hósdagur 27. oktober 1983síða 9

teimum, sum ganga í getunum í dag, arbeiðs- leys, tó at tú ikki kennur tað í umhvervinum, har handlar og matstovur eru fyltar á tremur at kalla frá morgni til myrkurs Hevur tú sjúkling á Ríkishospitalinum ella aðrastaðni fer stórur partur av tíðini við at vitja tann sjúka. Annars eru bert stundir at spáka ein túr av og á, og tá vitjar tú tey umreddu steðini. Annað samband er starvsfólkið á Hotel Tórshavn, sjúkl ingar og avvarandi, sum júst í letuni búgva har Spyr Jonny Tá Landssjúkrahúsið handaði tær hvíta bræv bjálvan til hotellið varð sagt: »Spyr eftir Jonny, hon greiðir tað ikki fært skil á! Jonny Joensen er leiðari á Hotel Tórshavn, saman við manninum Andrias Joensen, ið hevur útbúgv- ing innan matgerð og annars virkar sum húsa- verur Sum áður nevnt er ein reseptión, men einki fólk innanfyri skivuna. Har- afturímóti eru starvsfólk við Jonny á odda altíð við hondina, tá spurningar taka seg upp, sum torferir eru at fáa greiði á. Jonny Joensen hevur útbúgving sum sjúkra- systur, og hevur ikki áðrenn starvið á hotell- inum fingist við hesa yrk- isgrein. Tað var ein treyt at leiðarin á Hotel Tórs- havn var sjúkrasystur, — eitt nú tí gestinir í flest ferum eru sjúklingar. Tó skulu hesir kunna sum tú 124 — 27. oktober 1983 klára seg sjálvan, tá teir uppihalda seg á hotell- inum. Kortini hevur tað týdning, at tey sum eru um tey sjúku, eisini hava skil fyri, hvussu fólk kenna tað, sum eru í sjúkraviðgerð. Tað krevur ávíst sárligt innlit, sum tú rættuliga skjótt verður varur við, at starvsfólkið til fulnar megna. Urslitid ikki altíð gagnligt Tað er nú einaferð so, at ikki allar sjúkur kunnu lekjast Hjá hevur tað við sjúklingar bert skulu til kanningar árliga Tey kenna mannagongdina og kenna tað ikki sum trupul- leiki, at fara til Dan- markar Ørn Hotel Torshavn tað ikki tann ferðslan = uttanfyri so kundi tú væl ímynda tær, at Danmark var eitt land langt burturi, og at tú var stedd heima. Hetta hevur stórt virði fyri fólk, sum koma til við- gerðar, at umhvervið er heimligt. Tú fært góðan feroyskan mat ella annað, sum vit eisini vanliga borðreiða við í Feroyum. Ikki rúgvusmikið og yvir- taglað, men kortini væl fyrireikaður. Felags fyri ell vitjandi er, at tey sjálvi borðreiða í serligum keki fyri gestir og eisini rudda upp eftir seg. Á henda hátt fáa oll felags gerðarmál, sum krevur, at tú setur teg í samband við tey sum búgva á hotellinum í sama tíðarskeiði. summum sær at føroyskt á og var nogva tosa Nógvir sjúklingar koma til viðgerðar í Danmark bert nakrar fáar dagar gamlir. Her er tað Anna Maria á Lava, sum ger fleskuna klára til lítla son sín. Tey bæði skulu verða i Danmark til jóla, men tá verður sonurin eisini frískur tíðindablaðið Tað ræðandi verður eisini umrøtt Hóast sjúkaferðirnar oftast geva gott úrslit, at kanningar og viðgerð er positiv, har tú kanska var bangin fyri hóttandi sjúku, so eru kortini eisini tey, sum ikki eru so hepp- in. Hesir sjúklingar nýtast eisini onkran at tosa við, og sum ikki óvanligt á hesum stað, so fellur tosið á sjúkur. Her verða øll fyribrigdi umrødd, — eisini tað ræd- andi sum kanska hevur við sær, at tú ikki hevur so nógvar vónir um at fáa lekidóm. Kortini eru slíkar umreður her á nattúr- ligum steði, og tú kennur tað ikki óvanligt ella tor- tosa um. Tað er sum ein partur ført at bert so... av gerandisdegnum á hotellinum Flestu teirra sum búgva á hotellinum eru avvar- andi til sjúklingar. sum liggja á hospitali. Mangan sita tey avvarandi í heilar dagar hjá sjúklinginum. Trongdin at flenna sleppur framat Hetta hevur við sær, at tá kveldið kemur, verður virksemið á gongdini og í uppihaldsstovuni nógv. Trongdin til at tosa og sleppa at skemtast er helst eisini stór, tí tung- lyndið annars sleppur fram í sinnið, og kann geva mongum svevnloysi. Tá er kekurin hjá starvsfólkunum góður at vitja, tí har er altíð onkur sum letur ein kaffimunn. Fáa hini ikki blundað, so kunnu tey altíð fara upp í leikin, og tað hendir av og á. So er tann letan eisini farin og tíðin styttist til heimferðina. So er stundin komin, at tú skal fáa ferðaseðilin greiðan. Hetta syrgir Jonny Joensen fyri og greiðir frá, hvar tú skal venda tær í floghavnini. — Tá eru nýggir gestir komnir og ferðagóðs aftur í forstovuni og soleiðis Tó at reseptión er á hotellinum, so ve So er degurði. Joan Hammer og Súsanna Petersen bera matin úr matgerðarkekinum í hin kekin, har gestinir borðreiða og rudda av aftur sjálvi heldur fram árið á tamb og inn í komandi ár, tí neyvan fer heilsan hjá føroyingum at batna, so teir ikki hava brúk fyri — Gothersgetu 160, og ti er #2 væl, at slíkt stað finst í Keypmannahavn. Tó at sjúklingar og av- varandi búgva har, so hendur eisini at fólk ger- ast frísk. Hesi ferðandi venda eis- ini aftur á ástaðið, um leið- in gongur til Keypmanna- havnar. Tað vísur eisini, at Hotel Tórshavn hevur havt týdning — eisini sum gistingarhús. Tryggver á Legmansbe og dótturin Jónleyg eru til kanningar og búgva á Hotel Tórshavn. Tær eru vanar at koma her, so tær eru tryggar við steðuna rður hon ikki n ýtt sum á vanligum hotellum. Her er tað Jonny Joensen, leiðari, sum »tjekkar« ferðabókina. Hon situr í kekinum, har fólk altíð ferðast aft f j i te ur og fram at spyrja ella fregnast um eitt-