leygardagur 22. oktober 1983síða 22

Síða 2 Blaðfólk átti at komið við ein túr Áttu at tosa við teir, sum beinleiðis eru í fiskivinnuni, og ikki bara tær somu keld- urnar — Mær hevur dámað væl skrivingina um fiskivinnu í Sosialinum. Eg haldi hon hevur verið áhugaverd, hóast onkur heldur, at tað meira lagi, Heinesen, umborð, hevur verið í sigur Olavur skipari og bátaeigari arnar at rekka saman. So fekk almenningurin eisini at vita, hvussu nógva tíð, menninir brúka til arbeiði tí altíð er nóg mikið at taka hondina í. — Eisini kundi tað verið áhugavert hjá einum blað- veiði- maðurin ini skulu friðast ella ikki, Leirvík manni at komið við nakrar so heldur Olavur, at blød- Men hann heldur, at teir túrar, soleiðis at viðkom ini hava gjert ov lítið við agligu trupulleikarnir andi fekk betri innlit í at lýsa spurningin um hjá t.d. útróðrarflotanum baldruta lívið hjá útróðr- megulig fridingartiltøk ndu og átti at verið armanninum, sum jú er Men í hesum mál- r betur við at halda feroyska inum hevur útvarpið verið laðfólk áttu a bygdasamfelagnum uppi einastandandi. Tað hevur komið út á bygd, her út- og skapa arbeiði á bygd, lýst spurningin gjølla frå „ og tosa við út t nnirnar, tí so fekk almenningurir kanska eina hóming av øllum trupulleikunum Og i tølum kundu blaðfólk so vist, hvussu torfert tað er at fáa end- Viðurskiftini á arbeiðsmarknaðinum fáa alt ov lítla rúmd í feroysku pressuni. Tað veri seg í bleðunum sum í út- varpinum, heldur formaðurin í Feroya Arbeiðarafelag, Ingeborg Vinther. Tíverri er tað sjáldan at blød ella út- varp venda sær til fakfeløgini, og biðja um viðmerkingar til ymisk mál, ella spyrja, hvat hendir. Men tað skal tó sig- ist, at Sosialurin hevur roynt at skriva 1 g halda eyga eftir arbeiðsmarkn- aðinum og fakfeløgunum, men eg må lítið kemur fram. sigur Ingeborg Vinther. að, sum FA-formaðurin serliga sakn- ar, eru greinir um viðurskiftini á arbeiðs- plássunum. Hon vísir á, at Sosialurin er knýttur av Javnaðarflokkinum, ið er ein arbeiðaraflokkur, og at blaðið tí eigur at umboða arbeiðaran í sterri mun. Hon sigur, at av hesi orsek verður serliga hugt eftir, hvat Sosialurin skrivar, tá okkurt er áfatt á arbeiðsmarknaðinum. Men »dekningurin« kundi verið betur, sigur hon ásanna, at alt ov tiverri Arbeidsumhvørvid Tå formadurin i Føroya Arbeidarafelag nevnir vidurskiftini å arbeidsplåssunum hugsar hon um m.a. arbeiðsumhvervi og trygdina á arbeiðsplássunum. Ingeborg Vinther vísir á, at fakfelog- ini fáa lítið at vita um óhapp á arbeiðs- plássum: — Ofta er leiðslan á arbeiðsplássinum ikki sinnað at lata nakað koma fram, og fakfeløgini fáa tí einki beinleiðis at vita um arbeiðsskaðar ella arbeiðsvan- lukkur, men hoyra um tilburðir sum slatur, og vit fáa soleiðis kanska ikki gjørt vart við okkum og fáa bøtt um umsteðurnar. — Ein stórur vansi í hesum sambandi er, at fakfeløgini fáa eingi hagtel yvir vinnusjúkur og arbeiðsvanlukkur, m.a. ti at Dagpeningaskipanin hevur ikki loyvi at útflýggja slíkar upplýsingar. Eg havi sjálv spurt um at fáa hagtel og yvirlit, ið eitt meginfelag sum Feroya Arbeiðarafelag sjálvandi eigur at fáa og hava at arbeiða við. sigur Olavur. Ov lítið um frið- ingartiltek Uttan at siga sína mein- ing, um partar av landleið- Men í ellum hesum spurninginum sakni eg tó eitt. Vit hava einki hoyrt um, hvat polit- isku flokkarnir siga. Um aðrar tættir í fiski- vinnuni sigur Olavur, at tað var t.d. áhugavert at fleiri síðum Lið ndablaðið - Sosialurin Oktober 1983 i på Hjá útróðrarbátunum er tungt at fáa endarnar at røkka saman og 1rbeiðið g trupulleikarnir eru nógvir lesa greinirnar, sum fyrr I vit hoyra kanska i meira verða trongdir aftur un ar voru 1 Sosialinum un lag hjå linu undir monnunum á saltfiska veiði vestanfyri. Ti, sum umstødurnar stødurnar på } p 1 rolarafiotan Um Førovum mun til aðrar veidihættir ið úttala keldurnar og um seg um fiskivinnuna sigur honum í Olavur Heinesen Einki er at ivast í, at hann sigur, teir peng Ikki tí, at spurningurin tit spyrja ov nógv teir arnir eru súrt tjentir. Tað ikki er åhugaverdur, men somu. Eins og í so nógv veit hann frá egnum aðrir veiðihættir, ið um eðrum ganga keld- royndum. kanska hava fleiri trupul- urnar ov nógv aftur Annars heldur hann, at leikar at Eri GS pe h Fakfeløgini fáa ikki vart limirnar nóg væl, tí tey fáa ikki at vita um tal av vinnusjuk- um. Ingeborg Vinther sigur seg í ita, at talið er nógv hægri enn tað sum kemur fram Pressan vendir sær ov lítið til fakfeløgini Skrivi- og talifrælsi ikki meira inngrógvið enn so, at nógu tora ikki at taka >blaðið frá munninum< — tey eru bangin fyri for- fylging. — Sjálvandi skulu vit hava rætt at fáa slíkar upplýsingar, tí okkara uppgáva er jú at verja limirnar, men tá vit ikki kunnu fáa hesar upplýsingarnar, er torført at gera sær eina mynd av, hvussu galin steðan er. — So vítt sum vit duga at síggja, verða heldur ikki allar arbeiðsvanlukkur fráboðaðar. Tí haldi eg, at í ellum hesum spurninginum átti pressan at verið nógv meira ágangandi. Samtøkuvirki FA-formaðurin vísir á, at fakfeløg eiga partapening í nógvum virkjum, hvers grundarlag er tann kooperativi tankin, ella samtekuhugsjónin. — Men tíverri vísir tað seg, at arbeið- arin hevur ikki meira at skula sagt at hesum virkjunum enn á virkjum sum bert eru á einstaklingahondum. Tað vísir seg, at arbeiðsfólkið verður ikki eftirspurt, tá avgerðir skulu takast, og leiðslan koyrir virkið, sum tað einans var privat ogn. Arbeiðsfólkið hevur kanska ein ella tveir limir í nevndini fyri virkið, men teir formáa sær lítið. — Í hesum spurninginum skuldi Sosi- alurin avgjert ligið meira framvið og dragast við, - fakfelagsfólkið víst á slíkar veikleikar hjá tí arbeiðandi fólkinum, tí tað er ert at seta pening i virki og slettis onga ávirkan hava Ingeborg Vinther upplýsir, at tað meira enn hendir seg, at sjálvt á virkj- im, har arbeiðsfólkið eigur nógvar partapening, verður sáttmálin settur til viks. Tí andi fólkið, at blødini fylgja betur við, tí hevur tað týdning fyri arbeið mangastaðir fer verulig kúging a arbeiðsfólki fram. Samráðingarnar Men formaðurin í Feroya stersta fak- felag lastar ikki bara pressuna. Hon sigur, at bleð og útvarp hava givið sátt- málasámráðingunum størri ans. Í hesum skal eg rósa Sosialinum. Hann hevur undir samráðingunum í fleiri ár fylgt væl við á sjálvum staðn um, soleiðis at limirnir kring alt landið hava kunnað fingið eina hóming av, hvussu gingist hevur. Skrivi og talifrælsi? — Samfelagið hjá okkum ber orð fyri at vera demokratiskt. Tað skuldi fert við sær, at ein og hver kann siga sína hugs- an uttan at verið forfylgdur vegna síni sjónarmið. — Men tíverri hevur tað víst seg eisini at vera so í okkara samfelag, at fólk ið hava aðra hugsan enn ávísir bólkar, mest sum verða forfylgd, og ikki bara tann, sum hevur sagt sína meining, men familja og bern. — Tí eru tað nógv sum ikki tora at taka blaðið frá munninum, tí tað vísir seg, at siga fólk sína hugsan kann arbeiðið í onkrum førum vera í vanda. Hetta vísir, at demokrati okkara langt frá er fullkomið. Tí er neyðugt við eini pressu sum er árvakin og sum kann slóða fyri einum rættvísari samfelag, heldur Ingeborg Vinther.