hósdagur 23. juni 1983síða 6

tíðindablaðið Utgevari: p/f sosialurin tidindabladid Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miiller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Ongan tjans — ongan ans oddagrein UM stutta tíð verður enn ein Føroya Vika hildin í Føroyum. Hesaferð verður hon í Norður- landa Húsinum, so nú skuldi ídn- aðurin havt tær bestu umsteður at víst fram, tað hann í dag er førur fyri at framleiða og víst á teir meguleikar, sum liggja fyri framman. TAÐ er gott og neyðugt, at før- oyingar keypa føroyskar verur í stóran mun. Tað eiga vit tó ikki at gera fyri ein og hvønn pris. Okkara ídnaðarvirki mugu kenna tað sum eina avbjóðing og eina ábyrgd at gera dygdargóðar verur til kappingarførar prísir. TAÐ er heldur eingin ivi um, at nógv av okkara virkjum eru før fyri at rakka hetta mál. TAÐ er tó ein sannroynd, at fyri- tekur, virki, stovnar og einstak- lingar sum keypa í Føroyum í dag heldur fara til Danmarkar ella annað land at keypa inn. Í Føroy- um hava hesi bind fyri eyguni. Tey vilja als ikki síggja, at vit eiga ein ídnað, sum er førur fyri at hjálpa teimum við hesum innkeypi. DÓMI eru um nýggjar ídnaðarfyri- tekur í Føroyum, sum í harðari kapping við innfluttar verur hava fingið fótin fyri seg. Hesar fyri- tekur geva nýggj arbeiðspláss og eisini møguleika hjá ungfólki at koma í læru. Skulu hesi virki hava nakran møguleika at yvirliva, tå mugu vit eisini geva teimum ein kjans — ella rættari — vit mugu vísa teimum ans, tá vit skulu gera eitthvert minni ella stórri innkeyp. FYRI stuttum kundb vit lesa um eina ávísa misnøgd við eitt åvist bygdaráð í landinum. Tað snúði seg um ein skúla, id er projekt- eraður í Danmark av donskum projekteringsfelag. Hesum mót- mælti føroyska Arkitektfelagið, sum visti á, at tað í dag er tørvur á slíkum arbeiði hjá fleiri av føroysku projekteringsfeløgunum og at slikt arbeidi eins væl kann gerast i Føroyum sum i Danmark. Í HESUM vilja vit geva arkitekt- unum fulla undirtøku. Vansin við at vit fara til Danmarkar við slíkum projekti er eisini tann, at donsku arkitektarnir helst íkki kanna eftir, hvat kann gerast í Føroyum. Teir hava sínar kanalir, sum teir hava gott samarbeiði við og endin verður sum oftast tann, at donsk virki gera størsta partin av arbeiði- num. Hóast vit sjálvir kundu gjørt tað. naAnuivirRAMT kemur alt tað leysa t.d. innbúgv, sum okkara virki kundu gjørt. Men tey hava als ikki fingið henda kjansin, tí eingin gav teimum ans. Tey eru við sviðið soð, áðrenn vit kunnu byrja at tosa um góðsku og prís- legu. MEN eisini føroysku arkitektarnir eiga at hava ringa samvitsku í hesum so týðandi máli. Tí tíanverri hendir tað ikki bert eina ferð men oftani, at okkara egnu arkitekt- feløg taka bind fyri eyguni í Føroyum og taka bindið av í Dan- mark. Har gera tey innkeypini til projekt, tey eru við til at tilrætta- leggja i Føroyum. TAKA vit eitt dømi sum Hotel Føroyar! Har setti Meistarafelagið krav fram um, at føroyskar fyri- tekur skuldu fáa loyvi at luttaka í lisitatiónini av innbúgvinum, og innbúgvið varð tí gjørt í Føroyum uppá stytstu tíð og allir partar vórðu nøgdir við úrslitið. Tað kost- aði ikki hotellinum meira, enn um tað høvdu verið útlendskar fyri- tøkur, sum tað upprunaliga var ætlanin. HETTA skapti fleiri arbeiðspláss og legði stødid undir nýggjari framleiðslu. AFTUR her síggja vit ta sann- roynd, at virkini í Føroyum høvdu ongan kjans tí eingin gav teimum ans. Ikki fyrr enn víst varð á hetta og trýst varð lagt á, vaknaðu teir avvarðandi. TAÐ skal vera okkara vón, at hes- ar reglur fara at ljóða sum bergmál kring Føroya land, soleiðis at vit í framtíðini í hvussu so er fara at geva føroyskum ans og á tann hátt geva teimum ein ærligan kjans at vera við í kappingini. FØROYA VIKAN fer vónandi eisini at taka hetta so týðandi mál upp til viðgerðar. Nr. 71 — 23. juni 1983 Svimjihylurin ov lítið opin Endiliga fekk Havnin eina innilokaða svimjihell — langt eftir at tær flestu stórbygdirnar og býirnir hevdu fingið slíkar. Hóast nógv tosaðu og brúktu seg um hetta dýra og oyðsl- uta byggjaríið, sum skuldi forkoma Havnini fíggjar- liga (sjálvandi mest tey sum frammanundan ikki lata tey nógvu oyruni í skatti), so hevur nýggja svimjihellin fingið góða undirtøku og nógv rós Nógv eru eisini tey, sum farin eru at svimja dagliga haruppi. Men nú kom so býráðið við nýggjum upp- og afturlatingartíðum. Ser- liga afturlatingartíðum, tí nú er hellin ikki opin tvey kveld og tveir seinrapart- ar um vikuna. Hetta ger sjálvandi tað, at vit, sum fara til arbeiðis klokkan sjey á morgni og ikki hava frí fyrr enn klokkan fýra- fimm, slettis ikki hava meguleika at svimja tveir dagar um vikuna. Nú vil onkur siga, men so kunnu tit svimja í degurðatíma- num, jú, gamaní, men tá er heldur ikki opið Nakað soleiðis var eisini, tá hellin læt upp, tí tað var ikki opið seinra- part leygardag, soleiðis at ell tey sum arbeiða í handli slettis ikki fingu hevi at svimja leygardag, sum annars er ein frídagur og fólk tí hava meguleika at njóta ein tíma haruppi. Eisini skal minnast á, at tá svomið verður reglu- liga, og man fyrst kemur út úr rytmuni, ja, so minkar hugurin at fara niðan uttan at man varn- ast tað fyrr enn aftaná. Tí hevur avgerðin hjá komm- ununi at lata aftur tveir dagar um vikuna uttan iva sterri ávirkan enn bý- ráðslimirnir, ella tey sum seta upp- og afturlatingar- tíðirnar, geva sær far um. Tí skal ráð mítt vera: tá handa dýra hellin nú er bygd fyri okkara pening, havið so hana opna, tá vit hava meguleika at svimja — eisini aftaná vanliga arbeiðstíð. svimjari Meira brot Nú kom fiskaselustjórin aftur í Dimmu, og málaði onkra ljósa striku, í svertu mynd sína av marknaðar- útlitinum, serliga fyri toskaframleiðsluna. Avrokningarprísir = og avreiðingarprísir, við tí festu játtan, sum Ráfiska- grunnurin hevur á fíggjar- lógini, eru so tætt knýttir at hver eðrum, at tann sum hevur eitt fast og gott tak á tí fyrra, hann stýrir eisini avreiðingar- prísunum. Er so semja um at bróta grein 2 í reglu- gerðini fyri Ráfiskagrunn- in, viðv. tí, sum er oman- fyri 4 mill. kr. í tiltaks- grunninum, gerst stýring- in total. Í løtuni loysir seg betur hjá pertum av útróðrar- flotanum at liggja, heldur enn at fara til útróðrar. Hetta veit fiskaselustjór- in at gjaldast skal fyri hvenn útróðrartúr. Hann veit eisini, at hetta er greitt brot á grein 2 í reglugerðini fyri Ráfiska- grunnin, umframt veit hann, at ein útróðrarfloti sum liggur, ikki gevur pro- fitt í hansara lumma. Tí má hetta ljósari útlit hansara fyri seluni, sum eru sera fá og sjáldsom, í mun til tey svertu, vera ein hálvkveðin vísa, sum Ráfiskanevndin eigur at taka til eftirtektar. Teir prísir sum Ráfiska- nevndin varð hótt og tvingað, bæði við lockout og eðrum, at lækka í úrtíð, eiga at hækkast aftur í stundini, í hvussu er allur A-fiskur. Mint verður á tað, sum fiskaselustjórin sjálvsagt »gloymdi« at nevna í Dimmu, at dollaravirðið er ógvuliga nógv hækkað, síðan avreiðingarprísirnir blivu lækkaðir, og skuldi hetta givið grundarlag hjá Landsstýrinum, at givið loyvi til frávik. Tann styrkti dollarin dregur eisini oljuútreiðslurnar upp, meðan prísirnir falla. Mint verður eisini á, at fiskaselustjórin, meðan hann bardist fyri at fáa avreiðingarprísirnar á upsa niður, alment bar fram, at av teimum fýra krónunum (hví ikki 4,10 ella 3,90?), upsafram- leiðslan kom at geva minni pr. kg. á teim marknaðum, hann nú fór at selja til, mátti avrokn- ingarprísurin niður við tveimum kr. pr. kg. ella 50%. Krevur hesin mikli roknimeistari hetta, tá marknaðarprísirnir lækka, má tað vera rímuligt av okkum, at krevja hetta sama, tá prísirnir hækka. Og hetta eigur Ráfiska- nevndin at hava í huga. Heitt verður á Ráfiska- nevndina um at biðja Landsstýrð um loyvi til frávik, so avreiðingarprís- irnir = kunnu hækkast aftur. Landsstýrið fær av- rit av hesum, sum vanligt. Virðingarmest Ísak Matras 0 Er