hósdagur 14. juli 1983síða 8

Ringt at koma á tal við vinnuna Í grannalondum okkara er neyvt vinnulivid samstarv og millum brukara- felagsskapirnar. Men í Føroyum vísir tað seg at vera ógvuliga trupult at fáa slíkt samstarv i lag, segði Sigrid Dalsgaard, for- maður Brúkarafelagsins í , roðu síni á Foroya-Vikuni. Ein tann stersta hóttanin í dag er dálking og oyðsl. Brukarafjøldin má taka hóttan í álvara og gera sítt til at tað eisini verður liviligt á hesi klótu fyri komandi ættarliðum Her krevst upplýsing og her hevur fólkaskúlin eina stóra uppgávu at loysa. Brúkarakunning er, eftir tí nýggju fólkaskúlalógini, nesa kravt undirvisingarevni. Endamálsorðingin er henda: at næmingarnir fáa kunnleika til galdandi reglur, rættindi og skyldur og at teir gerast sjálvsteðugir og vandnir í meting síni tá tað snýr seg um brúkaraviðurskifti. Og víðari stendur: skulu gera hugsan okkara galdandi, og tað er okkara skylda, er neyðugt at kenna tær reglugerðir og lógir, ið eru galdandi. Ein skylda skúl- ans er tí at gera næmingin feran fyri at, a. velja og vraka tá ið pen- ingur skal brúkast og b. at seta seg inn í lógir og reglugerðir so at hann verður ferur fyri at finnast at á ein slíkan hátt, ið er honum og samfelagnum at gagni, tí brúkaraspurn- ingurin er ein samfelags- spurningur.« Ikki kann sigast, at skúling er nóg mikið við hetta evni og er hetta m.a. tí at tey, ið skulu taka hetta evni upp ikki hava fortreytirnar til tess. Tað er ikki nóg mikið við brúk- arakunning í skúlanum, tað má eisini takast upp uttanfyri skúlans gátt, tí tað er ikki gott um ikki brúkarin nóg væl kennir síni krev og sínar skyldur. Tað er nevniliga ikki beint at minni brúkarin veit, jú betur. Vit mugu fáa so nógvan kunnleika til fram- leiðsluna at vit kunnu seta krev til góðsku, til prís, til innbjálving o.s.fr. Vit mugu krevja at eftirlit er við bæði egnari og inn- fluttari framleiðslu, ikki bert góðskueftirlit, men eisini eftirlit við at fram- leiðslutólini ikki dálka okkum umhvervið óneyð- ugt. Síðst, men ikki minst er neyðugt at vita at sam- stundis sum vit seta krøv hava vit eisini skyldur mótvegis vinnuni t.d. skyldur at vísa á skeiv- leikar Brúkarafelagið Brúkarafelagsskapir gamlir stovnar í okkara grannalondum, men ikki fyrrenn í 1975 varð Brúk- arafelag sett á stovn her. Hesin stovnur er óheftur bæði politiskt og vinnu- liga. Oll, ið fylt eru 18 ár kunnu gerast limir og limagjaldið er 100 kr. um árið. Ymiskir felagsskapir stuðla við ávísari peninga- upphædd og eisini hevur landsstýrið tvey tey sein- astu árini stuðlað við uml. 12.000 kr. A aðalfundi- num velja limirnir eina 5 manna nevnd sum síðani skipar seg sjálva við for- manni, næstformanni og skrivara. Endamálið er at verja áhugamál brúkarans í samfelagnum. Vit royna at arbeiða fyri at fáa settar í verk lógir og reglugerðir, ið kunnu eru tryggja brúkaran betur, vit vilja vera við tá lógir og reglugerðir, ið ávirka brúkarans steðu, skulu setast í verk og vit tala at um verðandi lógir og reglugerðir ikki verða hildnar. At tað ikki altíð nyttar nakað er bussleiðin í Havn demi um. Vit hevdu her í Havn fingið eina bussrutu sum brúk- arin av henni var meira og minni negdur við. Men hon bleiv tó nógv brúkt. Brúkarafelagið saman við umboðum fyri býráðið og býarverkfreðingin komu ásamt um hvussu ein reglugerð kundi gerast fyri at fáa hesa rutu at virka enn betur og tað hjálpti ikki sert. Hetta ar- beiðið var tó burturspilt, tí nú verður rutan uttan víðari skerd. Brúkarans tervur eigur at vera steðið undir vinnuni, her varð ikki spurt um brúkarans tørv. Vit royna at upplysa um rætt og skyldur vid skriv- ing i blødunum og vid at halda fundir. Brukarafelagid sum kærustovnur Tað arbeiðið, ið krevur sterstu orkuna, er at virka sum kærustovnur, og vit kunnu siga at vit næstan altíð kunnu fáa eina semju í lag ímillum kæraran og tann, ið kært verður um. Tað er tó ikki beint, sum onkur vil verða við, at vit altíð geva brúkaranum Fish-Flakes 80 gr NETTO Brukarin kann keypa fleiri og fleiri góðskaðar fiska- verur. Tað nýggjasta er turkað svartkjaftafars. rætt, tí hann hevur sjálv- sagt ikki altíð rætt í kæru síni, men so fær hann at vita tað. Vit hava roynt at komið á tal við vinnulívið, men bert í einstekum tilfelli hevur tað eydnast at fingið eitt eiti av sam- starvi. Samstarv ímillum vinnu og brúkarafelagið kann bert gagna. Vit kunnu tó siga við vissu, at felagið hevur havt stóran týdning fyri brúkaran. Ein og hver kann venda sær til felagið uttan mun til um hann er limur ella ei, men tað er eingin loyna at tað, ið darvar arbeiði okk- ara mest er fíggjarsteðan. Tí biðja vit ell, sum venda sær til okkara um at ger- ast limir. Vit vildu ynskt at ráðini vóru til at útgivið eitt brúkaratíðarrit, tað eru tey ikki. Í staðin fyri fáa limirnir ókeypis blaðið Rád og Resultater sum Statens Husholdningsrád gevur út. Hetta er eitt sera nyttugt blað, har m.a. ymisk royndarúrslit bæði viðv. tólum, klæðum og ødrum eru at síggja. Skal eitt Brúkarafelag vera eitt virkið felag er neyðugt við virknum limum. Aðalfundur felag- sins er um heysti og vóna vit at síggja bæði verandi limir og nógvar nýggjar limir tá. Tygum kunnu skriva til Brúkarafelagið, Postbox 2005, Tórshavn og tekna tygum sum lim. Í grannalondum okkara er neyvt samstarv ímillum vinnulívið og brúkara- felagsskapirnar. Sum áður nevnt kunnu vit ikki rósa av at hava hetta neyva samstarv, kanska tí at vit ikki hava verið nóg ágang- andi. Vit hava eisini roynt at komið á tal við ídnaðar- stovuna, men hetta gav heldur ikki nakað úrslit. Samstarv ímillum hesar báðar stovnar skuldi verið heilt náttúrligt, ja, ein kann siga at tað er ónátt- årligt við ongum sam- starvi. Vónandi vilja hesi orð gera sítt til at vit finna saman. Ki Í RUT 5 g * á á ; i Fi » få 4 FT < | + i Í i = ENDURSKIN verjir bæði tey sum ganga og tey sum koyra Við endurskini sæst tu 100 m tað kann j eila deyð longur tyda liv . Fa DI) FYRI FERÐSLUTRYGD fFi Bussleiðin — dømi um, hvussu áhugamál brúkarans verða skúgvað til viks.