hósdagur 20. oktober 1983síða 10

her sum Yit prenta Johansen, hevur grein staðið í eftir Jóhannes blaðnum Mondul, ið Feroya Fornminnissavn gevur út „Að p ( x K £ 21 x % H - r ødi E E £ € r SK K va Pi g He Í ( gr NO KT art síð- seta aldur a ng Hetlands fór fram umleið 3400 f. Kr mt 10km Vo) p, k/ ( vw < P at pE N) ? Á > Mynd 5 9 He a eg sé )r€ t iðu € € Í f skun i sk Narrjt dur eid Yy ið "Á M r x % es 1 ) € 108 % { a. erið € ið sc ið og 3 g | grógvið I he nyn gjørdi eg eina boring, ið gekk á botn 5.7 m niðri Aldurin á niðasta var 10.000 ár og tí ovasta 500 ár, t.e. frá umleið 8000 f.Kr. til umleið 1500 e.Kr lantusáðið (pollen) varð síðan kannað hesum 0 HETLAND 9 = al - ér P íðina og allan vegi PI 3 i ið 10 cn i Í usund á var PVØKSTU l Hetlandi kk einleiðis skógur nen rættiliga nógv var til ørk, píli, hesli og bar aldi. Helst eigur hesin gróðurin at nevnast kjarr við smærri bjørkatrøum og Umframt henda runna- og trævøkstur hava vaksið sum sterri og her har mangar stórar urtir t.d. mjaðarurt, slekja og fleiri sløg av stórum trølla- sum kampum, t.d Whiteness í Hetlandi kalskampur, kvennkamp- ur og kumlakampur Knappliga hvervur hesin gróður, ella minkar niður í lítið og einki. Sam- stundis kemur ein nýggj planta til oyggjarnar, tað er jóanseku getubrá. Tað er royndur lutur, at henda plantan altíð fylgist við menniskjum Orsekin til broyt- ingarnar í plantuvekstrin- um í Hetlandi um hetta mundið er púra greið: fólk Nr. 121 — 20. oktober 1983 og fæ eru komin til oyggj- arnar. Tað kanska íkki menniskjuni sjálv, ið for- koma ellum hesum kjarr- vøkstri, men heldur håsdyr teirra. Serliga er tað seyðurin, ið ger um seg. Eftir stuttari tíð hevur hann bitið runnar, eru smærri tre og tann ríka urtaveksturin, ið var frammanundan. Hann forðar eisini fyri, at kjarrið kann vaksa uppaftur tí hann etur nýggju sprot- arnar, so hvert teir koma fram. Á ávísum steðum í Hetlandi, har seyðurin ongantíð er sloppin framat, kunnu vit enn síggja henda uppruna- gróður Myndin á hesi síðu er frá einum hólmi í vatn- inum Clousta í landnyrð- ing úr Murraster. Har hevur seyður ongantíð verið, og hólmurin hevur tí dagin í dag ríkan vekst-