Sosialurinarkiv
Sosialurin 1983-10-22, síða 23
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 22. oktober 1983síða 23

‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

A ES = - -— Oktober 1983 Blødini: alt ov lítið samfelagskritisk » k i í ESKMUSK y A £i k k mfeiagr Sig << á % + t erK #11 * * € DE H i í * ' ” A k að ú # I ' € seril FS: , „Á i st øl Over ry rr y x t Uj * su gin ul + 4 t ( jog i A * eðar f i glov é á ekini, SKEIVÍGIK ú s fólk dagliga merkja, tå tey lerå et erð A re # NØVLING IT Turi Gerast likasæl Fólk vita um nógvar av hesum sken leikunum, men tey tíma ikki, verða passiv og likasæl, ti iey hava nog mikið við sítt egna og gera ti ikki vart við seg Blødini gera alt ov lítið við slík viður skifti Rasmussen heldur x annars. at hetta kundi verið ein góð verða trovtt, tey Petur S hjálp hjá brúkaranum: Og hvat hugsar hann seriga um. Jú sun dem: Nnevnir hann + krakassaviíðurskift tað at regju 'ðir. samtyktir og lógir ikki verða fylgdar 0.5 fr it kunnu t.d. Laka heiisusamty ki ina. so verður hon brotin alla tíðina. Hon setir m.a forboð mót ross kunnu ganga á beiti millum hús, men tú sært kki ein grænan blett í bynum, har ross ikki gange á bil Í summum handlum eru tvær prísáset- ingar — ein donsk og ein foroysk Onkuntíð kann vera helvtarmunur! Hví? Ein uppgáva hjá bloðunum ailmernnan rukara- brúkarin Einki um prisvidurskifti prisurin. lå hann spurði, hvussu hetta fraktin er so høg Petur Sig gu mningurin Feroyum og í Danmark uttan iva er nekurlunda tann sami, og at danski nekurlunda svarar til innflutningsgjøldini Har »momsurin« føroysku afturat kemur so fraktin. Men kann hor gera eina veru dupult so dýra Petur Sigurd setir eitt spurnartekin Er hon veruliga so heg, so er nakað x heilt galið við farmaflutninginun eggur hann afturaí å einur indl bráði, sum sigur: h KK: Kánna nenda spurnigtr »OSIaAUTIT ei ØrovSsKI Blaðmaðurin rovnir at Sá á, hvussu torført tað er at koma inn á slíkt, hvuss orført iað er at fáa upplýsingar, ja sjálvt frå almennum stovnum Prátið fellur tí á ein Petur Sigurd heiður. at lað var tantas tiskt, at uppskotið um ein løgtingsins umboðsmann fali á tingi Mer að er ikki nóg mik Við € øgtingsumDOoOsma tovnu úr mer JUrsk neyðugt er eisini við einum almennum brúkaraumboðsmanni. sum fólk kunnu øjtury vende sær ti rúkaraspurn ingun Tad er so dyrt at iva af ti 80 er bæði synd og skomm, at har! nu pengarnir hja brúkarunum íar € sum teir ofta fara Politikkararnir ov lætt spæl f Okkara politikkarar vita av Ølun hesum. men teir »arbeida yvir høvdiå« á fólkinum. Teir gloyma ofta teir daglig trupulleikarnar Petur Sigurd heldur, at bleðini eru alt ov lítið kritisk mótvegis legtingi byradi og politikkarunum i heila tikið Hann sigur, at nógvir teirra bert royna at fáa seg og flokkar sínar fram í ljósið, meðan spurningurin, hvat er best fyri fjeldina verður skumpaður afturum. Líkt er til, at hann onnur (viðmerking blaåmansins) — held- ur, at politikkararnir fáa alt ov góða blaðrúmd og ov langa tíð í útvarpinum um — ofta — einki: sokallað »media- flipp« — uttan at síga nakað sum helst. Bert bangnir fyri atkveðumissi ens og so mong i i | | I | Í i | I Brúkara-umboðsmann ! | Síða 3 krivingin um vinn- una negtaði ein terv Ir sSkrivingir ( etnum pí y tibbkarnrnir Á y Do í KArarnl DETUT ViO, men et etn sømdi? Mær dámar yvir hevur væl, at nóg“ erður skrivað um vinnulívið. Her hava t verið á odda. Eisini viðvíkjandi ali vinnun Hetta sigur Hans Jacobsen, stjóri á ti fiøltåttaåa virkinum Bakkafrost, á Glyvrum Tá Sosialurin í 1977 og 78 setti fleiri biaðfólk leggja sterri dent á at skriva um vinnu starv, varð m.a. avgjert at viðurskift Síðan hevur blaðið alla tíðina roynt a havt fingur á pulsinume Blaðið hevur rovnt at vigt ið. grivið up úr nýggjum. greitt fr and Natunúunm s á VISSUN økiu nna vinnuna hevur skrivingin alia tíðina erið miðvis og rúgvismukil Pad siga í øllum førum lesararnir. Mer hvat sigur vinnulívsmaðurin um henda tíðindaflutningin? Míðindabiaðið Sosialurin hevur spurt Hans Jacobsen. sum á virkinum Bakka st hé rr tilvirkað si er farin um ' nu, hevur irkað og pakkað f sk. luttikiå Veru ng t i ørum, elns og kid eisini he kið «4 % TTK at ” A; I tid ir K eg up; Ahugaverdur tattur Eg havi alla tíðina hildið, at tátturir hjá tvkkum um fiskivinnu og ídnað Før ! hevur verið åhugaverdu! Hetta var nakað. sum lítið varð gjert urtur fyrr. Tað var ein saknur, at tað ev gør ( ð burtu 1 M. SK um vinnuiívið á landi, at vitja virki. og eiða menninginum frå hvat fy fore hesum tiðindaflutninginum er nóg komið fram. og Hans Jacobsen visir á at sjálvandi verður nógv sagt sum eink hevur við veruleikan at gera. Men heita Í sjálvandi koma fram, tå eitt tosar við nógvar ymiskar persont at tað avgjert er hann heidur lose við so nógvar persónar sum møgu áskoða! ligt fyri at fáa eina fjølbroytta fr. ram Positivan tydning — Hevur tann ekta umreðan gjørt tað, at fólk, t.d. politikkararnir, betur hava skilt vinnuna og trupulleikar hjá henni? — Tað er klárt, er skrivingin á ópoli- tiskum grundarlagi, so fylgja fólk og maðurin politikkarar betur við, men eg ivist i. um umreðan hevur skapt betri semdir Men Hans Jacobsen heldur, at skri ingin í Sosialinum um ta ný gg)ju aiVin una hevur havt positivan tydning Umreðan um alivinnuna hevur ttan iva skapt positivan vilja hj politikkarum. tí henda vinnan hevur erið nýggj og fólk hava verið óvitanc 1 ip, hana Elvt til orðaskifti Hann vísir á, at tá so nógv hevur 5 dr igið fram. so hevur hetta eisini eir iebat til orðaskifti. Her hugsar Har lacoÐbser m sKkrivingina um SJUK alifiski. Og um skrivingina um øv rar SK iliga 1VÍe ði g Tr air erða riagdðar a D rKUDVØE 1 Henda umreðan I I K gm Kat KANSKA HETA, á far avgt rði KKi erða sk ða gjagnun aðr hv Li Fr r i 9 rg legg storar La, á man hevur sagt vid el ið í að við eruleika ð å n ma g 3 3 ke å prer Áttu at spurt arbeiðsfólkið meira Hvat kundi verid ødrvisi ú, Í kundu gjørt meira við at kontakta ar beiðsfólkið sjålvt, og spurt tey. hvat tey halda um hetta og hatta. hvat teimum dámar arbeiðið o.s.fr. Hetta knipur kanska hjá bieðunum. Tað eru ov nógv fólk sum ganga aftur og aftur Hans Jacobsen heldur annars, aí arbeiðsfólkinum dámar væli at síggja, at virkið, tey arbeiða á, verður umrett. Tað gevur teimum líka sum eitt »puff« — Tey síggja, at arbeiðsplássið er ikki bara eitt stað tey koma fyri at arbeiða og tjena pengar, men at tað eisini hevur ein samfelagsligan týdning, sigur Hans Jacobsen.