leygardagur 17. september 1983síða 9
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
| |?
|
| Leygardagur 17. september 1983
Fyrsta føroyska fyritøkan á samtaks-grundarlagi var Is
AT — Arbeidaranna Trolaradrift
- stovnað
irkið á Tvoroyri. Seinri var
TB er føroya elsta ítróttarfelag
tað var eisini viðgjort á í
nisvikunt
Ikki rætt at siga: hann ella hon
Háttvirda samkoma, góði
bygdafelagar og vinir
Til eina samkomu sum
hesa, tykist mær, at sálm
urin hjá Jóannes bónda
Patursson, sála, er hósk
andi og talandi
Foroya mál á manna tungu
merkir: her t yr furo ya fol
slektir fornu og tær ungu
eyðkendu seg sum ein
}
Ið fast við ferðamál
m } ettarDand
} n hetta land
rad | æl ikk ysast
klárari. alskurin til heimið
( rðingin fyr skúl
og SKUIia enr
eið
rad orur dagur
Í K Kkara í dag Uu
SK I 10
i 'sla nit r
aar € ) und að
es 1vger mit
Tad a nøguleika
at læra og geva KunnielKa
Tad hevur
verið eitt tungt tak, sum
uttan iva
tá var tikið, men samdur
um at fremja verkið hava
teir verið
Tað er ein stór og
ábyrgdarfull uppgáva at
vera lærari
Tað er ikki rætt at siga
at hon ella hann bara eru
skúlalærarir
Eins og virðismiklir
lutir verða skrásettir og
fáa sett stempul sum
prógv fyri góðsku sína, so-
leiðis gevur skúlin sínum
ns-mingum skóðsmál
Fin p6Askumetan
að er ein stør samfel
#21:2 uppøgåvn tl lærarur
tí tað
5 peroGnligu
oe 4 JEFF IM
t
på 2 01 ti
samfelagið
Eins og listamaðurin
ella -kvinnan evnar listina,
tað veri seg málningalist
ella á annan hátt, og so-
leiðis vil siga okkum,
hvussu hann ella hon
síggja forholdini, soleiðis
evnar skúlin og tit lærarar
barni
Frá tí at barnið fyrsta
skúladagin verður latið í
tykkara varðveitslu og til
tað sum vaksið fer úr skúl
í lívið. so eru tað
r y t
anum, Ut
tit, ið åvirka og evna til
Tit skulalærarir eru tyri-
ndin hjá barninum
ri varliga um henda
Í hendi
tykkum er lat
Tad kemur mangan fyri
foreldur okkurt
siga
Tann skulaskapur sum
vit hava í dag, gevur
ollum betri møguleikar
Onkur vil siga, at hetta er
ov kostnaðarmikið, men
upplýsing og líkarættur,
kunnu ikki teljast í krón
um og oyrum
Tær foðast mál, tær fød
ast mið
so sum ævir fer
men kámast burt sum líðir
leið
og so bert øskan er
O, øskukalt o, øskukalt
so tykist enda ferð
ein skuggamynd av ti, ið
for,
er oftast liv id fer.
Soleiðis sigur Petur M.
Dam, sáli, í einari av yrk-
ingum sínum, og hvat
hevði — samfelagið íkki
eið fátækt, um slíkir
er bert skúlalærari
Kirkjurnar við Trongist
ågsfjørd hava
staðið
igi, úti á Bo í Froðba, í Valinum og so úti á Tippinum
menn, persónligheitir sum
P. M. Dam, ikki høvdu
sett síni spor.
Tí tað var hann, sum við
sínum politiska virksemi,
framdi tær broytingar, ið
hevdu við sær at skúli og
lærdómur, og teir megu-
leikar, sum av hesum gev-
ast, ikki bara vórðu til tey
einsteku, men skuldi bjóð-
ast øllum.
Og tað er hetta steði
tann feroyski skúlin
byggir á dagin í dag.
Og hetta er ellum fer-
oyska samfelagnum at
gagni.
Og hvat hevði tað ikki
verið øskukalt um so ikki
var
Hver hevur
Martin Joensen, eisini ein
lærari við okkara skúla,
duga at lýst tann gamla
skúlan, tað gamla samfel-
agið.
betri enn
»Fiskimenn« og »Tad
lysur av landi«. Hesar
skaldsøgur siga okkum
søgurnar um baldruta livi
hjå ti føroyska fiskimann-
inum.
Bekurnar lýsa teir
tankar hesir gera sær.
Hver hevur betri enn
Nolsøe, sáli
hann duga at lýsa tað
skemtiliga og sanniliga
eisini tað álvarsliga, sum
vísti at teir, sum kanska
ikki vóru so góðir til tað
bókliga tó royndist góðir
borgarir
Tað er eingin loyna at
frá skúlanum hava vit
fingið nógv gott, og har
hevur okkara skúli givið
føroyskum skaldskapi
nakað av tí Vvirðis-
miklasta. Við Tveroyrar
skúla starvaðist /stór-
skaldið, barnaskaldið,
Hans A. Djurhuus. Og
uttan iva hevur hann, tað
Myndirnar eru
Roða eftir frá evnisvikuni
Sverra Midjord hjá Tvøroyrar
skúla
lærari her,
sinum
tíð hann var
gjørt nøkur av
stóru verkum
Jú lærarafólkið hevur
sett spor í føroyska skald-
skapinum. M.a. Olavur
Mikkelsen, sáli, sum longu
sum smádrongur í »Barna-
tíðindi“ hjá Jákupi Berg
hevði hesa yrkingina.
Tað fyrsta eg minnist
var ein trongd
at bera lovkvæði til sólina
á síni birtandi gongd
Og Ólavur setti síni spor
við.
Framhald av síðu 13