leygardagur 17. september 1983síða 8
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 8
Foreldur, lærari og næmingur um evnisvikuna á Tvøroyrt:
Kom at kenna børnini
upp á annan máta
Tad var hugaligt at
arbeiða saman vid børn-
unum. Vit komu at kenna
tey å nakad sama hått
sum å setursskula — å ein
heilt annan hátt enn við
vanligu undirvísingini,
sigur Sverri Jacobsen,
lærari
Hann sigur, at hetta var
akad spildurnytt. TEir
flestu lærarnir vóru eitt
sindur skeptiskir Í
fyrstani, tí skúlaárið er
nýtt og summir lærarar
lava fingið nýggjar
lokkar
Sverri Jacobsen við-
gongur, at teir tveir fyrstu
dagarnir = vóru nakað
bronglutur, men so kom
ferð á, og bernini lótu seg
meira og meira upp — og
vóru veruliga við.
— Og tá hálv vika var
farin, tá líka sum summi
børn tóku »kommando« og
komu við hugskotum,
sum vit ikki høvdu hugsað
um, sigur hann.
— Tað var hugaligt at
arbeiða saman vidnæm-
ingunum og arbeiðshug-
urin var stórur. Vit høvdu
roknað við, at bert nekur
fá fóru at arbeiða, men øll
vórðu drigin við.
Men Sverri Jacobsen
dylur ikki, at vikan var
strævin bæði hjá næm-
ingum og lærarum. Hetta
komst mest av tí, at alt
skuldi verða liðugt ein
ásettan dag og úrslitið
skuldi vísast fyri almenn-
inginum.
Hann ivast ikki í tí, at
ein slík evnisvika eigur at
verða roynd aftur
kanska ikki so umfevn-
andi. Hann sigur, at lær-
arnir blivu bitnir og sýndi
tiltakinum stóran áhuga.
Um framsýningina
sigur Sverri Jacobsen, at
foreldrini undradust og
vóru glað fyri hana
Børnini fingu nógv
burturúr — áhuga-
vert at síggja
Eg haldi, at framsýn
gin ir ógvuliga góð
jørnini hava fingið nógv
wturúr. Eg havi fingy
ógv at vita, sum eg ikki
sti. Tað var
A
næstan ein
heil sega um
sigur Inga Olsen
Hon er mamma at trim-
um børnum, sun luttóku á
Tvøroyri,
heldur, at
børnini veruliga gjørdu
nakað fyri at fáa eitt
úrslit, ið hevði nakað upp
Tey tiltak-
inum stóran áhuga
Hon heldur avgjert, at
á seg vístu
FENG DB
skúlin átti at gjørt meira
burtur úr slíkum. Skúlin
kundi einaferð árliga
kanska roynt okkurt
tílíkt. Inga Olsen vísir á
tað positiva í tí, at børnini
koma út á arbeiðspláss og
koma at tosa við eldri fólk.
— Hetta er við at vekja
áhugan hjá teimum fyri at
fáa uppaftur meira at vita,
upp á ein anna ! rad
ir ir 1
sleppa roy kað
annað, sigur Knút Strøm
sum er
Hann sigur, at arbeiðs
vikan var ógvuliga áhuga-
og hann sigur
hava fingið nógv at vita
um bygdina, ið hann ikki
visti frammanundan
Knút heldur, at eitt slíkt
verd, seg
Ein bólkur heuði funnið fram oll stadarnøvnini fram við fjørdinum,
gjåum, gøtum 0.s. fr.
sigur hon.
Spurd, um tað var
nakað serligt hon beit
merkið í, sigur hon, at við
framsýningini var tað
eydnast væl við myndum
at lýsa broytingarnar í
seguligu gongdini, og
broytingarnar av skúl-
unum.
Eisini heldur hon, at tað
run ev soleið at
emingarr kundi ar
Ni, sum
hann sigur, tað er nóg
n vit einki vita un
su
t.d. um Ísvirkið
Um sjálvt arbeiðið sigur
hann, at teirra flokkur, 9
flokkur. arbeiddi saman
við einum 6. flokki. Hann
heldur ikki, at tey yngru
+
Leygardagur 17. september 1983
||
var åhugavert at siggja
tekningar vid gomlu bygd-
argøtunum við staðar- |
nevnum, sum bert fá
kenna í dag.
— Eg haldi, at tað var
væl lagt tilrættis og bern-
ini fingu nógv burturúr,
sigur Inga Olsen.
RN
|
ir, meOar ey
nógv av skatti, og
vitan við at leita DOK
og tosa ið fólk
Úr framsýningir
hor
næstan ein bygdasøga
fólk sóu, hvussu byurin er
sigur hann, at
bygdur og vaksin
jo-mo
nøvn av aum og