hósdagur 15. september 1983síða 8

Síða 8 - 2 ——— DA rr men tað er nå spurningurin, um ikki ein pen- ingaupphædd eigur at setast av til arbeidi hjå nevndini, sum higartil hevur arbeitt uttan nakra játtan. Skal nevndin taka sær av eðrum týðandi ilispurningum, sum so við og við stinga seg upp, er neyðugt við meiri tíð og peningi Hetta sigur skrivarin »Nevndini viðvíkjandi Fiskaaling« sum landsstýrið setti nøkur ár herfyri fyri at fylgja við alingini, gera tilmæli um loyvi o.l. Jergen heldur, at alingin er komin so væl áleiðis, at royndarstigið er um at vera lokið. Nú er spurn- ingurin, hvussu vinnan skal mennast. Tíðindablaðið Sosialurin hevur tosað við hann um hesar og aðrar spurningar. Sum skrivari í >Nevndini viðvíkjandi Fiskaaling< tekur Jergen Gunnarsson sær av ellum tí praktiska arbeiðinum Samstundis hevur hann innlit í tí, sum fer aligkinum. Allar fólki, sum enda á Og gott fram å umsóknir frá sær at ala, hansara. alt tað arbeiði og tær av ætla skriviborði sum limirnir i sjálvari nevndini taka, ganga so attur gjegnum skrivaran gerðir, Nevndin gevur ikki loyvi Uppá fyrispurning um tað er Nevndin viðvíkjandi Fiskaaling, gevur loyvi til alarar sigur Jør- Gunnarsson, at sum gen nevndin gevur eingi loyvi Nevndin kann heldur ikki taka stødu til, um loyvi skulu gevast. Hon kann harafturimoti hyggja at eini umsókn, fáa relevantar upplýsingar til vega, og síðani ger hon eitt tilmæli til landsstýrið, sum gevur loyvi ella ikki Nevndin er bert sett til at kanna umsóknirnar og geva tilmæli. — Tað hevur verið ein viss onøgd við tað arbeiði, sum Nevndin viðvíkjandi Fiskaaling hevur gjørt. Hevur tú sum skrivari merkt til nakra sterri ónegd? Tað havi eg ikki. Tosar ein t.d. við onkran av teimum umsekj- arunum, sum í seinastuni hava fingið loyvi, so ivist eg í, um har er serlig ónegd við arbeiði hjá nevndini. — Men tað vil tó altíð vera onkur, sum er ónegd- ur, leggur Jergen Gunnarsson aftrat Tað er greitt, at so má vera, tí tað er jú eitt náttúrligt mótsetningsforhold mill- um ein alara og myndug- leikarnar. Alararnir vilja hava so nógv loyvi sum gjerligt, so skjótt sum gjerligt og við so fáum treytum sum gjørligt. Myndugleikarnir harafturímóti vilja hava, at tað verður skil í allan vegin Óvissa Hevur nevndin annars gjert sær greitt, hvussu stór skulu vera, hvussu nógv loyvi skulu gevast o.1.? loyvini - Eg haldi ikki, at nevndin í dag er vís í, hvussu nógv loyvi eiga at gevast, hvussu stór tey skulu vera, og hvar tey skulu vera. Hetta kemst m.a. av teirri sannroynd, at vit í dag ikki vita, hverji árin standast av teimum loyvum, sum longu eru givin. Aftrat tí koma so aðrir ókendir Jørgen Gunnarsson, skrivari í »Nevndini viðvíkjandi Fiskaaling« Nr. 106 — 15. september 1983 Orð og myndir: Jan Sundalagið í dag. Alihyljarnir eru við at gerast partur av náttúrumyndini faktorar Jørgen Gunnarsson visir annars å, at alivinnan i Noregi er meira fram- komin enn tann i Feroyum — og kortini hava norð- menn ferð aftaná ferð broytt steðutakanina til ymsar týðandi alispurn- ingar. Teir ferðir fyri, m.a. fleiri reglurnar hvussu umsóknir skulu viðgerast, hvussu stór loyvi skulu gevast, hvar tey skulu vera osfr Teir hava eina letu sagt, at tað skulu vera búnaðar- menn á smáplássunum, sum skulu fáa loyvini. So finna teir knappliga fram til, at hesir búnaðarmenn hava ikki tann kapital, sum er neyðugur Um steddina á alisteð- unum hava teir fyrst sagt at hon skal vera í mesta lagi 5000 kbm. Hetta er so broytt til 8000 kbm., og so aftur til als ikki at hava nakað mark Eg vil við hesum bert vísa á, sigur Jørgen víðari, hvussu trupult tað er at tilrættaleggja og ráðgeva, tá talan er um eina heilt nýggja vinnu. Í Noregi har vinnan hóast alt er nekur ár eldri enn okkara, hava teir framvegis ivamál at dragast við í nevnda sambandi. hava broytt Eina feroyska vinnu Heldur tú, at alivinnan í Feroyum hevur nógv at læra av norðmonnum? Vist hava vit nógv at læra av norðmonnum, men vit mugu ikki stara okkum blind í tað, sum norðmenn gera. Tí viður- skiftini har og her heima eru ólík í nógvum ferum Tí haldi eg, at vit skulu hava eina feroyska ali vinnu. Tað, sum í einstek- um førum er gott at gera i Noregi, tað er neyðturvi- liga ikki gott at gera í Fer oyum eisini. Latið okkum tí fáa eina fersyska ali- vinnu, sum er grundað á føroyskar royndir og eitt føroyskt umhvørvi. Jørgen Gunnarsson ivast to ikki i, at føroving- ar eru hugadir fyri at menna hesa vinnugrein út frá egnum royndum og umhvervi. Sjálvandi skulu eisini vit mistek, tí tað er í stóran mun tey ein lærir av. Vit hava longu gjørt mistek eitt nú uttan víðari at brúka norskar hyljar Hyljarnir, sum norðmenn brúka, eru vælegnaðir á pollum og væl vardum sundum. Men her hjá okkum, har veðurviður- skiftini og landslagið eru eðrvísi, ber ikki til uttan víðari at brúka teirra hylj- ar gera Jergen heldur, at hetta er ein spurningur, sum alarar og framleiðarar mugu taka steðu til, meðan vit gera royndir við aling í Feroyum. Hann ivast tó ikki í, at vit fara at finna fram til hyljar, sum eru vælegnaðir til okkara viðurskifti 25 feroyingar á framsýning í Noregi I hesum sambandi kann nevnast, at umleið 25 feroyingar herfyri vóru á eini stórari fiskaalifram- sýning í Noregi, har teir m.a. hevdu hevi til at síggja tað nýggjasta innan alihyljar o.a. Eg rokni við, at onkur alari í Feroyum fer at royna teir stóru hyljarnar, sum eru bundnir fastir í flótibrýr, sigur Jergen Gunnarsson, sum sjálvur var við á framsýningini. Annars haldi eg meg vita, at onkur alari er hug- aður at gera byrgingar av líknandi slag, sum tær vð Streymin. Men her má sig- ast, at tað helst eru fá eki í Feroyum, har gróthyljar kunnu gerast tvs. har ein kann rokna við eini náttúr- ligari vatnútskifting. Tvs. at tað í stóran mun verður neyðugt at gera ílegur í streymsetarar osfr. Síðani er tað spurningurin, hvussu slíkar byrgingar ávirka náttúruna. Jergen vísir annars á, at framsýningini fylgja teir á hevdu hevi at teimum mongu fyrilestr- unum, sum vórðu hildnir Har var m.a. vert at leggja til = merkis nýggjastu royndirnar við fóðring. Norðmenn eru byrjaðir at blanda toskarogn uppí fóðurið til aling. Tað hevur víst seg, at fiskurin veks- ur nógv skjótari. Tað skal tó viðmerkjast, at fóðurið tá verður dýrari Sølan! Annars haldi eg, at spurningurin um sølu og marknadarføring var ser- liga åhugaverdur at hoyra um, sigur Jørgen Gunn- arsson. — Tað er heilt greitt, at her eru vit feroy- ingar eftirbátar, og tað er tí neyðugt at leggja størri dent á at selja fiskin og finna teir rettu keyp- ararnar. Tað er ikki tað sama at selja 10 til 20 tons av alifiski, og so menna eina vinnu til at skula selja fleiri 100 og 1000 tons Setið játtan av — Nú arbeiðir tú bert hálvan dag sum skrivari. Er ikki nokk av arbeiði til heildagsskrivara? Tað er sjálvandi nokk at gera. Men eg haldi heldur, at nevndin átti at fingið betri meguleikar at arbeitt við teimum mongu alispurningunum. Sum —— FAE