Sosialurinarkiv
Sosialurin 1983-07-02, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 2. juli 1983síða 3

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

4 A Bert ein túrur um timan Koyringin leygardag og sunnudag skerd munandi Ein meiriluti í Tórshavnar byråd avgjørdi hóskveldið at skerja bussrutuna mun- andi. I einar tveir triggjar mánaðar skulu bert tveir bussar koyra rutuna og ein tími verður millum túr- arnar Harafturat verður koyr- ingin leygardag og sunnudag seinrapart heilt strokin, meðan koyrt verður til kl. 15 leygardag og til kl. 13 sunnudag Samstundis sum býráðið samtykti henda niðurskurðin, varð samtykt at lata teir tveir bussarnar, sum skulu byrja at koyra eftir tí nýggju skipanini, til Mourits Mouritsen. Hann yvirtekur tveir bussar, ið hava fingið eina hevuðs- umvæling Ein annar bussur verður verandi i Føroyum at taka til, meðan tríggir skulu til høvudsumvælingar i út- londum. Sambært tí nýggju skipanini skulu átta buss- ar taka lut í koyringini. Tveir bussar skulu út- vegast afturat. Teir skal Arne Berg reka. Gunnleiv- ur Danielsen skal reka tveir, meðan endalig avtala ikki var gjørd við tann fjórða mannin hós- kveldið, men tað ljóðaði at tað bleiv Christian Holm Jacobsen Harður og drúgvur fundur Fundurin hóskveldið var bæði drúgvur og viðhvert eisini harðligur. Umframt tilráðingina frá Poul Michelsen, býráðsformanni, og Inga Mohr, fíggjarnevndarlimi, komu tvey onnur uppskot eisini fyri. Finnur Johansen, Z. Vang, Leivur Johannesen og Jákup S. Jacobsen endurreistu eitt uppskot um, at kommunan sjálv yvirtekur bussarnar. Heðin Mortensen setti eisini fram aftur uppskotið hjá sær, um at taka upp aftur samråd- ingarnar við P.f. Bil Hesi bæði seinri upp- skotini fullu, meðan tilráð- ingin frá býráðsformanni- num og Inga Mohr varð samtykt við 9 atkvødum. Tilráðingin hjá teimum báðum byggir á prinsipp- avgerðina, ið býráðið tók í seinastu viku um at lata bussarnar út til nakrar mans at reka. Hon miðjar ímóti at lata teir út til teir nevndu per- sónarnar, at hevuðsum- væla bussarnar, keypa teir frá P.f nýggja meðan Bil, og evna eina koyriskipan til, umvælingin fer fram og busskoyringin er skerd Fløkjasligari Likt var til, at byrådslimir høvdu fingið stutta tid at seta seg inn i samråd- ingarurslitid og uppskot- ini til nyggjar såttmålar Fleiri byrådslimir funnust at nyggju sått- målunum. Teir mettu, at hann var meira fløkjas- ligur enn hin gamli. Eisini vístu teir á, at nú skuldi kommunan bera ein sterri part av útreiðsl- unum enn í sáttmálanum við Bil. Víst varð á, at henda meguleikan hevði Bil ikki, hóast Bil hevði biðið um tað. Hinvegin vildu býráðs- formaðurin Poul Michel- sen vera við, at nýggi sátt- málin fer at vera bíligari upp á seg. Tann nýggja buss- skipanin ætlast at koma í gildi einaferð í september. Tá skal koyrast við átta bilum og rutan verður víðkað til at fevna um allan Sundsvegin og út á Norðara Horn. jo-mo Eini 10—12 buss- førarar hava einki arbeiði Býráðsformaðurin skuldi fingið eina buss- ketu um hálsin, sogdu bussforarar eftir býráðsfundin Bussleiðin í Havn er skerd. Skerjingin rakar oll tey, ið koyra við buss- unum dagliga, men hon rakar meinast buss- førararnar. Á midnått hósnáttina hevdu teir flestu av buss- førarunum einki arbeiði. Teir eru harmir, og ein beiskleiki kendist millum teirra, tá býráðið í Havn hóskveldið avgjerdi at skerja bussleiðina og lata hana til fýra mans at reka. — Um býráðsformaður- in í Havn eisini skuld fingið eina ketu, et! formaðurin í Klaksvík, so skuldi tað ver keta, ið allir bussførara nir skuldu kunna hongt seg í, sigur ein teirra, John Eysturo) Bussførararnir seg verða hildnar fyri tað turra John Eysturoy sigur, at teir et hildnir fyri gjøldur í fýra mánaðir, frá tí at tað fór at sansa at fíggjarliga hjá P.f. Bil, og samrådinga halda spott ar byrjaðu, til buss- rararnir fingu harraboð frá Poul Michelsen, býráðsformanni, og Inga Mohr, býráðslimi, á fundi i fjúrtan døgum síðan, at annaðhvert yvirtaka tit ella mugu tit tykkum annað Meira var ikki at bussarnar arbeiði tosa um Kundu stillað seg í bíðiraði I Hann sipar til fundin, Petur i Gong, býráðslimur, roynir at blidka bussforararnar, sum halda seg vera hildnar fyri gjøldur bussferararnir saman við Havnar Arbeiðsmanna- felag hevdu við samráð- ingarmenninar hjá býráð- num fyri fjúrtan degum síðani Tá fingu teir at vita, at Poul Michelsen og Ingi Mohr fóru at leggja eitt uppskot fyri býráðið, um at lata bussarnar út til pri- vatar áhugaðar at reka og ikki til t.d. ein persón ella eitt felag. Arbeiðsmannafelagið mótmælti og tann ætlaði býráðsfundurin mána- kveldið viðgjerdi ikki málið, men á fundi í vikuni eftir, samtykti byrådid uppskotið hjá Poul Michelsen og Inga Mohr. — A hesum fundinum í arbeiðsmannafelagshúsi- num fingu vit tey boð, at vit kundu stilla okkum í raði millum aðrar áhug- aðar, sigur John Eystur- oy. — Alt var målad so ljósareytt upp. Tad var bara at yvirtaka bussar- nar. Koyra i 10 timar, og tå so vit komu heim, ja, so stóð konan klár við spann og vaskiklúti at vaska bussin. Onga moralska skyldu at hugsa um okkum — Tað, sum eisini argar eina mest, er, at vit vóru á óteljandi fundum undan hesum. Men tá legði bý- ongatíð ráðsformaðurin John Eysturoy: — Vit fola eisini okkum sum »svartiper«. Men í síðsta enda er tað borg- arin, ið stendur sum »svarti-per« serligan dent á hesa loysn- ina Harafturímóti hildu vit, at Bussleiðin kanska fór til onkran annan enn Bil, men sum tók teir flestu aftur í arbeiði. Men, og tað segði hann eisini hann feldi seg ikki hava nakra moralska skyldu at fáa bussferarunum arbeiði aftur. Hinvegin fortaldi hann okkum á sama fundi, at hann hevði átta borg- arar, sum vóru áhugaðir at reka bussarnar. Men vit fjúrtan rukkur — vit vóru ikki borgarar vit sum hevdu trúð upp á evnini hjá Poul Michelsen at loysa trupulleikarnar John Eysturoy greiðir frá, at á sama fundi varð býráðsformaðurin spurd- ur um hverjir fyrimunirnir vóru við nýggju skipanini og um hon fór at geva eina betri tænastu. Hann svaraði, at hon var bílig- ari, men hann var ikki sannførdur um, at tæn- astan bleiv betri. Borgararnir svartiper — Hetta var beiskligt at hoyra. Eftir at hava koyrt í fýra ár og trúð upp á, at hetta kundi blíva eitt ser- vicu-organ hjá borgar- unum, koma tveir mans í býráðnum og niðurbrota alt eftir stuttari tíð. — Bil hevur sagt, at Bi feldi seg sum „svarta per«. Tað gera vit eisini Men í síðsta enda er borg arin »svarti-per«. Komm unan hevur skyldu at rekja tænastuna, men býráðið hoppar nú frá. Vit eru fullkomiliga sannførdir um, af tæn astan verður ikki tann sama — og tað viðgekk jú býráðsformaðurin eisini. John Eysturoy heldur, at avgerðin hjá býráðnum at lata bussarnar út, má geva teimum, sum arbeiða hjá kommununi, nakað at hugsa um. Hví letur Poul Mic- helsen ikki lastbilarnar hjå sini egnu fyritøku ut til adrar at reka, spyr John Nei, ti tad loysir seg ikki hesa | koyring igjår Eingin busskoyring var ígjár. Bussferar- arnir settu bussarnar við fimmtíðina hós- dagin beint býráðsfundin | Nýggja skipanin við | tveimum bussum skuldi koma í gildi í | gjár, men við tað at eingin nýggjur sátt- máli er gjerdur fyri bussferarar vóru samráðingar í gjár. Aðrenn blaðið fór til fyri | prentingar vóru sam- ráðingarnar ikki lidnar. Harmir um útvarpið Bussferararnir harmast annars eisini um tíðinda- flutningin í útvarpinum um alt bussmálið síðan tað tók seg upp. John Eysturoy vísir á, at tað hevur hent seg fleiri ferðir, at bussferararnir eru umreddir, og at bæði býráð og Bil hava fingið hevi at gera viðmerkingar, men bussferararnir sjálvir hava ikki fingið sama høvi. Eisini er komið fyri, at upplýsingar um hussferararnar eru komnir í útvarpið, áðrenn bussfer- ararnir sjálvir vistu av tí frammanundan. Hann nevnir um demi, at útvarpið bar tey tíðindi, at sáttmálarnir vóru fram- longdir, men bussferarar- nir vistu av ongum. Tá bussferararnir vildu hava hesi tíðindini avsannað, varð hetta teimum noktað. Bussferararnir hava ongatíð sloppið at sagt sína hugsan, ella gera eina viðmerking til gongdina í málinum, uttan at út- varpið fyrst hevur skulað havt fatur í hinum báðum pertunum, endar John Eysturoy jo-mo