæst at — sevåir vorå
uppsettir. t.v.s. útstappaði
september I nad na árið
> ey brukt ið t 5
var € Kroppur í
iður Kapokk og t* gr
1 rnst ru i per
k ippá. Ski rå
ðursen altað k A
purkum og jellu pg skr
beinunur eysliga viðhef
) Ni bar Í at seta hesa
knotur anr eftirgjørd
fing y it skrovbeinini og
fótliðir nn er :
Av entgenmyndunun
sæst, at veðurlamsseyður
er ungur, einans stívliga árs
meðan ærseyð
Kama
rin er eldri, helst eini 3 ár
Lambið má vera einar 3—4
nånadir. og roknast má
at ærin er mamma at lam
Fornfreðiligur vevnaður
Fá Skrydstrup-leiðið varð
funnin í 1935 eitt konufólk
væl varðveittum búna
jarðað bronsueld varð
eisini garnið, bu var V
a kannað. Fr lår: ka
1guU av forsøguilga
hevði ein hildið seg kunr
síggja. at garnið var spunnið
ur seyðaull við hárum av
krunhjørti ella rádjóri uppii
ansetingin ) hesum s
Í á san
væ varðveitta vevnad
Skrydstrup var so jøvn
gjørdist ein i iva um hesa út
legging
sevåurin um
Her tók dímunar
Royvini
ullferðin
endan
vørðu kannað og
varð funnin ein samanseting
av broddi og rót, sum só dant
garninum
Síðan
Litlu
verið nýttur sum lys
samsvaraði
bronsualdarbúnanum
hevur veðrurin úr
Dimur
ing av seyðinum bronsu
øldini i bókmentum un
tá i tíðini. Kortini er líkt til
at sevåurin
búnar
bronsueldin
hevur verið í betri holdum. og
at ullin hóast alt bæði hevur
verið mjúkari og serliga síð
ari enn hin stutta dimunar
i
Fundir ur vikingaøld
Tad, s frammanundan e
fragreit un rsøjguilge
sevå 1 Norðureurop
stvðjar seg mest við kr
gø vevnaðarfund Få torr
frødiligun grevstrur Á
slíkur lfari er tíverri ber
A t ir Før vu 2 dá
rðarviðurskiftin eng
varåveitingarlikind hav
er funnið knot
stakplassun
li su Kár )KK
} t teir fyr arovingarnir
hava havt a he adjórur
g villibrað
Á Eið vrðingshor
1 i iroyn }
rivið búp ir vikingaø
g her skað av kno
rðveitt. Tað nógva er sj
x
and av St
sininakrir partar av neyti
fin
in
na ristlegg av geit
sum annars iKKi e vanil
i Føroyum. Mer
heimadjor
} Kingunu
tvåandi djor, sum eisin: var
einum skrovbeini sigur eitt
sindur um útsjóndina. Hetta
er vinstri helmingur av
klovnum hevdi á fullvaksnar
ær Slógvin er kler og
kroppin go sipar nógv t
feroyska seyðin nú legur
men samanburði við tey
bæði einastu skrovbeinin
dímunarseyði. ið til eru. er
hyrningin rættiliga ramlig
Siðurin at klúgva
seyðahevd
er eisini nú á
degum vanligur í Feroyun
Robert Joensen greiðir frå, at
fleiri mátar eru at klugva
seyðarhevd. Ein kann nýta
kniv og sag og klugva hevdið
frå nasagluggunum og s
aftur, at
langt partarnir eru
samanhangandi við
tungun
g es € k n
vig K AT V t 28
nu eggi fer t
iðre KOM erður pc
SKITOKKUF + Eið LYKIS
r KIO eir VS
im høgg £ y ha
} nýr tíð
Est Mik VIK KA
itað u koka sevåarhøn
Ki I hel tor
< 5 8
Niðurlega
Ikk mong ár F4 at k
) ur he 5 ;ð urð
<A
semja 1 sevo
r at 1 erð VEIK
%
n si tek SEV
sum gav meira av sær. Hoyn
varð at fáa hendur á tvig
num á vaniga ha vid a
rek part vis við undun
men í stygt var I at hetta
il. Í gre Na
t 57 911
uller. justitsråd
tiloversblevne var
; 1
saa vilde, at de hellere frivu
lig sprang Afgrunden end
lod sig fange, og særlig nogle
Moder
umulige at
gamle Væddere og
faar var aldeles
komme nær. Saa maatte man
Tilflugt til Riflen, og
tage sin
den sidste Rest blev ned
skudt Afdøde Købmand
Mortensen Stifteren a
Færøernes største Handels
hus, der var en dygtig Riffel
fortalt mig, at
med til at
skytte, har
han
skyde flere af disse Faar. og
særlig, at har
havde været
havde skudði
det sidste Exemplar, er
gammel Vædder, der var saa
forsigtig, at det kustede
stor Anstrengelse at komi
den paa Skud