leygardagur 10. september 1983síða 9

I, Foreldur at brekaðum barni: Noyðist undir Andveikraforsorg e 7 fyri at fáa hjálp — Um vit skulu fáa tilboð um hjálp og stuðul, siga foreldur at brekaðum barni. Eingin stovnur er fyri spastiskt lammaðum barni, sum foreldrini hava arbeitt fyri at skaffa hjálp í fleiri ár. Foreldrini halda, at tað meguliga var ein loysn, um umredda rektarheimið í Havn kundi latið nekur pláss staðið opin fyri brekaðum sum hesum barni, til umlætting og meguliga uppihald í longri tíðarskeið. Nógva skrivingin um røktarheimsspurningin og hvat vit skulu gera fyri okkara gomlu og brekaðu hevur fingið eitt foreldra } par við brekaði varni, at ) fram i lj« ala i r } i t Í í rr barr på i Þ ið Ut i K rera av sinu £ Tad skal lvft 1 Of x t g skal hava folk kring seg allar timar i samdøgrinum Bert få børn eru i Føroy um, sum eru spastiskt lammad, og ti er eingin hjålpifelagsskapur ella stovnur, sum tekur sær av hesum børnum. Foreldrini hava seinastu fimm, seks árini roynt at arbeiða við málinum um stuðul í ger- andisdegnum, men higar- til er einki spurt burturúr. Tí var tað at vit hildu tað hava týdning, at koma við í umreðuni viðvíkjandi rektarheimi. Tað hevði verið munandi umlætting, um vit vistu, at barn okkara kundi fingið inni- vist á einum rektarheimi antin sum umlætting í ávíst tíðarskeið ella í vissu fyri, at barnið seinni fekk innivist onkustaðni, tá vit ikki orka meira, siga for- eldrini Undir Andveikra- forsorg er ikki evnaveik t nasta ursiit av royndum okkara at geva barninum semilig livikor er, at hon verður koyrd undir And- veikraforsorg. Bert harm- ar tað okkum, at vit skulu seta enn eitt frámerki á barn okkara, sum framm- anundan er so brekað Hon er ikki evnaveik, tó at hon kanska ikki mennist á sama hátt sum javnlíkar- nir. Um barnið kemur undir Andveikraforsorgina, so tróta nærum ikki hjálpi- tiltøk. Tá kann barnið fáa frítíðarpláss, pláss á skúlaheimi, um barnið gekk á Skúlanum á Treð- ni, stovnspláss og tilboð at sleppa á vart verkstað o.a | KK 1 y € t siga IKK ø Inda foreidrunur sur hava evnaveik bern ella landsfelagnum Javna sum hevur gjørt rúgvus mikið arbeiði, at fáa hjálpistovnar at virka Hetta hava vit stóra virð- ing fyri, og ynskja teimum alt gott frameftir. Vit hava heldur einki móti evnaveikum bernum, men bert er tað torfert hjá okk- um, at barnið skal innlim- ast í felagsskap, sum tað ikki hoyrir heima. Spastiskt lammað bern hava brúk fyri tryggle a annan hatt enn onnur bern. Tey tola ikki ófrið ella harðrenda iðferð Samar ð kK ber 11 KK ra eis x ekur å Dø IKKI sa 1 hatt ø Í nki gera fy? at verja seg. Tí hava tikið avleiðingarnar og koy rt fólkaskúla, har tað kennir seg tryggari barnið í vanligan Hoyrir heima á stovni Vit eru greið yvir, at brekaða barn okkara er so- leiðis fyri, at tað hoyrir heima á einum stovni. Bert er eingin stovnur til #7 at taka, sum hevur skyldu at átaka sær ansing av barninum meðan nan er arbeiðsleys Hon hevur áður havt fyri fallandi arbeiði, men heldur ikki hon megnar hetta meira Brekaða barnið er nú hálvvaksið og tað ber í sær, at tað er so tungligt at hava við at gera. Barnið skal lyftast og hava hjálp til ell gerðarmál, umframt at tað altíð skal vera eitt fólk um tað, — helst for- eldrini, sum tað kennir seg vustarv Leygardagur 10. september 1983 tryggast við Umstødurnar hjå for eldrunum at samband við kenniongar heimið eru at kalla als ikki til hava vinir og uttanfyri Einasta ferð eg havi gjert seinastu árini, var ein jarðarferð, sum eg als ikki kundi lata fara fran við Annars er t her heiminur roy 1 at fáa tað É ga € ð 5 r TY ør kada 6) S els SKU va på KK í Á men tað er ikki stórvegis Vit kunnu geva teimun Alt snýr seg um brekaða barnið Av og á halda vit, at vit ikki kunnu halda fram við hesum, og tá koma sjálv- sagt hugsanir um at slíta hjúnarbandið, tí vit ikki hava yvirskot til at taka okkum av hverjum eðrum. Eitt er vist, at slíkir trupulleikar knýta ikki altíð foreldrini saman, — heldur tverturímóti. Vit hava gott sam- starv við læknan, sum gevur sær stundir at tosa við okkum. Vit hildu fyri kortum, at vit vóru komin eitt stig víðari, tá Heilsu- systra- og Heimasjúkra- systrastovnurin for at virka Læknin setti fyrispurn- ing fram, um vit kundu fáa umlætting, sigur mamman Eitt nú er barnið vorðið so stórt, at eg als ikki orki at fáast við tað einsamøll, og tí hev ið hjálpt munandi, u € sjukrasystur KUN komið heimið u morg ir t vaskað og latið barnið í, áðrenn tað fór í skúla, eins og á kveldi, áðrenn tað fór til songar Tá vísti tað seg, at heimasjúkrasystrar bert arbeiða frå kl. 7.30 á morgni til kl. 18 á kveldi. Tað vil siga, at barnið ikki kann verða rættstundis í skúla, um hjálpin fyrst kemur kl. 7.30. Eisini er tað legið at hugsa sær, at tú skal koyra eitt hálv- vaksið barn í song kl. 18 á kveldi. Úrslitið var, at vit heldur ikki kundu fáa hjálp eftir nýggju Skipan ini Tad verður altíð sagt, at sjúklingar hava best av at verða í egna umhvervi so leingi sum gjerligt. Hetta sparir eisini samfelagnum fyri hópin av peningi So spyrja vit. Hví gera | myndugleikarnir hjálpi stovnar, sum arbeiða í tidarskeidum, har stuðulin KKi er tøkur tør Meira orku- krevjandi vid tidini K á brekað € KU otta Osa að Eg g barninum, at tað ikk kundi vera eðrvísi Barnið græt nógv tá tað var minni, um tað ikki kundi gera somuleiðis sum javnlíkarnir. Serliga tor ført var hjá barninum at góðtaka, at tað ikki slapp at spæla, renna og fylgja við hinum bernun um. Vit royndu tá at taka barnið úr koyristólinum, og ganga nakrar ferðir um stovugólvið. Tá barnið á- sannaði, at tað als ikki var fert fyri tí, so kom tíðin, tá hetta ikki sýntist so tor- fert Nú grætur barnið ongantíð meira um hetta men hevur eins og góðtik ið, at tað altíð skal sita í koyristóli og hava hjálp frá eðrum. At enda siga hevdu tey stuðul í ger foreldrini, at bert havt andisdegnum bert so kundu liva flest, komið im heimið og verið samar leiðis, at tey sum TOIK við eðrum fólkt at havt eitthvert ítriv « bert slík gerðarmál, sun fyri eðrum fólki er náttúr ligt, so hevði tað verið munandi lættari at góð- tikið støduna, sum hon nú myndar seg Hevði eitt røktarheim havt meguleika at veitt umlætting — eisini til slík brek sum barn okkara hevur, so hevði nógv verið vunnið, og vit kundu ging- ið framtíðini á meti við betri vónum, enn vit gera í dag Dagny Joensen