hósdagur 13. oktober 1983síða 6

i Í | tíðindablaðið Utgevari; p/f sosiaturin Lýsingar: Árni Joensen ÁBYRGDIN fyri, at samráð- ingarnar millum landsstýrið, post- felagið og starvsmannafelagið endaðu við verkfalli er fullt og heilt landsstýrisins. STARVSMANNAFELAGIÐ og postfelagið góðtóku semingsupp- skotið, meðan landsstýrið feldi tað, hóast feløgini høvdu strekt seg langt. LANDSSTYRID og serstakliga løg- maður hava borið seg ógvuliga ódámliga at í hesum máli. Løg- maður, sum ikki bert er formaður í landsstýrisins, men eisini arbeiðs- málaráðharri og hartil situr fyri starvsfólkamálum, hevur hildið seg burtur. Sum ikki einaferð tá á hevur staðið, stakk hann halan millum beinini og læt hesar álvar- somu samráðingar upp í hendurnar á embætismonnum og landsstyrismonnum. TAD ER ikki ti, at vit halda, at ur- slitið hevði verið betur, um løg- maður var heima, men so hevði ein so kunnað fastlagt ábyrgdina, har sum hon hoyrir heima. Nú fara vit at uppliva tann vælkenda sjón- leikin, hvar løgmaður fer at vaska sínar hendur og siga: eg havi onga ábyrgd, eg var jú ikki heima, so- leiðis, sum hann hevur gjørt tað so ofta, síðan hann gjørdist løg- maður. Hetta hóast øll avvarandi vita, at iøgmadur hevur ligið aftan fyri og togað í træðrirnar frá sínari eftirársresidens á Gran Canaria. ATBURÐUR landsstyrisins mót- vegis feløgunum hevur verið heilt í tråd við tær hóttanir, sum løg- maður kom við í sínari fyrsta maí rødu. Og margháttligu úttalilsi Eilif Samuelsens í útvarpinum vóru somuleiðis í tráð við tær royndir at L… Oli B. droymir um nyggja fagra heimin vid Dag- Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 tíðindablaðið Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Ábyrgdarloysi seta ilt millum løntakarafeløgini, ið hava eyðkent hetta landsstýrið. HETTA landsstýrið og henda sam- gonga, sum ræður fyri borgum í løtuni hevur frá fyrsta degi av framt grovan ágang móti øllum, sum skulu liva av lønarbeidi og pensiónum. Samstundis hevur eingin endi verið á gávumildi sam- gongunnar mótvegis ollum teimum, sum liva av arbeiðsfríum inntøkum - kapitalistunum, spekulantunum, sølufyritøkunum og øllum vinunum og kenning- unum, sum fast hava slangurnar i landskassanum. TEIR LØGDU fyri vid at hækka toll og avgjøld, við at snýta pensi- onistarnar fyri tvey ára pensións- hækkingar, so hildu teir fram við skattahækkingum og nummarin- um við at krevja 7% meira inn í skatti í hesum árinum, enn teir eiga, og teir endaðu við at null- stilla prístalið. ALT HETTA hevur ført til eitt sera ålvarsamt fall í reallønini hjá øllum lentakarum og øllum pensi- onistum. OG NU hevur so hetta hardrenda stýrið tveitt landið út í alment verkfall við ikki at góðtaka eitt semingsuppskot, sum eftir okkara meting var tað minsta ein kundi bjóða feløgunum. Tað er nú lands- stýrisins ábyrgd, at samfelagið alt sum tað er, hóttir við at steðga upp. Tí hevur almenningurin rætt til at krevja, at landsstýrið sum skjótast gongur í seg sjálvt og finnur ein útveg at koma feløg- unum á meti við einum sømiligum útspæli, so henda træta, sum landsstýrið hevur alla ábyrgdina av ikki endar við samfelagsumfat- andi kreppu. bladnum á la Pravda ndirhaldid skal bjargast við pornografiskum videofilmum hvat bagir mann- um tað Men greinin yysku blaðverðini = inum? Dagblaðnum 5. oktober síðstu árini, hava óivað Alt eftir hvørji sjónar- vid heitinum >Herferðin agt tú merkis serliga mið verða legd til grund móti fríum handlia skrivthátt Ola tað sum hann festir á blað, sum nave fylgt við spyrja summ Æ. vurfegin um lagi i Sreckmans fyri metingini. Hetta er i einum kanska meira demokrat- løgin enn vant fyri Ola Breckmann. meðan onnur yppa øksi og iskum samfelag sum hjá okkum, og einki ónt orð Hesaferð er hann á herferð á gangara sínum, sum so ofta fyrr og heggur bæði til hegru og vinstru, tó mest hetta seinasta, honum so líkt. Her leggur hann eftir teimum trimum blødunum Sosialinum, 14. September og Fríu Fer- oyum, og grundin er hon, at hesi trý bleðini hava mótmælt tí, sum fram er farið á videomarknaðinum her í býnum í seinastuni, nevniliga at útleigaðir hava verið filmir, sum bæði eru pornografiskir og hvar harðskapurin valdar. Ein skuldi sjálvandi hildið at Oli Breckmann, og Fólkaflokkurin sum so, tóku fult og heilt undir við tílíkari skriving, serliga aftná fleiri ára roynd at hava útrópt seg sjálvar at vera siðvenjunar háborg og verji, í hvussu so er um gangast skal eftir tí sum »andshetjunar« Odin Odn og O. J. Rólantson hava greitt okkum frå. Og tveir greinir i hesum sama Dag- blaði bera á sama borðið at tekkjast hampafólki, onnur um vígsluna av minnisvaranum yvir sjó- lætnar í Seldafirði og hin um Kristnastovu í Keyp- mannahavn. — Alt gott at siga um hesi tiltek, men bara at brúka hetta sum skálkaskjól at pynta seg við í fólkaeygum, so sam- stundis verja henda karráða, fúla videomarkn- aðin, sum Óli ger, tað sær legið út í mínum eygum, og um ein loyvir sær at átala hetta óskilið, skal ein so verða úthongdur í blødunum fyri at vilja øllum handilsskapi til livs, sum sagt verður i Dag- blaðsgreinini? Nei, her býr okkurt annað undir hjá Óla — spurningurin er hvat? Kanska heldur Óli, at alt eigur at ver loyvt, tá talan er um at vinna pen- ing, sjálvt um seluveran eitur porno og harð- skapur. Tað gongur sjón fyri søgn, hann verjir hesar ónollur við hond og fót í Dagblaðnum, og ráðini hann gevur fólki í greinini eru tey, at um tú ikki tolir at síggja slíkt, so kanst tú bara snara fyri! Ella er eitt alt stórt »show« hjá hesum sama Óla, sum bert tænir einum endamáli, nevniliga til sjeynda og síðst at skaffa Ola nakrar lættkeyptar at- kveður, við at ríða á eini andaligari bylgju, sum Oli innast inni bert flennur at 1 og púrt einki hevur til yvirs fyri, men sum kann politisk 1 , hví á al ideo siga garparnir Odin Odn, O. J. Rólantson og allir hinir »penu« um henda leikin hjá O. B. Er hann sam- svarandi kristnum moral- normum — eg bara spyrji? Ella er uppskriftin altíð hin sama hjá O. B., fyrst Mammon síðani Várharra. Ella nakað heilt annað, Nr. 118 — 13. oktober 1983 nevniliga at Oli roynir at tæna tveimum harrum, við at tekkjast hampafólki við kristnum kávalótum, samstundis sum hann er forlongdi armurin hjá vissum videohandils- monnum! Og so í ellum goragang- inum hjá harra Breck- mann, so minnir hann allar handilsmenn á, at teir eru við at grava sína egnu grev við at lýsa í ådurnevndu trimum blødum. Ja hetta er hin »frælslynti« Oli, sum lika skal minna sinar lagsbrød- ur á, at nú er vandi á ferð. Og áheitan hansara á handilsmenn er hon, at tit eiga at halda uppat við at lýsa í hesum blødunum, so tey kevast vegna penga- trot. Soleiðis sigur hin »frælslynti«, við eðrum orðum, hann ræðist í veru- leikanum fría orðaskiftið, sum er ein fyritreyt fyri at demokratiið virkar eftir ætlan. Hann droymir kanska um „fagra nýggja heimin< við Dagblaðnum a la Pravda, og undirhald ið verður bjargað av tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. pornografiskum video- filmum við Olasa vælsign- ilsi! Eg sigi sum maðurin segði á sinni: Væl í gagn- ist. Viðgang Oli, sjálvt um tú ert komin í knípu, at tungt er at tæna tveimum harrum — tá alt hitt vanliga mesnið í greinini um sosialismu, herferð móti handilsmonnum við meira, er burturi, er ein spillnakin Óli eftir, sum verjir spilliklåtar, sum hótta føroyska fólkasálina fyri vinnings skuld Vilt tú verða glað- ur — eiga frið í sinni, verða negdur . , . 9 við lívið? Hvat er hevuðsgrund- arlagið undir allari til- veruni? Man tað ikki vera kærleiki? Um nú hjún ikki vóru góð við hvennannan? Um foreldur ikki elskaðu bern síni, og umvent? Um ikki vinarlag var á arbeiðsplássi, í ítróttar- og eðrum frítíðarítriv- um? Hvar hevdu vit verið, um ikki kærleik- in hevði haft meiri ella minni at sagt í lívi okkara? Og tó eiga vit ikki frið í hjartanum. Vit eru ikki negd við okkum sjálv. Vit megna ikki at rætta bróðuri hond til vinarlag, enn minni granna og als ikki mót- stødumonnum okkara. Men tann kærleikin finst, sum er mentur at elska og fyrigeva uttan at krevja annað aftur ímóti enn, at tú gevur honum allan tín vesæl dóm Er tað ikki eitt há sinnað tilboð? Lív og tað, tåu hevur at dragast við av sorg, neyð og skomm Ver ikki ræddur, tað er eingin hóttan, men Guðs ófatiligi kærleiki Hann eiskar teg Í hesi letu Hver kærleiki? Ein faðir sum ofrar sín £ gleði, iyri ait egna son fyri at bjarga tær, — kanska einum óvini? Vilt tú vraka henda kærleika frá Guði hinum alvalda? Jesus kallar við opnum favni: >Komið higar til mín øll tit, sum strevast og ganga undir tungum byrðum, og eg vil veita tykkum hvilu«. Matt. 11.28. Men tu måst vera sannur. Leggja hjarta titt opiå fyri honum. Tå vil hann taka alt burtur, sum tyngir teg. Far inn i kamar titt og åkalla Harran i Jesu navn, og tu skalt fåa svar! Tað er ikki nakar lættvunnins igur. Tí mjáur er vegurin og trongt er portrið, sum ferur til lívs. Men tú skalt sanna, at tað var mødina vert Tá tú ert komin til ta fatan av tær sjálvum at tú einki hevur at rósa tær av. Ta vil | Harrin fylla tína tómu hendur við sinum kær- | leika, náði og friði. Og tú kanst oysa út til næsta tín av góðsku Guðs. Og meiri tú oysir út, ríkari verður tú Ein gleði, friður og takksemi fyllur hjarta yvir alt mát. Kefas —