hósdagur 24. november 1983síða 10

Nr. 136 — 24. november 1983 Fiskivinnutingið 1983 Orð og myndir: Jan Miiller Panelið í Norðurlandahúsinum Jákup Joensen, Meginfelag Utróðrarmanna: Eingin heimaútróður um tvey år, heldur henda gongdin fram Allir politikarar vita, hvat skal gerast, men eingin vil gera nakað fyri at venda gongdini, segði Jákup Joensen m.a. í sínum framløguinnleggi í orðaskiftinum. Víðari segði hann: Verður gongdin sum í Atli Dam gavst ikki at práta um fisk — hóast tað var í pausini letuni, so verður helst eingin heimaútróður um Absalon í Bu, Felagið Landleiðin: eitt ella tvey ár. Tað halda útróðrarmenn vera spell, 6 6 hesum arbeiði gjøgnum allar tíðir. Tað eru eisini aðrar 6 c orsøkir til gongdina. Vit ma ni r Ø hoyra, at Fiskasølan kann e Uu 8 Uu EN Carl Andreassen, formaður í Fiskivinnuráðnum, sum tók stig til fiskivinnutingið á ikki selja upsan, tí tað er so nógvur upsi á markn- aðinum. So er tað eisini góðskan, sum verður skoytt uppí. Men hetta við ringu góðskuni hoyrir ein ongantíð, tá talan er um útróðrarfisk. Jú minni negdir tað eru útróðrar- fiski, jú verri verður at selja tann vánaliga fiskin. Tað er eisini heilt galið við stovnunum. T.d. fæst ikki uppí pottin, nú tað skuldi verið besta tíð nær landi. Vit nærkast teirri tíðini, sum vit kenna frá 50-árunum, tå feroyingar sigldu við skotum og fingu 50 kr. um dagin Jákup Joensen nevndi síðani steðuna viðvíkjandi teimum sterri útróðrar- bátunum. — Har eru oftani fimm til seks mans við. Um vit — Niðursteðan hjá monn- um her á Fiskivinnuting- inum er m.a.: At vit eru alt ov mangir, sum þína fiskin Vit veiða óskonomiskt. Tað er órógvandi, at fiskivinnan slúkar alt meira og meira av fíggjarlógini. Seljarar siga, at góðskan er alt ov vánalig Herav standa stórir selu trupulleikar Okkara uppgáva má tí vera at beta um hesar trupulleikar, men til tess krevst, at skorðið verður, so tað munar. Lapparíini vit hava gjert seinastu árini, hjálpa íkki. Tey kunnu bert gera, at skriðan gongur eitt sindur spakuligari. Hvat kann so gerast! Her eru tað so nógv áhugamál, sum kollidera. Vit hava fyri tað fyrsta ov nógvar veiðuhættir, ringt er at finnaf ram til, hver skal fiska hvar. Tað er ringt at koma til nakra semju, men innast inni, so vilja allir fiskimenn veiða so nógv sum teir kunnu Og fáa so nógv fyri tað sum meguligt. Men av tí at vit hava fingið eitt av markað eki at veiða í, so letur tað seg ikki væl gera í dag sum fyri nekrum árum síðani Men skal okkum vera lív lagað, so mugu vit koma til eina nidurstødu bæði politikarar, fiski freðingar, veiðumen og selufólk Víðari segði Absalon Bu, at hann umboðaði ein gamlan veiðuhátt, sum hevði gjert vart við viður skiftini, men higartil varð ikki lurtað eftir teirra uppskotum A nú fáa boð frá landsstýrin um til at gera bátarnar út til trol, so fara helst ikki fleiri enn tríggir mans við Um so tríggir gerast arbeiðsleysir, hvussu skulu so teir fødast. Skulu eir fáa sosialhjálp frá hinum trimum, sum fiska ella skulu bátar byggjast til hesar menninar! Um so verður, so verður steðan hjá fiskastovnunum væl- saktans dupult so hættis- lig, sum hon er í dag. Tai verður eisini heilt ógjer ligt at fáa bátarnar at ber: seg Allir politikarar vita hvat skal gerast, men eingin vil gera nakað.