leygardagur 2. juli 1983síða 3
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
4
A
Bert ein
túrur um timan
Koyringin leygardag og sunnudag skerd
munandi
Ein meiriluti í Tórshavnar
byråd avgjørdi hóskveldið
at skerja bussrutuna mun-
andi. I einar tveir triggjar
mánaðar skulu bert tveir
bussar koyra rutuna og
ein tími verður millum túr-
arnar
Harafturat verður koyr-
ingin leygardag og
sunnudag seinrapart heilt
strokin, meðan koyrt
verður til kl. 15 leygardag
og til kl. 13 sunnudag
Samstundis sum
býráðið samtykti henda
niðurskurðin, varð
samtykt at lata teir tveir
bussarnar, sum skulu
byrja at koyra eftir tí
nýggju skipanini, til
Mourits Mouritsen. Hann
yvirtekur tveir bussar, ið
hava fingið eina hevuðs-
umvæling
Ein annar bussur verður
verandi i Føroyum at taka
til, meðan tríggir skulu til
høvudsumvælingar i út-
londum.
Sambært tí nýggju
skipanini skulu átta buss-
ar taka lut í koyringini.
Tveir bussar skulu út-
vegast afturat. Teir skal
Arne Berg reka. Gunnleiv-
ur Danielsen skal reka
tveir, meðan endalig
avtala ikki var gjørd við
tann fjórða mannin hós-
kveldið, men tað ljóðaði at
tað bleiv Christian Holm
Jacobsen
Harður og drúgvur
fundur
Fundurin hóskveldið var
bæði drúgvur og viðhvert
eisini harðligur.
Umframt tilráðingina
frá Poul Michelsen,
býráðsformanni, og Inga
Mohr, fíggjarnevndarlimi,
komu tvey onnur uppskot
eisini fyri.
Finnur Johansen, Z.
Vang, Leivur Johannesen
og Jákup S. Jacobsen
endurreistu eitt uppskot
um, at kommunan sjálv
yvirtekur bussarnar.
Heðin Mortensen setti
eisini fram aftur
uppskotið hjá sær, um at
taka upp aftur samråd-
ingarnar við P.f. Bil
Hesi bæði seinri upp-
skotini fullu, meðan tilráð-
ingin frá býráðsformanni-
num og Inga Mohr varð
samtykt við 9 atkvødum.
Tilráðingin hjá teimum
báðum byggir á prinsipp-
avgerðina, ið býráðið tók í
seinastu viku um at lata
bussarnar út til nakrar
mans at reka.
Hon miðjar ímóti at lata
teir út til teir nevndu per-
sónarnar, at hevuðsum-
væla bussarnar, keypa teir
frá P.f
nýggja
meðan
Bil, og evna eina
koyriskipan til,
umvælingin fer
fram og busskoyringin er
skerd
Fløkjasligari
Likt var til, at byrådslimir
høvdu fingið stutta tid at
seta seg inn i samråd-
ingarurslitid og uppskot-
ini til nyggjar såttmålar
Fleiri byrådslimir
funnust at nyggju sått-
målunum. Teir mettu, at
hann var meira fløkjas-
ligur enn hin gamli.
Eisini vístu teir á, at nú
skuldi kommunan bera ein
sterri part av útreiðsl-
unum enn í sáttmálanum
við Bil. Víst varð á, at
henda meguleikan hevði
Bil ikki, hóast Bil hevði
biðið um tað.
Hinvegin vildu býráðs-
formaðurin Poul Michel-
sen vera við, at nýggi sátt-
málin fer at vera bíligari
upp á seg.
Tann nýggja buss-
skipanin ætlast at koma í
gildi einaferð í september.
Tá skal koyrast við átta
bilum og rutan verður
víðkað til at fevna um
allan Sundsvegin og út á
Norðara Horn.
jo-mo
Eini 10—12 buss-
førarar hava
einki arbeiði
Býráðsformaðurin skuldi fingið eina buss-
ketu um hálsin, sogdu bussforarar eftir
býráðsfundin
Bussleiðin í Havn er
skerd. Skerjingin rakar
oll tey, ið koyra við buss-
unum dagliga, men hon
rakar meinast buss-
førararnar.
Á midnått hósnáttina
hevdu teir flestu av buss-
førarunum einki arbeiði.
Teir eru harmir, og ein
beiskleiki kendist millum
teirra, tá býráðið í Havn
hóskveldið avgjerdi at
skerja bussleiðina og lata
hana til fýra mans at reka.
— Um býráðsformaður-
in í Havn eisini skuld
fingið eina ketu, et!
formaðurin í Klaksvík, so
skuldi tað ver
keta, ið allir bussførara
nir skuldu kunna hongt
seg í, sigur ein teirra, John
Eysturo)
Bussførararnir
seg verða hildnar fyri tað
turra John
Eysturoy sigur, at teir et
hildnir fyri gjøldur í fýra
mánaðir, frá tí at tað fór at
sansa at fíggjarliga hjá
P.f. Bil, og samrådinga
halda
spott
ar byrjaðu, til buss-
rararnir fingu harraboð
frá Poul Michelsen,
býráðsformanni, og Inga
Mohr, býráðslimi, á fundi
i fjúrtan døgum síðan,
at annaðhvert yvirtaka tit
ella mugu tit
tykkum annað
Meira var ikki at
bussarnar
arbeiði
tosa um
Kundu stillað
seg í bíðiraði
I
Hann sipar til fundin,
Petur i Gong, býráðslimur, roynir at blidka bussforararnar, sum halda seg
vera hildnar fyri gjøldur
bussferararnir saman við
Havnar Arbeiðsmanna-
felag hevdu við samráð-
ingarmenninar hjá býráð-
num fyri fjúrtan degum
síðani
Tá fingu teir at vita, at
Poul Michelsen og Ingi
Mohr fóru at leggja eitt
uppskot fyri býráðið, um
at lata bussarnar út til pri-
vatar áhugaðar at reka og
ikki til t.d. ein persón ella
eitt felag.
Arbeiðsmannafelagið
mótmælti og tann ætlaði
býráðsfundurin mána-
kveldið viðgjerdi ikki
málið, men á fundi í vikuni
eftir, samtykti byrådid
uppskotið hjá Poul
Michelsen og Inga Mohr.
— A hesum fundinum í
arbeiðsmannafelagshúsi-
num fingu vit tey boð, at
vit kundu stilla okkum í
raði millum aðrar áhug-
aðar, sigur John Eystur-
oy.
— Alt var målad so
ljósareytt upp. Tad var
bara at yvirtaka bussar-
nar. Koyra i 10 timar, og
tå so vit komu heim, ja, so
stóð konan klár við spann
og vaskiklúti at vaska
bussin.
Onga moralska
skyldu at hugsa
um okkum
— Tað, sum eisini argar
eina mest, er, at vit vóru á
óteljandi fundum undan
hesum. Men tá legði bý-
ongatíð
ráðsformaðurin
John Eysturoy: — Vit
fola eisini okkum sum
»svartiper«. Men í
síðsta enda er tað borg-
arin, ið stendur sum
»svarti-per«
serligan dent á hesa loysn-
ina
Harafturímóti hildu
vit, at Bussleiðin kanska
fór til onkran annan enn
Bil, men sum tók teir
flestu aftur í arbeiði. Men,
og tað segði hann eisini
hann feldi seg ikki hava
nakra moralska skyldu at
fáa bussferarunum arbeiði
aftur.
Hinvegin fortaldi
hann okkum á sama fundi,
at hann hevði átta borg-
arar, sum vóru áhugaðir at
reka bussarnar. Men vit
fjúrtan rukkur — vit vóru
ikki borgarar vit sum
hevdu trúð upp á evnini
hjá Poul Michelsen at
loysa trupulleikarnar
John Eysturoy greiðir
frá, at á sama fundi varð
býráðsformaðurin spurd-
ur um hverjir fyrimunirnir
vóru við nýggju skipanini
og um hon fór at geva eina
betri tænastu. Hann
svaraði, at hon var bílig-
ari, men hann var ikki
sannførdur um, at tæn-
astan bleiv betri.
Borgararnir
svartiper
— Hetta var beiskligt at
hoyra. Eftir at hava koyrt
í fýra ár og trúð upp á, at
hetta kundi blíva eitt ser-
vicu-organ hjá borgar-
unum, koma tveir mans í
býráðnum og niðurbrota
alt eftir stuttari tíð.
— Bil hevur sagt, at Bi
feldi seg sum „svarta
per«. Tað gera vit eisini
Men í síðsta enda er borg
arin »svarti-per«. Komm
unan hevur skyldu at
rekja tænastuna,
men býráðið hoppar nú
frá. Vit eru fullkomiliga
sannførdir um, af tæn
astan verður ikki tann
sama — og tað viðgekk jú
býráðsformaðurin eisini.
John Eysturoy heldur,
at avgerðin hjá býráðnum
at lata bussarnar út, má
geva teimum, sum arbeiða
hjá kommununi, nakað at
hugsa um.
Hví letur Poul Mic-
helsen ikki lastbilarnar
hjå sini egnu fyritøku ut
til adrar at reka, spyr
John Nei, ti tad loysir
seg ikki
hesa
| koyring
igjår
Eingin busskoyring
var ígjár. Bussferar-
arnir settu bussarnar
við fimmtíðina hós-
dagin beint
býráðsfundin |
Nýggja skipanin við |
tveimum bussum
skuldi koma í gildi í |
gjár, men við tað at
eingin nýggjur sátt-
máli er gjerdur fyri
bussferarar vóru
samráðingar í gjár.
Aðrenn blaðið fór til
fyri |
prentingar vóru sam-
ráðingarnar ikki
lidnar.
Harmir um
útvarpið
Bussferararnir harmast
annars eisini um tíðinda-
flutningin í útvarpinum
um alt bussmálið síðan
tað tók seg upp.
John Eysturoy vísir á,
at tað hevur hent seg fleiri
ferðir, at bussferararnir
eru umreddir, og at bæði
býráð og Bil hava fingið
hevi at gera viðmerkingar,
men bussferararnir sjálvir
hava ikki fingið sama
høvi.
Eisini er komið fyri, at
upplýsingar um
hussferararnar eru komnir
í útvarpið, áðrenn bussfer-
ararnir sjálvir vistu av tí
frammanundan. Hann
nevnir um demi, at
útvarpið bar tey tíðindi, at
sáttmálarnir vóru fram-
longdir, men bussferarar-
nir vistu av ongum. Tá
bussferararnir vildu hava
hesi tíðindini avsannað,
varð hetta teimum
noktað.
Bussferararnir hava
ongatíð sloppið at sagt
sína hugsan, ella gera eina
viðmerking til gongdina í
málinum, uttan at út-
varpið fyrst hevur skulað
havt fatur í hinum báðum
pertunum, endar John
Eysturoy
jo-mo