leygardagur 5. oktober 2002síða 2

2 Nr. 191 - 5. oktober 2002 Nr. 191 - 5. oktober 2002 3 C M Y K 3 2 Framtíðin hjá Føroyum liggur í øktum samstarvi við Bretland Jóannes Eidesgaard er júst afturkomin av landsfundi hjá La- bour og nú fer hann at bjóða umboðum fyri enska arbeiðara- flokkin við á lands- fund hjá føroyska javnaðarflokkinum í næsta mánað ALTJÓÐA SAMSTARV Áki Bertholdsen – Tað er onki at ivast í, at framtíðin hjá føroyskum vinnulívi og føroyska sam- felagnum annars, liggur fyri ein stóran part í einum øktum samstarvi við Bret- land. Tað er Jóannes Eides- gaard, formaður í føroyska javnaðarflokkinum, púra sannførdur um. Hann er júst afturkomin av landsfundi hjá enska arbeiðaraflokkinum La- bour. Hetta er aðru ferð, at føroyski javnaðarflokkurin er á landsfundi hjá Labour . Og Jóannes Eidesgaard sigur, at ein orsøk til, at hann tók av innbjóðingini at vera við á landsfundinum enska stjórnarflokkinum, er ein roynd at fáa betri sam- band ímillum bretskar og føroyskar politikarar og við bretar yvirhøvur. –At vit hava verið á landsfundi er bara fyrsta stigi í eini roynd at fáa betri samstarv og økta samvinnu í lag við okkara næstu grannar, sigur Jóannes Eidesgaard. Hann sigur, at samstarv okkara við Danmark og onnur norðurlond, eigur ikki at vera undirmett. Men tað skerst heldur ikki burt- ur, at Bretland er okkara næsti granni, tað er eitt ógvuliga stórt land við næstan 60 milliónum fólk- um, tað er limur í ES og ein beinleiðis hurð inn í evro- peiska samveldið og tí liggja nógvar avbjóðingar í einum slíkum samstarvi. Hann vísir eisini á, at før- oyingar og bretar hava nógv, felags áhugamál, bæði innan fiskivinnu, ferðavinnu, samferðslu, umhvørvi og ikki minst, oljuvinnuni. – So tað er nógv at sam- starva um og eg ivist ikki í, at føroyska samfelagið og føroyskt vinnulív í nógv størri mun eiga at leggja seg eftir samvinnu við Bretland. sigur Jóannes Eidesgaard. Vindeyga út í verðina Jóannes Eidesgaard sigur, at Bretland hevur altíð ver- ið og fer altíð at vera eitt av teimum londunum, sum seta síni týðiligu fingra- merki á heimspolitisku dagskránna. – Tað er í Bretlandi, at nógvar politiskar hugsjónir verða føddar, sum seinni breiða seg út um heimin. Bretland er sum ein politisk smiðja, har framtíðar poli- tikkurin verður smíðaður, sum síðani so við og við breiðir seg um allan heim- in, eisini til Føroya. Tí heldur hann at tað hev- ur tydning, at føroyingar fylgja við í, hvat rørir seg í hesum máttmikla politiska veldi. – Men føroyingar eru eis- ini vanir at samvinna nógv við bretar og tað eru mong mál, sum vit eru saman um. Hann hugsar um um- hvørvismál og serliga dálk- ingina, ið stendst av virkjun- um í Sellafield og Dounray. Hann hugsar eisini um fiskivinnumál og hann hugsar um samferðsluna, sum vit eru í ferð við at byggja upp aftur við reglu- ligari flúgving og helst eis- ini við sigling framyvir. Føroyingar eru eisini so smátt farnir at brúka út- búgvingarstovnar í Bret- landi. Og í oljuvinnuni er onki at ivast í, at vit koma at samvinna nógv. –So tað er alt, ið talar fyri, at taka upp nógv tætt- ari samstarv við bretar. Alt gott um samstarvi við Dan- mark og norðurlond, men tað skerst ikki burtur, at Bretland er eitt opið vind- eyga út í Evropa og allan heimin og tað er Danmark ikki. Jóannes Eidesgaard held- ur, at ein orsøk til, at vit hava havt so nógva sam- vinnu við Danmark, er, at vit hava altíð havt ein sterk- an sambandsflokk og ein sterkan tjóðveldisflokk á tingi, sum ikki hava víðari sjónarring enn at síggja møguleikar og avmarkingar í heimastýrislógini og tí ikki hava megnað at sæð møguleikarnar uttanfyri ríkið. – At javnaðarflokkurin nú vendir eyguni aðrar veg- ir, er ein roynd at fáa før- oyskan politikk at snúgva seg um onnur mál enn um Danmark og ein roynd at fáa innblástur aðrastaðni frá og tí roynir flokkurin nú at fáa tættari samstarv við stóra grannalandi fyri sunn- an. Knýta samstarvsbond Jóannes Eidesgaard sigur, at hetta er orsøkin til at før- oyski javnaðarflokkurin annað árið á rað tekur av innbjóðing frá Labour um at vera við á landsfundi teirra, sum hesuferð var í Blackpool. – Ítøkiliga sigur hann, at endamálið við eini slíkari ferð er fyrst og fremst at knýta samstarvsbond, sum kunnu koma til nyttu seinni. –Og tað heldur hann hev- ur eydnast. – Ein landsfundur hjá La- bour er ikki bara ein lands- fundur, har tað ber til at hitta enskar politikarar. Bretland er eitt gamalt heimsveldi og á einum slík- um landsfundi eru politik- arar og felagsskapir úr øll- um heiminum til staðar. Og á einum slíkum fundi eru ein ørgrynna av fund- um, stórum og smáum, har fyrilestrar og røður verða hildnar og har tað ber til at kjakast um ymisk evni. Harumframt eru tað nógvir felagsskapir, sum halda fundir um ymisk viður- skifti. – Talan er eisini um eina velduga framsýning, har ferðavinnan, fakfeløg teldufyritøkur o.s.fr., sýna fram. Tvær stórar løtur Men Jóannes Eidesgaard sigur, at tað skerst ikki burtur, at tað, sum øll á landsfundinum bíðaðu eftir, var røðan, sum forsætisráð- harrin, Tony Blair, helt týs- dagin. – Hann helt røðu í ein tíma í eini stúgvandi fullari høll, sum tók 3.000 fólk. Frammanundan var stórur áhugi fyri røðuni, tí Blair hevur verið í mótvindi sein- astu tíðina, bæði tí at hann vil hava,at heilsuverkið fyri ein part skal fíggjast privat og tí at hann stuðlar USA í ætlanunum at leypa á Irak, vil einaræðisharrin har, ikki boyggja seg. – Tony Blair vísti á, at eru vit ikki felags um at síggja vandan við yvirgangi og tann vanda, sum Irak er fyri heimssamfelagið, og mót- virka vit ikki hesum í felag, eru vit við til at máa støðið undan tí myndugleika, sum ikki bara USA og Bretland framhald á síðu 6 Tað var ein stór løta, tá ið eg fekk høvi at heilsa uppá enska forsætisráðharran, Tony Blair, sigur Jóannes Eidesgaard. Eidesgaard takkaði Blair fyri røðuna, sum hann sigur var mergjað, djørv, víðskygd, greið og kveikjandi