leygardagur 8. oktober 1983síða 18

Síða 18 uonaaviaðið Nr. 116 — 8. oktober 1983 Heisa husa da-da-da Haldur Holm 70 í dag Tað munnu vera tá folk her and im ikk Kenne eila 3 í Ha in : ri Klaksvík ð mum x 1 | x…. & |, & x Barna- og ungdómsár Haldur vaks upp í Keyp- mannahavn í teimum ringu tíðunum í tjúg- unum. Í 1923 kom pápin til skaða og gjerdist óar- Ein av teimum lukkuligastu letunum, hevur Haldur einaferð sagt frá, sum hann minnist frá fyrstu barna- árunum hann saman við systir síni slapp summarfrí beiðsferur var, ta at hald 1 RA Í 3; see ; utlandi nærhendis gamla marKinum ia upp ( har stora ag $ a so x Frá skúladegunum igur Haldur « skemtiligari segu. Hann ara gamal og tey g nar LOK gE insa í i 8 Mg € Ir rs Sie % r if KE p ve seg at ð i báðir sovnadu. Tá teir vaknaðu aftur, hevði geitin etið allar skúla- bekurnar, bert permurnar lógu eftir, tær skoytti hon ikki um, men ta andaligu fødina hevði hon so fingið. Nú vóru teir eisini alt ov seinir í skúla, so nú vóru góð ráð dýr, men so fann Haldur uppá ráð. Í komandi fríkorteri ringdi hann til læraran: — Góðandagin, eg skal ringja og siga, at Ejvind og Haldur kunnu jikki koma í skúla í dag. Hvenn tosi eg við? spyr lærarin. Hetta er skúla beinan vegin og K beiggj: ð 11 e 1 Altíð í góðum lag og brosandi pe Haldur og Olga i bakarinum Urtagarðsmaður Ikki vóru nógvir megu- leikar hjá ungfólki í 20- unum og 30-unum, tú mátti bara taka tað tú fekst. Haldor var sjálvur fimti beiggi, og teir blivu allir settir í gartnaralæru, antin teimum dámdi tað ella ikki. Ein av beiggj- unum royndi at sleppa burtur úr hesum við at seta planturnar niður við rótini uppeftir. Tá bleiv hann eisini sendur heim við teimum boðum, rat a 1glede de mest elt € ru i: gartner«. Haldur sjålvur varð settur at lúka ókrút, hetta gjørdi hann so væl og virdiliga, at meginpart- urin av blomstrunum fylgdi við. Tá vóru dagar hansara sum gartnari taldir og hann slapp í bakaralæru. Í bakaralæru Í 3 ár stóð Haldor í bak- aralæru, men til sveinaroyndina sjálva mundi gingið tå »skuemes teren« legði til merkis, at Haldor Kal 1 Vinsiru hond Hald« egå a hann var s iður y x Få é =} € iri ri] be i skeldaði út og spurdi, hvat hann bilt senda ein lærling upp til roynd, sum ikki dugdi sc rt sn ræg n at brúka høgru Meistarin greiddi frá, at tað var vónleyst hjá honum uppá 3 ár at læra Haldur at brúka hegru, tá lærararnir í skúlanum ikki megnaðu hetta uppá 7 ár Hin sigur, at hettar gongur ikki, og sendir im og biðjur hann koma aftur um 8 dagar og hond hann he t kal hann duga at hond Í; eistarin illur og Få UK nøgru ego Ikki talan un r rurin % iv si sveir ; lag ur NK ið er f et at enn tað, at hann er låmur. Og soleidis bleiv, Haldur fekk sveinabræv- ið Nevaleikari So legið tað ljóðar so fór tað friðaliga Haldor, sum ungur í hóslag við eina so ófriðaliga ítróttargrein sum nevaleik. Millum annd var hann Haldor og Olga meldaður til >BT's begyn dermesterskab«. Har skuldu so allir meta upr at kontrolvigast. Men her hendi so tað, at Haldor var 600 gram ov tungur til bantamvekt. Tað var púra greitt at skuldi hann flytast upp í næsta vekt klassan, so hevði hann ongan sum helst møguleika og ætlaði t mest sum at bakka út. Tað