hósdagur 20. oktober 1983síða 6
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
AAN AAA AO AAA
tíðindablaðið
Utgevari; p/f sosialurin
Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd)
Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miller
Lýsingar: Árni Joensen
Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981
SP sosialurin
Skal skuldin minka må
almenna og privata nytsl-
an minkast
Sum gongdin er økist uttanlandsskuldin
alsamt. Tad eru føroysku arbeidara- og
fiskimanna hendur, id skulu framleida, og
avreida sitt handaverk at gjalda hesa
Postsmoga 76,
3800 Argir,
telefon 11820
Vantandi sjónvarpspolitikkur
SOSIALURIN hevur í dag eina sam-
rødu vid tekniska stjóran á Sjónvapri
Føroya. Í hesi samrøduni sigur hann,
at til vårs kann sjónvarpið fara at
senda. Í hvussu so er útlendskar send-
Men hvussu verður við før-
oyskum sendingum er ivasamt.
ingar.
TEKNISKI stjórin setir eitt stórt spurn-
artekin við, um tað kann lata seg gera
ella politikkarar annars hava tíkið
sjónvarpsmálið í álvara, vidgjørt tað
frá grundini av og sett upp, hvat enda-
málið er við sjónvarpinum.
TI HØVDU teir tað, høvdu teir fyri
langari tíð síðani funnið út av, at tað
kostar at gera eitt sjónvarp og at tað
krevur fleiri starvsfólk — bæði í tekn-
iska partinum og tí redaktionella part-
inum — um vit í heila tikid skulu hava
eitt professionelt sjónvarp. Og tað má
vera ætlanin, tå avgjørt er at gera
í nóg stóran mun at gera føroyskar
sendinga rog at
afturat: —
persónliga, at vit eiga
SAMRØDAN prógvar einaferð enn, at
Sosialurin hevur rætt í tí mesta av tí,
hann hevur ført fram um sjónvarps
at hvorki landsstýrið
spurningin:
leggja føroyskar
sendingar til rættis við tí manning.
sum sjónvarpið hevur. Hann sigur, at
tað er ein politisk avgerð, at tað skulu
ikki fleiri fólk setast. Og hann leggur
Eg haldi, treytirnar kunnu
als ikki góðtakast, skulu vit gera før-
oyskar sendingar, og tað haldi eg
ast — er
sendinet fyri fleiri milliónir og keypa
útgerð fyri aðrar nógvar milliónir.
TAÐ MEST álvarsamasta er, at tann
redaktionella síðan — hvat skal sjón-
varpið senda, hvussu sendingar og
sendiskrá skulu uppbyggjast og skip
yvirhøvur
Politikkararnir hava fullkomiliga vist
hesum spurninginum frå sær. Hetta
hóast nógv hevur verið tosað um út
ikki vidgjørd.
lendskt árin, føroyskan tekst o.s.fr.
Men sjálvur mentamálaráðharrin, sum
eisini
hevur
seg koma
sosialurin heldur:
Kávalæti og skrivi-
frælsi
»Tad skal vita illa við, um
trúgvandi javnaðarfólk ikki
harmast um tað kávalætti,
ið blað teirra, Sosialurin,
ger seg sekan í, tá teir siga
seg verja kristna siðmenn-
ing, samstundis sum teir
fáa sær talsmenn sum
Hegna av Heiði og PLO-
fanatikaran«.
Skrivar Lydia Arge mill-
um annað i Dagblaðnum
mikudagin 19. oktober.
Her skal ikki komast
inn á sjálva greinina,
men her skal bert vísast
á, at Sosialurin hvørki
hevur valt tann nevnda
persónin ella tann
ónevnda PLO-fanatikk-
aran sum talsmann. Eins
lítið og Sosialurin hevur
valt sær aðrar talsmenn.
Tað, sum Sosialurin
hevur gjørt, er at geva
nevnda og ónevnda per-
sóni innivist fyri greinum
teirra.
Uttan iva hevur Sosi-
alurin sum blað verið
tann fremsti at virða
fólkaræði — og skrivi-
tali- og hugsanarfrælsi.
Hetta hevur ført við sær,
at Sosialurin hevur tíkið
meginpartin av ti, sum er
biðið um innivist fyri,
upp. Og tað er líka mikið,
hver komin er við hesum
— um viðkomandi er
høgrasinnadur ella
vinstrasinnaður, norð-
ingur ella vágamaður,
limur í fólkakirkjuni ella
brødrasamkomuni ella
um hann er ateistur. Tað
kann ikki koma nøkrum
við, hverja persónligu
áskoðan ella trúgv við-
komandi hevur.
Tiverri kann ikki sigast
um hini blødini, at tey
hava virt skrivifrælsi i so
stóran mun. Fólk eru
komin til Sosialin, tí tey
hava ikki fingið okkurt
upptikid í ødrum blað,
hóast greinin hjá við-
komandi er aftursvar til
grein í ødrum blad. Er
hetta ikki kåvalæti av
hinum blødunum, Lydia
Arge? |
Men at henda stødan
hjá Sosialinum — at hýsa
øllum meiningum —
hevur kostað, er einki at
hevur
sjónvarpið undir sær
latið henda spurningin farið
aftur við borðinum uttan at latið við
ivast í. Ábreiðslurnar frá
ødrum eru nógvar og
ofta spyrja javnaðarfólk,
hví Sosialurin hevur
givið hesum og hasum
innivist. Men higartil
hevur so blaðið givið
skrivifrælsinum eina
meining í verki, og tað er
meira enn hvat sigast
kann um flestu av hinum
føroysku bløðunum.
Um problematikkin
Ísrael | mótvegis PLO
hevur Sosialurin ikki
havt nakrar redaktionell-
ar greinir, men hinvegin
hava vit hýst ymsum
sjónarmiðjum. At javn-
vág ikki hevur verið í, vit
vit væl, men einum og
hvørjum hevur staðið
frítt fyri at skriva í Sosi-
alinum út frá ødrum sjón-
armiði enn tað sum hig-
artil er komið fram.
Var talan hinvegin um
redaktionellar greinir —
skrivaðar av blaðfólkum
á Sosialinum — skuldu
vit sanniliga roynt at lýst
málið frá fleiri síðum.
Tað er Sosialurin betur
kendur fyri at gera enn
nakað av hinum bleð-
unum!
Nr. 121 — 20. oktober 1983
skuld fyri. Skal minkast um skuldina, má
nýggjur livi-
og hugsanarháttur
til,
skrivar Jorgen Thomsen m.a. í Politisku
viðmerkingini
Øll huski, ið brúka meiri
til húsarhaldið enn vunnið
verður, koma í skuld eina
ella aðrastaðni. Tað kann
vera SEV, skattur, ella
eitt hvert annað, ið ikki
verður goldið.
Heldur sovorðið lag
fram ár undan ári, og
undirskotið meguliga
økist, so verður skuldin
eisini at vaksa seg stóra.
Tað kann tá verða tungt
at vinna seg upp undan
aftur
Harmurin og
verður enn sterri, um so
spellið
er, at nógv verður vunnið,
men so brúkt í fjanti og
fjasi. Ødrvisi er, um tað
eru nyttulutir ið keyptir
verða
Hesi viðurskifti gera
seg eisini galdandi í
okkara stóra húsarhaldi,
ella landshúsarhaldi
Tað hevur vignast sera
væl hjá okkum føroy
ingum seinastu tvey árini.
Okkara útflutningur er so
munandi vaksin, og so
nógv er komið inn sum
ongantíð áður. So her
skuldi steðan verið fram
úr góð, tá ið nógv kemur
inn.
Men sum í øllum eðrum
úsarhaldum, so er tað
sera umráðandi at væl
verður húsað við tí ið inn
kemur, og at ikki ov nógv
verður keypt.
Tað er tað ið hendir ár
undan ári her verður
meiri keypt enn tað verður
avreitt fyri.
Ein og hver dugur at
skilja, at tá ið soleiðis er
vorðið, so koma vit í
skuld.
Hesi undirskotini verða
fíggjað við uttanlands-
lánum. Og um so varð, at
vit ikki fingu fleiri hundr-
að milliónir úr ríkiskass-
anum, varð undirskotið
munandi sterri á hverjum
ári.
Um vit Feroyingar
skulu temja hesi viður-
skifti, so megu vit fáa
brúkið niður í hesum sam-
felag. Bæði hin privata og
almenna nýtslan má niður
á ein hvenn hátt. Og at
lánini i størsta mun verða
til vinnulig endamál.
Tað er óhugnaligt at
hugsa sær steðuna, um
uttanlandsskuldin fær
loyvi at økjast við slikari
ferð, sum hon hevur gjørt
hesi bæði seinastu árini,
og sum við árslok vænt-
andi verður tvær milli-
ardir kr. stór.
Um hendan skuldin er
privat ella almenn, so
megu vit gera okkum
greitt, at tað er vinnan og
framleiðslan, ið skal gjalda
skuldina aftur. Tað er í
stersta mun tær feroysku
arbeiðara- og fiskimanna
hendur, ið skulu fram-
leiða, og avreiða sítt
handaverk at gjalda hesa
skuld fyri.
Skal minkast um nytsl-
una, so má ein nýggjur livi
og hugsunarháttur til
Tað verður ikki lætt fyri
nakran, og serstakliga
ikki fyri tey, ið ung eru
Soleiðis sum gongdin er
nú, so økist uttanlands
skuldin alsamt
Og sum eg havi nevnt
áður, so verður endin
hann, at vit sum
Kánus, og fáa ikki loyvi at
lána eitt oyra uttanlands,
tí har er málið fult.
Tað er kortini sera um-
ráðandi, at vit kunnu fáa
fatur á peningi til at út-
sita
politisk
viðmerk-
ing
byggja vinnulívið við. Tí
tað er vinnulívið, ið skal
bera alt hitt.
Eftir ekingina av uttan-
landsskuldini átti fyrst av
ellum at staðið eitt sterkt
vinnulív, sum við síni
framleiðslu átti at verið
ført fyri at goldið skuldina
aftur.
— Hetta verður neyvan
so einfalt, um tað verður
soleiðis, at í Feroyum
stendur eftir uttanlands-
skuldina stórir prýðiligir
handlar og skrivstovu-
bygningar — stór banka-
hús og heilselur, risa
hotell, ið kostar líka nógv
sum øll sethúsini í meðal-
stórari bygd. Og mangt
mangt annað, ið kann
nevnast í hesum sam
bandi, og sum í stersta
mun skal gjaldast aftur
við brúki.
Men so eitt vinnulív, ið
hevur tungt við at klára
seg, og ikki kann
endurnýggjast, tí eingin
meguleiki er at lána pen
ing. Ti má annar politikk-
ur fáast fram í hesum sam
felag.
Við ferda politikkinum
»elist ilt av illum«.
sum
Jørgen Thomsen
Zarens kurér
A allari forsíðuni i Dimmu
hevur Agnar eina langa
verjurødu fyri at rættvis-
gera sitt virksemi å Vest-
mannasundi. Millum
annað fáa vit at vita, at
hann, sum fólkavaldur
maður, må halda samfel-
agshjólini gangandi, av tí
at fólk ikki skikka sær
væl, meðan »ZARURIN«
sjálvur liggur og brúnar
nalvan niðri á Gran Cana-
ria.
Tú sigur, at gamalt er at
flyta fólk um Vestmanna-
sund — tað er rætt — men
tað gamla er farið — nakað
sum sambandsmenn altíð
hava verið tornæmir yvir-
fyri.
Tá tú sigur, at tú tókst
so nógv fólk við sum tú
metti forsvarligt: Hvat er
forsvarligt? — Hevði
bátur tin bjargingarút-
gerð til tað tal av ferða-
fólki »forsvar-
ligt«.
Sjálvur havi eg einaferð
verið í nærum somu steðu.
Eg kom útfyri at flyta
nekur fólk, ið hverki fingu
rutu ella hýruvogn. Onkur
(ið tú kennir) fekk ilt av
hesum, og eg fekk bót, tí
eg ikki hevði páteknað
koyrikort, og bilur mín
ikki var góðkendur til
ferðafluttning.
Hevur tú Agnar »koyri-
kort< til ferðafluttning á
sjógvi? Og er bátur tín
góðkendur sum ferða-
mannaskip?
Sjálvur situr tú á tingi
og smíðar tær lógir, sum
vit onnur skulu »skikka
okkum væl eftir«.
Men denne lov gælder
måske ikke for sambands-
lagtingsmænd.
sum var
Tvørball
70 år
I dag verdur Niels Mortensen, fyrrverandi
keypmadur i Havn, 70 år. Hann er burtur-
staddur.