leygardagur 18. juni 1983síða 6

tíðindablaðið Ferðafólkapolitikkur oddagrein SUMMAR, sól, lýðka, útlongsul og heimlongsul. Ferðamanna- streymurin er byrjaður. Nýggja føroyska ferðamannaskipið NORRØNA hevur gjørt sínar fyrstu túrar. Somuleidis hava DFDS og flogfelagið økt um ferðir- nar, nú tørvurin eftir ferðaseðlum økist. FØROYINGAR i hópatali leita av landinum i allar ættir fyri at sleppa undan »gråa« gerandisdegnum, at síggja aðrar partar av heiminum, at brúnkast undir Mallorcasólini — at njóta tær fýra vikurnar summar- frí, sum legtingið hevur ásett, at øll eiga rætt til. MEN FERÐAFÓLK koma eisini higar til lands. Hesa árstíðina meta vit teimum dagliga — við ryggsekki, á hjólhesti, í bilum, og víðahvar á oyggjunum slødast tjøld. Neyvan munnu føroyingar hava nakað ímóti teimum ferða- fólkum sum koma higar at vitja. Og hví skuldu vit tað. Vit ferðast jú sjálvi aðrastaðni og eru væl- komin har. Men tá vit síggja ferð- andi í Føroyum fara slóðandi gjøgnum tað síða grasið og seta tjald upp á bønum kunnu fólk hava orsøk at harmast og ilskast. FERÐAFÓLK eru bæði til gleði og trega, men orsøkin til tvørleikar- Glaðustrok nar er óivað bert hon, at vit ikki reka ein ferðafólkapolitikk. Vit hava enn ikki funnið ein setning um, hvussu nógv ferðafólk vit vilja hava, hvaðar vit skulu senda tey, hvat vit skulu vísa teimum, hvørj- ar tænastur vit skulu veita teimum ella hvussu vit skulu herberga teimum. FYRI FÝRA ÁRUM síðani skipaði Ferðamannafelagið fyri eini turist- stevnu. Luttakararnir á stevnuni vóru fólk, sum á ein ella annan hátt høvdu okkurt við ferðing at gera. STevnan ásannaði, at ein ferðafólkapolitikkur, sum gagnar mest møguligt, samstundis sum hann er til minst møguligan ampa, må rekast! HOAST HENDAN stevnan iva- leyst hevur eydnast væl i mangar mátar og hóast nógv hevur verið tosað um hendan spurning síðani — millum annað hevur landsstýrið havt sitandi eina turistnevnd í drågva tíð — er okkum kunnugt lítið ftøkiligt komið burturúr. VIT EFTIRLÝSA eitt úrslit m.a. frá okkara turistnevnd. Eftir okkara tykki hava vit ongantíð áður havt ein miðvísan ferðafólkapolitikk so nógv fyri neyðini sum júst nú. Serliga tá vit hugsa um teir góðu ferðameguleikar, ið ferðafólk í dag hava, og hvussu tíðandi tað er m.a. fyri bæði skip og flogfør, at flyta so nógv ferðafólk sum gjør- ligt. og fráhaldsrerslan Glaðustrok, blaðið ið Forsíðugrein, leiðarin og leypa á tey. Tað skal eisini z skuldi verið málgagn hjá foroysku fráhaldsrersluni, var í apríl útgávuni meiri merkt av einari einvísari og fordómsfyltari anti- kommunistiskari og anti- sosialistiskari propa- gandu, heldur enn við ein- ari meiri sakligari viðger av teimum evnum, ið blað- ið nokk vil til lívs. Blaðið er fyri mesta partin eitt skandalublað, har partvís okkara egnu lokalfeløg, russarar og okkara egnu kommunistar og politikkarar á vinstra- vonginum fáa av at vita. ikki minst »Gåtuhornid« eru blaðnum til lítlan heið- ur. Sovjettiska stýrið má hava tey brek tað vil, men vit liva í einum demokrat- iskum samfelag, har hver einkultur hevur rætt at or- ganisera seg politiskt, sum ein sjálvur vil, eisini tey ið hava eina komunist- iska áskoðan, og her skuldi málgagn fráhalds- rerslunnar (fråhaldsrørsl- an hevur stoltar traditión- ir í demokratiseringspro- sessini), heldur kent sína uppgávu, at vart um slík rættindi, enn beinleiðis at vera pláss fyri tykkum, ið eru redaktión á Glaðu- strok at argumentera ímóti kommunistum og sovjettiska systeminum, men føroyska fråhalds- rørslan, og tess målgagn skal ikki hava til uppgåvu at driva eina einvisa og óundirbygda antisovjett- kampanju, har fólk, ið hava politiskt tilknýti til vinstravongin verða svínað til við at fáa knýtt heitir sum nazistar og fa- cistar at síni politisku áskoðan. Vil verandi redaktión halda somu — luni I Turt sum i Sahara — men lagið var gott Hvør hevur yrkt tåttin å landsfundarveitsluni, spyr ein turr- lagdur luttakari Herfyri hevði Javnaðar- flokkurin landsfund í Salt- angará og í hesum sam- bandi var eitt frálíkt borð- hald leygarkveldið 14. mai, har m.a. ein sangur ella táttur kom fram, sum varð yrktur til hetta hevið. Viðhvert hevur Sosial- urin havt yrkingar, har tað ikki beinleiðis hevur sæst, hver yrkt hevur. Summar av hesum yrk- ingum hava borið eitt heldur keðiligt yvir sær, tí dentur er ofta lagdur á tey meira og minni ókvæmis- kendu orðini. Á prenti er slíkt áleypandi og eigur eftir míni metan ikki eyð- kenna tað, sum skal ber- ast út millum fólk sum lesitilfar. Hví so ikki heldur velja at seta tílíkt í blaðið, sum veruliga er vert at lata fleiri fáa lut í. Sum t.d. tann tátturin, sum yrktur varð til borðhaldið á lands- fundinum har yrkjarin sera væl hevur dugað at tikið fram nakað av tí, sum hevur verið umhugsað í samband við hetta veitsluborðhald. Blaðið átti at kunnað fingið uppspurt hver yrkj- arin er, tí hann hevur verið heppin og hevur dugað at sagt frá nekrum, sum felagsskapir ofta hava at Lag: I Kvívík hoyrdist sjongur Hin javn arveitslan turra, har hoyrdist onkur murra, um sak vid gyltum løg. Ei nakað til at fara, nei turt sum í Sahara og onnur turrlig stød. dragast við, tå støda skal takast, um nú ein veitsla skal vera »turr«, sum í Sahara, ella um elefantar skulu hava yvirtakið. Nú var henda veitslan avgjert ikki »turr«, hóast sterki legurin ikki varð við, tí sjáldan hevur eitt borðhald verið merkt av góðum hýri og væl fram- borðnum stuttorðaðum reðum, sum hesa ferðina. Og ikki mundi tátturin, sum eg biði blaðið prenta upp, verða minsta orsekin til at so var. Heldur tverturímóti. Luttakari enn fast á oðrum stað. Atli styðjar bygningum av knerrum, um neyðugt gerst við bleikingum og verrum, av skipaloysnum velur hann tað størru, at Smyril gerst til Vón og síðan Nørru. Hvat var hetta fyri felags stýri, sum vildi forða gestum veitsluhýrið, smæddust bæði veðr og fila-dyrid, borðreiddu við kál og kanska sýru. Teir skiftu mangt eitt orðið, um tað sum skal á borðið, at fríðka veitsluhøll. Minst til at rósan reyða, hon gleðir gestsins eyga, tað halda fólk flest oll. Um tú tær kennur meinið, íormum ella beini, á sjúkrahús fara má. Í Klaksvík hevur verið, ein sera góður skeri, sum rættar legg og tá. Nú vil læknaneundin hetta broyta, Vilhelm rísin eftir teim má skoyta, ei at undrast, at hann ger ein blástur, nú Klaksvík unnist bert albyl og plástur. Torfinn, Ellint, Niklas vildu turka, Hans-Jåkup, Jens og Rikkard mettu var uppá sítt pláss á hesum staði, Eli ynskti hvorki ella bæði. Tá Jorgin skuldi fara, til almenning at spara og klippa toppar av teim ovurstóru lonum, sum latast nokrum konum, ið kenna snodd og skaða. Sóust fleiri javn 'arlonir daga, sum mýrifipa upp úr fornum haga, klipti hann tí bert við huga hálvum og kom at snøgga fruntin á sær sjálvum. Um tú tær skip vilt smíða, ei eftir lánum bíða, tað neyðugt er í dag. Realurin hann letur og rentan hon er betur, surka Nú lønarstrid er lokið og streikuflaggið strokið, tað lættir hug og lund, ein lønarbata fingu, tad røttu leid vit gingu å samrådingar fund. Ingeborg hon megnar hesar leikir, so stjórar mangir ofta Sita bleikir, um datatól teir brúka móti ødrum, hon vinnir tó framá í flestu forum. Vit jaun 'arrótin stinna, vit skulu framá vinna og byggja land og heim, so pláss gerst fyri ollum úr smáttum og úr hellum, at taka í mót teim, sum vilja okkum stevnumidid forða, lat teir bert buldra eins og hvølla tora, vit tola bæði regn og heglings ælið, vit rætta rygg og vinna næsta valið. A linju, finnið so tykkum eitt annað málgagn, á Glaðustrok hava tit onki at gera. Blaðið hevur ligið stilt eina tíð. Skal tann linjan, ið var í blaðnum fyri apríl, og sum eisini í eitt ávíst mát hevur skinið igjøgn- um frá somu redaktión á Losjutíðindi, er tað nógv betur, at onki blað kemur út. Til leiðsluna fyri frá- haldsrørsluna og IOGT, sum lim kenni eg meg illa vid, at tit ikki eru so frægt at tykkum komin, at tit hava reagerad og fordømt hesa skriving, ið hevur verið okkara rerslu til óbótaligan skaða. Eg vil hervið harðliga mótmæla, at slík skriving fer fram í málgagni fráhaldsrersl- unnar, og heiti tí á leiðsl- una fyri »Mål og mentan“ (um ein slík finst) at taka neyðug stig, so hendan persónútspillan og hesi ógrundaðu politisku álop halda uppat. Sverri Hansen, úr Leirvík PS. Tað skal hervið verða sagt frá, at Tórhallur Thomsen, ið stóð sum ábyrgdarblaðstjóri fyri nevnda Glaðustrok, hevði sagt seg frá sum blað- stjóri, og hevði ikki sæð blaðið, tá tað fór í press- una, og kann onga ábyrgd taka fyri tað, ið stóð í blað- num. Sverri Hansen