leygardagur 6. august 1983síða 6

tíðindablaðið Utgevari; p/f sosialurin Postsmoga 76. 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Skattastigin eitt vónbrot oddagrein HÓSDAGIN LEGÐI landsstýrið enn eitt skattalógaruppskot fyri tingið. Hetta uppskotið, sum kemur til um- réðu á tingi í dag, umfatar skatta- stigan, persónsfrádráttin og barnafrá- dráttin í landsskattinum. BARNAFRÁDRÁTTURIN verður eftir uppskotinum settur til 1.800 kr. um árið fyri hvert barn. Hetta er júst sama upphædd sum javnaðarflokkurin mælti til í seinastu tingsetu, men tá fekk hetta uppskot íkki undirtøku frá samgonguflokkunum og fall. EFTIR UPPSKOTINUM frá landsstýri- num verður persónsfrádrátturin nakað hækkaður, men ikki í tann mun, sum javnaðarflokkurin mælti til í seinastu tingsetu. Landsstýrið hevur heldur ikki skotið upp, so sum javn- aðarflokkurin gjørdi i vår, at persóns- frádrátturin verður pristalsvidgjørdur. UPPSKOTIÐ UM broyting av persóns- frádráttinum er sjálvandi ein bati ímun til verandi støðu, men setur t.d. ikki pensionistar og aðrar låinntøkur i somu góðu støðu sum í 1978, tá hesir bólkar ongan skatt fingu. Eina stødu, sum teir nú og framyvir vildu verið í, um so var, at uppskot javnaðarflok- sins í vár fekk nóg stóra undirtøku. BROYTINGARNAR í skattastiganum umfata nakrar evarska lítlar lækkingar hjá låg- og miðalinntskunum. Men hesar lækkingar eru ikki størri enn so, at prisvøksturin etur tær upp eftir ein- um ári, og tað vil við ødrum orðum siga, at lækkingin í skattastiganum helst er horvin áðrenn skattastigin verður tíkin í nýtslu í komandi ári. TÁ VIT NÚ SKULU yvir til eina nýggja skipan, har vit skulu gjalda skatt av inntøkuni so hvert, ímóti sum higartil, at gjalda skatt av inntøkuni eitt til tvey ár eftir at inntøkan er vunnin, so átti skattastigin at verið lækkaður generelt við einum 10 til 15 pst. JAVNAÐARFLOKKURIN tekur íkki undir við uppskotinum frá landsstýri- num. Flokkurin vil heldur mæla til, at skattastigin generelt verður lækkaður við 10 til 15 pst., at persónsfrádrátt- urin verður settur til tað, sum flokk- urin mælti til í vár og at skattastigin, persónsfrádrátturin og barnafrádrátt- urin verða pristalsvidgjørdir. UPPSKOTID FRÅ landsstyrinum um nýggjan skattastiga var eitt vónbrot. Verjurøda borgarstjorans At privatkapitalistarnir fåa ilt i båkin um nakad hepnast væl sum tað al- menna fæst vid, er væl øll- um kunnugt. Eitt hitt grovasta dømi å hesum øki er kanska smyrilsrutan. Fyrst var av øllum alvi roynt at sabotera hetta tiltak og tå tað ikki eydnaðist og rutan gjerdist ein succ!! vóru onnur vápn tikin í nýtslu, og rutan »upp- stóð< síðan á privatum hondum, eftir at tað al- menna hevði brotið sló og víst á nýleiðir. Eitt annað syrgiligt demi er bussleiðin í Havn. Sjålvt um hon hevði onkur brek, so má samanumtikið sigast brúkararnir — fólk- ið — vóru negd við hetta tiltak. Og segan endurtók seg einaferð enn, tí sjálvt um henda ruta bert var hálvalmenn, so fekk okk- ara privatkapitalistiski borgarstjóri ilt í búkin og læt steðuna tilspíssast og versna, til tess vit ein dag stóðu á bussplássunum og bíðaðu til fánýtis — buss- leiðin var farin í seguna. Aftaná kom hann so í blødini við eini langari verjureðu, hvar hann jánkasliga royndi at geva javnaðarmonnum skuld- ina fyri tað sum hann sjálvur hevði gjert, men hetta eydnaðist ikki ser- liga væl — býarins bern eru ikki so lítið at sær komin sum hann undir- metir tey til. Síðan lovar hann okkum eina beturvirkandi buss- skipan — seinri — eftir at hann fyrst hevur sjakrað býbussarnar út til nakrar tilvildarligar persónar at umsita, skilji hetta hver ið kann. Men eftir borgar- stjórans miðaldarligu samfelagsáskoðan er hetta óiva í fínasta lagi. Hann skilir jú ikki at bý- bussar eru ein náttúrligur tænastutáttur í samfelag- num, ájavnt við skúlar, barnagarðar, heilsuverk, og ikki at gloyma ítróttar- og svimjihallir, ið verða prioriteraðar langt fram um td. ellis- og rekt- arheim. Bussleiðin er nú avreidd á privatar hendur, men man hon harfyri fara at geva tað stóra yvirskotið, man tað ikki framhaldandi fara at vera so at býráðið kemur at gjalda tað sum írestar, og tá kundi býráð- ið eins væl sjálvt rikið Bussleiðina, uttan nakrar dýrar millummenn. Annars hoyrir tað jú við til borgarligan hugsunnar- hátt, at tað er alt í lagi við stórum almennum undir- skoti, bert tað rullar í teir rettu lummarnar. Havnarfólk Nr. 89 — 6. august 1983 Skattur min til tins Hevur nakað stýri hækk- að skattatrysið skjótari enn okkara ? Vit vita at borgerligir altíð útskriva stóran skatt sjálvt um teir siga, at teir skulu spara uppá almenna servisu. Men teir uttan- lands eru knapt so dugna- ligir sum okkara. Teir siga: »Pengene ligger bedst í borgernes lommer«, men hjá okkum eru tað teir fáu lummarnir, sum sleppa at goyma pen- ingin tá teir hava lúrkað hann upp úr teimum nógvu, tí onkunstaðni flyta teir mín pening. Løgmadur lovadi Palla- ba 1. mai, at hann skuldi taka hverja krónur aftur, men seinni bað hann um forlátilsi. Nú síggi eg hvat fyri eitt av lyftunum hann ætlar at halda. Okkurt kostiligt finna teir uppá hesa ferð, so eg haldi eg fari at lurta. Seinast teir snýttu meg, eydnaðist teimum næstan at prædika so, at eg onki oyra kom at betala ov nógv. Men tá skattarokn- ingi kom, hjálpti tað uppá forstáilsið. Eg haldi tað var bara Gubbin sjálvur, sum ikki visti hvat var hent. Spennandi at vita um hann hesa ferð fær alt við. hin Óli Nekur FAKTA og nakrar metingar um Uppistovufestið Viðv. tí meir enn syndar- liga tilburði í djóra misrekt i vár, var Dagb:aðið tað einasta av blødunum, sum veruliga sóknaðist eftir meguligum orsekum (Sosialurin kortini eitt vet eisini), og millum annað setti spurningin »Hvi segði maðurin ikki frá, áðrenn tað kom so vítt ?« Upplýsast kann til henda spurning, at longu í 1980, tá heilsan rættuliga var farin at bila, segði bóndin Jarðarráðnum frá, at nú gekk ikki meira, og at hann hevði fingið mann, úr reðini av festarum, at játta at koma og átaka sær arbeiðið av garðinum, um hann slapp at byggja sær sethús. Jarðarráðið góðtók henda festara, og lovaði alla vælvild viðv. bygging og modernisering av Uppi- stovufestinum, men tað legna hendi, at ein fyri- spurningur um, hvar hann slapp at byggja (umsókn um byggiloyvi og tekning hevdu komið aftaná), bleiv skuffulagdur, og maður settur at verja skuffuna. Hetta tyktist legi tá, men tað ger tað ikki nú. Eins og 5-ára ætlanir eyst- an jarntjald, tykist hetta við Uppistovufestinum at hava verið langtíðarætlan. Alt passar nú sera væl inn í myndina. Bróðurskapur og bróðurandi tykist at hava rátt yvir allan front- in. Politiovasti okkara segði frá við risayvir- skriftum í Oyggjatíðindi, hvat hann var komin framyvir, og hetta var syrgiligt og grátuligt, men hann gjørdi sær ikki tann ómak, sum t.d. Dagblaðið, at sóknast eftir megulig- um orsekum. Herði hann sum undiryvirskift sett hetta i Oyggjatíðindi „Annar bóndi í bygdini, sum hevur hann totalt undir tufluni, hevur við lygnum og lágum kneb- um, lumpað sær ein trið- ing av stráfóðrinum frá bóndanum, meðan hann so sjálvur noyddist at keypa sær stráfóður aðra- stadnis«. Ikki satt. Hetta hevði ikki hóska at havt við í yvirskriftini. Og tað er tí, at hetta er sannleiki, og í tilikum hulduleiki er sannleikin húsvillur og heimleysur. Og var hesin sannleiki við í blaðnum, hvussu so við dupultum bróður- skapi? Formaðurin í Jarðar- ráðnum sigur í Oyggjatíð- indi, at uppistovubóndin nevur sagt festið frá sær, og tað er lagt afturat Frammistovufestinum. Framferðin var henda. Hann fór til uppistovu- bóndan við skjali, hann sjálvur hevði (ella fingið orðað), og gav bóndanum ordrar at skriva undir. Bóndin veit ikki, hvat stóð í skjalinum, og hann fekk heldur ikki eitt ein- tak av tí, hann skrivaði undir. Hann var ju niður- brotin, totalt undir tufluni og sum voks í hondunum á hesum monnum. Í somu grein er hevuðstrupulleik- in hjá frammistovubónda- num stráðfóður. Hetta er beinleiðis ósatt. Hann hevur í mong ár havt stór- an part av innangarðsjerð- ini í Uppistovu undir hond, og sligið tað honum hevur tervað av stráðfóðri har. Nei høvudstrupulleik- in var tann, at har kundi koma ein annar maður á Uppistovufestið, sum ikki læt seg hundsa og traðka, og sum enntá hevði viljað havt sína innangarðsjerð í friði fyri eðrum óviðkom- andi. Í somu grein er hann eisini so »large« at siga frá, at maðurin eigur ikki at verða revsaður. Ikki mann øll Uppistovuslekt- in vera so bláoygd, at trúgva tílíkum. Tá Jarðar- ráðið og frammistovu- bóndin hava fingið sítt igjøgnum og hann er vorðin skjalbundin til Uppistovufestið, so man pípan um revsing fara at fáa annað ljóð. Imeðan verur uppistovuslektin øll kyniskt sparkað av festi- num. Hetta fer fram eins og vanligt straffispark her hjá okkum, meðan sama prosessin tekur minst 25 ár aðrastaðni. Málið skal eitast at vera tys-tys, og hetta kundi havt eina meining, men aftanfyri hetta, og við hesum sum skálkaskjól, er hektiskur aktivitetur av frammistovubóndanum, við sagableðum í albog- unum, og Jarðarráðnum í felag, at fáa kupraraskjøl- ini staðfest. So væl sigst vera fyrireikað, at tað er fullkomiliga óneyðugt at tala eitt orð til nakran, sum samb. gomlu festi- skipan okkara er borin til festið. Metingar Illa hildnaðist „tílíkt góðs hildu tey gomlu. Legið skal tað vera, um Miðhag- in og Uppistovufestið verða nekur undantek. Bert harmuligt, at hetta brotsverk uppistovubónd- ans móti djórum sínum, skal geva frammistovu- bóndanum og Jarðar- ráðnum rætt til tílíkar iva- samar atgerðir, og enntá rætt til at klæða seg í lambaskinn uttanyvir úlvaroðið, meðan øll uppi- stovuslektin ferð eftir ferð bert skal venda hin vangan til. Fuglar syngja um loð- djórahald eystanfyri Núp, og vegagerð til hetta. Syngja hesir fuglar rætt, so hómast kanska ein meining við hulduleiki- num. Loðdjórini skulu jú fóðrast. Hevur profittur tikið búgv í Breiðkjallara- num, og stendur tann stersti, humanasti og liberalasti av avgudum okkara, sjálvur Mammon Framhald á síðu 19