hósdagur 18. august 1983síða 8

Síða 8 , tíðindablaðið til vevskúlan Samstundis sum hetta er eitt listarverk, er tað eitt dyrmett minni um merkiskvinnuna Ainu Cederblom, sum bygdi vev- skúlan, segði Margit Joense, býráðslimur í roðu síni tá hon takk- aði fyri gåvuna til vevskúlan Klaksvík fekk VIKU Stásilga gavu frá Klaksvíkar inner Wheel. Eitt listarverk, sum Fritjof Joensen hevur Fríggjadagin varð listarverkið avdúkað og latið vevskúlanum. Fyri hetta takkaði Margit Joensen, býráðslimur. Um merkiskvinnuna Ainu Sederblom, sum bygdi vevskúlan, segði Margit Joensen: Aina Cederblom varð borin í heim í Sveríki um ár 1900. Frá ungum árum av ferðaðist hon nógv. Hon hevði fingið sær út- búgving í veving, var tek- stilkunstnari og lærarinna i veving. Hon gjørdi ferðir um stårhøv einsamøll vid båti sinum, sum var 4—5 m langur og hevåi påhangs- motor Áðrenn hon á sínum gott 30 ára aldri fyrstu ferð kom til Feroyar, hevði hon verið á lang- ferðum. Fyrst í 1930 unum fór hon við báti sín- um einsamøll ur Gøteborg i Svøriki til Hetlands, síð- ani til Føroya. Hon sigldi og róði einsamøll frá Grøn- landi gjegnum sjógv við isfjøllum til Norður Ameriku og síðani aftur til Grønlands. Tá hevði hon verið einsamøll í Norður Atlantshavinum í uml. 3 vikur ofta undir ringum umsteðum. Við føroyskum fiski- kom hon attur Hon hevå Tann bleiv í Feroyum og hangsmotorurin eisini Báturin er til enn her í Klaksvík. Aina Cederbiom fór heim til Sveríkis, men kom aftur higar og fekk bygt vevskúlan, so frá- læra í vevnaði kundi byrja her. Eftir at Aina hevði fing- ið hetta frá hondini, fór hon til Indiu at geva læru í veving. Hagar fór hon við farmaskipi og hevði bát við sær, sum hon hevði út- vegað sær í staðin fyri tann, ið varð eftir her í bý- num. Bátin fekk hon á sjógvin við Ceylon og ferð- aðist við honum til Indiu, Burma, Vietnam, Kam- bodja, Java og Manilla. Hetta var í 1939. Kríggið kom, og Aina Cederblom fór umborð á svenskt farmaskip, og hevði bátin við. Við hesum farmaskipi gekk ferðin suður um Afriku og heim til Sveríki. Finnland kom í kríggj. Aina Cederblom sýndi altíð teimum illastøddu hjálpsemi. Hon hevði lært til skipara, og nú keypti hon eitt skip at sigla mill- um Sveríki og Finnland við verum — teimum til hjálpar. Hon savnaði pen- ing til endamálið í Sveríki, helst til húsatilfar, tí mong høvdu mist húsini av krígnum. Hon útvegaði matverur og skipaði fyri býti av mati til neyðstedd 8KIpI Feroyar báturin pá- % K cer VIð SÆær. Finnia innihaldsrik og lærurík ja, ótrúlig. Hon er gitin víða um í heimi fyri dirvi, arbeiðssemi. vælgerðir og kærleika til onnur menniskju, helst teirra, sum eru ringast stedd. Nevnt varð, at Aina kom higar aftur úr Sveríki eftir at hava verið her og í Grenlandi og við strendur- nar á Norðurameriku. Hetta var fyrst í 1930- unum. Tá kom hon í Gerðar at biðja um grundstykki til vevskúlan. Hon hevði sjálv valt hetta staðið, og skuldi ein hornasteinurin verða hesin stóri trappu- steinurin, sum fellur okkum í eyguni, tá vit koma hesar leiðir. Tilfarið til húsini kom úr Sveríki, heist við einum skipi hjá D.F.D.S., sum út um siglingarætlanina hjká skipinum kom til Klaks- víkar við tilfarinum. Húsið varð bygt liðugt. Vevar útvegaði Aina Ced- erblom eisini. Farið varð undir læru í veving. Bygd- in hevði fingið ein vev- skúla. Aina Cederblom fór stutt eftir úr Feroyum með alla. Aina Cederblom henda vevskúla. Í 1943 komu tingingar í lag millum Klaksvíkar kommunustýri og Ainu Cederblom um vevskúlan igjøgnum tey, sum høvdu átti Nr. 94 — 18. august 1983 CHRISTIANSKIRKJAN 20 AR Latið ei søguna doyggja Vit sum sótu i Christians- kirkjuni sunnudagin, sum 20-åra dagurin varå hildin, vit gleddust um fyrireik- ingarnar, sum prestur greiddi frá og um tað megnarúrslit, sum henda kirkjan er. Vit gleddust um, og við teim fólkum sum prestur nevndi við navni, men sum so mang- an, tá nevn verða nevnd 1 og saknaði tey, ið 3 LU ikki blivu nevnd. Ikki mundi eg vera einsamallur sum læt hugan reika aftur- eftir, og ferðaðist millum kirkjufólk og hugsa um teirra áhuga og arbeiði fyri Guds húsi. Summi í tí stilla, onnur meira opið, men kortini ell við sama máli. myndugleika at svara fyri hana í Feroyum undir krígnum. Skjal um hetta varð undirskrivað 31. des. 1943. Kommunan skuldi átaka sær at beta um hús- ið og rekja tað, og fekk kommunan fyrsta rætt til keyp av vevskúlanum, sum hon síðani ognaði sær. Eftir hesum verða 50 ár síðani vit fingu vev- skúlan, sum hevur verið bæði til gagn og gleði, segði Margit Joensen. Hon takkaði gevara- num, listarmanninum og ellum teimum í Klaksvík, sum bóru umsorgan fyri, at hesin skúlin gjerdist býarogn. Margit takkaði eisini teimum, sum hava verið góð við skúlan og teimum, sum her hava virkað fyri at fremja tað handverk, sum Aina Ced- erblom ynskti við hesum tiltaki, sum hon málbar seg. Ikki skal tað undra meg um onnur saknaðu fleiri enn júst tey, ið fyrst komu mær í huga N.J. Rasmussen prest tonkti eg fyrst um. So rått 1 tyrstl, SU 7 tt eg veit tann m opnaði konto í peninga stovni við tí endamáli at økja un Hann at geva okkum andalgå støddina å Guds dugdi el húsi barlast. Fólk kom stórum tali, at gamia kirkjan {frá 1866) bleiv ov trong. Meinigheitsráðið tá samdist um at byggja uppí suðureftir eisini, so kirkjan kom at verða ein krosskirkja. Undir Kross- ins merki stóðu gamlir menn. Undir Krossins merki standa hetjur enn. Skulu vit tá svíkja? Nei vit standa stinn. Breiðið Krossins merki út. Full semja var í hesum Meinig- heitsráðnum um at fremja annað byggistig, og fingu vit frá okkara vælkenda húsasmiði og arkitekti, Ola Hans Biskupsteð, sála, eina tekning til nevnda tilbygning og for- leingjan av kirkjuni. Nakrir limir í meinig- heitini dámdu ikki hesa bygging, tí hon kom onk- rari grev og nær, og so glapp henda bygging niðurfyri. Síðan varð kannað um meguleikan fyri nýggjari kirkju norð- anfyri kirkjugarðin, men heldur ikki hetta bar til. Síðan bleiv heitt á komm- ununa, har okkara nógv avhildni lærari og sang- leiðari, Sámal Petersen, sáli, sat sum formaður. Tað var at gleðast um ta undirteku, málið fekk alla- staðni frá. Klaksvíkar kommuna tók stóran til og gav stórt, frítt og vakurt- liggjandi grundøki til kirkjuna. Her tykir mær vend er komin Nú vil Klaksvíkar Býráð geva loyvi til, at pylsuvognur verður kioyndur uppat hesum friðaða øki. Tað harmar meg, at tað megn arverk og prýði, sum kirkja okkara er, skal ver: síðustillað við ein pylsu vogn. Hetta var ein gáva frá býráðnum, sum nú um dagarnar heldur sín 75-ára fødingerdag. Tað mátti verið øllum býráðs limunum kunnugt, hvussu tað plagar at síggja út rundan um pylsuvognar, og skal nú hetta grena ekið klæðast í tann búnan. Fram til tað vegamóti í kirkjuarbeiðnum, har veruligt grundarlag er lagt undir ætlanina við sterri kirkju, hava vit havt N.J. Rasmussen prest í fremstu rød av á- grýtnum arbeiðarum Heviskur, hampuligur og serliga vhildin av tí van liga fólkinum, troðkaði hann seg ikki framfyri at geva eftiríðini navn sítt men eg saknaði tað hetta kveldið í Christianskirk uni. Vit hevdu Busch prest sum í tí stilla rekti sína: skyldur í Guðs víngarði Serliga tær smáu nýggju greinarnar á víntrænum dugdi hann framúr væl at taka sær av og fáa at vaksa og geva frukt Eisini hesin stilli, hampu- ligi Guds tænari var við at rulla hornasteinin til kirkj- una, men eg saknaði navn hansara hetta kveldið. Framhald á síðu 10