leygardagur 22. oktober 1983síða 23
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
A
ES = - -—
Oktober 1983
Blødini: alt ov lítið
samfelagskritisk
» k i í
ESKMUSK
y A
£i k k
mfeiagr Sig
<< á
% +
t erK #11 * *
€ DE H i í
* ' ” A
k að ú #
I ' € seril FS:
, „Á
i st øl
Over ry rr y x
t Uj * su gin ul
+ 4
t ( jog i A
* eðar f i glov
é á ekini, SKEIVÍGIK ú s
fólk dagliga merkja, tå tey lerå et erð
A
re # NØVLING IT Turi
Gerast likasæl
Fólk vita um nógvar av hesum sken
leikunum, men tey
tíma ikki, verða passiv og likasæl, ti
iey hava nog mikið við sítt egna og gera
ti ikki vart við seg
Blødini gera alt ov lítið við slík viður
skifti Rasmussen heldur
x
annars. at hetta kundi verið ein góð
verða trovtt, tey
Petur S
hjálp hjá brúkaranum:
Og hvat hugsar hann seriga um. Jú
sun dem: Nnevnir hann
+
krakassaviíðurskift tað at regju
'ðir. samtyktir og lógir ikki verða
fylgdar 0.5
fr
it kunnu t.d. Laka heiisusamty ki
ina. so verður hon brotin alla tíðina. Hon
setir m.a forboð mót ross kunnu
ganga á beiti millum hús, men tú sært
kki ein grænan blett í bynum, har ross
ikki gange á bil
Í summum handlum eru tvær prísáset-
ingar — ein donsk og ein foroysk
Onkuntíð kann vera helvtarmunur! Hví?
Ein uppgáva hjá bloðunum
ailmernnan
rukara-
brúkarin
Einki um prisvidurskifti
prisurin. lå hann spurði, hvussu hetta
fraktin er so høg
Petur Sig
gu mningurin
Feroyum og í Danmark uttan iva er
nekurlunda tann sami, og at danski
nekurlunda svarar til
innflutningsgjøldini Har
»momsurin«
føroysku
afturat kemur so fraktin. Men kann hor
gera eina veru dupult so dýra
Petur Sigurd setir eitt spurnartekin
Er hon veruliga so heg, so er nakað
x
heilt galið við farmaflutninginun
eggur hann afturaí å einur indl
bráði, sum sigur: h KK: Kánna nenda
spurnigtr »OSIaAUTIT ei ØrovSsKI
Blaðmaðurin rovnir at Sá á, hvussu
torført tað er at koma inn á slíkt, hvuss
orført iað er at fáa upplýsingar, ja
sjálvt frå almennum stovnum
Prátið fellur tí á ein
Petur Sigurd heiður. at lað var tantas
tiskt, at uppskotið um ein løgtingsins
umboðsmann fali á tingi
Mer að er ikki nóg mik Við €
øgtingsumDOoOsma
tovnu úr mer JUrsk
neyðugt er eisini við einum almennum
brúkaraumboðsmanni. sum fólk kunnu
øjtury
vende sær ti rúkaraspurn
ingun
Tad er so dyrt at iva af ti 80 er
bæði synd og skomm, at har! nu
pengarnir hja brúkarunum íar €
sum teir ofta fara
Politikkararnir ov lætt spæl
f
Okkara politikkarar vita av Ølun
hesum. men teir »arbeida yvir høvdiå« á
fólkinum. Teir gloyma ofta teir daglig
trupulleikarnar
Petur Sigurd heldur, at bleðini eru alt
ov lítið kritisk mótvegis legtingi byradi
og politikkarunum i heila tikið Hann
sigur, at nógvir teirra bert royna at fáa
seg og flokkar sínar fram í ljósið, meðan
spurningurin, hvat er best fyri fjeldina
verður skumpaður afturum.
Líkt er til, at hann
onnur (viðmerking blaåmansins) — held-
ur, at politikkararnir fáa alt ov góða
blaðrúmd og ov langa tíð í útvarpinum
um — ofta — einki: sokallað »media-
flipp« — uttan at síga nakað sum helst.
Bert bangnir fyri atkveðumissi
ens og so mong
i
i
|
|
I
|
Í
i
|
I
Brúkara-umboðsmann
!
|
Síða 3
krivingin um vinn-
una negtaði ein terv
Ir sSkrivingir ( etnum pí
y tibbkarnrnir Á y
Do í KArarnl DETUT ViO, men et
etn sømdi?
Mær dámar yvir hevur væl, at nóg“
erður skrivað um vinnulívið. Her hava
t verið á odda. Eisini viðvíkjandi ali
vinnun
Hetta sigur Hans Jacobsen, stjóri á ti
fiøltåttaåa virkinum Bakkafrost, á
Glyvrum
Tá Sosialurin í 1977 og 78 setti fleiri
biaðfólk
leggja sterri dent á at skriva um vinnu
starv, varð m.a. avgjert at
viðurskift
Síðan hevur blaðið alla tíðina roynt a
havt fingur á pulsinume Blaðið
hevur rovnt at vigt ið. grivið up
úr nýggjum. greitt fr and
Natunúunm s á VISSUN økiu nna
vinnuna hevur skrivingin alia tíðina
erið miðvis og rúgvismukil
Pad siga í øllum førum lesararnir. Mer
hvat sigur vinnulívsmaðurin um henda
tíðindaflutningin?
Míðindabiaðið Sosialurin hevur spurt
Hans Jacobsen. sum á virkinum Bakka
st hé rr tilvirkað si er farin um
' nu, hevur irkað og pakkað f
sk. luttikiå Veru ng t i
ørum, elns og kid eisini he kið
«4 % TTK at ” A; I tid ir K
eg up;
Ahugaverdur tattur
Eg havi alla tíðina hildið, at tátturir
hjá tvkkum um fiskivinnu og ídnað
Før ! hevur verið åhugaverdu!
Hetta var nakað. sum lítið varð gjert
urtur fyrr. Tað var ein saknur, at tað
ev gør ( ð burtu 1 M. SK
um vinnuiívið á landi, at vitja virki. og
eiða menninginum frå hvat fy
fore
hesum tiðindaflutninginum er nóg
komið fram. og Hans Jacobsen visir á
at sjálvandi verður nógv sagt sum eink
hevur við veruleikan at gera. Men heita
Í sjálvandi koma fram, tå eitt
tosar við nógvar ymiskar persont
at tað avgjert er
hann heidur
lose við so nógvar persónar sum
møgu
áskoða!
ligt fyri at fáa eina fjølbroytta
fr.
ram
Positivan tydning
— Hevur tann ekta umreðan gjørt tað,
at fólk, t.d. politikkararnir, betur hava
skilt vinnuna og trupulleikar hjá henni?
— Tað er klárt, er skrivingin á ópoli-
tiskum grundarlagi, so fylgja fólk og
maðurin
politikkarar betur við, men eg ivist i. um
umreðan hevur skapt betri semdir
Men Hans Jacobsen heldur, at skri
ingin í Sosialinum um ta ný gg)ju aiVin
una hevur havt positivan tydning
Umreðan um alivinnuna hevur
ttan iva skapt positivan vilja hj
politikkarum. tí henda vinnan hevur
erið nýggj og fólk hava verið óvitanc
1
ip, hana
Elvt til orðaskifti
Hann vísir á, at tá so nógv hevur 5
dr igið fram. so hevur hetta eisini eir
iebat til orðaskifti. Her hugsar Har
lacoÐbser m sKkrivingina um SJUK
alifiski. Og um skrivingina um øv
rar SK iliga 1VÍe ði g
Tr air erða riagdðar a D
rKUDVØE 1
Henda umreðan I I
K gm Kat KANSKA HETA, á
far avgt rði KKi erða sk ða
gjagnun
aðr hv Li Fr r
i 9
rg legg storar La, á man
hevur sagt vid el ið í að við
eruleika ð å n ma
g 3 3 ke å prer
Áttu at spurt arbeiðsfólkið
meira
Hvat kundi verid ødrvisi ú, Í
kundu gjørt meira við at kontakta ar
beiðsfólkið sjålvt, og spurt tey. hvat tey
halda um hetta og hatta. hvat teimum
dámar arbeiðið o.s.fr. Hetta knipur
kanska hjá bieðunum. Tað eru ov nógv
fólk sum ganga aftur og aftur
Hans Jacobsen heldur annars, aí
arbeiðsfólkinum dámar væli at síggja, at
virkið, tey arbeiða á, verður umrett. Tað
gevur teimum líka sum eitt »puff«
— Tey síggja, at arbeiðsplássið er ikki
bara eitt stað tey koma fyri at arbeiða
og tjena pengar, men at tað eisini hevur
ein samfelagsligan týdning, sigur Hans
Jacobsen.